W retrospektywnym badaniu skuteczności i bezpieczeństwa kwasu ursodeoksycholowego w dawce 10 mg / kg przez 12 miesięcy u 76 pacjentów z osadem żółciowym ból żółci ustąpił u 64 (84,2%). Rozpuszczanie osadu żółciowego nastąpiło w 61 (80,

W badaniu retrospektywnym oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania kwasu ursodeoksycholowego w dawce 10 mg / kg przez 12 miesięcy u 76 pacjentów z osadem żółciowym. Ból dróg żółciowych ustąpił u 64 (84,2%). U 61 (80,3%) pacjentów nastąpiło rozpuszczenie osadu żółciowego. Wybór referencyjnego leku kwasu ursodeoksycholowego (OR = 4,4; 95% Cl 1,1–12,2) miał istotny pozytywny wpływ na rozpuszczanie osadu żółciowego. Nie potwierdzono statystycznej istotności wpływu płci i masy ciała na wynik terapii (p> 0,05). Działania niepożądane zaobserwowano u 6 (7,8%) pacjentów.

Osad żółciowy, pierwotnie opisywany jako zjawisko ultradźwiękowe i polegający na wizualizacji gromadzenia się kryształów cholesterolu, kryształów pigmentu i soli wapnia w drogach żółciowych i woreczku żółciowym, nie został jeszcze zdefiniowany jako jednostka nozologiczna. Zgodnie z aktualną międzynarodową klasyfikacją chorób z 10. rewizji nie ma konkretnego kodu, który pozwoliłby zaszyfrować ten stan w dokumentacji medycznej. Jednocześnie większość specjalistów i praktyków z przekonaniem opowiada się za kontinuum choroby osadu żółciowego i kamicy żółciowej i sugeruje użycie kodu K80.8 - inne formy kamicy żółciowej. Rola i miejsce osadu żółciowego jako jednostki nozologicznej nie zostało wyjaśnione przez Konsensus rzymski VI, wskazując jedynie na istotną rolę naruszenia chemii w składzie żółci w dyskinezy pęcherzyka żółciowego.

Częstość występowania osadu żółciowego w populacji ogólnej może sięgać 4%, a u pacjentów z zespołem objawów patologii dróg żółciowych - 55% [1-4]. Przy różnych fizjologicznych i patofizjologicznych nieprawidłowościach w organizmie człowieka częstotliwość występowania osadu żółciowego jest zmienna. W szczególności w okresie ciąży, ze względu na wzrost poziomu estrogenów i progestyn, wykrywa się go u 31% kobiet [5, 6]. Przy gwałtownym spadku masy ciała, na skutek wzrostu poziomu cholesterolu w żółci i spadku szybkości opróżniania pęcherzyka żółciowego, osad żółciowy obserwuje się w 25% przypadków [5, 7].

W rzeczywistości szlam żółciowy, jak wspomniano powyżej, jest zawiesiną ciekłych kryształów monohydratu cholesterolu i / lub granulek bilirubinianu wapnia w mieszaninie mucyny i białka. Zawiesina szlamu zawiera struktury o różnych właściwościach ultradźwiękowych i fizykochemicznych, w zakresie wielkości od 0,01 do 5 mm. Należy zauważyć, że skład chemiczny osadu jest różny w różnych sytuacjach klinicznych [2]. Badanie ultrasonograficzne wyróżnia następujące warianty osadu żółciowego: kamica mikrolityczna - zawiesina drobnych cząstek hiperechogenicznych, żółć „szpachlowa”, żółć jednorodna echo z obecnością skrzepów o różnej gęstości i postaci mieszanej [11].

Czynniki ryzyka rozwoju osadu żółciowego to predyspozycje rodzinne, płeć żeńska, wiek, obszar geograficzny zamieszkania, żywność bogata w tłuszcze i węglowodany oraz żywność uboga w błonnik roślinny. Ciąża, otyłość, cukrzyca, choroba wątroby z zespołem cholestazy, choroby jelita cienkiego, żywienie pozajelitowe i przyjmowanie szeregu leków znacząco zwiększają ryzyko powstania osadu żółciowego [10].

Główne etapy patogenezy szlamu żółciowego to tworzenie się pęcherzyków z nadmiarem cholesterolu na tle wzrostu stężenia litogennych kwasów żółciowych (FA) i spadku poziomu kwasu chenodeoksycholowego. Zarodkowanie przesyconej żółci jest stymulowane przez wzrost stężenia wapnia, miedzi, manganu, żelaza, magnezu, potasu itp. Dużą wagę przywiązuje się do wzrostu zawartości kwasów sialowych, heksoz oraz kumulacji produktów peroksydacji lipidów w żółci. Zmniejszenie klirensu w wyniku zahamowania kurczliwości pęcherzyka żółciowego, wywołanego przez sam osad żółciowy, stwarza warunki do jego dalszego utrzymywania się [8].

Obraz kliniczny osadu żółciowego

Obraz kliniczny osadu żółciowego jest bardzo zmienny. Większość przypadków wykrycia osadu żółciowego to przypadkowe badania ultrasonograficzne u bezobjawowych pacjentów. Spośród objawów zaliczanych do tego stanu - ból, gorycz w ustach, nudności i wiele innych - tylko ból jest objawem stosunkowo specyficznym. Nowoczesne wyjaśnienia dotyczące charakterystyki bólu zostały wprowadzone przez Rzym Consensus VI, podając definicję i kryteria „bólu dróg żółciowych”: epizody uporczywego bólu w nadbrzuszu i / lub prawym podżebrzu, trwające dłużej niż 30 minut, powtarzane w różnych odstępach czasu (nie codziennie), zakłócające aktywność w ciągu dnia lub wymagające leczenia w nagłych wypadkach, brak istotnego związku (0,05).

Wybór leku UDCA przez pacjentów miał istotny wpływ na rozpuszczanie osadu żółciowego (tab., Ryc.). Spośród 35 pacjentów, którzy przyjmowali UDCA, lek referencyjny dla Federacji Rosyjskiej, Ursofalk®, 42,9% nie miało osadu żółciowego 3 miesiące po rozpoczęciu terapii. Spośród 41 pacjentów przyjmujących inne leki UDCA skuteczność po 3 miesiącach wyniosła 19,5% (OR = 3,09; 95% Cl 1,1–8,5). Po 6 miesiącach terapii skuteczność przyjmowania Ursofalk® wyniosła 82,9%, a pozostałych leków UDCA 60,9% (OR = 3,1; 95% Cl 1,05-9,1). Do 9 i 12 miesiąca leczenia pacjenci przyjmujący lek referencyjny UDCA wykazywali ulgę osadu żółciowego w 91,4% przypadków, a podczas przyjmowania innych leków UDCA w 70,7% (OR = 4,4; 95% Cl 1.1-12.2).

Prawdopodobnym wyjaśnieniem różnej skuteczności preparatów UDCA może być fakt, że rozpuszczalność UDCA zależy bezpośrednio od pH podłoża. Przy pH poniżej 7,8 znacząco spada rozpuszczalność UDCA, hamowane jest tworzenie metabolitów z tauryną i glicyną, a jego wchłanianie spowalnia [21, 22]. Dlatego przy tej samej dawce substancji czynnej leku, różnice w jej uwalnianiu ze względu na różny skład kapsułki i dodatkowe substancje mogą mieć fundamentalne znaczenie dla skuteczności, co z kolei przy wahaniach pH w różnych częściach przewodu pokarmowego determinuje stężenie UDCA w żółci. Tym samym wykazano, że skuteczność terapii lekami UDCA zależy również od właściwości farmakokinetycznych poszczególnych leków, które należy wziąć pod uwagę przy wyborze terapii..

Wniosek

Podsumowując, zgodnie z wynikami przedstawionych badań należy zwrócić uwagę na wysoką skuteczność (80,3% w grupie ogólnej i 91,4% przy przyjmowaniu leku referencyjnego UDCA), a także bezpieczeństwo (zdarzenia niepożądane poniżej 7,8%) UDCA w leczeniu osadu żółciowego w rzeczywistych warunkach klinicznych. ćwiczyć. Optymalny czas trwania terapii z określeniem punktu końcowego - rozpuszczenia osadu żółciowego - powinien wynosić od 6 miesięcy. Biorąc pod uwagę wiarygodność czynników zwiększających skuteczność terapii osadem żółciowym w prezentowanym badaniu, wybór leku w tej samej dawce ma pewną wartość. Potwierdzenie przedstawionych danych wymaga prospektywnych, randomizowanych badań kontrolowanych..

Literatura

  1. Janowitz P., Kratzer W., Zemmier T. i wsp. Szlam z pęcherzyka żółciowego: przebieg samoistny i częstość powikłań u pacjentów bez kamieni // Hepatologia. 1994. V. 20. P. 291–294.
  2. Jüngst C., Kullak-Ublick G., Jüngst D. Gallstone disease: Microlithiasis and sludge // Best Practice. Res. Clin. Gastroenterol. 2006. V. 20. P. 1053–1062.
  3. Shaffer E. Epidemiologia i czynniki ryzyka kamicy żółciowej: czy zmienił się paradygmat w XXI wieku? // Curr. Gastroenter. Reprezentant. 2005. Nr 7 (2). R. 132-140.
  4. Vikhrova T.V. Osad żółciowy i jego znaczenie kliniczne. Streszczenie autora. dis.... c. M. N. M., 2003.
  5. Ko C. W., Beresford S. A., Schulte S. J. Częstość występowania, historia naturalna i czynniki ryzyka dla szlamu żółciowego i kamieni w czasie ciąży // Hepatology. 2005. V. 41. Nr 2. P. 359–365.
  6. Maringhini A., Ciambra M., Baccelliere P. i in. Osad żółciowy i kamienie żółciowe w ciąży: zachorowalność, czynniki ryzyka i historia naturalna // Ann. Stażysta. Med. 1993. V. 119. Nr 2. Str. 116–120.
  7. Pazzi P., Gamberini S., Buldrini P., Gullini S. Osad żółciowy: powolny pęcherzyk żółciowy // Dig. Liver Dis. 2003. V. 35 (3). Str. 39–45.
  8. Tukhtaeva N.S., Mansurov Kh. Kh., Mansurova F. Kh. O molekularnym mechanizmie tworzenia się szlamu żółciowego // Problemy GAEL. 2006. Nr 1–2. Str. 40–47.
  9. Peter B. Cotton, Grace H. Elta, C. Ross Carter, Pankaj Jay Pasricha, Enrico S. Corazziari. Zaburzenia pęcherzyka żółciowego i zwieracza Oddiego // Gastroenterologia. 2016. Nr 150. P. 1420-1429.
  10. Ilchenko A. A., Vikhrova T. V., Orlova Yu. N. et al. Biliary sludge. Współczesne spojrzenie na problem // Hepatologia. 2003. Nr 6. Str. 20–25.
  11. Ilchenko A.A. Kamica żółciowa. M.: Anakharsis, 2004.200 s..
  12. Hill P. A., Harris R. D. Znaczenie kliniczne i historia naturalna osadu żółciowego u pacjentów ambulatoryjnych // J Ultrasound Med. 2016. Nr 35 (3). P. 605-610.
  13. Bueverov A.O. Możliwości klinicznego zastosowania kwasu ursodeoksycholowego // Consilium Medicum. 2005. Nr 7 (6). P. 460–463.
  14. Choroby pęcherzyka żółciowego: możliwości terapii preparatami kwasu ursodeoksycholowego / komp. O. A. Sablin, T. A. Ilchishina, A. A. Ledovskaya. SPb, 2013.34 s.
  15. Minushkin O.N. Ursodeoxycholic acid in gastroenterology // Skuteczna farmakoterapia w gastroenterologii. 2008. Nr 2. Str. 18–24.
  16. Lazaridis K. N., Gores G. J., Lindor K. D. Ursodeoxycholic acid „mechanizmy działania i kliniczne zastosowanie w zaburzeniach wątroby i dróg żółciowych” // J Hepatol. 2001. V. 35. P. 134-146.
  17. Osad żółciowy: od patogenezy do oczyszczania / komp. A.A. Ilchenko i wsp. M.: TsNIIGE, 2006.48 str..
  18. Mekhtiev S.N., Grinevich V.B., Kravchuk Yu. A., Bogdanov R.N. Szlam żółciowy: nierozwiązane problemy // Lekarz leczący. 2007. Nr 6. Str. 24–28.
  19. Raikhelson K.L., Prashnova M.K. Ursodeoxycholic acid: istniejące zalecenia i perspektywy jego stosowania // Doktor.Ru. 2015. Nr 12 (113). P. 50-56.
  20. Sarvilina I.V. Porównawcza analiza kliniczna i ekonomiczna stosowania preparatów kwasu ursodeoksycholowego u pacjentów z kamicą żółciową I stopnia // Lekarz prowadzący. 2015. Nr 2. Str. 64–68.
  21. Hempfling W., Dilger K., Beuers U. Przegląd systematyczny: kwas ursodeoksycholowy - działania niepożądane i interakcje lekowe // Aliment Pharmacol Ther. 2003. Nr 18 (10). P. 963-972.
  22. Crosignani A., Setchell K. D., Invernizzi P., Larghi A., Rodrigues C. M., Podda M. Kliniczna farmakokinetyka terapeutycznych kwasów żółciowych // Clin Pharmacokinet. 1996. Nr 30. P. 333–358.

I. B. Khlynov *, 1, doktor nauk medycznych
R. I. Akimenko *
I. A. Gurikova **, kandydat nauk medycznych
M. E. Loseva ***
O. G. Marchenko ***

* FGBOU VO UGMU MH RF, Jekaterynburg
** EMC „UMMC-Health”, Jekaterynburg
*** MO "New Hospital", Jekaterynburg

Osad żółciowy: doświadczenie terapii w praktyce klinicznej / I. B. Khlynov, R. I. Akimenko, I. A. Gurikova, M. E. Loseva, O. G. Marchenko
Do cytowania: Lekarz prowadzący nr 4/2019; Numery stron w wydaniu: 80-83
Tagi: wątroba, drogi żółciowe, cholesterol, kamica żółciowa.

Szlam żółciowy: można to naprawić?!

Zawiesina, brud, szlam w woreczku żółciowym to początkowy etap możliwego rozwoju kamicy żółciowej. Jak nie przegapić momentu przejścia osadów w kamienie, które trzeba będzie usunąć wraz z woreczkiem żółciowym?

Specyfika szlamu w woreczku żółciowym

Kiedy wydzielina pęcherzyka żółciowego gęstnieje, powstają małe, krystaliczne kompleksy cholesterolu, pozbawione wody. Wygląda jak piasek, błoto. Podobną suchą pozostałość na dnie narządu nazywa się szlamem żółciowym..

Podczas przeprowadzania szlamu ultradźwiękowego wskazana jest każda niejednorodność składu żółci.

Skład osadu: skrzepy cholesterolu, sole wapnia, wtrącenia bilirubiny w różnych proporcjach.

Trudna praca pęcherzyka żółciowego, słaby odpływ żółci przyczynia się do tego, że najbardziej przyciągane są sole wapnia. Nie rozpuszczają się, są już kamieniami. Z biegiem czasu kamienie tylko rosną.

U 70% pacjentów szlam, kit żółciowy, piasek w woreczku żółciowym znika samoczynnie. U pozostałych pacjentów rozwija się ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa i inne patologie układu wątrobowo-żółciowego.

W przypadku szlamu małe cząsteczki mogą wędrować w układzie dróg żółciowych, wpływając na ich ściany. Rozwija się zapalenie dróg żółciowych, z długim przebiegiem choroby, dołącza się zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki.

GŁÓWNE NIEBEZPIECZEŃSTWO BILLIARY SWEET - WĘDRUJĄCE DROBNE CZĄSTECZKI WKLĘCZAJĄCE ŚCIANY PRODUKTÓW I PĘCHERZ GALOWY

BILIAR SŁODZENIE - PIERWSZY ETAP CHOROBY KAMIENI WODNYCH

Skąd się bierze szlam żółciowy?

Istnieją dwa podstawowe powody, z których każdy jest spowodowany innymi okolicznościami:

CHOROBA METABOLICZNA

ZABURZENIA W PRACY CIAŁA UKŁADU DZIECIĘCEGO (pęcherz, przewody, zwieracze)

Jak zaczyna się kamica żółciowa

Niebezpieczeństwo powstania szlamu żółciowego w stopniowym rozwoju kolejnych stadiów kamicy żółciowej.

Mechanizm powstawania kamieni w pęcherzyku żółciowym (kamica żółciowa) ma trzy kierunki:

  • synteza cholesterolu zostaje zakłócona
  • dochodzi do niewydolności wymiany kwasów żółciowych i zwiększa się litogenność żółci
  • zmniejszona ruchliwość pęcherzyka żółciowego, zwieraczy, przewodów.

Przyczyny przemiany szlamu w kamienie

Co przyczynia się do uruchomienia takich mechanizmów?

Należy również pamiętać o czynnikach globalnych (genetyka, zależność demograficzna, warunki społeczne). Szczególnie predyspozycje genetyczne, które odgrywają niezwykle ważną rolę w kamicy żółciowej.

Zastanówmy się nad przyczynami, które bezpośrednio lub pośrednio zależą od osoby.

PRZYCZYNY WEWNĘTRZNE (choroby układu pokarmowego, zmiany lub zaburzenia hormonalne, patologie narządów i naczyń krwionośnych, problemy ze zwieraczami i drogami żółciowymi)

PRZYCZYNY ZEWNĘTRZNE (leki, niewłaściwa dieta, post, infekcje)

W przypadku kobiet ciąża może być jednym z możliwych wyzwalaczy. Hormonalne i fizyczne cechy przyszłej matki wpływają na zmiany w drogach żółciowych.

Na przykład progesteron rozluźnia napięcie mięśniowe, a woreczek żółciowy jest zasadniczo workiem mięśniowym, który pod wpływem hormonów przestaje aktywnie działać. Jeśli narząd nie kurczy się dobrze, żółć zaczyna stagnować. Tak wygląda zawiesina, szlam żółciowy.

Estrogen, który wzrasta również w czasie ciąży, zmienia skład cholesterolu w żółci. Staje się bardziej nasycony, grubszy, jego odpływ maleje. Rezultatem jest tworzenie drobnego piasku, skrzepów żółci.

W ostatnim trymestrze ciąży może dojść do uszczypnięcia przewodów, ucisku narządów wewnętrznych z powodu uniesienia macicy, przepony. Jest to również poważna przyczyna zastoju w pęcherzyku żółciowym i sedymentacji na dnie narządu..

Zespół szlamowego pęcherzyka żółciowego: rozwój, objawy, diagnoza, leczenie

Zespół szlamu to nazwa szczególnego stanu patologicznego charakteryzującego się stagnacją i krystalizacją żółci. Przetłumaczony z łaciny termin medyczny oznacza „błoto w żółci”. Zespół ten występuje u kobiet 3-5 razy częściej niż u mężczyzn. Zwykle rozwija się bliżej 40 roku życia, ale można go również wykryć u dzieci.

Osad żółciowy to początkowy etap wzmożonej krystalizacji związków organicznych i nieorganicznych, a także proces tworzenia się kamieni. Choroba objawia się charakterystycznymi objawami klinicznymi, które pozwalają podejrzewać chorobę. Ważne jest, aby ich nie przegapić i zidentyfikować na czas. Pacjenci odczuwają ciężkość, dyskomfort i bolesne odczucia w prawym podżebrzu i nadbrzuszu, nasilone po jedzeniu.

Rozpoznanie zespołu osadu opiera się na badaniu ultrasonograficznym lub intubacji pęcherzyka żółciowego z żołądka i dwunastnicy. Przedwczesna i niewystarczająca terapia patologii prowadzi do rozwoju poważnych patologii - procesów zapalnych w narządach strefy wątrobowo-żółciowej. Odpowiednia terapia schorzeń tego układu pozwala na osiągnięcie ich odwrotnego rozwoju. W zaawansowanych przypadkach choroba postępuje i niezmiennie prowadzi do tworzenia się kamieni..

Przez etiopatogenezę rozróżnia się dwa typy zespołu:

  • Pierwotna lub idiopatyczna - niezależna nozologia, której przyczyna nie została wyjaśniona;
  • Wtórne - dolegliwość występująca na tle różnych chorób strefy wątrobowo-żółciowej, ciąży, rzadkiej utraty wagi, zaburzeń endokrynologicznych.

Etiopatogeneza

Gęsty osad w woreczku żółciowym powstaje w wyniku zastoju żółci - cholestazy, zmian w jej składzie - dyscholii, rozwoju stanu zapalnego - zapalenia pęcherzyka żółciowego.
Są to główne czynniki etiopatogenetyczne zespołu, które pojawiają się w następujących stanach patologicznych i fizjologicznych:

  1. Marskość wątroby,
  2. Wypełnienie przewodu żółciowego kamieniem,
  3. Zapalenie trzustki,
  4. Zmniejszona odporność,
  5. Dramatyczna i szybka utrata wagi spowodowana stresem lub długimi dietami,
  6. Operacja jelit lub żołądka,
  7. Długotrwałe leczenie antybiotykami i cytostatykami, przyjmowanie suplementów wapnia, środków antykoncepcyjnych i lipolitów,
  8. Niedokrwistość,
  9. Przeszczep narządów wewnętrznych,
  10. Długotrwałe żywienie pozajelitowe,
  11. Wirusowe zapalenie nerek,
  12. Zatrucie alkoholowe organizmu,
  13. Cukrzyca insulinozależna,
  14. Przeciążenie psycho-emocjonalne,
  15. Nadużywanie słonych, tłustych i smażonych potraw,
  16. Złe nawyki - picie alkoholu, palenie, siedzący tryb pracy,
  17. Obciążenie genetyczne i wady wrodzone,
  18. Przewlekłe choroby narządów wewnętrznych, manipulacje i operacje,
  19. Ciąża, menopauza, brak aktywności fizycznej.

U zdrowych ludzi składniki żółci są w stanie koloidalnym. Kiedy zmienia się stosunek kwasów żółciowych do cholesterolu, ten ostatni wytrąca się i krystalizuje. Pogrubienie i zastój żółci przyczynia się do zakażenia pęcherzyka żółciowego drogą krwiotwórczą, limfogenną lub wstępującą. Zapaleniu narządu towarzyszy pogrubienie jego ścian i naruszenie dynamiki opróżniania, co prowadzi do dysfunkcji ewakuacji i zastoju żółci.

przykłady osadu żółciowego

Zespół szlamu zwykle rozwija się u kobiet powyżej 55 roku życia z nadwagą i dziedziczną predyspozycją, które zaniedbują prawidłowe odżywianie i zdrową żywność - warzywa, owoce, zboża.

U małych dzieci tworzenie się osadu w żółci wiąże się ze wzrostem poziomu wolnej bilirubiny, co obserwuje się przy żółtaczce fizjologicznej, niezdolności do karmienia piersią i wczesnym wprowadzaniu pokarmów uzupełniających. U starszych dzieci rozwój zespołu jest zwykle związany z czynnikiem stresowym, wyraźną dysfunkcją przewodu pokarmowego, brakiem pierwiastków śladowych we krwi oraz produktów żółciopędnych w diecie..

Pod wpływem czynnika etiologicznego dochodzi do hipertoniczności zwieracza Oddiego i niedociśnienia mięśni pęcherzyka żółciowego.

Patogenetyczne powiązania zespołu osadu:

  • Nadmiar cholesterolu w żółci,
  • Tworzenie dużych konglomeratów kryształów cholesterolu,
  • Ich odkładanie się na ścianach pęcherzyka żółciowego i uszkodzenia narządów,
  • Stopniowe powiększanie się kamieni.

Osad żółciowy w woreczku żółciowym - zawiesina o niejednorodnym składzie, sygnalizująca początek kamicy żółciowej.

Objawy

Obraz kliniczny patologii jest często zamazany i przypomina ten w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego, zwłaszcza w początkowej fazie. Krystalizacja cholesterolu przyspiesza proces zagęszczania żółci, co objawia się klinicznie bardziej wyrazistymi objawami. Kiedy gęsty osad w pęcherzu staje się bardziej niż normalna żółć, stan pacjenta gwałtownie się pogarsza, a ryzyko tworzenia się kamieni znacznie wzrasta.

Główne objawy patologii można połączyć w następujące zespoły:

  1. Zespół bólu objawia się ciężkością, dyskomfortem i nieprzyjemnymi odczuciami w podżebrzu po prawej stronie. Ból ma charakter ciągnący, mrowiący lub uciskający i często nasila się do kolki żółciowej promieniującej do dolnej części pleców, obręczy barkowej, pod łopatką, w szyję. Przetrwały zespół brzuszny pojawia się spontanicznie lub z czasem ulega pogorszeniu.
  2. Zespół odurzenia. Zastój żółci jest częstą przyczyną ogólnego zatrucia objawiającego się gorączką, zmęczeniem, bólem głowy, sennością.
  3. Żółtaczka. Żółknięcie skóry i błon śluzowych wiąże się z naruszeniem odpływu żółci z powodu kamienia blokującego przewód lub jego silnego skurczu. Kał pacjentów jest przebarwiony i zawiera dużo tłuszczu, mocz ciemnieje.
  4. Zespół dyspeptyczny objawia się goryczą w ustach, nagłą utratą apetytu, odbijaniem się, zgagą, nudnościami i wymiotami po jedzeniu, zaparciami lub biegunką, wzdęciami i dudnieniem w jamie brzusznej. Podobne objawy pojawiają się, gdy mała żółć dostanie się do dwunastnicy..

Diagnostyka

Niemożliwe jest samodzielne zidentyfikowanie zespołu osadu, ponieważ nie ma on żadnych specyficznych objawów..

Specjaliści zbierają historię życia i choroby, wysłuchują skarg, przeprowadzają ogólne badanie. W historii życia ważne jest przyjmowanie jakichkolwiek leków, obecność przewlekłych chorób przewodu żołądkowo-jelitowego, nadużywanie alkoholu. Badanie przedmiotowe ujawnia tkliwość podczas badania palpacyjnego brzucha.

  • Na hemogramie określa się oznaki zapalenia, aw analizie biochemicznej - zmiany aktywności markerów wątrobowych i ilości białek, hiperbilirubinemię i hipercholesterolemię.
  • USG pęcherzyka żółciowego pozwala określić parametry anatomiczne i ocenić stan narządu, zidentyfikować cholestazę, cholesterozę, zwłóknienia, skrzepy, konglomeraty, kłaczkowaty osad w żółci oraz określić jego ilość. Do tej pory naukowcy nie ustalili, czy zespół osadu jest chorobą niezależną, czy tylko objawem ultrasonograficznym. Wynika to z braku prognoz patologicznych, skutecznych schematów leczenia i taktyki postępowania z pacjentem..
  • Intubację dwunastnicy przeprowadza się w celu pozyskania żółci z dwunastnicy, która trafia do laboratorium w celu dalszego zbadania pod mikroskopem w celu określenia składu komórek i pierwiastków chemicznych.

Wideo: szlam żółciowy na ultradźwiękach

Działania lecznicze

Leczenie zespołu szlamowego pęcherzyka żółciowego jest złożone i wieloskładnikowe i obejmuje dietoterapię, działanie leków i preparatów ziołowych oraz zabiegi chirurgiczne. Aby poprawić stan pacjentów i przywrócić funkcje pęcherzyka żółciowego, konieczne jest usunięcie kryształów i konglomeratów z żółci, znormalizowanie jej składu i uczynienie jej bardziej płynną. Pomoże to zmniejszyć nasilenie objawów i zmniejszyć ryzyko powikłań..

Wdrożenie zaleceń lekarskich przyspieszy proces gojenia. Pacjenci muszą przestrzegać łagodnej diety, pić wystarczającą ilość płynów dziennie i przyjmować przepisane leki.

Wszyscy pacjenci z dysfunkcją pęcherzyka żółciowego są tradycyjnie podzieleni na 3 grupy:

  1. Pacjenci nie są leczeni leczniczo i chirurgicznie, wskazana jest terapia dietetyczna.
  2. Pacjenci wymagają dodatkowej terapii lekowej.
  3. Pacjenci wymagają operacji - cholecystektomii i po niej diety.

Leczenie zespołu osadu zaczyna się od dietoterapii. Pacjentom przepisuje się dietę nr 5, która zabrania tłustych potraw, wędzonek, kwaśnych warzyw i owoców, alkoholu, potraw pikantnych i smażonych. Jedzenie powinno być gotowane, duszone lub gotowane w podwójnym kotle. Konieczne jest picie jak największej ilości płynu - co najmniej 2 litry dziennie. Może to być czysta woda niegazowana, napoje owocowe jagodowe, rumianek lub inna herbata ziołowa, bulion z dzikiej róży..

W codziennej diecie pacjentów należy uwzględnić pokarmy białkowe oraz posiłki bogate w błonnik i pobudzające układ pokarmowy. Konieczne jest frakcjonowanie jedzenia - w małych porcjach, 5-6 razy dziennie. Codzienna dieta musi być zbilansowana w niezbędne składniki odżywcze z ograniczeniem cholesterolu.

Wideo: o diecie, gdy w pęcherzyku żółciowym u dziecka znajduje się osad

  • Hepatoprotektory o działaniu żółciopędnym, cholelolitycznym, hipolipidemicznym, hipocholesterolemicznym i immunomodulującym - „Ursosan”, „Ursofalk”, „Ursodez”.
  • Leki przeciwskurczowe o działaniu miotropowym i neurotropowym - „No-shpa”, „Duspatalin”, „Papaverine”.
  • Środki przeciwbólowe o działaniu znieczulającym - „Spazgan”, „Ketorol”, „Analgin”.
  • NLPZ o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i przeciwzapalnym - „Nimesulid”, „Ibuprofen”.
  • Leki żółciopędne o działaniu cholekinetycznym i żółciopędnym - „Cholenzym”, „Allochol”, „Holosas”.
  • Leki przeciwwymiotne są stosowane w różnych stanach, którym towarzyszą nudności i wymioty - „Cerucal”, „Motilium”.
  • W celu zwalczania odwodnienia - roztwory koloidalne i krystaloidalne: „Citroglucosolan”, „Reopolyglucin”, „Acesol”.
  • Niezawierające soli środki przeczyszczające mają silne działanie żółciopędne - „Bisakodyl”, „Fitolax”.
  • W przypadku stanu zapalnego środki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania, częściej z grupy fluorochinolonów, aminoglikozydów, cefalosporyn, makrolidów.

Gdy terapia kompensacyjna nie pomaga pacjentowi, zaleca się usunięcie pęcherzyka żółciowego - dość częstą interwencję chirurgiczną. Istnieją dwie metody cholecystektomii: laparotomia - operacja jamy brzusznej oraz laparoskopia - poprzez nakłucie w otrzewnej. Ta metoda interwencji chirurgicznej jest ostatnio stosowana znacznie częściej ze względu na jej minimalny uraz, szybką rehabilitację i brak powikłań..

Tradycyjne leki aktywnie stosowane w leczeniu zespołu:

  1. Napar lub wywar z nieśmiertelnika piaskowego ma silne działanie żółciopędne i przeciwzapalne.
  2. Sok z marchwi lub wywar z nasion marchwi mogą pomóc złagodzić objawy.
  3. Świeże borówki i wywar z suszonych jagód działają żółciopędnie.
  4. Zioła poprawiające skład żółci i rozrzedzające ją: arnika, oman, tatarak, pokrzywa, mniszek lekarski, ostropest plamisty, wrotycz pospolity, glistnik, piołun, krwawnik pospolity.
  5. Herbata miętowo-rumiankowa działa przeciwskurczowo i tonizująco na mięśnie pęcherza i dróg żółciowych.
  6. Figi rozkładają nadmiar cholesterolu i aktywują mięśnie gładkie pęcherzyka żółciowego.
  7. Napar ze znamion kukurydzy i liści brzozy ma działanie żółciopędne.

Tradycyjne leki są pomocnicze i mogą jedynie uzupełniać podstawowe leczenie zespołu. Można je stosować tylko po konsultacji z lekarzem..

Profilaktyka i rokowanie

Podstawowa profilaktyka patologii polega na eliminowaniu negatywnych skutków czynników endogennych i egzogennych, które przyczyniają się do stagnacji żółci - choroby współistniejące i błędy w żywieniu.

Aby zapobiec rozwojowi zespołu osadu, należy przestrzegać następujących zasad:

  • jeśli to konieczne, schudnij bez stosowania ścisłej diety i postu,
  • Jeść prawidłowo,
  • terminowo leczyć choroby strefy wątrobowo-żółciowej - zapalenie wątroby, zapalenie trzustki,
  • ograniczyć emocjonalne i fizyczne przeciążenie,
  • odmówić przyjmowania leków, które mogą wywołać rozwój zespołu osadu,
  • prowadzić zdrowy tryb życia, odrzucając złe nawyki,
  • wyjść na zewnątrz,
  • zoptymalizować codzienną rutynę.

Jeśli zespół nie zostanie wykryty na czas, a jego leczenie nie zostanie rozpoczęte, mogą pojawić się nieprzyjemne konsekwencje. Powikłania pojawiają się również wtedy, gdy pacjenci nie kończą całego cyklu leczenia i przestają przyjmować leki. W tym samym czasie osad w żółci staje się grubszy i zamienia się w kamienie blokujące drogi żółciowe. Rozwija się kamienne zapalenie pęcherzyka żółciowego, ostre zapalenie trzustki, kolka żółciowa, cholestaza, ostre zapalenie dróg żółciowych. Duże kamienie o nierównych krawędziach utkną w drogach żółciowych i uszkadzają ściany pęcherzyka żółciowego, co często prowadzi do pęknięcia narządu.

Objawy i leczenie szlamu żółciowego w woreczku żółciowym

Kamica żółciowa staje się epidemiologiczna. Można to ocenić na podstawie liczby operacji chirurgicznych wykonanych na woreczku żółciowym. Cholecystektomia - całkowite usunięcie narządu, zajmuje drugie miejsce po zapaleniu wyrostka robaczkowego. Alarmujące statystyki motywują do badań, w trakcie których uzyskano dowody na to, że kamica żółciowa jest procesem wielowarstwowym. Okres tworzenia się kamieni poprzedzony jest zmianami w składzie żółci, niewydolnością metaboliczną.

Brak równowagi między cholesterolem, kwasami i fosfolipidami prowadzi do zmniejszenia ruchliwości pęcherzyka żółciowego i wzrostu lepkości płynów biologicznych. W rezultacie w żółci powstaje osad w postaci kryształów cholesterolu, tworząc podstawę do tworzenia się szlamu żółciowego (BS). Pierwotny objaw kamicy żółciowej wymaga kompleksowych działań - diagnostyki, leczenia, diety.

Co to jest osad żółciowy

Kamica żółciowa (tworzenie się kamieni w pęcherzyku żółciowym) przechodzi przez kilka etapów. Początkowy - szlam żółciowy. Litogenna (lepka) żółć sprzyja tworzeniu się osadu, który składa się z lepkich kryształów cholesterolu i pozakomórkowych pęcherzyków powietrza. Gromadzący się w woreczku żółciowym błotnisty szlam ściśle przylega do ścianek błony śluzowej. Spowolniona ruchliwość narządów nie jest w stanie usunąć szlamu w trybie naturalnym. W przewodach zachodzą procesy zapalne i stagnacyjne, które w medycynie określa się jako szlam żółciowy w woreczku żółciowym.

Stan patologiczny jest również znany pod innymi nazwami - kamica mikrolitrowa, kamica rzekoma, osad żółciowy, żółć szlamowa.

Wszystkie determinują jeden proces - zmianę struktury żółci, po której następuje przemiana w kamienie. Bez szybkiego leczenia szlam żółciowy przekształca się w kamicę żółciową w 32% przypadków..

Klasyfikacja zespołu osadu

W medycynie osad żółciowy klasyfikuje się według kilku parametrów: stadium, aktywności pęcherzyka żółciowego i składu osadu. Takie zgrupowanie pomaga w trafnej diagnozie i właściwej ocenie ryzyka powikłań..

Funkcja motoryczna pęcherzyka żółciowego:

  • normalna aktywność;
  • dyskinezy dróg żółciowych;
  • zanik narządów - brak ruchliwości.
  • kryształy cholesterolu połączone z żelopodobnymi mukoproteinami;
  • osad jest zdominowany przez złożone związki wapnia;
  • pigmenty o wysokiej zawartości bilirubiny.
  • I - elementy osadu nie przekraczają 3,5-5 mikronów, nie ma żadnych objawów;
  • II - charakteryzuje się tworzeniem gęstych skrzepów żelopodobnej żółci, pojawia się umiarkowany ból, nudności;
  • III - na ścianach błony śluzowej pęcherzyka żółciowego występuje polipowatość cholesterolu, utworzona przez kryształy osadu, wymagana jest interwencja chirurgiczna.

Połączenie czynników pozwala określić przyczyny nieprawidłowych zmian w płynie żółciowym i przepisać skuteczne środki w celu ustabilizowania funkcji narządu.

Przyczyny szlamu żółciowego

Naruszenie składu żółci występuje na tle innych procesów patologicznych i powiązanych środków terapeutycznych. Główną grupą ryzyka są osoby cierpiące na choroby wątroby i pęcherzyka żółciowego. Wszystkie patologie wpływające na wydalanie żółci z organizmu stanowią zagrożenie dla normalnego wydzielania. Zapalenie trzustki, cukrzyca, anemia sierpowata, choroby żołądkowo-jelitowe w każdym przypadku mają negatywny wpływ na skład żółci.

Z kolei schemat leczenia choroby podstawowej, wieku pacjenta i stylu życia determinuje rozwój osadu żółciowego. Pomimo niewyraźnego obrazu klinicznego gastroenterolodzy wyróżniają trzy przyczyny, dla których tworzy się osad w żółci z prawdopodobieństwem do 80%.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się łagodnymi objawami i długim przebiegiem. Oznacza to, że osoba może nie być świadoma obecności choroby przez wiele lat. W tym celu zapalenie pęcherzyka żółciowego stopniowo zjada ściany pęcherzyka żółciowego. Normalną tkankę zastępuje tkanka łączna, w wyniku czego narząd gęstnieje, tracąc swoją funkcjonalność. Powolne procesy metaboliczne przyczyniają się do tworzenia się osadów. Warto zauważyć, że szlam całkowicie znika podczas remisji..

Ciąża

W co piątej przyszłej matce pojawia się osad żółciowy. Rosnąca macica uciska pęcherzyk żółciowy i jego przewody. W tym stanie trudno jest zachować naturalną funkcjonalność, dlatego wydzielanie żółci nieco zwalnia. Choroba przebiega bezobjawowo i rzadko powoduje dyskomfort u kobiety. Po porodzie narząd zostaje przywrócony, a osad jest wydalany w sposób naturalny.

Diety permanentne odchudzające

W pogoni za idealnymi formami kobiety (i mężczyźni) uciekają się do radykalnych środków. Surowe diety i strajki głodu stają się normą. Brak elementarnych witamin, składników odżywczych i pierwiastków śladowych negatywnie wpływa na wszystkie narządy wewnętrzne. Jako pierwszy cierpi woreczek żółciowy. Funkcje motoryczne spowalniają, powstają procesy stagnacyjne, pojawia się osad szlamowy. Jeśli zatrzymasz się na czas i zrównoważysz dietę, funkcje przewodu żółciowego przywrócą się same..

Stosowanie antybiotyków, leków o dużej zawartości wapnia, pigułek antykoncepcyjnych, cefalosporyn i lipolitów może powodować pojawienie się szlamu żółciowego. Właściwie opracowane cykle leczenia są głównym warunkiem zapobiegania powikłaniom.

Symptomy i objawy

Poradnia osadu żółciowego nie ma jasnego obrazu. Na początkowych etapach tworzenie się osadu przebiega bezobjawowo i może objawiać się całkowicie normalnym stanem charakterystycznym dla każdej osoby - rzadkimi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi i niewielkimi nudnościami. Gdy objętość szlamu przekroczy żółć, zaczynają pojawiać się charakterystyczne objawy, w których stan pacjenta się pogarsza.

Zespół bólowy charakteryzuje się powolnym wzrostem. Początkowo występuje sztywność, ciężkość, dyskomfort pod żebrami, po prawej stronie. Stopniowo wrażenia nabierają wyraźnego koloru. Ból staje się stały, od czasu do czasu pojawia się mrowienie i napady kolki.

Zatrucie

Stagnacja żółci wywołuje ogólne zatrucie organizmu. Pojawiają się wszystkie oznaki zatrucia - gorączka, nocne gorączki, letarg, zmęczenie, senność, idiopatyczne bóle całego ciała.

Żółtaczka

Naruszenie odpływu żółci prowadzi do zmiany koloru skóry, błon śluzowych i biologicznych wydzielin. Na początku obserwuje się lekkie, a następnie intensywne zażółcenie białek oczu, twarzy, ramion i szyi. Kał jest przebarwiony, mocz jest mętny, nasycony pomarańczowy.

Wzdęcia i niestrawność

Niewielka ilość żółci w dwunastnicy prowadzi do zaburzeń w naturalnych procesach wydalniczych. Pacjent ma zaparcia, następnie biegunkę, wzdęcia, wzdęcia. Niestrawność objawia się gorzkim posmakiem w ustach, zgagą, utratą apetytu, wymiotami po jedzeniu.

Objawy są specyficzne i można je łatwo złagodzić za pomocą prostych preparatów lub pokarmów ziołowych. Jednak ignorowanie ich oznacza pozwolenie chorobie na postęp..

Metody diagnostyczne

Główną metodą badania osadu żółciowego jest TUS - ultrasonografia przezbrzuszna. Wiarygodność badania wynosi 60-70%, ale może to być komplikowane przez wzdęcia lub otyłość pacjenta. W takich przypadkach lekarz przepisuje ultrasonografię endoskopową (EUS). Zawartość informacyjna tego typu diagnostyki sprzętu wynosi 95-98%. Konkretne badanie pokazano w zróżnicowanym badaniu - podejrzenie guza, polipowatość.

Najbardziej dostępną i popularną metodą jest ultradźwięki. Ściany pęcherzyka żółciowego i obecność procesów patologicznych (zapalenie lub cholesteroza) są na nim wyraźnie widoczne. Pozwala to gastroenterologowi na postawienie wstępnej (ostatecznej) diagnozy lub przepisanie dodatkowych badań. W razie wątpliwości obecność osadu żółciowego można potwierdzić za pomocą MRI, ECD (sondowanie) i biopsji żółci.

Aby uzyskać dokładną diagnozę i leczenie, wystarczy przeprowadzić badanie ultrasonograficzne.

Leczenie zespołu osadu żółciowego

Sposób leczenia dysfunkcji płynu żółciowego jest nadal kontrowersyjny w kręgach medycznych. Wielu lekarzy jest skłonnych wierzyć, że osady żółciowe nie wymagają leczenia, jeśli pacjent nie ma klinicznych objawów choroby. Jednocześnie tworzenie się osadów jest bezpośrednią manifestacją negatywnych procesów w organizmie, które wymagają zbadania i ustalenia przyczyn..

Dlatego większość rosyjskich lekarzy woli grać bezpiecznie i przepisać pacjentowi odpowiednie leczenie, odpowiednie do jego stanu. Mogą to być tradycyjne leki, dieta lub domowe środki zaradcze. Wynik jest ważny - aby zapobiec postępowi i rozwojowi powikłań.

Leki

Podejście do leczenia uzależnień opiera się na następujących zasadach:

  • blokować syntezę cholesterolu w żółci;
  • przywrócić kurczliwą funkcję pęcherzyka żółciowego;
  • zmniejszyć wchłanianie tłuszczu do ściany jelita.

W zależności od stadium osadu bilinarnego pacjentowi przepisuje się leki łagodzące pierwotne objawy i wpływające na czynność pęcherzyka żółciowego..

Kwas ursodeoksycholowy

Szeroka grupa leków stanowiących integralną część leczenia zachowawczego chorób wątroby i pęcherzyka żółciowego. Kwas ursodeoksycholowy jest syntetyzowanym składnikiem żółci ludzkiej, który nie wykazuje działania cytotoksycznego.

Efekt terapeutyczny porównywalny jest z zasadami leczenia:

  • blokuje syntezę cholesterolu;
  • zapobiega wchłanianiu do ścian przewodu pokarmowego;
  • rozpuszcza kryształy osadowe;
  • zmniejsza litogenność żółci;
  • korzystnie wpływa na pracę trzustki;
  • chroni wątrobę przed uszkodzeniami na poziomie komórkowym, w szczególności przed destrukcyjnym działaniem etanolu - głównego składnika wszystkich napojów alkoholowych;
  • całkowicie lub częściowo rozpuszcza zastałe zatyczki w przewodach pęcherzyka żółciowego.

Kwas ursodeoksycholowy jest sprzedawany bez recepty w aptekach. Najpopularniejszymi lekami w tej grupie są Ursoliv, Ursokhol, Ursofalk, Ursocid. Aby osiągnąć widoczny efekt, wymagana jest długotrwała terapia, od 6 miesięcy do 3 lat.

Środki przeciwskurczowe

Przepisywany w celu normalizacji odpływu żółci do dwunastnicy. Złagodzić skurcz pęcherzyka żółciowego i związane z nim odczucia - zespół bólowy, kolkę, hipertoniczność. Schemat leczenia jest przepisywany przez lekarza, przebieg przyjęcia nie przekracza 7-10 dni z powodu wielu skutków ubocznych.

Najskuteczniejsze są leki przeciwskurczowe na bazie drotaweryny - No-shpa, Spazmonet, Drotaverin, Spazmalgin.

Środki przeciwbólowe

Leki znieczulające są przepisywane w przypadku wyraźnych objawów osadu żółciowego. Silny ból, który powoduje bezsenność, ograniczenie ruchomości i aktywności umysłowej, jest leczony prostymi środkami znieczulającymi. Leki przeciwbólowe i NLPZ to główne leki stosowane w schemacie leczenia.

Ketorol, Ketanov, Ibuprofen, Ibufen, Analgin, Paracetamol, Aspiryna szybko łagodzą nieprzyjemne objawy i pomagają wrócić do normalnego rytmu życia. Ze względu na skutki uboczne, w tym nałóg, spożycie ograniczone jest do 5-7 dni. Następnie lek traci swoją skuteczność, należy go anulować i / lub zmienić.

Leczenie środkami ludowymi

Możesz wzmocnić efekt tradycyjnego leczenia za pomocą receptur medycyny alternatywnej. Przydatne wywary i nalewki będą miały korzystny wpływ nie tylko na woreczek żółciowy dotknięty szlamem, ale także na cały organizm..

Ziołowe środki lecznicze są niekwestionowanym ulubieńcem domowych środków. Najpopularniejsze przepisy:

  • Nieśmiertelnik, liście mięty pieprzowej, mieszanka kolendry w równych proporcjach. Wrzątek zalewamy w proporcjach: 1 łyżka stołowa na 250 ml wody. Nalegaj na łaźnię parową przez 20-25 minut. Zażywaj 2 razy dziennie po pół szklanki, 3-4 tygodnie.
  • Wymieszaj 1 łyżkę gorzkiego piołunu i skrzypu. Wlej 400 ml oczyszczonej wody, gotuj przez 10 minut. Odcedź bulion, rozgrzej go 2 razy dziennie - rano i wieczorem.
  • Rumianek, nieśmiertelnik, liście mięty pieprzowej, korzeń mniszka lekarskiego, kora kruszyny są mieszane w równych proporcjach. 3 łyżki mieszanki zalać 500 ml wody, gotować 15 minut. Pozwól parzyć przez 20 minut, odcedź. Zażyj 200 ml zaraz po przebudzeniu i wieczorem po obiedzie.
  • Zmiel prawoślazu nożem, dodaj 1 litr wytrawnego wina (białego), gotuj przez 5 minut, przecedź. Spożywać 3 łyżki stołowe 3-4 razy dziennie.
  • Weź 1 łyżkę arcydzięgla, kruszyny, mięty, kminku, szałwii, dokładnie wymieszaj (jeśli rośliny są świeże, posiekaj). Dodaj 1 litr wrzącej wody, pozostaw na 1-1,5 godziny, odcedź. Przyjmować 3 razy dziennie po 100 ml przed posiłkami.

Soki warzywne to dobry sposób na oczyszczenie woreczka żółciowego. Świeżo wyciskana kapusta lub sok pomidorowy dobrze działa na przewód pokarmowy, usuwa toksyny, działa antyoksydacyjnie. Już po tygodniu od zażycia naturalnych witamin w płynnej postaci pojawiają się pierwsze efekty - poprawa kolorytu skóry i ogólne samopoczucie.

Dieta na osady żółciowe

Kompleksowe leczenie chorób pęcherzyka żółciowego jest niemożliwe bez zbilansowanej diety, ponieważ to właśnie żywność staje się źródłem nadmiaru cholesterolu. Aby znormalizować funkcję kurczliwą przewodu pokarmowego, przywrócić metabolizm i zapobiec rozwojowi osadu żółciowego, wymagane jest przestrzeganie takiej diety, w której organizm zostanie oczyszczony bez obciążenia.

Najlepszą opcją jest ustalenie diety przez lekarza, biorąc pod uwagę indywidualne cechy, wagę i choroby uboczne. W przypadku samoregulacji diety należy urozmaicić menu zupami warzywnymi, lekkimi bulionami, gotowanym mięsem, świeżymi warzywami i owocami..

Należy całkowicie zrezygnować ze słodkich i bogatych w skrobię potraw, zastępując ciężkie desery zapiekankami owocowymi i sufletami. Następujące produkty nie są zalecane:

  • kiełbasy, boczek, tłuste mięso;
  • napoje zawierające kofeinę;
  • woda gazowana;
  • przechowywać sosy;
  • półprodukty;
  • pikantne potrawy, marynaty.

Jeśli białka, tłuszcze, węglowodany, błonnik są w optymalnym stosunku dla pacjenta z osadem żółciowym, to woreczek żółciowy zostanie szybko oczyszczony z patologicznego osadu.

Zespół szlamu u dzieci

Zaburzenia dróg żółciowych u dzieci obserwuje się we wczesnym okresie porodowym - noworodków i niemowląt w pierwszym roku życia. Wynika to z żółtaczki fizjologicznej, z którą rodzi się 70% wszystkich dzieci. Jeśli nie podjęto na czas środków zapobiegających jego zablokowaniu lub doszło do nawrotu, czynność wątroby i woreczka żółciowego jest upośledzona. W rzadkich przypadkach około 5% zespół osadu wskazuje na poważne choroby - wrodzoną marskość wątroby (dzieci urodzone przez alkoholików lub narkomanów), atrezję dróg żółciowych.

Żółknięcie skóry i błon śluzowych staje się widocznymi objawami. Wtórnymi objawami, które pośrednio wskazują na osad żółciowy, są wzdęcia i nieuzasadniony płacz. Czynniki, które wzmacniają i uzupełniają kliniczny obraz żółtaczki fizjologicznej, mogą być całkowicie nieszkodliwe z punktu widzenia osoby dorosłej:

  • zaburzony tryb żywienia: przejadanie się, podobnie jak niedożywienie, niekorzystnie wpływa na słaby układ pokarmowy;
  • nieuzasadnione wprowadzenie uzupełniającej żywności do 6 miesięcy;
  • celowa odmowa karmienia piersią bez wskazań lekarskich;
  • preparaty mleczne niskiej jakości (przeterminowane).

W starszym wieku osad żółciowy jest diagnozowany znacznie rzadziej. Powody to niewłaściwe odżywianie, w którym brakuje witamin i przydatnych pierwiastków śladowych (na przykład fast food), brak równowagi hormonalnej w okresie dojrzewania, stres, konflikty w rodzinie i z rówieśnikami.

U dzieci łatwiej jest określić chorobę na początkowym etapie. Ciągłe badania lekarskie w przedszkolu i szkole, wizyty u pediatry w przypadku chorób sezonowych, czujność rodziców przyczyniają się do szybkiej diagnozy.

Jeśli dziecko regularnie wymiotuje z dużą zawartością żółci, bólami po prawej stronie, brakiem apetytu, konieczna jest wizyta u gastroenterologa.

Wideo

Profilaktyka i rokowanie

Szlam żółciowy reaguje wystarczająco dobrze na oczyszczanie, aż do całkowitego przywrócenia fizyko-biologicznej struktury żółci i usunięcia osadu z organizmu. Rokowanie jest korzystne dla pierwszego i drugiego etapu patologii. W stanie zaniedbanym osad wymaga poważniejszego leczenia, w tym operacji. W przeciwnym razie skrzepy cholesterolu mogą całkowicie zablokować drogi żółciowe..

Proste metody profilaktyczne pomogą wyeliminować nieprawidłowe zmiany w pęcherzyku żółciowym i zapobiegną rozwojowi powikłań:

  • utrzymać masę ciała w indywidualnej normie fizjologicznej. Jednocześnie pamiętaj, że post, ścisła dieta, niezrównoważona dieta doprowadzą do odwrotnego efektu;
  • terminowo leczyć choroby, przeciwko którym żółć staje się lepka - zapalenie wątroby, patologie wątroby;
  • odmówić przyjmowania leków powodujących zespół osadu (sprawdź dawkę z lekarzem, wybierz bezpieczne analogi);
  • zmienić dietę na zdrową żywność - odmowa smażonych, pikantnych, słodkich, skrobiowych potraw. Jedz dużo świeżych warzyw i owoców (najlepiej sezonowych).

Choroba kamieni żółciowych to poważna patologia, która znacznie obniża jakość życia. Osad żółciowy staje się pierwszym sygnałem ostrzegawczym, że organizm potrzebuje wsparcia i leczenia. Ignorowanie objawów oznacza kilkakrotne zwiększenie ryzyka wystąpienia chorób wątroby i pęcherzyka żółciowego..

Objawy i leczenie szlamu żółciowego w woreczku żółciowym

Brak równowagi między cholesterolem, kwasami i fosfolipidami prowadzi do zmniejszenia ruchliwości pęcherzyka żółciowego i wzrostu lepkości płynów biologicznych. W rezultacie w żółci powstaje osad w postaci kryształów cholesterolu, tworząc podstawę do tworzenia się szlamu żółciowego (BS). Pierwotny objaw kamicy żółciowej wymaga kompleksowych działań - diagnostyki, leczenia, diety.

Co to jest osad żółciowy

Kamica żółciowa (tworzenie się kamieni w pęcherzyku żółciowym) przechodzi przez kilka etapów. Początkowy - szlam żółciowy. Litogenna (lepka) żółć sprzyja tworzeniu się osadu, który składa się z lepkich kryształów cholesterolu i pozakomórkowych pęcherzyków powietrza. Gromadzący się w woreczku żółciowym błotnisty szlam ściśle przylega do ścianek błony śluzowej. Spowolniona ruchliwość narządów nie jest w stanie usunąć szlamu w trybie naturalnym. W przewodach zachodzą procesy zapalne i stagnacyjne, które w medycynie określa się jako szlam żółciowy w woreczku żółciowym.

Stan patologiczny jest również znany pod innymi nazwami - kamica mikrolitrowa, kamica rzekoma, osad żółciowy, żółć szlamowa.

Wszystkie determinują jeden proces - zmianę struktury żółci, po której następuje przemiana w kamienie. Bez szybkiego leczenia szlam żółciowy przekształca się w kamicę żółciową w 32% przypadków..

Klasyfikacja zespołu osadu

W medycynie osad żółciowy klasyfikuje się według kilku parametrów: stadium, aktywności pęcherzyka żółciowego i składu osadu. Takie zgrupowanie pomaga w trafnej diagnozie i właściwej ocenie ryzyka powikłań..

Funkcja motoryczna pęcherzyka żółciowego:

  • normalna aktywność;
  • dyskinezy dróg żółciowych;
  • zanik narządów - brak ruchliwości.
  • kryształy cholesterolu połączone z żelopodobnymi mukoproteinami;
  • osad jest zdominowany przez złożone związki wapnia;
  • pigmenty o wysokiej zawartości bilirubiny.
  • I - elementy osadu nie przekraczają 3,5-5 mikronów, nie ma żadnych objawów;
  • II - charakteryzuje się tworzeniem gęstych skrzepów żelopodobnej żółci, pojawia się umiarkowany ból, nudności;
  • III - na ścianach błony śluzowej pęcherzyka żółciowego występuje polipowatość cholesterolu, utworzona przez kryształy osadu, wymagana jest interwencja chirurgiczna.

Połączenie czynników pozwala określić przyczyny nieprawidłowych zmian w płynie żółciowym i przepisać skuteczne środki w celu ustabilizowania funkcji narządu.

Przyczyny szlamu żółciowego

Naruszenie składu żółci występuje na tle innych procesów patologicznych i powiązanych środków terapeutycznych. Główną grupą ryzyka są osoby cierpiące na choroby wątroby i pęcherzyka żółciowego. Wszystkie patologie wpływające na wydalanie żółci z organizmu stanowią zagrożenie dla normalnego wydzielania. Zapalenie trzustki, cukrzyca, anemia sierpowata, choroby żołądkowo-jelitowe w każdym przypadku mają negatywny wpływ na skład żółci.

Z kolei schemat leczenia choroby podstawowej, wieku pacjenta i stylu życia determinuje rozwój osadu żółciowego. Pomimo niewyraźnego obrazu klinicznego gastroenterolodzy wyróżniają trzy przyczyny, dla których tworzy się osad w żółci z prawdopodobieństwem do 80%.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się łagodnymi objawami i długim przebiegiem. Oznacza to, że osoba może nie być świadoma obecności choroby przez wiele lat. W tym celu zapalenie pęcherzyka żółciowego stopniowo zjada ściany pęcherzyka żółciowego. Normalną tkankę zastępuje tkanka łączna, w wyniku czego narząd gęstnieje, tracąc swoją funkcjonalność. Powolne procesy metaboliczne przyczyniają się do tworzenia się osadów. Warto zauważyć, że szlam całkowicie znika podczas remisji..

Ciąża

W co piątej przyszłej matce pojawia się osad żółciowy. Rosnąca macica uciska pęcherzyk żółciowy i jego przewody. W tym stanie trudno jest zachować naturalną funkcjonalność, dlatego wydzielanie żółci nieco zwalnia. Choroba przebiega bezobjawowo i rzadko powoduje dyskomfort u kobiety. Po porodzie narząd zostaje przywrócony, a osad jest wydalany w sposób naturalny.

Diety permanentne odchudzające

W pogoni za idealnymi formami kobiety (i mężczyźni) uciekają się do radykalnych środków. Surowe diety i strajki głodu stają się normą. Brak elementarnych witamin, składników odżywczych i pierwiastków śladowych negatywnie wpływa na wszystkie narządy wewnętrzne. Jako pierwszy cierpi woreczek żółciowy. Funkcje motoryczne spowalniają, powstają procesy stagnacyjne, pojawia się osad szlamowy. Jeśli zatrzymasz się na czas i zrównoważysz dietę, funkcje przewodu żółciowego przywrócą się same..

Stosowanie antybiotyków, leków o dużej zawartości wapnia, pigułek antykoncepcyjnych, cefalosporyn i lipolitów może powodować pojawienie się szlamu żółciowego. Właściwie opracowane cykle leczenia są głównym warunkiem zapobiegania powikłaniom.

Farmakoterapia

Bardzo ważne jest, aby wykwalifikowany lekarz prowadzący wybrał terapię lekową osadu żółciowego..

Wszystko odbywa się na podstawie danych diagnostycznych, co pozwala wyznaczyć dokładniejszy schemat leczenia. Dzięki odpowiedniej terapii można uniknąć poważnych komplikacji. Zazwyczaj terapia lekowa obejmuje następujące leki:

  1. Choludexin to lek na bazie kwasu ursodeoksycholowego. Pomaga normalizować skład chemiczny i produkcję żółci. Dzięki temu można chronić komórki wątroby przed działaniem patogennym, a także przywrócić pracę tego narządu.
  2. Leki przeciwskurczowe to leki, które mogą pomóc w powstrzymaniu skurczu dróg żółciowych. Ponadto są w stanie szybko zatrzymać bolesne odczucia, a także przywrócić odpływ żółci z tego narządu..
  3. Leki przeciwbólowe to leki, które mogą uśmierzyć ból w możliwie najkrótszym czasie. Spożywane są natychmiast po jedzeniu, ponieważ ich składniki aktywne negatywnie wpływają na ściany żołądka.

Symptomy i objawy

Poradnia osadu żółciowego nie ma jasnego obrazu. Na początkowych etapach tworzenie się osadu przebiega bezobjawowo i może objawiać się całkowicie normalnym stanem charakterystycznym dla każdej osoby - rzadkimi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi i niewielkimi nudnościami. Gdy objętość szlamu przekroczy żółć, zaczynają pojawiać się charakterystyczne objawy, w których stan pacjenta się pogarsza.

Zespół bólowy charakteryzuje się powolnym wzrostem. Początkowo występuje sztywność, ciężkość, dyskomfort pod żebrami, po prawej stronie. Stopniowo wrażenia nabierają wyraźnego koloru. Ból staje się stały, od czasu do czasu pojawia się mrowienie i napady kolki.

Zatrucie

Stagnacja żółci wywołuje ogólne zatrucie organizmu. Pojawiają się wszystkie oznaki zatrucia - gorączka, nocne gorączki, letarg, zmęczenie, senność, idiopatyczne bóle całego ciała.

Żółtaczka

Naruszenie odpływu żółci prowadzi do zmiany koloru skóry, błon śluzowych i biologicznych wydzielin. Na początku obserwuje się lekkie, a następnie intensywne zażółcenie białek oczu, twarzy, ramion i szyi. Kał jest przebarwiony, mocz jest mętny, nasycony pomarańczowy.

Wzdęcia i niestrawność

Niewielka ilość żółci w dwunastnicy prowadzi do zaburzeń w naturalnych procesach wydalniczych. Pacjent ma zaparcia, następnie biegunkę, wzdęcia, wzdęcia. Niestrawność objawia się gorzkim posmakiem w ustach, zgagą, utratą apetytu, wymiotami po jedzeniu.

Objawy są specyficzne i można je łatwo złagodzić za pomocą prostych preparatów lub pokarmów ziołowych. Jednak ignorowanie ich oznacza pozwolenie chorobie na postęp..

Odmiany i przyczyny patologii

Zespół żużlowego pęcherzyka żółciowego jest bezpośrednio związany z zaburzeniem metabolizmu cholesterolu w organizmie człowieka. Nadużywanie tłustych potraw, nadmierna pasja do chleba, makaronu, brak aktywności fizycznej, alkohol, palenie to czynniki przyczyniające się do wystąpienia chorób dróg żółciowych. Surowe, niezrównoważone diety z szybką utratą wagi to dodatkowe ryzyko wyzwalania osadu. Płeć żeńska, starość, nadwaga zwiększają możliwość powstawania osadu w narządach dróg żółciowych.

Szlam żółciowy często tworzy się na tle:

  • zapalenie trzustki;
  • marskość wątroby;
  • anemia sierpowata;
  • transplantacja narządów;
  • przyjmowanie antybiotyków, cytostatyków i innych leków;
  • operacje na narządach przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • cukrzyca;
  • choroby związane z upośledzonym odpływem żółci;
  • po litotrypsji (usuwanie kamieni poprzez ich kruszenie).

Skład skrzepu żółciowego może się różnić w zależności od przewagi którejkolwiek z frakcji, które składają się na jego skład. W jednym przypadku osad zawiera więcej wtrąceń cholesterolu, w drugim - kryształy wapnia, w trzecim - cząsteczki bilirubiny.


Udowodniono, że cholestazę i tworzenie się szlamu wywołują niektóre antybiotyki (cefalosporyny trzeciej generacji), preparaty wapniowe, doustne środki antykoncepcyjne, lipolityki.

Zgodnie z konsystencją zawiesinę żółciową można podzielić na trzy typy:

  • kamica mikrolitrowa (drobne wtrącenia, które poruszają się jednocześnie z ruchami ludzkiego ciała);
  • szlam przypominający lepką szpachlę;
  • zawieszenie, w tym elementy pierwszego i drugiego typu.

Zgodnie z dynamiką rozwoju osad dzieli się na pierwotny i wtórny. Pierwotny skrzep żółciowy powstaje niezależnie od obecności jakiejkolwiek choroby. Wtórne powstaje przez połączenie choroby podstawowej (zapalenie wątroby, zwłóknienie, zapalenie pęcherzyka żółciowego).

Algorytm tworzenia skrzepu żółciowego:

  • żółć jest przesycona cholesterolem;
  • cholesterol zamienia się w małe kryształy;
  • kryształy łączą się w małe kamienie i nadal rosną;
  • utlenione tłuszcze gromadzą się, ich szybkość wzrasta;
  • woreczek żółciowy słabo się kurczy, nie zapewniając usunięcia nadmiaru cholesterolu;
  • powstają bąbelki przesycone cholesterolem.

Metody diagnostyczne

Główną metodą badania osadu żółciowego jest TUS - ultrasonografia przezbrzuszna. Wiarygodność badania wynosi 60-70%, ale może to być komplikowane przez wzdęcia lub otyłość pacjenta. W takich przypadkach lekarz przepisuje ultrasonografię endoskopową (EUS). Zawartość informacyjna tego typu diagnostyki sprzętu wynosi 95-98%. Konkretne badanie pokazano w zróżnicowanym badaniu - podejrzenie guza, polipowatość.

Najbardziej dostępną i popularną metodą jest ultradźwięki. Ściany pęcherzyka żółciowego i obecność procesów patologicznych (zapalenie lub cholesteroza) są na nim wyraźnie widoczne. Pozwala to gastroenterologowi na postawienie wstępnej (ostatecznej) diagnozy lub przepisanie dodatkowych badań. W razie wątpliwości obecność osadu żółciowego można potwierdzić za pomocą MRI, ECD (sondowanie) i biopsji żółci.

Aby uzyskać dokładną diagnozę i leczenie, wystarczy przeprowadzić badanie ultrasonograficzne.

Leczenie zespołu osadu żółciowego

Sposób leczenia dysfunkcji płynu żółciowego jest nadal kontrowersyjny w kręgach medycznych. Wielu lekarzy jest skłonnych wierzyć, że osady żółciowe nie wymagają leczenia, jeśli pacjent nie ma klinicznych objawów choroby. Jednocześnie tworzenie się osadów jest bezpośrednią manifestacją negatywnych procesów w organizmie, które wymagają zbadania i ustalenia przyczyn..

Dlatego większość rosyjskich lekarzy woli grać bezpiecznie i przepisać pacjentowi odpowiednie leczenie, odpowiednie do jego stanu. Mogą to być tradycyjne leki, dieta lub domowe środki zaradcze. Wynik jest ważny - aby zapobiec postępowi i rozwojowi powikłań.

Leki

Podejście do leczenia uzależnień opiera się na następujących zasadach:

  • blokować syntezę cholesterolu w żółci;
  • przywrócić kurczliwą funkcję pęcherzyka żółciowego;
  • zmniejszyć wchłanianie tłuszczu do ściany jelita.

W zależności od stadium osadu bilinarnego pacjentowi przepisuje się leki łagodzące pierwotne objawy i wpływające na czynność pęcherzyka żółciowego..

Kwas ursodeoksycholowy

Szeroka grupa leków stanowiących integralną część leczenia zachowawczego chorób wątroby i pęcherzyka żółciowego. Kwas ursodeoksycholowy jest syntetyzowanym składnikiem żółci ludzkiej, który nie wykazuje działania cytotoksycznego.

Efekt terapeutyczny porównywalny jest z zasadami leczenia:

  • blokuje syntezę cholesterolu;
  • zapobiega wchłanianiu do ścian przewodu pokarmowego;
  • rozpuszcza kryształy osadowe;
  • zmniejsza litogenność żółci;
  • korzystnie wpływa na pracę trzustki;
  • chroni wątrobę przed uszkodzeniami na poziomie komórkowym, w szczególności przed destrukcyjnym działaniem etanolu - głównego składnika wszystkich napojów alkoholowych;
  • całkowicie lub częściowo rozpuszcza zastałe zatyczki w przewodach pęcherzyka żółciowego.

Kwas ursodeoksycholowy jest sprzedawany bez recepty w aptekach. Najpopularniejszymi lekami w tej grupie są Ursoliv, Ursokhol, Ursofalk, Ursocid. Aby osiągnąć widoczny efekt, wymagana jest długotrwała terapia, od 6 miesięcy do 3 lat.

Środki przeciwskurczowe

Przepisywany w celu normalizacji odpływu żółci do dwunastnicy. Złagodzić skurcz pęcherzyka żółciowego i związane z nim odczucia - zespół bólowy, kolkę, hipertoniczność. Schemat leczenia jest przepisywany przez lekarza, przebieg przyjęcia nie przekracza 7-10 dni z powodu wielu skutków ubocznych.

Najskuteczniejsze są leki przeciwskurczowe na bazie drotaweryny - No-shpa, Spazmonet, Drotaverin, Spazmalgin.

Środki przeciwbólowe

Leki znieczulające są przepisywane w przypadku wyraźnych objawów osadu żółciowego. Silny ból, który powoduje bezsenność, ograniczenie ruchomości i aktywności umysłowej, jest leczony prostymi środkami znieczulającymi. Leki przeciwbólowe i NLPZ to główne leki stosowane w schemacie leczenia.

Ketorol, Ketanov, Ibuprofen, Ibufen, Analgin, Paracetamol, Aspiryna szybko łagodzą nieprzyjemne objawy i pomagają wrócić do normalnego rytmu życia. Ze względu na skutki uboczne, w tym nałóg, spożycie ograniczone jest do 5-7 dni. Następnie lek traci swoją skuteczność, należy go anulować i / lub zmienić.

Leczenie środkami ludowymi

Możesz wzmocnić efekt tradycyjnego leczenia za pomocą receptur medycyny alternatywnej. Przydatne wywary i nalewki będą miały korzystny wpływ nie tylko na woreczek żółciowy dotknięty szlamem, ale także na cały organizm..

Ziołowe środki lecznicze są niekwestionowanym ulubieńcem domowych środków. Najpopularniejsze przepisy:

  • Nieśmiertelnik, liście mięty pieprzowej, mieszanka kolendry w równych proporcjach. Wrzątek zalewamy w proporcjach: 1 łyżka stołowa na 250 ml wody. Nalegaj na łaźnię parową przez 20-25 minut. Zażywaj 2 razy dziennie po pół szklanki, 3-4 tygodnie.
  • Wymieszaj 1 łyżkę gorzkiego piołunu i skrzypu. Wlej 400 ml oczyszczonej wody, gotuj przez 10 minut. Odcedź bulion, rozgrzej go 2 razy dziennie - rano i wieczorem.
  • Rumianek, nieśmiertelnik, liście mięty pieprzowej, korzeń mniszka lekarskiego, kora kruszyny są mieszane w równych proporcjach. 3 łyżki mieszanki zalać 500 ml wody, gotować 15 minut. Pozwól parzyć przez 20 minut, odcedź. Zażyj 200 ml zaraz po przebudzeniu i wieczorem po obiedzie.
  • Zmiel prawoślazu nożem, dodaj 1 litr wytrawnego wina (białego), gotuj przez 5 minut, przecedź. Spożywać 3 łyżki stołowe 3-4 razy dziennie.
  • Weź 1 łyżkę arcydzięgla, kruszyny, mięty, kminku, szałwii, dokładnie wymieszaj (jeśli rośliny są świeże, posiekaj). Dodaj 1 litr wrzącej wody, pozostaw na 1-1,5 godziny, odcedź. Przyjmować 3 razy dziennie po 100 ml przed posiłkami.

Soki warzywne to dobry sposób na oczyszczenie woreczka żółciowego. Świeżo wyciskana kapusta lub sok pomidorowy dobrze działa na przewód pokarmowy, usuwa toksyny, działa antyoksydacyjnie. Już po tygodniu od zażycia naturalnych witamin w płynnej postaci pojawiają się pierwsze efekty - poprawa kolorytu skóry i ogólne samopoczucie.

Dieta na osady żółciowe

Kompleksowe leczenie chorób pęcherzyka żółciowego jest niemożliwe bez zbilansowanej diety, ponieważ to właśnie żywność staje się źródłem nadmiaru cholesterolu. Aby znormalizować funkcję kurczliwą przewodu pokarmowego, przywrócić metabolizm i zapobiec rozwojowi osadu żółciowego, wymagane jest przestrzeganie takiej diety, w której organizm zostanie oczyszczony bez obciążenia.

Najlepszą opcją jest ustalenie diety przez lekarza, biorąc pod uwagę indywidualne cechy, wagę i choroby uboczne. W przypadku samoregulacji diety należy urozmaicić menu zupami warzywnymi, lekkimi bulionami, gotowanym mięsem, świeżymi warzywami i owocami..

Należy całkowicie zrezygnować ze słodkich i bogatych w skrobię potraw, zastępując ciężkie desery zapiekankami owocowymi i sufletami. Następujące produkty nie są zalecane:

  • kiełbasy, boczek, tłuste mięso;
  • napoje zawierające kofeinę;
  • woda gazowana;
  • przechowywać sosy;
  • półprodukty;
  • pikantne potrawy, marynaty.

Jeśli białka, tłuszcze, węglowodany, błonnik są w optymalnym stosunku dla pacjenta z osadem żółciowym, to woreczek żółciowy zostanie szybko oczyszczony z patologicznego osadu.

Czynniki ryzyka

Istnieje zarówno nieodwracalny czynnik przyczynowy w tworzeniu się szlamu żółciowego, jak i proces odwracalny lub tymczasowy. Tak więc nieodwracalne czynniki obejmują:

  • wiek pacjenta powyżej 65 lat;
  • obciążona dziedziczność dla kamicy żółciowej;
  • marskość wątroby;
  • bypass żołądka lub gastrektomia.

Samorozpuszczalny szlam jest trudny dla osób starszych lub starszych. Z reguły przedział wiekowy pacjentów z BS waha się od 35 do 50 lat, jednak choroba może wystąpić nie tylko u dorosłych, ale także u dzieci..


Czynniki ryzyka nadwagi i niezdrowej diety dla osadu żółciowego

Czynniki odwracalne obejmują:

  • otyłość;
  • stosowanie przez ludzi diet wysokokalorycznych lub niskokalorycznych;
  • ciąża;
  • długotrwały post z utratą masy ciała o ponad 0,5 kg / tydzień;
  • długotrwałe stosowanie leków lub hormonalnych środków antykoncepcyjnych;
  • żywienie pozajelitowe;
  • naruszenie krążenia jelitowo-wątrobowego kwasów żółciowych w przewlekłych chorobach przewodu żołądkowo-jelitowego.

Najważniejszym czynnikiem, niezależnie od etiologii, są zmiany cholestatyczne i / lub alkoholowa choroba wątroby, która w 80-100% może tworzyć szlam żółciowy woreczka żółciowego..

Zespół szlamu u dzieci

Zaburzenia dróg żółciowych u dzieci obserwuje się we wczesnym okresie porodowym - noworodków i niemowląt w pierwszym roku życia. Wynika to z żółtaczki fizjologicznej, z którą rodzi się 70% wszystkich dzieci. Jeśli nie podjęto na czas środków zapobiegających jego zablokowaniu lub doszło do nawrotu, czynność wątroby i woreczka żółciowego jest upośledzona. W rzadkich przypadkach około 5% zespół osadu wskazuje na poważne choroby - wrodzoną marskość wątroby (dzieci urodzone przez alkoholików lub narkomanów), atrezję dróg żółciowych.

Żółknięcie skóry i błon śluzowych staje się widocznymi objawami. Wtórnymi objawami, które pośrednio wskazują na osad żółciowy, są wzdęcia i nieuzasadniony płacz. Czynniki, które wzmacniają i uzupełniają kliniczny obraz żółtaczki fizjologicznej, mogą być całkowicie nieszkodliwe z punktu widzenia osoby dorosłej:

  • zaburzony tryb żywienia: przejadanie się, podobnie jak niedożywienie, niekorzystnie wpływa na słaby układ pokarmowy;
  • nieuzasadnione wprowadzenie uzupełniającej żywności do 6 miesięcy;
  • celowa odmowa karmienia piersią bez wskazań lekarskich;
  • preparaty mleczne niskiej jakości (przeterminowane).

W starszym wieku osad żółciowy jest diagnozowany znacznie rzadziej. Powody to niewłaściwe odżywianie, w którym brakuje witamin i przydatnych pierwiastków śladowych (na przykład fast food), brak równowagi hormonalnej w okresie dojrzewania, stres, konflikty w rodzinie i z rówieśnikami.

U dzieci łatwiej jest określić chorobę na początkowym etapie. Ciągłe badania lekarskie w przedszkolu i szkole, wizyty u pediatry w przypadku chorób sezonowych, czujność rodziców przyczyniają się do szybkiej diagnozy.

Jeśli dziecko regularnie wymiotuje z dużą zawartością żółci, bólami po prawej stronie, brakiem apetytu, konieczna jest wizyta u gastroenterologa.

Typowe objawy choroby

Początek zaburzenia wiąże się z określonymi objawami klinicznymi. Najważniejsze z nich to:

  1. Bolesność po prawej stronie. W takiej lokalizacji wrażeń pośredniczą cechy anatomiczne. Zespół osadu żółciowego jest w dużej mierze spowodowany jego ruchem. Skrzepy mogą zmieniać swoje położenie. Ten proces prowadzi do bólu..
  2. Nudności, głównie po jedzeniu. Ponieważ powstaje stagnacja żółci, zaburzone są procesy trawienne. Towarzyszy temu opóźnienie w zawartości jelita, spowalnia ruchliwość przewodu żołądkowo-jelitowego. W niektórych przypadkach pacjenci skarżą się również na wymioty..
  3. Utrata apetytu wiąże się również z dysfunkcją układu pokarmowego. Anoreksja pojawia się na późniejszych etapach rozwoju patologii i często wymaga nie tylko konsultacji gastroenterologa, ale także pomocy psychoterapeuty.
  4. Zmiana charakteru stolca wiąże się ze spadkiem aktywności enzymów. Podobny problem wynika z faktu, że żółć zwykle przyczynia się do przesunięcia równowagi kwasowo-zasadowej w jelicie na stronę zasadową. Jeśli tak się nie stanie, białka biorące udział w trawieniu pożywienia działają gorzej. Pacjenci często skarżą się na zaparcia.

Profilaktyka i rokowanie

Szlam żółciowy reaguje wystarczająco dobrze na oczyszczanie, aż do całkowitego przywrócenia fizyko-biologicznej struktury żółci i usunięcia osadu z organizmu. Rokowanie jest korzystne dla pierwszego i drugiego etapu patologii. W stanie zaniedbanym osad wymaga poważniejszego leczenia, w tym operacji. W przeciwnym razie skrzepy cholesterolu mogą całkowicie zablokować drogi żółciowe..

Proste metody profilaktyczne pomogą wyeliminować nieprawidłowe zmiany w pęcherzyku żółciowym i zapobiegną rozwojowi powikłań:

  • utrzymać masę ciała w indywidualnej normie fizjologicznej. Jednocześnie pamiętaj, że post, ścisła dieta, niezrównoważona dieta doprowadzą do odwrotnego efektu;
  • terminowo leczyć choroby, przeciwko którym żółć staje się lepka - zapalenie wątroby, patologie wątroby;
  • odmówić przyjmowania leków powodujących zespół osadu (sprawdź dawkę z lekarzem, wybierz bezpieczne analogi);
  • zmienić dietę na zdrową żywność - odmowa smażonych, pikantnych, słodkich, skrobiowych potraw. Jedz dużo świeżych warzyw i owoców (najlepiej sezonowych).

Choroba kamieni żółciowych to poważna patologia, która znacznie obniża jakość życia. Osad żółciowy staje się pierwszym sygnałem ostrzegawczym, że organizm potrzebuje wsparcia i leczenia. Ignorowanie objawów oznacza kilkakrotne zwiększenie ryzyka wystąpienia chorób wątroby i pęcherzyka żółciowego..

Prognoza

Rokowanie choroby na tym etapie jest korzystne, powrót do zdrowia następuje w ciągu kilku miesięcy. Wczesne wykrycie patologii pozwala uniknąć interwencji chirurgicznej.

U pacjentów z osadem żółciowym mogą wystąpić powikłania. Obejmują one:

  • zapalenie trzustki (zapalenie trzustki);
  • dysfunkcja zwieracza Oddiego (naruszenie drożności dróg żółciowych i soku trzustkowego);
  • zapalenie dróg żółciowych (zapalenie dróg żółciowych).

Zapobieganie chorobie polega na tym, że trzeba normalizować masę ciała i codziennie spacerować na świeżym powietrzu. Pomoże to uniknąć pojawienia się zaburzeń metabolicznych w organizmie. Zaleca się coroczne badanie przez gastroenterologa w celu zidentyfikowania patologii układu żółciowego na czas i rozpoczęcia ich leczenia. Musisz przestrzegać diety i pić dużo płynów. Nie leczyć siebie.

Inny Podział Zapalenia Trzustki