Siedzący tryb życia, fast food, stres i zła ekologia doprowadziły współczesnych ludzi do problemów trawiennych. Procesy zapalne przewodu pokarmowego, choroby wrzodowe żołądka to dopiero początek listy poważnych chorób wywoływanych przez wymienione czynniki.

Farmaceuci również nadążają za chorobami, opracowując nowe leki, ulepszając stare. Inhibitory pompy protonowej, w tym Nolpaza i Sanpraz, pomagają radzić sobie z wrzodami trawiennymi. Porównajmy dwa leki i określmy, który jest lepszy.

Nolpaza

Lek syntetyczny w tabletkach, zawierający substancję czynną - półtorawodny pantoprazol sodu. Producent - Słowenia. Tabletki pomagają zlikwidować zgagę, obniżają poziom kwasu solnego w żołądku, pomagają leczyć wrzody i nadżerki na śluzówce narządów wewnętrznych. Wydawany na receptę, sprzedawany w blistrach po 14 i 28 tabletek w dawce 20 i 40 mg pantoprazolu. Okres trwałości - trzy lata.

Sanpraz

Preparat leczniczy stworzony przez lekarzy na bazie półtorawodzianu pantoprazolu sodowego. Wyprodukowano w Indiach jak Omez. Składniki leku kierują swoje działanie na wrzody i zapalenie błony śluzowej żołądka, zmniejszając wydzielniczą syntezę kwasu solnego.

Zdolność hamowania utrzymuje się przez długi czas. Lek na receptę w postaci tabletek z substancją czynną 40mg. Opakowanie zawiera 10/20/30 sztuk. Ważne przez trzy lata.

Mikroflora żołądka i działanie leków hamujących

Fundusze są uważane za podobne, należą do klasy inhibitorów pompy protonowej, hamując wydzielanie soku żołądkowego, niwelując negatywny wpływ kwasu solnego na ścianę żołądka. Synteza kwasu solnego przekraczająca normę jest w stanie zaburzyć mikroflorę ściany żołądka i uczynić ją podatną na wszelkiego rodzaju bakterie, w tym Helicobacter pylori.

W takim środowisku bakterie zaczną szybko się namnażać, a zwiększona kwasowość pod wpływem czynników agresywnych może powodować zapalenie błony śluzowej, powstawanie nadżerek i wrzodów.

Działanie leków przeciwwydzielniczych opiera się na następującej zasadzie:

  1. Po wejściu do żołądka lek przenoszony jest do jelita cienkiego, skąd po rozpuszczeniu trafia bezpośrednio do krwiobiegu.
  2. Ponadto substancja czynna jest hamowana w wątrobie, a następnie z powrotem do żołądka, gdzie gromadzi się, przekształcając w tetracykliczny sulfenamid.
  3. Wyklucza kwas solny z procesu syntezy i transportu, zmniejszając jego ilość.
  4. Nowe środowisko pomaga leczyć wrzody i nadżerki poprzez regenerację komórek błony śluzowej żołądka.

Popularne są leki z aktywnymi składnikami. Dają najmniejszą liczbę reakcji ubocznych przy ukierunkowanym i maksymalnie oszczędzającym działaniu pantoprazolu i jego analogów na ścianę żołądka i inne narządy przewodu pokarmowego.

Wskazania do stosowania narkotyków

Nolpazu lub Sanpraz są przepisywane przez lekarza, gdy pacjent ma następujące objawy, stany i choroby:

  • wrzód trawienny żołądka, dwunastnica z zaostrzeniem;
  • refluks - zapalenie przełyku wszystkich form;
  • uszkodzenia dwunastnicy i żołądka o charakterze erozyjnym i wrzodziejącym, które były spowodowane długotrwałym stosowaniem przeciwzapalnych leków niesteroidowych (ibuprofen, indometacyna itp.);
  • zmiany na tle dużej zawartości bakterii Helicobacter pylori.

Sanpraz jest stosowany w leczeniu nadżerkowego zapalenia żołądka.

Nolpazu można dodatkowo stosować do niszczenia bakterii Helicobacter pylori w połączeniu z leczeniem antybiotykami.

Stosuje się go również w celach profilaktycznych w celu uniknięcia nawrotów choroby wrzodowej żołądka ze zwiększonym wydzielaniem soku żołądkowego (zespół Zollingera-Ellisona), w leczeniu refluksu żołądkowo-przełykowego, któremu towarzyszy zgaga i odbijanie się kwasu..

Przy ciągłym długotrwałym stosowaniu lek może złagodzić objawy wielu chorób spowodowanych zwiększoną kwasowością żołądka i normalizować kwaśne środowisko wewnątrz.

Recepcja i dawkowanie

Leki są przyjmowane w ten sam sposób. Tabletki nie należy żuć ani kruszyć, aby nie uszkodzić jamy ustnej i przełyku. Substancja czynna, pantoprazol, musi rozpuścić się w jelicie, aby rozpocząć działanie hamujące.

Lek należy połknąć, popić dużą ilością zwykłej niegazowanej wody przed posiłkami rano lub rano i wieczorem (w przypadku ustawienia podwójnej dawki leku).

  1. Dawkowanie i czas trwania kursu ustala lekarz specjalista po całkowitym zbadaniu organizmu i rozpoznaniu choroby. Zalecana dzienna dawka to 40 mg.
  2. W przypadku wrzodów i wrzodziejących zmian nadżerkowych spowodowanych przebiegiem przyjmowania leków niesteroidowych jedną lub dwie tabletki z pantoprazolem (w leczeniu choroby) należy przyjmować przez 2 tygodnie w przypadku wrzodów dwunastnicy i 1 do 2 miesięcy w przypadku wrzodów żołądka. Kurs profilaktyczny w obu przypadkach wynosi 20 mg pantoprazolu dziennie przez dwa miesiące.
  3. Eradykację Helicobacter pylori należy przeprowadzić od jednego do dwóch tygodni, po jednej do dwóch tabletek. Osobom starszym należy przepisać kurs na siedem dni, nie więcej.
  4. Refluksowe zapalenie przełyku jest leczone przez 4-8 tygodni dawką 20-40 mg dziennie. Zapobieganie - 20 mg dziennie.
  5. W przypadku zespołu Zollingera-Ellisona przepisywany jest indywidualny tymczasowy kurs, 4 tabletki 40 mg dziennie. Nie zaleca się samodzielnego picia tabletek.

Skutki uboczne

Każdy produkt leczniczy ma skutki uboczne, które mogą wystąpić podczas leczenia lub przy nieprawidłowo ustawionej dawce. Narządy i układy reagują inaczej.

  • Przewód pokarmowy reaguje biegunką, zaparciami, kolką w górnej części brzucha, nudnościami lub wymiotami.
  • Ból głowy, zawroty głowy, niewyraźne widzenie, omamy, osłabienie całego ciała, może wystąpić depresja - tak reaguje układ nerwowy.
  • Reakcje alergiczne mogą objawiać się wysypką, świądem, zaczerwienieniem skóry, w rzadkich przypadkach może wystąpić wstrząs anafilaktyczny.

Wszystkie te objawy występują na tle ciężkiego, bolesnego stanu pacjenta. W większości oba leki zachowują się dobrze, bez odchyleń..

Przeciwwskazania

  • Leków nie należy podawać dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
  • Przeciwwskazaniem jest również niestrawność o neurotycznej genezie związanej z zaburzeniem procesu trawienia wywołanym depresją i silnym stresem.
  • Pantoprazolu nie powinny przyjmować osoby z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek..

Aktywny składnik zeropazy i sanpraza jest metabolizowany w wątrobie, tworząc tym samym ogromne obciążenie dla narządu. Lek jest wydalany przez nerki z moczem. Słaba czynność nerek pod wpływem pantoprazolu może powodować zapalenie kanalików nerkowych i prowadzić do zapalenia nerek i niewydolności nerek.

  • Osobom wrażliwym na składniki leku nie należy podawać badanego leku.

Nietolerancja genetyczna pantoprazolu lub fruktozy może być szkodliwa dla organizmu. Sorbitol zawarty w leku pomoże w gromadzeniu się fosforanów w narządach wewnętrznych, prowadząc do marskości wątroby i anoreksji.

  • W nowotworach złośliwych pantoprazol jest zabroniony. Przed przyjęciem należy zbadać, czy nie ma guza, aby ustalić prawidłową diagnozę choroby podstawowej. Lekkomyślne stosowanie leku może maskować objawy raka i opóźniać powrót do zdrowia na czas nieokreślony.
  • Kobiety w ciąży i karmiące piersią nie powinny przyjmować leków. Wpływ pantoprazolu na organizm dziecka i mleko matki jest słabo poznany..
  • Przy silnej alergii organizmu nie należy podawać Nolpaz i Sanpraz.

Interakcje lekowe

Nolpaza zaburza normalne wchłanianie witaminy B12 do osocza krwi.

Sanpraz zmniejsza biodostępność leków zależnych od kwaśnego środowiska. Nie należy przyjmować z ketokonazolem lub podobnymi lekami.

Nolpaza i niesteroidowy lek przeciwzapalny mogą razem powodować krwawienie w żołądku.

Wniosek

Nolpaza i Sanpraz to syntetycznie stworzone środki - absolutne analogi do leczenia wrzodów trawiennych i korygowania wydzielania żołądka przez długi czas. Mają ten sam główny składnik, przeciwwskazania i skutki uboczne..

Ich wpływ na organizm jest identyczny. Zaletami leków są: niski koszt, łagodne działanie pantoprazolu na organizm, dobra tolerancja pierwiastków składających się na skład oraz minimalne objawy reakcji ubocznych ze strony organizmu pacjenta.

Starostin B.D., Starostina G.A. Porównawcza skuteczność Sanpraz i Omez w GERD // Materiały XXI United Russian Gastro Week. RZHGGK. 2015. T. XXV. No. 5. przym. 46. ​​C.12.

Popularne w chorobach żołądkowo-jelitowychLeki na choroby przewodu żołądkowo-jelitowegoJeśli leczenie nie działaAdresy klinik

Autorzy: Starostin B.D. / Starostina G.A..

Porównawcza skuteczność Sanpraz i Omez w GERD

B.D. Starostin, G.A. Starostin

Miejska Poliklinika nr 38, St. Petersburg, Rosja

Cel: ocena skuteczności pantoprazolu (sanpraz) i omeprazolu (omez), stosowanych w równoważnych dawkach, u pacjentów z chorobą refluksową przełyku (GERD).

Materiał i metody: 45 pacjentów z GERD, u których przed i po leczeniu określono nasilenie objawów punktowych przed i po leczeniu, przyjęto ogólnie przyjęte parametry 24-godzinnego pomiaru pH przełyku i żołądka, a także indeks kwasowości przełyku (CIP) i żołądka (KIZ). przydzielono losowo do 2 grup badawczych. W pierwszej grupie (n = 23) pacjenci przyjmowali pantoprazol (sanpraz) 40 mg x 1 raz dziennie, aw drugiej (n = 22) omeprazol (omez) 20 mg x 1 raz dziennie przez 4 tygodnie. Porównywane grupy nie wykazywały istotnych różnic pod względem wieku, płci i innych kryteriów, które mogłyby wpłynąć na końcowe wyniki badania (w tym nasilenie uszkodzenia błony śluzowej przełyku).

Sanpraz

Kompozycja

W jednej tabletce: półtorawodny pantoprazol sodu - 45,1 mg (40 mg w przeliczeniu na pantoprazol) + węglan wapnia, laurylosiarczan sodu, koloidalny dwutlenek krzemu, tlenek magnezu, krospowidon, stearynian wapnia, cytrynian trietylu, dwutlenek tytanu, makrogol 6000, kwas metakrylowy i kopolimer akrylanu etylu, kopowidon, talk, żółty tlenek żelaza.

Jedna butelka zawiera 40 mg pantoprazolu + 0,9% roztwór chlorku sodu.

Formularz zwolnienia

Lek jest uwalniany w postaci żółtych tabletek powlekanych dojelitowo. Kształt jest okrągły, wypukły. 10 sztuk w listwach aluminiowych. W kartonach jeden, dwa lub trzy paski.

Ponadto lek jest uwalniany w postaci białego liofilizatu. W przezroczystych szklanych butelkach po 40 mg. W zestawie znajduje się przezroczysty bezbarwny rozpuszczalnik o pojemności 10 mg.

efekt farmakologiczny

Inhibitor nośnika protonu.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Lek - hamuje proces odkładania protonów enzymów H + -K + -ATPazy.

Na ostatnim etapie procesu dochodzi do zablokowania produkcji kwasu solnego, wydzielanie podstawowe i stymulowane maleje, niezależnie od pochodzenia konkretnego bodźca.

Jeśli pacjent ma wrzód żołądka wywołany przez bakterie Helicobacter pylori, wówczas poprzez zmniejszenie produkcji kwasu solnego zwiększa się wrażliwość bakterii na antybiotyki. Warto zauważyć, że lek nie wpływa na normalną motorykę przewodu pokarmowego..

Po zażyciu tabletek efekt terapeutyczny występuje w ciągu godziny, maksimum osiąga po 2-4 godzinach. Po 3-4 dniach od zakończenia przyjmowania leku wydzielanie kwasu solnego i innych substancji wraca do normy. Substancja jest stabilna, przy obojętnym pH nie wpływa na układ oksydazy wątrobowej zależny od enzymu cytochromu P450.

Po podaniu doustnym substancja czynna szybko wchłania się w przewodzie pokarmowym. Cmax w osoczu krwi wynoszące 2-3 μg na ml jest osiągane po 3 godzinach. Około 98% pantoprazolu wiąże się z białkami osocza. Równoległe przyjmowanie pokarmu nie wpływa na parametry farmakokinetyczne. Przy częstym i długotrwałym użytkowaniu wskaźnik ten pozostaje stały..

Okres półtrwania wynosi jedną godzinę. Lek ulega reakcjom metabolicznym w wątrobie. Metabolity są wydalane przez nerki i kał.

Lek nie kumuluje się w organizmie. Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób poddawanych hemodializie z niewydolnością nerek.

W przypadku marskości wątroby okres półtrwania wzrasta do 7-9 godzin, maksymalne stężenie jest 1,5 razy większe.
U osób starszych maksymalne stężenie we krwi i AUC leku nieznacznie się zwiększają. Jednak nie jest wymagane dostosowanie dawki dobowej..

Po podaniu dożylnym wskaźniki są podobne do przyjmowania tabletek.

Wskazania do stosowania

  • z zespołem Zollingera-Ellisona;
  • do leczenia i zapobiegania owrzodzeniom stresowym;
  • z erozyjnym zapaleniem błony śluzowej żołądka, w tym związanymi ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych;
  • do leczenia GERD;
  • do leczenia wrzodów żołądka i dwunastnicy, zwykle w ostrej postaci;
  • wyeliminowanie bakterii Helicobacter pylori w połączeniu z antybiotykami;
  • do leczenia krwawień, perforacji i penetracji, które powstały jako powikłania wrzodów żołądka.

Przeciwwskazania

Lek nie jest przepisywany:

  • z niestrawnością spowodowaną zaburzeniami nerwicowymi;
  • dzieci;
  • z alergiami na składniki produktu;
  • przy chorobach onkologicznych żołądka i jelit.

W przypadku choroby wątroby, marskości wątroby i podczas ciąży lek jest przepisywany ostrożnie.

Skutki uboczne

Podczas przyjmowania leków możesz doświadczyć:

  • depresja, ból głowy, dezorientacja, halucynacje i splątanie;
  • trombocytopenia, leukopenia;
  • zakrzepowe zapalenie żył i zapalenie żył;
  • ból w nadbrzuszu, zaparcie lub biegunka, nudności, wzdęcia, suchość błon śluzowych, żółtaczka, podwyższony poziom enzymów wątrobowych;
  • bóle stawów, bóle mięśni;
  • pokrzywka, świąd, wstrząs anafilaktyczny, rumień, obrzęk Quinckego, nadwrażliwość na światło, zespół Stevensa-Johnsona;
  • podwyższona temperatura lub poziom trójglicerydów, zapalenie nerek.

Instrukcja stosowania Sanpraz (metoda i dawkowanie)

W zależności od stanu pacjenta lekarz musi przepisać jedną lub inną postać dawkowania leku..

Tabletki Sanpraz, instrukcje użytkowania

Tabletki przyjmuje się doustnie, popijając płynem, bez gryzienia ani kruszenia. Lek najlepiej przyjmować rano na czczo, godzinę przed pierwszym posiłkiem..

W przypadku wrzodów żołądka 40-80 mg dziennie jest przepisywane w leczeniu i 20 mg dziennie w profilaktyce. Czas przyjęcia to 4-8 tygodni.

W przypadku wrzodów dwunastnicy i erozyjnego zapalenia błony śluzowej żołądka dzienna dawka wynosi 40-80 mg, w profilaktyce przyjmują również 20 mg leku dziennie. Przebieg leczenia to pół miesiąca.

W celu zwalczania bakterii Helicobacter przepisuje się 80 mg dziennie na 2 dawki. Czas trwania leczenia to 7-14 dni. Równolegle zwykle przepisywane są antybiotyki.

W przypadku erozji przewodu żołądkowo-jelitowego spowodowanej przyjmowaniem NLPZ dzienna dawka wynosi 40-80 mg, w profilaktyce 20 mg. Przebieg leczenia - do 2 miesięcy.

W leczeniu refluksowego zapalenia przełyku należy stosować 20-40 mg leku dziennie. Do zapobiegania - 20 mg. Czas trwania przyjęcia - 4-8 tygodni.

Instrukcje dotyczące roztworu do podawania dożylnego

Ta forma leku jest przepisywana, gdy nie można używać tabletek. Jak tylko będzie to możliwe, przejdź do formularza tabletu.

Aby przygotować roztwór, wymieszaj zawartość fiolek.

Roztwór wstrzykuje się w strumieniu lub przez zakraplacz. Czas wtrysku od 2 do 15 minut, pH roztworu 9-10. Po 3 godzinach przygotowany roztwór nie nadaje się do podania.

Zwykle stosuje się 40 mg (jedna butelka) dziennie. Dopuszczalne jest wykonanie wstrzyknięć dożylnych w ciągu 7-10 dni.
Maksymalna dzienna ilość leku wynosi 80-160 mg. Podzielić dawkę na 2 strzały.

Jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia wątroby, maksymalna dzienna dawka wynosi 20 mg. W trakcie leczenia należy ściśle monitorować aktywność enzymów wątrobowych..

Jeśli pacjent jest poddawany hemodializie lub jest w podeszłym wieku, nie należy przekraczać dawki 40 mg na dobę.

Przedawkować

Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania. Po dożylnym podaniu 240 mg leku nie zaobserwowano istotnych zmian w stanie pacjenta.

W przypadku przedawkowania wskazane jest leczenie objawowe, środki detoksykacyjne, hemodializa.

Interakcja

Połączenie Sanpraz z ketokonazolem, rytonawirem i solami żelaza zmniejsza ich wchłanianie z powodu zmian pH soku żołądkowego.

Przy równoczesnym podawaniu leku i atazanawiru skuteczność tego ostatniego zmniejsza się.

W przypadku przyjmowania leku i warfaryny wskaźnik protrombiny zmienia się i może wystąpić krwawienie. W związku z tym należy uważnie monitorować PTI.

Warunki sprzedaży

Warunki przechowywania

Przechowywać w suchym miejscu, chronić przed dziećmi i światłem. W temperaturze nie wyższej niż 30 stopni.

Okres przydatności do spożycia

Tabletki - 3 lata.

Liofilizat - 2 lata, rozpuszczalnik - 3 lata.

Specjalne instrukcje

Przed przepisaniem leku należy wykluczyć prawdopodobieństwo wystąpienia złośliwego guza w przewodzie pokarmowym. Przyjmowanie leku może maskować objawy i opóźniać datę prawidłowej diagnozy..

Jeśli pod koniec leczenia nie ma poprawy stanu, należy ponownie rozważyć diagnozę i przeprowadzić dalsze badania.

Inhibitory pompy protonowej. Sekrety wydajności. Różnice. Pytania bezpieczeństwa

Witam drodzy farmie. pracownicy!

Poprosiłeś mnie o uporządkowanie tematu inhibitorów pompy protonowej, czym się dzisiaj zajmę.

  • Co to jest pompa protonowa? Jak to działa?
  • Kiedy potrzebny jest inhibitor pompy protonowej (PPI)? Ich mechanizm działania.
  • Ogólna charakterystyka grupy.
  • Kiedy PPI mogą nie być skuteczne?
  • Najczęstsze skutki uboczne.
  • Czym się od siebie różnią? Ich cechy.
  • Co może wynikać z długotrwałego stosowania PPI?

Jak zwykle nie pójdę do farmaceutycznej dżungli. Wyjaśnię to tak prosto i jasno, jak to tylko możliwe.

Co to jest pompa protonowa?

W ścianie żołądka znajdują się komórki wytwarzające kwas solny. Nazywa się je ciemieniowymi lub podszewką..

Wydzielanie kwasu solnego byłoby niemożliwe bez enzymu o długiej i podstępnej nazwie: „trifosfataza wodorowo-potasowa adenozyny, czyli H⁺ / K⁺-ATPaza”. W prosty sposób pompa protonowa, pompa protonowa lub pompa wodoru.

Pamiętaj: pompa protonowa to enzym kontrolujący tworzenie kwasu solnego przez komórki okładzinowe (okładzinowe) żołądka.

Jak działa pompa protonowa?

Produkcję kwasu solnego wyzwalają 3 substancje: gastryna, histamina i acetylocholina.

Gastrin jest jednym z hormonów w układzie pokarmowym.

Histamina jest nie tylko prowokatorem reakcji alergicznych, ale także regulatorem wielu procesów fizjologicznych, w tym trawienia.

Acetylocholina jest przedstawicielem przywspółczulnego układu nerwowego. Odpowiada za zdolności intelektualne, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i poprzez swoje receptory znajdujące się w wielu narządach oraz za pracę tych narządów, w tym za wydzielanie kwasu solnego.

Substancje te zaczynają się uwalniać, gdy myślimy o jedzeniu, widzimy jedzenie, wąchamy je, gdy pierwsze porcje pokarmu dostają się do ust..

- A gdzie jest pompa protonowa? - ty pytasz.

Wszystkie pompy protonowe są nieaktywne w komórkach okładzinowych żołądka.

Pod wpływem smaku i zapachu pożywienia uwalniana jest wspomniana histamina, gastryna i acetylocholina, które „wypychają” pompy protonowe z komórek na powierzchnię błon kanalików wydzielniczych.

I zabierają się do pracy. Dzięki energii ATP przenoszą jony wodoru z komórek okładzinowych do kanalików. Jony wodoru spotykają się tutaj z jonami chloru. Rezultatem jest kwas solny. Tak działają pompy protonowe w najbardziej uproszczonej formie..

Rola kwasu solnego w trawieniu

Aby zrozumieć, dlaczego nie wszyscy powinni przyjmować inhibitory pompy protonowej, pamiętajmy, co robi kwas solny:

  1. Przygotowuje białka spożywcze do dalszej obróbki. Zmienia się struktura ich cząsteczek, białka pęcznieją.
  2. Stwarza idealne warunki do pracy enzymów proteolitycznych (enzymów rozkładających białka).
  3. Przy jego udziale pepsynogen przekształca się w pepsynę - enzym niezbędny do całkowitego trawienia białek.
  4. „Przygotowuje” do pracy dwunastnicę - podrażnia jej receptory i niejako przekazuje pałeczkę do kolejnego odcinka przewodu pokarmowego w trawieniu pokarmu.
  5. Reguluje wydzielanie żołądka i trzustki.
  6. Pobudza motorykę żołądka.
  7. Zapewnia ochronę przeciwbakteryjną przed bakteriami chorobotwórczymi przenoszonymi przez żywność.

Teraz, patrząc na tę listę, spróbuj sobie wyobrazić, co się stanie, jeśli produkcja kwasu solnego zostanie zahamowana..

Następnie wspólnie przedstawiamy:

  • Trawienie białek będzie zaburzone.
  • Trawienie pokarmu w innych częściach przewodu pokarmowego ulegnie pogorszeniu.
  • Ruchliwość żołądka będzie upośledzona.
  • Zwiększone prawdopodobieństwo infekcji bakteryjnych przewodu pokarmowego.

Oznacza to, że co najmniej bóle brzucha, biegunka lub zaparcia, wzdęcia, odbijanie są możliwe..

Co to są inhibitory pompy protonowej?

Inhibitory pompy protonowej to leki hamujące wydzielanie kwasu solnego.

Pamiętaj, jakie inne leki wpływają na kwasowość żołądka?

  1. Leki zobojętniające. Znajdując się w żołądku neutralizują kwas solny i redukują objawy związane z jego nadmiarem lub wydzielaniem do przełyku: zgaga, pieczenie za mostkiem, ból, kwaśne odbijanie itp. Działają szybko, ale krótko, bo nie wpływają na tworzenie się kwasu solnego.
  2. Blokery receptorów H2-histaminowych (ranitydyna, famotydyna). Wiążą się z receptorami H2-histaminowymi w komórkach okładzinowych błony śluzowej żołądka, histamina nie może do nich przylegać, przez co zmniejsza się produkcja kwasu solnego. Jednak nie zawsze dobrze radzą sobie ze swoim głównym zadaniem, ponieważ „wyłączana jest” tylko histamina. Ale wciąż jest gastryna i acetylocholina, które również powodują wydzielanie kwasu solnego. Ponadto blokery H2-histaminy powodują wiele skutków ubocznych, czasem bardzo poważnych (zapalenie wątroby, niedokrwistość hemolityczna, arytmia, brak miesiączki itp.).
  3. M-antycholinergiki. Blokują receptory m-cholinergiczne w rejonie zakończeń nerwów przywspółczulnych i „wyłączają” działanie acetylocholiny na żołądek. Po drodze tłumią jego działanie na inne narządy, a to nie zawsze jest konieczne.

Przedstawicielem M-antycholinergików jest Gastrocepin. Ale jego wpływ na wydzielanie żołądkowe pozostawiał wiele do życzenia i przeszedł do historii.

I wreszcie nie tak dawno na rynku pojawiła się grupa inhibitorów pompy protonowej.

Jak działają inhibitory pompy protonowej?

Wchodzą do przewodu pokarmowego, są wchłaniane do krwiobiegu, przedostają się z krwią do kanalików komórek okładzinowych, są aktywowane przez kwas, wiążą się z pompami protonowymi i tym samym blokują przenikanie jonów wodoru do światła kanalików. Innymi słowy, „wyłączają” pompy protonowe i nie mogą już wpływać na produkcję kwasu solnego.

Najważniejsze do zapamiętania z tego:

1. Aby PPI odniosły skutek, muszą być aktywowane.

2. Aktywacja następuje z powodu określonego pH żołądka. Ponadto niektóre leki są aktywowane przy pH 1-2, a inne przy wyższych wartościach pH..

Co to mówi?

Fakt, że jeśli dana osoba ma niską kwasowość żołądka i przepisano jej inhibitor pompy protonowej, nie każdy lek zadziała.

Bardzo ważne!

Inhibitory pompy protonowej są często przyjmowane sporadycznie w celu złagodzenia zgagi. To jest zasadniczo błędne!

Jednorazowe i pierwsze użycie inhibitora pompy protonowej nie przyniesie oczekiwanego efektu. Wszystkie PPI mają dość krótki okres półtrwania. Przy pierwszym odbiorze te pompy protonowe, które są w danej chwili aktywne, zostają „wyłączone”.

W drugiej dawce - te, które uaktywniły się po zażyciu pierwszej dawki. W trzeciej recepcji - te, które zostały aktywowane po drugim użyciu.

Pompa protonowa to enzym jednorazowego użytku. Jeśli wyszedł na powierzchnię klatki i wykonał swoją pracę, nie wraca do klatki. On umarł. Zsyntetyzowanie nowych pomp protonowych zajmuje do 96 godzin..

Dlatego, aby uzyskać wymierny efekt, PPI są przyjmowane codziennie przez co najmniej tydzień..

Kluczowe sytuacje, w których zalecane są PPI

Kiedy zmniejszyć produkcję kwasu solnego?

  1. Z wrzodami żołądka i 12 p.to. - aby umożliwić zagojenie się wrzodu. Kwas temu zapobiega.
  2. W chorobie refluksowej przełyku - w celu zmniejszenia agresywności treści żołądkowej wrzucanej do przełyku. W przeciwnym razie możesz zarobić na oparzeniach, erozji, wrzodach.
  3. Do zapobiegania powstawaniu nadżerek i owrzodzeń przy przyjmowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych, zwłaszcza nieselektywnych. Przypomnę, że takie NLPZ bezkrytycznie blokują enzym cyklooksygenazę typu 1 i 2 (COX-1 i COX-2). Ale COX-1 potrzebujemy do produkcji substancji, które chronią błonę śluzową żołądka przed uszkodzeniem przez kwas solny. W przypadku zablokowania COX-1 powstaje mniej ochronny śluz, a ryzyko uszkodzenia błony śluzowej żołądka przez kwas solny znacznie wzrasta.

Kiedy przepisywany jest inny PPI??

  1. W schematach zwalczania Helicobacter pylori, ponieważ im wyższe pH w żołądku, tym bardziej wrażliwe na antybiotyki bakterie H. pylori.
  2. Podczas przepisywania leków przeciwpłytkowych, zwłaszcza w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi, ponieważ znacznie zwiększa to ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.

Bardzo ważne!

Aby inhibitor pompy protonowej miał gwarantowane działanie terapeutyczne, pH w żołądku musi znajdować się na poziomie 1-2.

O normalnej kwasowości mówi się, gdy pH w świetle trzonu żołądka na czczo wynosi 1,5-2.

Obniżane, jeśli pH jest większe niż 2,5.

Neutralna kwasowość to pH = 7. Wszystko poniżej tej liczby jest kwaśne, wszystko więcej jest zasadowe.

Ogólna charakterystyka inhibitorów pompy protonowej

  1. Wszystkie PPI są prolekami. Są aktywowane w kwaśnym środowisku komórek okładzinowych żołądka.
  2. Nieefektywne przy pierwszym użyciu, ponieważ pompy protonowe blokują się stopniowo.
  3. Kwasowrażliwe - ulegają zniszczeniu w kwaśnym środowisku żołądka. Dlatego są uwalniane w kapsułkach dojelitowych lub w tabletkach dojelitowych..
  4. Jeśli opakowanie nie wskazuje, że kapsułka jest dojelitowa, oznacza to, że wewnątrz kapsułki znajdują się granulki lub peletki, z których każda jest pokryta powłoką dojelitową.
  5. PPI blokują pompy protonowe NIE poprzez bezpośredni kontakt z komórkami wytwarzającymi kwas solny, ale poprzez dostanie się do nich wraz z przepływem krwi.
  6. Przywrócenie wydzielania kwasu solnego następuje po pojawieniu się nowych pomp protonowych na błonie kanalików okładzinowych żołądka, których inhibitor pompy protonowej nie zdążył jeszcze związać i „wyłączyć” z pracy.
  7. Mają krótki okres półtrwania: 0,5-2 godziny.
  8. Przyjmować 1 tabletkę lub kapsułkę 1-2 razy dziennie, w zależności od choroby. Jeśli przepisana jest jedna tabletka lub kapsułka dziennie, najlepiej przyjmować ją rano. 70% pomp protonowych jest aktywowanych po porannym posiłku.

Najczęstsze skutki uboczne

  • Biegunka lub zaparcie.
  • Nudności.
  • Wymioty.
  • Ból brzucha.
  • Bół głowy.
  • Zawroty głowy.
  • Zaburzenia snu.
  • Ból mięśni, stawów.
  • Wysypka na skórze.

Czym różnią się od siebie inhibitory pompy protonowej?

  1. PH, przy którym przekształcają się z proleku w lek. Przy pH 1–2 wszystkie PPI są szybko aktywowane. Przy pH = 3 szybkość aktywacji pantoprazolu zmniejsza się 2-krotnie, przy pH = 4 - omeprazol, esomeprazol i lanzoprazol, przy pH = 4,9 - rabeprazol.
  2. Pół życia.
  3. Szybkość efektu.
  4. Dawki.
  5. Czas trwania działania przeciwwydzielniczego.
  6. Różne formy dawkowania.
  7. Interakcje lekowe.
  8. Ograniczenia wiekowe.
  9. Wpływ pokarmu na ich wchłanianie.
  10. Liczba boków.

Omeprazol

Omeprazol jest „pierworodnym” w grupie PPI.

Przedstawiciele: Losek MAPS, Omez, Gastrozol, Ultop itp..

Losec to oryginalny omeprazol.

Skrót „MAPS” oznacza system na pelety z wieloma jednostkami lub wieloskładnikowy system na pelety.

Każda tabletka zawiera około 1000 mikrokapsułek kwasoodpornych.

Szybko rozkłada się w żołądku na mikrokapsułki. Chronione przed sokiem żołądkowym specjalną powłoką granulki trafiają do jelit. Tutaj pod wpływem środowiska zasadowego mikrokapsułki rozpuszczają się, omeprazol jest uwalniany i wchłaniany do krwi.

Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest w ciągu 1-2 godzin po podaniu, ale zauważalny efekt będzie widoczny dopiero po 4 dniach leczenia, ponieważ pompy protonowe nie są „wyłączane” od razu.

Omeprazol 10 mg jest wskazany w przypadku objawów GERD - zgagi, kwaśnego odbijania.

Po podaniu pojedynczej dawki omeprazol zaczyna działać w ciągu godziny, a jego działanie utrzymuje się przez 24 godziny, pomimo krótkiego okresu półtrwania. Wynika to ze specyfiki farmakokinetyki.

Okres półtrwania wynosi 30-90 minut..

Można go przyjmować w tym samym czasie, co leki zobojętniające.

Przyjmowanie PPI razem z lekami zobojętniającymi jest logiczne: PPI „wyłączają” pompy protonowe stopniowo i nie łagodzą od razu zgagi, a leki zobojętniające kwas działają szybko, ale przez krótki czas. Oto kolejna okazja, aby zwiększyć średnią kwotę czeku. Jeśli kupującemu przepisano tylko PPI na zgagę, zaoferuj mu dodatkowy środek zobojętniający i wyjaśnij, że PPI nie zadziała od razu, ale środek zobojętniający będzie działać szybko.

Omeprazol zmniejsza aktywność klopidogrelu. Należy to wziąć pod uwagę, ponieważ środek przeciwpłytkowy jest często pobierany przez rdzenie. Ale ta kombinacja zwiększa ryzyko zawałów serca i udarów..

Jeśli konieczne jest szybkie zmniejszenie kwasowości soku żołądkowego, lek podaje się dożylnie w dawce 40 mg. Masz w swojej ofercie liofilizaty do przygotowania roztworów infuzyjnych.

Omeprazol działa bakteriobójczo na H. pylori.

Biodostępność po pierwszej dawce wynosi około 30-40%, po siódmej dawce wzrasta do 60%.

Optymalnie jest przyjmować go pół godziny przed posiłkiem, chociaż ten punkt jest ignorowany w instrukcjach niektórych producentów. Ale jeśli uważnie przeczytałeś mechanizm działania PPI, to zdałeś sobie sprawę, że pompy protonowe są aktywowane przez histaminę, gastrynę i acetylocholinę, które zaczynają się uwalniać przed posiłkami i przy pierwszych porcjach jedzenia. Dlatego w idealnym przypadku konieczne jest, aby pompy protonowe były już na błonach komórek okładzinowych w momencie posiłku, a PPI zdołał wchłonąć się do krwiobiegu w jelitach i „dopłynąć” do tych właśnie komórek.

Standardowa dzienna porcja do leczenia: 20-40 mg. Kurs zależy od choroby: od 2 do 8 tygodni.

Są kupujący, którzy mają trudności z połykaniem tabletek, kapsułek.

Można im zaoferować Omez Insta.

Jest to proszek zawiesinowy. A ponieważ omeprazol ulega zniszczeniu w kwaśnym środowisku żołądka, producent dodał do leku sodę (wodorowęglan sodu). Zawartość saszetki rozcieńcza się wodą i przyjmuje pół godziny przed posiłkiem..

Szczerze mówiąc, nie jest to najlepszy sposób na zmniejszenie wydzielania kwasu solnego. soda jest wchłanialnym środkiem zobojętniającym kwas. Działa szybko, ale bardzo krótko, a także powoduje zjawisko odbijania się kwasu, kiedy po zakończeniu działania leku wzrasta wydzielanie HCl. Okazuje się, że to błędne koło.

Jednak w instrukcjach dotyczących niektórych leków generycznych omeprazolu znajduje się wskazanie, że jeśli połknięcie kapsułki jest trudne, można ją otworzyć, wymieszać zawartość z wodą, sokiem owocowym, przecierem, wymieszać i wypić. W takich kapsułkach omeprazol jest zamknięty w dojelitowych granulkach (peletkach), dzięki czemu nie ulegnie zniszczeniu w żołądku.

Jeśli pacjent ma chorobę refluksową przełyku (GERD), a monopreparaty PPI są nieskuteczne, lekarz może przepisać lek złożony, w skład którego wchodzi Omeprazol i Domperidone: Omez D lub Omez DSR o zmodyfikowanym uwalnianiu składników aktywnych.

W takim połączeniu omeprazol blokuje wydzielanie kwasu solnego, a domperidon zwiększa napięcie dolnego zwieracza przełyku, zmniejszając prawdopodobieństwo powrotu treści żołądkowej do przełyku..

Omeprazol jest zdecydowanie najlepiej przebadanym inhibitorem pompy protonowej, dlatego może być stosowany nawet u dzieci od 2 roku życia z refluksem, tj. wrzucanie kwaśnej treści do żołądka.

Kierowcy powinni podchodzić z dużą ostrożnością, jak zmniejsza koncentrację i szybkość reakcji. Dotyczy to większości interfejsów API..

Następnie krótko o cechach innych inhibitorów pompy protonowej.

Lansoprazol

Przedstawiciele: Lancid, Epicurus.

  • Jego biodostępność po pierwszym zastosowaniu wynosi 80-85% (najwyższa w tej grupie) i pozostaje stała przy powtarzanych dawkach. Efekt terapeutyczny rozwija się szybciej niż w przypadku innych PPI.
  • Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest później niż omeprazolu: po 1,5-2,2 godziny.
  • Maksymalny efekt terapeutyczny występuje również po 4 dniach kuracji.
  • Czas działania przeciwwydzielniczego wynosi ponad 24 godziny.
  • Przeciwwskazane u dzieci poniżej 18 roku życia.
  • Ostrożnie dla osób starszych.
  • Trzeba to brać przed posiłkami, bo przyjmowanie pokarmu spowalnia jego wchłanianie.
  • W przeciwieństwie do omeprazolu nie można go pić w tym samym czasie, co leki zobojętniające. Trzeba je rozcieńczyć w ciągu 1-2 godzin.
  • Działania niepożądane mogą powodować m.in.kaszel, nieżyt nosa, zapalenie gardła, infekcje górnych dróg oddechowych, objawy grypopodobne.

Rabeprazol

Przedstawiciele: Pariet, Rabelok, Khairabezol, Razo.

  • Biodostępność po pierwszej dawce jest nieco większa niż omeprazolu - 52%, ale przy kolejnych dawkach pozostaje taka sama.
  • Maksymalne stężenie we krwi - po 2-5 godzinach.
  • Efekt przeciwwydzielniczy po przyjęciu pierwszej dawki utrzymuje się do 48 godzin.
  • Stabilny efekt pojawia się po 3 dniach (nieco wcześniej niż Omeprazol).
  • Dzieci są dozwolone od 12 lat.
  • W przeciwieństwie do lansoprazolu nie powoduje infekcji dróg oddechowych.
  • Pokarm nie wpływa na jego wchłanianie.
  • Możesz go przyjmować w tym samym czasie, co leki zobojętniające.
  • Ważna „sztuczka”: rabeprazol wyróżnia się niską selektywnością pH. Oznacza to, że jest aktywowany zarówno przy pH 1-2, jak i pH = 3-4. Będzie działać nawet przy pH 5, choć nie tak skutecznie, jak przy niższych wartościach pH..

Jakie ma praktyczne znaczenie?

Można go przypisać „na ślepo”, tj. nawet wtedy, gdy z jakiegoś powodu nie jest możliwe określenie pH żołądka u konkretnego pacjenta.

Ale to jest miecz obosieczny. Jak się okazało, pompy protonowe są obecne nie tylko w komórkach okładzinowych żołądka, ale także w nabłonku jelita, woreczku żółciowym, kanalikach nerkowych, nabłonku rogówki, mięśniach, a nawet komórkach układu odpornościowego (neutrofile, makrofagi itp.). narządy, w których nie ma tak dużej kwasowości. W konsekwencji funkcjonowanie tych narządów zostanie zakłócone i można spodziewać się dalszych skutków ubocznych..

Pantoprazol

Przedstawiciele: Controlok, Sanpraz, Panum, Nolpaza.

  • Biodostępność - 77%.
  • Praktycznie nie jest aktywowany, jeśli pH soku żołądkowego jest większe niż 3, tj. w dobry sposób powinien być przepisywany dopiero po pH-metrze (badaniu, które pozwala określić pH żołądka).
  • Mniej innych PPI wchodzi w interakcje z lekami.
  • Skuteczność niezależna od spożycia pokarmu.
  • Przeciwwskazane poniżej 18 roku życia.
  • Można przyjmować jednocześnie z lekami zobojętniającymi.
  • Całkowicie usuwa zgagę po 7 dniach od przyjęcia.

Esomeprazol

Przedstawiciele: Nexium, Emanera.

  • Jego biodostępność jest wyższa niż omeprazolu.
  • Eliminuje wolniej niż inne PPI.
  • Przyjmowanie pokarmu spowalnia jego wchłanianie.
  • Przeciwwskazane poniżej 12 roku życia.

Dekslanzoprazol

Przedstawiciel: Dexilant.

  • Produkowany jest zgodnie z technologią dwufazowego uwalniania substancji aktywnej. Kapsułka jedynego obecnie leku dekslanzoprazolu - Dexilant - zawiera 2 rodzaje granulek, które rozpuszczają się w różnym czasie w zależności od poziomu pH. Dlatego jego działanie przeciwwydzielnicze jest najdłuższe. Powoduje 2 skoki stężenia we krwi: 1-2 godziny po spożyciu i po 5-6 godzinach.
  • Jego biodostępność wynosi 76% lub więcej.
  • Przeciwwskazane poniżej 18 roku życia.
  • Kompatybilny ze środkami zobojętniającymi kwas.
  • W niektórych przypadkach powoduje infekcje dróg oddechowych, kaszel, podwyższone ciśnienie krwi.

Co może wynikać z długotrwałego i niekontrolowanego stosowania PPI?

1. Zjawisko nocnego przebicia kwasu. Przyczyny tego nie są do końca jasne..

Występuje u 70-80% pacjentów przyjmujących PPI dwa razy dziennie. W nocy pH spada poniżej 4 i trwa to ponad godzinę. Zjawisko nocnego przebicia kwasu objawia się kaszlem, bólem w klatce piersiowej, zgagą.

2. Upośledzone wchłanianie witaminy B12 i rozwój niedokrwistości z niedoboru witaminy B12.

3. Upośledzone wchłanianie żelaza, które również zależy od kwasowości soku żołądkowego.

4. Rozwój osteoporozy i zwiększone ryzyko złamań z powodu upośledzonego wchłaniania wapnia.

5. Hipomagnezemia i związane z nią zmęczenie, drgawki, zawroty głowy, arytmie.

6. Poprzez hamowanie wytwarzania kwasu solnego w żołądku, zgodnie z mechanizmem sprzężenia zwrotnego, wszystkie PPI przyczyniają się do wzrostu stężenia gastryny. Stymuluje wzrost niektórych typów komórek, co zwiększa ryzyko raka. Jednak jak dotąd nie ma na to przekonujących dowodów..

7. Zanik błony śluzowej żołądka.

8. Zwiększone ryzyko biegunki bakteryjnej, ponieważ kwas solny zapewnia między innymi ochronę przed przedostaniem się bakterii chorobotwórczych do żołądka.

9. Zwiększone ryzyko zawału serca i udaru mózgu przy jednoczesnym stosowaniu IPP (głównie omeprazolu) z klopidogrelem, ponieważ blokują enzymy potrzebne do konwersji klopidogrelu do jego aktywnej postaci.

10. IPP - uzależnienie. Na jednym forum znalazłem szokujące informacje opublikowane przez gastroenterologa, kandydata med. nauki. Najważniejsze jest to: bez względu na to, jak producenci inhibitorów pompy protonowej zapewniają, że nie uzależniają, są. Co więcej, bardzo często. Choć może to zabrzmieć paradoksalnie, IPP mogą wywołać stan, w którym są często przepisywane. Chodzi o refluks żołądkowo-przełykowy.

Wynika to z faktu, że rozluźniają dolny zwieracz przełyku („zastawka” mięśniowa, co zapobiega cofaniu się treści żołądkowej do przełyku), a refluks (refluks) występuje.

Osoba zaczyna brać PPI, czuje się lepiej. Po chwili przestaje brać i, jak to określił ten lekarz, „parzy go wrzątkiem od środka”..

Pozbycie się uzależnienia od PPI może być trudne.

streszczenie

Pierwszy. PPI mają określone wskazania. Są to choroby związane z kwasem lub zapobieganie uszkodzeniom błony śluzowej przewodu pokarmowego podczas przyjmowania leków zwiększających ryzyko nadżerek, wrzodów, krwawień z żołądka.

Druga. Nie polecałbym ich też na zgagę. W przypadku epizodycznych środków zobojętniających kwas jest w porządku..

Trzeci. Trudno powiedzieć, które API jest lepsze, a które gorsze. Każdy ma swoje wady i zalety.

Czwarty. Niestety, dzisiaj nie ma idealnego API.

Piąty. API nie są tak bezpieczne, jak mówią nam producenci.

To wszystko, co chciałem ci dzisiaj powiedzieć.

Jeśli masz jakieś pytania, zapisz je w oknie komentarzy.

Do zobaczenia na blogu „Pharmacy for Man”!

Pozdrawiam Cię, Marina Kuznetsova

Moi drodzy czytelnicy!

Jeśli podobał Ci się artykuł, jeśli chcesz o coś zapytać, dodać coś, podzielić się swoimi doświadczeniami, możesz to zrobić w specjalnej formie poniżej.

Tylko proszę, nie milcz! Wasze komentarze są moją główną motywacją do tworzenia nowych kreacji dla CIEBIE.

Byłbym niezmiernie wdzięczny, gdybyś udostępnił link do tego artykułu swoim znajomym i współpracownikom w sieciach społecznościowych..

Wystarczy kliknąć przyciski społecznościowe. sieci, których jesteś członkiem.

Klikanie na przyciski społecznościowe sieci zwiększają średnią kontrolę, przychody, wynagrodzenie, obniża poziom cukru, ciśnienie krwi, cholesterol, łagodzi osteochondrozę, płaskostopie, hemoroidy!

Co jest lepsze: Omez lub Sanpraz

Sanpraz

Na podstawie danych badawczych Sanpraz jest lepszy niż Omez. Dlatego radzimy ją wybrać.

Ale nie zapominaj, że te leki mają różne składniki aktywne. Dlatego koniecznie skonsultuj się z lekarzem. Niektóre z nich mogą nie działać w Twojej terapii..

Porównanie skuteczności Omez i Sanpraz

Sanpraz ma większą skuteczność niż Omez, co oznacza, że ​​zdolność substancji leczniczej do uzyskania maksymalnego możliwego efektu jest inna.

Na przykład, jeśli efekt terapeutyczny Sanpraz jest bardziej wyraźny, niemożliwe jest osiągnięcie tego efektu w przypadku Omezu nawet w dużych dawkach..

Szybkość terapii jest również wskaźnikiem szybkości działania terapeutycznego Sanpraz i Omez, a także biodostępności - ilości leku, która dociera do miejsca działania w organizmie. Im wyższa biodostępność, tym mniej zostanie utracona po wchłonięciu i wykorzystaniu przez organizm.

Porównanie bezpieczeństwa Omez i Sanpraz

Bezpieczeństwo leku obejmuje wiele czynników..

Co więcej, Sanpraz ma go wyżej niż Omez. Jest to ważne, gdy lek jest metabolizowany: substancje lecznicze są wydalane z organizmu w postaci niezmienionej lub w postaci produktów ich przemian biochemicznych. Metabolizm zachodzi spontanicznie, ale najczęściej obejmuje główne narządy, takie jak wątroba, nerki, płuca, skóra, mózg i inne. Oceniając metabolizm w Sanpraz, a także w Omez, przyglądamy się, który narząd jest metabolizowany i jak krytyczny jest jego wpływ.

Stosunek korzyści do ryzyka występuje wtedy, gdy przepisanie leku jest niepożądane, ale uzasadnione w pewnych warunkach i okolicznościach, przy obowiązkowym przestrzeganiu ostrożności w stosowaniu. Jednocześnie Sanpraz ma mniejsze ryzyko po zastosowaniu niż Omez.

Ponadto przy obliczaniu bezpieczeństwa bierze się pod uwagę, czy przejawiają się tylko reakcje alergiczne lub możliwa dysfunkcja głównych narządów. W innych sprawach, a także odwracalność konsekwencji stosowania Sanpraz i Omez.

Porównanie przeciwwskazań Omez i Sanpraz

Na podstawie instrukcji. Liczba przeciwwskazań do Omez jest dość podobna do Sanpraz i jest niewielka. Jest to lista objawów z zespołami i chorobami, różnymi stanami zewnętrznymi i wewnętrznymi, w których stosowanie Omez i Sanpraz może być niepożądane lub niedopuszczalne..

Porównanie uzależnienia między Omezem i Sanprazem

Podobnie jak bezpieczeństwo, uzależnienie obejmuje również wiele czynników, które należy wziąć pod uwagę podczas oceny leku..

Zatem zestaw wartości takich parametrów jak „zespół odstawienia” i „rozwój oporności” w Omez jest dość podobny do analogicznych wartości w Sanpraz. Zespół odstawienia to stan patologiczny, który występuje po zaprzestaniu przyjmowania substancji powodujących uzależnienie lub uzależnienie od organizmu. Przez oporność rozumie się początkową oporność na lek, która różni się od przyzwyczajenia, kiedy oporność na lek rozwija się w pewnym okresie czasu. Obecność oporności można stwierdzić tylko wtedy, gdy podjęto próbę maksymalnego zwiększenia dawki leku. Jednocześnie wartości Omeza dotyczące „zespołu odstawienia” i „oporności” są raczej niewielkie, podobnie jak Sanpraz.

Porównanie skutków ubocznych Omez i Sanpraz

Zdarzenie uboczne lub niepożądane to każde medyczne zdarzenie niepożądane, którego doświadcza podmiot po podaniu leku.

W Omez stan niepożądanych zjawisk jest prawie taki sam jak w Sanpraz. Obaj mają niewiele skutków ubocznych. Oznacza to, że częstotliwość ich manifestacji jest niska, to znaczy wskaźnik tego, ile przypadków wystąpienia niepożądanego efektu leczenia jest możliwych i zarejestrowanych, jest niski. Niepożądany wpływ na organizm, siła oddziaływania i działanie toksyczne leku Omez są podobne do Sanpraz: jak szybko organizm wraca do zdrowia po zażyciu i czy w ogóle.

Porównanie użyteczności Omez i Sanpraz

To dobór dawki uwzględniający różne warunki i częstotliwość przyjęć. Jednocześnie ważne jest, aby nie zapomnieć o formie uwalniania leku, ważne jest również, aby wziąć to pod uwagę przy dokonywaniu oceny.

Łatwość użycia dla Omez jest prawie taka sama jak dla Sanpraz. Jednak nie są one wystarczająco wygodne w użyciu..

Ranking leków jest opracowywany przez doświadczonych farmaceutów studiujących międzynarodowe badania. Raport jest generowany automatycznie.

Przewodnik był ostatnio aktualizowany: 2019-09-19 06:00:56

gastroscan

Funkcjonalna gastroenterologia

GastroScan

Inhibitory pompy protonowej (PPI) to najnowocześniejsze leki stosowane w leczeniu chorób przewodu pokarmowego związanych z wydzielaniem kwasu solnego, takich jak wrzody żołądka, dwunastnicy, GERD itp. W aptekach jest bardzo dużo leków generycznych. Oryginalny omeprazol - Losec jest dość drogi. Pilne pytanie brzmi: czy wszystkie leki generyczne omeprazolu są wystarczająco skuteczne? Pod kierunkiem prof. Dr. Med. V.D. Pasechnikova, przeprowadzono badanie porównawcze, po którym stwierdzono, że generyczny Omez zapewnia niezbędny poziom tłumienia kwasowości w żołądku, podczas gdy niektóre inne leki generyczne omeprazolu nie..

Na zdjęciu. Dynamika średniej wartości (% rejestracji 24-godzinnej) kwasowości żołądka pH> 4 po 7-dniowym przyjmowaniu różnych leków generycznych omeprazolu.

  • 1
  • Odpowiadać
  • Wątek

Pariet to jeden z najlepszych i najdroższych API

Pariet to wysokiej jakości oryginalny lek. Jeden z najlepszych inhibitorów pompy protonowej. Ale także jeden z najdroższych. IMHO jeśli przepisany jest tylko „inhibitor pompy protonowej” - a najczęściej to wystarcza, a koszt preparatu Pariet dla pacjenta jest znaczny, to całkiem możliwe jest zastąpienie go innym PPI. Jeśli pacjent potrzebuje właśnie rabeprazolu, a nie jakiegoś innego PPI (zdarza się to bardzo rzadko) lub koszty leczenia Parietem nie są istotne dla pacjenta, wówczas należy (można) zastosować Pariet.

Krótko mówiąc: Pariet to dobre lekarstwo, ale IMHO przegrywa z niektórymi innymi PPI pod względem stosunku ceny do jakości.

Edytowano 2012-07-16 08:50 am (UTC)

  • Odpowiadać
  • Rodzic
  • Wątek

Re: Pariet to jeden z najlepszych i najdroższych API

  • Odpowiadać
  • Rodzic
  • Wątek

Może pantoprazol jest lepszy?

1. Jeśli pacjent jest leczony tylko z powodu choroby kwasozależnej. Są pacjenci, których organizm nie reaguje na określony PPI. Oznacza to, że jeśli lansoprazol nie działa na niego (słabo obniża kwasowość), a rabeprazol tak, to rabeprazol jest potrzebny. Pomiar pH w żołądku jest wymagany, aby określić, w jaki sposób dany PPI zmniejsza kwasowość..

2. Jeśli pacjent jest leczony i przyjmuje leki na kilka chorób (wydaje się, że tak jest w Twoim przypadku). Według najnowszych danych naukowych lepiej jest przyjmować pantoprazol (nazwy handlowe leków: Zipantol, Controloc, Sanpraz, Nolpaza, Pantoprazole, Panum, Peptazole), gdyż patoprazol w mniejszym stopniu oddziałuje z innymi lekami niż inne PPI. A jeśli chodzi o jednoczesną terapię 5-10 lekami, kwestia ich interakcji jest nadal słabo poznana. Zobacz na przykład Bordin D.S. Co należy wziąć pod uwagę przy wyborze inhibitora pompy protonowej dla pacjenta z GERD? - fakt, że ten artykuł dotyczy GERD, a nie wrzodu, nie jest fundamentalny.

Edytowano 2012-07-16 09:21 am (UTC)

  • Odpowiadać
  • Rodzic
  • Wątek

pantoprazol?

  • Odpowiadać
  • Rodzic
  • Wątek

Jeśli pacjent przyjmuje klopidogrel - wówczas wymagany jest pantoprazol

Tylko uważaj, proszę. Nie wszyscy lekarze śledzą periodyki. To są wyniki stosunkowo nowych badań. Ale jeśli Twój pacjent ze względów zdrowotnych przyjmuje na przykład klopidogrel, wówczas przejście na pantoprazol IMHO jest obowiązkowe

Edytowano 2012-07-16 09:59 am (UTC)

  • Odpowiadać
  • Rodzic
  • Wątek

Z mojego osobistego doświadczenia wynika, że ​​Pariet jest najskuteczniejszym PPI bez skutków ubocznych. Po zażyciu ból (z zapaleniem żołądka) znika po 15-20 minutach.
Podczas przyjmowania Omezu osiągnięcie efektu zajmuje 2-3 dni. Jednak występuje bardzo nieprzyjemny efekt uboczny w postaci bólów głowy..

P.S. Aby być uczciwym, należy zauważyć, że Omez to IPP pierwszej generacji, Pariet - czwarty (emnip).

Edytowano 2012-07-17 05:54 am (UTC)

  • Odpowiadać
  • Rodzic
  • Wątek

Najszybciej działającym PPI jest lansoprazol

Masz rację, rabeprazol (Pariet) jest nowocześniejszym i skuteczniejszym inhibitorem pompy protonowej (PPI) niż omeprazol. PPI są oceniane według różnych parametrów. Ogólnie rzecz biorąc, rabeprazol ma więcej „plusów” niż omeprazol. Jego główną wadą jest koszt. Pomimo tego, że wielu (nie wszyscy) badaczy pisze to na kursie, tj. długotrwałe leczenie ich skuteczność „średnio w szpitalu” jest taka sama.

Jeśli interesuje Cię szybkość wystąpienia działania pojedynczej dawki IPP, za najszybszy uważa się lanzoprazol. Ale jeśli czujesz się komfortowo z Pariet - IMHO, lepiej nie zmieniać.

Inny Podział Zapalenia Trzustki