W retrospektywnym badaniu skuteczności i bezpieczeństwa kwasu ursodeoksycholowego w dawce 10 mg / kg przez 12 miesięcy u 76 pacjentów z osadem żółciowym ból żółci ustąpił u 64 (84,2%). Rozpuszczanie osadu żółciowego nastąpiło w 61 (80,

W badaniu retrospektywnym oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania kwasu ursodeoksycholowego w dawce 10 mg / kg przez 12 miesięcy u 76 pacjentów z osadem żółciowym. Ból dróg żółciowych ustąpił u 64 (84,2%). U 61 (80,3%) pacjentów nastąpiło rozpuszczenie osadu żółciowego. Wybór referencyjnego leku kwasu ursodeoksycholowego (OR = 4,4; 95% Cl 1,1–12,2) miał istotny pozytywny wpływ na rozpuszczanie osadu żółciowego. Nie potwierdzono statystycznej istotności wpływu płci i masy ciała na wynik terapii (p> 0,05). Działania niepożądane zaobserwowano u 6 (7,8%) pacjentów.

Osad żółciowy, pierwotnie opisywany jako zjawisko ultradźwiękowe i polegający na wizualizacji gromadzenia się kryształów cholesterolu, kryształów pigmentu i soli wapnia w drogach żółciowych i woreczku żółciowym, nie został jeszcze zdefiniowany jako jednostka nozologiczna. Zgodnie z aktualną międzynarodową klasyfikacją chorób z 10. rewizji nie ma konkretnego kodu, który pozwoliłby zaszyfrować ten stan w dokumentacji medycznej. Jednocześnie większość specjalistów i praktyków z przekonaniem opowiada się za kontinuum choroby osadu żółciowego i kamicy żółciowej i sugeruje użycie kodu K80.8 - inne formy kamicy żółciowej. Rola i miejsce osadu żółciowego jako jednostki nozologicznej nie zostało wyjaśnione przez Konsensus rzymski VI, wskazując jedynie na istotną rolę naruszenia chemii w składzie żółci w dyskinezy pęcherzyka żółciowego.

Częstość występowania osadu żółciowego w populacji ogólnej może sięgać 4%, a u pacjentów z zespołem objawów patologii dróg żółciowych - 55% [1-4]. Przy różnych fizjologicznych i patofizjologicznych nieprawidłowościach w organizmie człowieka częstotliwość występowania osadu żółciowego jest zmienna. W szczególności w okresie ciąży, ze względu na wzrost poziomu estrogenów i progestyn, wykrywa się go u 31% kobiet [5, 6]. Przy gwałtownym spadku masy ciała, na skutek wzrostu poziomu cholesterolu w żółci i spadku szybkości opróżniania pęcherzyka żółciowego, osad żółciowy obserwuje się w 25% przypadków [5, 7].

W rzeczywistości szlam żółciowy, jak wspomniano powyżej, jest zawiesiną ciekłych kryształów monohydratu cholesterolu i / lub granulek bilirubinianu wapnia w mieszaninie mucyny i białka. Zawiesina szlamu zawiera struktury o różnych właściwościach ultradźwiękowych i fizykochemicznych, w zakresie wielkości od 0,01 do 5 mm. Należy zauważyć, że skład chemiczny osadu jest różny w różnych sytuacjach klinicznych [2]. Badanie ultrasonograficzne wyróżnia następujące warianty osadu żółciowego: kamica mikrolityczna - zawiesina drobnych cząstek hiperechogenicznych, żółć „szpachlowa”, żółć jednorodna echo z obecnością skrzepów o różnej gęstości i postaci mieszanej [11].

Czynniki ryzyka rozwoju osadu żółciowego to predyspozycje rodzinne, płeć żeńska, wiek, obszar geograficzny zamieszkania, żywność bogata w tłuszcze i węglowodany oraz żywność uboga w błonnik roślinny. Ciąża, otyłość, cukrzyca, choroba wątroby z zespołem cholestazy, choroby jelita cienkiego, żywienie pozajelitowe i przyjmowanie szeregu leków znacząco zwiększają ryzyko powstania osadu żółciowego [10].

Główne etapy patogenezy szlamu żółciowego to tworzenie się pęcherzyków z nadmiarem cholesterolu na tle wzrostu stężenia litogennych kwasów żółciowych (FA) i spadku poziomu kwasu chenodeoksycholowego. Zarodkowanie przesyconej żółci jest stymulowane przez wzrost stężenia wapnia, miedzi, manganu, żelaza, magnezu, potasu itp. Dużą wagę przywiązuje się do wzrostu zawartości kwasów sialowych, heksoz oraz kumulacji produktów peroksydacji lipidów w żółci. Zmniejszenie klirensu w wyniku zahamowania kurczliwości pęcherzyka żółciowego, wywołanego przez sam osad żółciowy, stwarza warunki do jego dalszego utrzymywania się [8].

Obraz kliniczny osadu żółciowego

Obraz kliniczny osadu żółciowego jest bardzo zmienny. Większość przypadków wykrycia osadu żółciowego to przypadkowe badania ultrasonograficzne u bezobjawowych pacjentów. Spośród objawów zaliczanych do tego stanu - ból, gorycz w ustach, nudności i wiele innych - tylko ból jest objawem stosunkowo specyficznym. Nowoczesne wyjaśnienia dotyczące charakterystyki bólu zostały wprowadzone przez Rzym Consensus VI, podając definicję i kryteria „bólu dróg żółciowych”: epizody uporczywego bólu w nadbrzuszu i / lub prawym podżebrzu, trwające dłużej niż 30 minut, powtarzane w różnych odstępach czasu (nie codziennie), zakłócające aktywność w ciągu dnia lub wymagające leczenia w nagłych wypadkach, brak istotnego związku (0,05).

Wybór leku UDCA przez pacjentów miał istotny wpływ na rozpuszczanie osadu żółciowego (tab., Ryc.). Spośród 35 pacjentów, którzy przyjmowali UDCA, lek referencyjny dla Federacji Rosyjskiej, Ursofalk®, 42,9% nie miało osadu żółciowego 3 miesiące po rozpoczęciu terapii. Spośród 41 pacjentów przyjmujących inne leki UDCA skuteczność po 3 miesiącach wyniosła 19,5% (OR = 3,09; 95% Cl 1,1–8,5). Po 6 miesiącach terapii skuteczność przyjmowania Ursofalk® wyniosła 82,9%, a pozostałych leków UDCA 60,9% (OR = 3,1; 95% Cl 1,05-9,1). Do 9 i 12 miesiąca leczenia pacjenci przyjmujący lek referencyjny UDCA wykazywali ulgę osadu żółciowego w 91,4% przypadków, a podczas przyjmowania innych leków UDCA w 70,7% (OR = 4,4; 95% Cl 1.1-12.2).

Prawdopodobnym wyjaśnieniem różnej skuteczności preparatów UDCA może być fakt, że rozpuszczalność UDCA zależy bezpośrednio od pH podłoża. Przy pH poniżej 7,8 znacząco spada rozpuszczalność UDCA, hamowane jest tworzenie metabolitów z tauryną i glicyną, a jego wchłanianie spowalnia [21, 22]. Dlatego przy tej samej dawce substancji czynnej leku, różnice w jej uwalnianiu ze względu na różny skład kapsułki i dodatkowe substancje mogą mieć fundamentalne znaczenie dla skuteczności, co z kolei przy wahaniach pH w różnych częściach przewodu pokarmowego determinuje stężenie UDCA w żółci. Tym samym wykazano, że skuteczność terapii lekami UDCA zależy również od właściwości farmakokinetycznych poszczególnych leków, które należy wziąć pod uwagę przy wyborze terapii..

Wniosek

Podsumowując, zgodnie z wynikami przedstawionych badań należy zwrócić uwagę na wysoką skuteczność (80,3% w grupie ogólnej i 91,4% przy przyjmowaniu leku referencyjnego UDCA), a także bezpieczeństwo (zdarzenia niepożądane poniżej 7,8%) UDCA w leczeniu osadu żółciowego w rzeczywistych warunkach klinicznych. ćwiczyć. Optymalny czas trwania terapii z określeniem punktu końcowego - rozpuszczenia osadu żółciowego - powinien wynosić od 6 miesięcy. Biorąc pod uwagę wiarygodność czynników zwiększających skuteczność terapii osadem żółciowym w prezentowanym badaniu, wybór leku w tej samej dawce ma pewną wartość. Potwierdzenie przedstawionych danych wymaga prospektywnych, randomizowanych badań kontrolowanych..

Literatura

  1. Janowitz P., Kratzer W., Zemmier T. i wsp. Szlam z pęcherzyka żółciowego: przebieg samoistny i częstość powikłań u pacjentów bez kamieni // Hepatologia. 1994. V. 20. P. 291–294.
  2. Jüngst C., Kullak-Ublick G., Jüngst D. Gallstone disease: Microlithiasis and sludge // Best Practice. Res. Clin. Gastroenterol. 2006. V. 20. P. 1053–1062.
  3. Shaffer E. Epidemiologia i czynniki ryzyka kamicy żółciowej: czy zmienił się paradygmat w XXI wieku? // Curr. Gastroenter. Reprezentant. 2005. Nr 7 (2). R. 132-140.
  4. Vikhrova T.V. Osad żółciowy i jego znaczenie kliniczne. Streszczenie autora. dis.... c. M. N. M., 2003.
  5. Ko C. W., Beresford S. A., Schulte S. J. Częstość występowania, historia naturalna i czynniki ryzyka dla szlamu żółciowego i kamieni w czasie ciąży // Hepatology. 2005. V. 41. Nr 2. P. 359–365.
  6. Maringhini A., Ciambra M., Baccelliere P. i in. Osad żółciowy i kamienie żółciowe w ciąży: zachorowalność, czynniki ryzyka i historia naturalna // Ann. Stażysta. Med. 1993. V. 119. Nr 2. Str. 116–120.
  7. Pazzi P., Gamberini S., Buldrini P., Gullini S. Osad żółciowy: powolny pęcherzyk żółciowy // Dig. Liver Dis. 2003. V. 35 (3). Str. 39–45.
  8. Tukhtaeva N.S., Mansurov Kh. Kh., Mansurova F. Kh. O molekularnym mechanizmie tworzenia się szlamu żółciowego // Problemy GAEL. 2006. Nr 1–2. Str. 40–47.
  9. Peter B. Cotton, Grace H. Elta, C. Ross Carter, Pankaj Jay Pasricha, Enrico S. Corazziari. Zaburzenia pęcherzyka żółciowego i zwieracza Oddiego // Gastroenterologia. 2016. Nr 150. P. 1420-1429.
  10. Ilchenko A. A., Vikhrova T. V., Orlova Yu. N. et al. Biliary sludge. Współczesne spojrzenie na problem // Hepatologia. 2003. Nr 6. Str. 20–25.
  11. Ilchenko A.A. Kamica żółciowa. M.: Anakharsis, 2004.200 s..
  12. Hill P. A., Harris R. D. Znaczenie kliniczne i historia naturalna osadu żółciowego u pacjentów ambulatoryjnych // J Ultrasound Med. 2016. Nr 35 (3). P. 605-610.
  13. Bueverov A.O. Możliwości klinicznego zastosowania kwasu ursodeoksycholowego // Consilium Medicum. 2005. Nr 7 (6). P. 460–463.
  14. Choroby pęcherzyka żółciowego: możliwości terapii preparatami kwasu ursodeoksycholowego / komp. O. A. Sablin, T. A. Ilchishina, A. A. Ledovskaya. SPb, 2013.34 s.
  15. Minushkin O.N. Ursodeoxycholic acid in gastroenterology // Skuteczna farmakoterapia w gastroenterologii. 2008. Nr 2. Str. 18–24.
  16. Lazaridis K. N., Gores G. J., Lindor K. D. Ursodeoxycholic acid „mechanizmy działania i kliniczne zastosowanie w zaburzeniach wątroby i dróg żółciowych” // J Hepatol. 2001. V. 35. P. 134-146.
  17. Osad żółciowy: od patogenezy do oczyszczania / komp. A.A. Ilchenko i wsp. M.: TsNIIGE, 2006.48 str..
  18. Mekhtiev S.N., Grinevich V.B., Kravchuk Yu. A., Bogdanov R.N. Szlam żółciowy: nierozwiązane problemy // Lekarz leczący. 2007. Nr 6. Str. 24–28.
  19. Raikhelson K.L., Prashnova M.K. Ursodeoxycholic acid: istniejące zalecenia i perspektywy jego stosowania // Doktor.Ru. 2015. Nr 12 (113). P. 50-56.
  20. Sarvilina I.V. Porównawcza analiza kliniczna i ekonomiczna stosowania preparatów kwasu ursodeoksycholowego u pacjentów z kamicą żółciową I stopnia // Lekarz prowadzący. 2015. Nr 2. Str. 64–68.
  21. Hempfling W., Dilger K., Beuers U. Przegląd systematyczny: kwas ursodeoksycholowy - działania niepożądane i interakcje lekowe // Aliment Pharmacol Ther. 2003. Nr 18 (10). P. 963-972.
  22. Crosignani A., Setchell K. D., Invernizzi P., Larghi A., Rodrigues C. M., Podda M. Kliniczna farmakokinetyka terapeutycznych kwasów żółciowych // Clin Pharmacokinet. 1996. Nr 30. P. 333–358.

I. B. Khlynov *, 1, doktor nauk medycznych
R. I. Akimenko *
I. A. Gurikova **, kandydat nauk medycznych
M. E. Loseva ***
O. G. Marchenko ***

* FGBOU VO UGMU MH RF, Jekaterynburg
** EMC „UMMC-Health”, Jekaterynburg
*** MO "New Hospital", Jekaterynburg

Osad żółciowy: doświadczenie terapii w praktyce klinicznej / I. B. Khlynov, R. I. Akimenko, I. A. Gurikova, M. E. Loseva, O. G. Marchenko
Do cytowania: Lekarz prowadzący nr 4/2019; Numery stron w wydaniu: 80-83
Tagi: wątroba, drogi żółciowe, cholesterol, kamica żółciowa.

Objawy i leczenie szlamu żółciowego w woreczku żółciowym

Kamica żółciowa staje się epidemiologiczna. Można to ocenić na podstawie liczby operacji chirurgicznych wykonanych na woreczku żółciowym. Cholecystektomia - całkowite usunięcie narządu, zajmuje drugie miejsce po zapaleniu wyrostka robaczkowego. Alarmujące statystyki motywują do badań, w trakcie których uzyskano dowody na to, że kamica żółciowa jest procesem wielowarstwowym. Okres tworzenia się kamieni poprzedzony jest zmianami w składzie żółci, niewydolnością metaboliczną.

Brak równowagi między cholesterolem, kwasami i fosfolipidami prowadzi do zmniejszenia ruchliwości pęcherzyka żółciowego i wzrostu lepkości płynów biologicznych. W rezultacie w żółci powstaje osad w postaci kryształów cholesterolu, tworząc podstawę do tworzenia się szlamu żółciowego (BS). Pierwotny objaw kamicy żółciowej wymaga kompleksowych działań - diagnostyki, leczenia, diety.

Co to jest osad żółciowy

Kamica żółciowa (tworzenie się kamieni w pęcherzyku żółciowym) przechodzi przez kilka etapów. Początkowy - szlam żółciowy. Litogenna (lepka) żółć sprzyja tworzeniu się osadu, który składa się z lepkich kryształów cholesterolu i pozakomórkowych pęcherzyków powietrza. Gromadzący się w woreczku żółciowym błotnisty szlam ściśle przylega do ścianek błony śluzowej. Spowolniona ruchliwość narządów nie jest w stanie usunąć szlamu w trybie naturalnym. W przewodach zachodzą procesy zapalne i stagnacyjne, które w medycynie określa się jako szlam żółciowy w woreczku żółciowym.

Stan patologiczny jest również znany pod innymi nazwami - kamica mikrolitrowa, kamica rzekoma, osad żółciowy, żółć szlamowa.

Wszystkie determinują jeden proces - zmianę struktury żółci, po której następuje przemiana w kamienie. Bez szybkiego leczenia szlam żółciowy przekształca się w kamicę żółciową w 32% przypadków..

Klasyfikacja zespołu osadu

W medycynie osad żółciowy klasyfikuje się według kilku parametrów: stadium, aktywności pęcherzyka żółciowego i składu osadu. Takie zgrupowanie pomaga w trafnej diagnozie i właściwej ocenie ryzyka powikłań..

Funkcja motoryczna pęcherzyka żółciowego:

  • normalna aktywność;
  • dyskinezy dróg żółciowych;
  • zanik narządów - brak ruchliwości.
  • kryształy cholesterolu połączone z żelopodobnymi mukoproteinami;
  • osad jest zdominowany przez złożone związki wapnia;
  • pigmenty o wysokiej zawartości bilirubiny.
  • I - elementy osadu nie przekraczają 3,5-5 mikronów, nie ma żadnych objawów;
  • II - charakteryzuje się tworzeniem gęstych skrzepów żelopodobnej żółci, pojawia się umiarkowany ból, nudności;
  • III - na ścianach błony śluzowej pęcherzyka żółciowego występuje polipowatość cholesterolu, utworzona przez kryształy osadu, wymagana jest interwencja chirurgiczna.

Połączenie czynników pozwala określić przyczyny nieprawidłowych zmian w płynie żółciowym i przepisać skuteczne środki w celu ustabilizowania funkcji narządu.

Przyczyny szlamu żółciowego

Naruszenie składu żółci występuje na tle innych procesów patologicznych i powiązanych środków terapeutycznych. Główną grupą ryzyka są osoby cierpiące na choroby wątroby i pęcherzyka żółciowego. Wszystkie patologie wpływające na wydalanie żółci z organizmu stanowią zagrożenie dla normalnego wydzielania. Zapalenie trzustki, cukrzyca, anemia sierpowata, choroby żołądkowo-jelitowe w każdym przypadku mają negatywny wpływ na skład żółci.

Z kolei schemat leczenia choroby podstawowej, wieku pacjenta i stylu życia determinuje rozwój osadu żółciowego. Pomimo niewyraźnego obrazu klinicznego gastroenterolodzy wyróżniają trzy przyczyny, dla których tworzy się osad w żółci z prawdopodobieństwem do 80%.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się łagodnymi objawami i długim przebiegiem. Oznacza to, że osoba może nie być świadoma obecności choroby przez wiele lat. W tym celu zapalenie pęcherzyka żółciowego stopniowo zjada ściany pęcherzyka żółciowego. Normalną tkankę zastępuje tkanka łączna, w wyniku czego narząd gęstnieje, tracąc swoją funkcjonalność. Powolne procesy metaboliczne przyczyniają się do tworzenia się osadów. Warto zauważyć, że szlam całkowicie znika podczas remisji..

Ciąża

W co piątej przyszłej matce pojawia się osad żółciowy. Rosnąca macica uciska pęcherzyk żółciowy i jego przewody. W tym stanie trudno jest zachować naturalną funkcjonalność, dlatego wydzielanie żółci nieco zwalnia. Choroba przebiega bezobjawowo i rzadko powoduje dyskomfort u kobiety. Po porodzie narząd zostaje przywrócony, a osad jest wydalany w sposób naturalny.

Diety permanentne odchudzające

W pogoni za idealnymi formami kobiety (i mężczyźni) uciekają się do radykalnych środków. Surowe diety i strajki głodu stają się normą. Brak elementarnych witamin, składników odżywczych i pierwiastków śladowych negatywnie wpływa na wszystkie narządy wewnętrzne. Jako pierwszy cierpi woreczek żółciowy. Funkcje motoryczne spowalniają, powstają procesy stagnacyjne, pojawia się osad szlamowy. Jeśli zatrzymasz się na czas i zrównoważysz dietę, funkcje przewodu żółciowego przywrócą się same..

Stosowanie antybiotyków, leków o dużej zawartości wapnia, pigułek antykoncepcyjnych, cefalosporyn i lipolitów może powodować pojawienie się szlamu żółciowego. Właściwie opracowane cykle leczenia są głównym warunkiem zapobiegania powikłaniom.

Symptomy i objawy

Poradnia osadu żółciowego nie ma jasnego obrazu. Na początkowych etapach tworzenie się osadu przebiega bezobjawowo i może objawiać się całkowicie normalnym stanem charakterystycznym dla każdej osoby - rzadkimi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi i niewielkimi nudnościami. Gdy objętość szlamu przekroczy żółć, zaczynają pojawiać się charakterystyczne objawy, w których stan pacjenta się pogarsza.

Zespół bólowy charakteryzuje się powolnym wzrostem. Początkowo występuje sztywność, ciężkość, dyskomfort pod żebrami, po prawej stronie. Stopniowo wrażenia nabierają wyraźnego koloru. Ból staje się stały, od czasu do czasu pojawia się mrowienie i napady kolki.

Zatrucie

Stagnacja żółci wywołuje ogólne zatrucie organizmu. Pojawiają się wszystkie oznaki zatrucia - gorączka, nocne gorączki, letarg, zmęczenie, senność, idiopatyczne bóle całego ciała.

Żółtaczka

Naruszenie odpływu żółci prowadzi do zmiany koloru skóry, błon śluzowych i biologicznych wydzielin. Na początku obserwuje się lekkie, a następnie intensywne zażółcenie białek oczu, twarzy, ramion i szyi. Kał jest przebarwiony, mocz jest mętny, nasycony pomarańczowy.

Wzdęcia i niestrawność

Niewielka ilość żółci w dwunastnicy prowadzi do zaburzeń w naturalnych procesach wydalniczych. Pacjent ma zaparcia, następnie biegunkę, wzdęcia, wzdęcia. Niestrawność objawia się gorzkim posmakiem w ustach, zgagą, utratą apetytu, wymiotami po jedzeniu.

Objawy są specyficzne i można je łatwo złagodzić za pomocą prostych preparatów lub pokarmów ziołowych. Jednak ignorowanie ich oznacza pozwolenie chorobie na postęp..

Metody diagnostyczne

Główną metodą badania osadu żółciowego jest TUS - ultrasonografia przezbrzuszna. Wiarygodność badania wynosi 60-70%, ale może to być komplikowane przez wzdęcia lub otyłość pacjenta. W takich przypadkach lekarz przepisuje ultrasonografię endoskopową (EUS). Zawartość informacyjna tego typu diagnostyki sprzętu wynosi 95-98%. Konkretne badanie pokazano w zróżnicowanym badaniu - podejrzenie guza, polipowatość.

Najbardziej dostępną i popularną metodą jest ultradźwięki. Ściany pęcherzyka żółciowego i obecność procesów patologicznych (zapalenie lub cholesteroza) są na nim wyraźnie widoczne. Pozwala to gastroenterologowi na postawienie wstępnej (ostatecznej) diagnozy lub przepisanie dodatkowych badań. W razie wątpliwości obecność osadu żółciowego można potwierdzić za pomocą MRI, ECD (sondowanie) i biopsji żółci.

Aby uzyskać dokładną diagnozę i leczenie, wystarczy przeprowadzić badanie ultrasonograficzne.

Leczenie zespołu osadu żółciowego

Sposób leczenia dysfunkcji płynu żółciowego jest nadal kontrowersyjny w kręgach medycznych. Wielu lekarzy jest skłonnych wierzyć, że osady żółciowe nie wymagają leczenia, jeśli pacjent nie ma klinicznych objawów choroby. Jednocześnie tworzenie się osadów jest bezpośrednią manifestacją negatywnych procesów w organizmie, które wymagają zbadania i ustalenia przyczyn..

Dlatego większość rosyjskich lekarzy woli grać bezpiecznie i przepisać pacjentowi odpowiednie leczenie, odpowiednie do jego stanu. Mogą to być tradycyjne leki, dieta lub domowe środki zaradcze. Wynik jest ważny - aby zapobiec postępowi i rozwojowi powikłań.

Leki

Podejście do leczenia uzależnień opiera się na następujących zasadach:

  • blokować syntezę cholesterolu w żółci;
  • przywrócić kurczliwą funkcję pęcherzyka żółciowego;
  • zmniejszyć wchłanianie tłuszczu do ściany jelita.

W zależności od stadium osadu bilinarnego pacjentowi przepisuje się leki łagodzące pierwotne objawy i wpływające na czynność pęcherzyka żółciowego..

Kwas ursodeoksycholowy

Szeroka grupa leków stanowiących integralną część leczenia zachowawczego chorób wątroby i pęcherzyka żółciowego. Kwas ursodeoksycholowy jest syntetyzowanym składnikiem żółci ludzkiej, który nie wykazuje działania cytotoksycznego.

Efekt terapeutyczny porównywalny jest z zasadami leczenia:

  • blokuje syntezę cholesterolu;
  • zapobiega wchłanianiu do ścian przewodu pokarmowego;
  • rozpuszcza kryształy osadowe;
  • zmniejsza litogenność żółci;
  • korzystnie wpływa na pracę trzustki;
  • chroni wątrobę przed uszkodzeniami na poziomie komórkowym, w szczególności przed destrukcyjnym działaniem etanolu - głównego składnika wszystkich napojów alkoholowych;
  • całkowicie lub częściowo rozpuszcza zastałe zatyczki w przewodach pęcherzyka żółciowego.

Kwas ursodeoksycholowy jest sprzedawany bez recepty w aptekach. Najpopularniejszymi lekami w tej grupie są Ursoliv, Ursokhol, Ursofalk, Ursocid. Aby osiągnąć widoczny efekt, wymagana jest długotrwała terapia, od 6 miesięcy do 3 lat.

Środki przeciwskurczowe

Przepisywany w celu normalizacji odpływu żółci do dwunastnicy. Złagodzić skurcz pęcherzyka żółciowego i związane z nim odczucia - zespół bólowy, kolkę, hipertoniczność. Schemat leczenia jest przepisywany przez lekarza, przebieg przyjęcia nie przekracza 7-10 dni z powodu wielu skutków ubocznych.

Najskuteczniejsze są leki przeciwskurczowe na bazie drotaweryny - No-shpa, Spazmonet, Drotaverin, Spazmalgin.

Środki przeciwbólowe

Leki znieczulające są przepisywane w przypadku wyraźnych objawów osadu żółciowego. Silny ból, który powoduje bezsenność, ograniczenie ruchomości i aktywności umysłowej, jest leczony prostymi środkami znieczulającymi. Leki przeciwbólowe i NLPZ to główne leki stosowane w schemacie leczenia.

Ketorol, Ketanov, Ibuprofen, Ibufen, Analgin, Paracetamol, Aspiryna szybko łagodzą nieprzyjemne objawy i pomagają wrócić do normalnego rytmu życia. Ze względu na skutki uboczne, w tym nałóg, spożycie ograniczone jest do 5-7 dni. Następnie lek traci swoją skuteczność, należy go anulować i / lub zmienić.

Leczenie środkami ludowymi

Możesz wzmocnić efekt tradycyjnego leczenia za pomocą receptur medycyny alternatywnej. Przydatne wywary i nalewki będą miały korzystny wpływ nie tylko na woreczek żółciowy dotknięty szlamem, ale także na cały organizm..

Ziołowe środki lecznicze są niekwestionowanym ulubieńcem domowych środków. Najpopularniejsze przepisy:

  • Nieśmiertelnik, liście mięty pieprzowej, mieszanka kolendry w równych proporcjach. Wrzątek zalewamy w proporcjach: 1 łyżka stołowa na 250 ml wody. Nalegaj na łaźnię parową przez 20-25 minut. Zażywaj 2 razy dziennie po pół szklanki, 3-4 tygodnie.
  • Wymieszaj 1 łyżkę gorzkiego piołunu i skrzypu. Wlej 400 ml oczyszczonej wody, gotuj przez 10 minut. Odcedź bulion, rozgrzej go 2 razy dziennie - rano i wieczorem.
  • Rumianek, nieśmiertelnik, liście mięty pieprzowej, korzeń mniszka lekarskiego, kora kruszyny są mieszane w równych proporcjach. 3 łyżki mieszanki zalać 500 ml wody, gotować 15 minut. Pozwól parzyć przez 20 minut, odcedź. Zażyj 200 ml zaraz po przebudzeniu i wieczorem po obiedzie.
  • Zmiel prawoślazu nożem, dodaj 1 litr wytrawnego wina (białego), gotuj przez 5 minut, przecedź. Spożywać 3 łyżki stołowe 3-4 razy dziennie.
  • Weź 1 łyżkę arcydzięgla, kruszyny, mięty, kminku, szałwii, dokładnie wymieszaj (jeśli rośliny są świeże, posiekaj). Dodaj 1 litr wrzącej wody, pozostaw na 1-1,5 godziny, odcedź. Przyjmować 3 razy dziennie po 100 ml przed posiłkami.

Soki warzywne to dobry sposób na oczyszczenie woreczka żółciowego. Świeżo wyciskana kapusta lub sok pomidorowy dobrze działa na przewód pokarmowy, usuwa toksyny, działa antyoksydacyjnie. Już po tygodniu od zażycia naturalnych witamin w płynnej postaci pojawiają się pierwsze efekty - poprawa kolorytu skóry i ogólne samopoczucie.

Dieta na osady żółciowe

Kompleksowe leczenie chorób pęcherzyka żółciowego jest niemożliwe bez zbilansowanej diety, ponieważ to właśnie żywność staje się źródłem nadmiaru cholesterolu. Aby znormalizować funkcję kurczliwą przewodu pokarmowego, przywrócić metabolizm i zapobiec rozwojowi osadu żółciowego, wymagane jest przestrzeganie takiej diety, w której organizm zostanie oczyszczony bez obciążenia.

Najlepszą opcją jest ustalenie diety przez lekarza, biorąc pod uwagę indywidualne cechy, wagę i choroby uboczne. W przypadku samoregulacji diety należy urozmaicić menu zupami warzywnymi, lekkimi bulionami, gotowanym mięsem, świeżymi warzywami i owocami..

Należy całkowicie zrezygnować ze słodkich i bogatych w skrobię potraw, zastępując ciężkie desery zapiekankami owocowymi i sufletami. Następujące produkty nie są zalecane:

  • kiełbasy, boczek, tłuste mięso;
  • napoje zawierające kofeinę;
  • woda gazowana;
  • przechowywać sosy;
  • półprodukty;
  • pikantne potrawy, marynaty.

Jeśli białka, tłuszcze, węglowodany, błonnik są w optymalnym stosunku dla pacjenta z osadem żółciowym, to woreczek żółciowy zostanie szybko oczyszczony z patologicznego osadu.

Zespół szlamu u dzieci

Zaburzenia dróg żółciowych u dzieci obserwuje się we wczesnym okresie porodowym - noworodków i niemowląt w pierwszym roku życia. Wynika to z żółtaczki fizjologicznej, z którą rodzi się 70% wszystkich dzieci. Jeśli nie podjęto na czas środków zapobiegających jego zablokowaniu lub doszło do nawrotu, czynność wątroby i woreczka żółciowego jest upośledzona. W rzadkich przypadkach około 5% zespół osadu wskazuje na poważne choroby - wrodzoną marskość wątroby (dzieci urodzone przez alkoholików lub narkomanów), atrezję dróg żółciowych.

Żółknięcie skóry i błon śluzowych staje się widocznymi objawami. Wtórnymi objawami, które pośrednio wskazują na osad żółciowy, są wzdęcia i nieuzasadniony płacz. Czynniki, które wzmacniają i uzupełniają kliniczny obraz żółtaczki fizjologicznej, mogą być całkowicie nieszkodliwe z punktu widzenia osoby dorosłej:

  • zaburzony tryb żywienia: przejadanie się, podobnie jak niedożywienie, niekorzystnie wpływa na słaby układ pokarmowy;
  • nieuzasadnione wprowadzenie uzupełniającej żywności do 6 miesięcy;
  • celowa odmowa karmienia piersią bez wskazań lekarskich;
  • preparaty mleczne niskiej jakości (przeterminowane).

W starszym wieku osad żółciowy jest diagnozowany znacznie rzadziej. Powody to niewłaściwe odżywianie, w którym brakuje witamin i przydatnych pierwiastków śladowych (na przykład fast food), brak równowagi hormonalnej w okresie dojrzewania, stres, konflikty w rodzinie i z rówieśnikami.

U dzieci łatwiej jest określić chorobę na początkowym etapie. Ciągłe badania lekarskie w przedszkolu i szkole, wizyty u pediatry w przypadku chorób sezonowych, czujność rodziców przyczyniają się do szybkiej diagnozy.

Jeśli dziecko regularnie wymiotuje z dużą zawartością żółci, bólami po prawej stronie, brakiem apetytu, konieczna jest wizyta u gastroenterologa.

Wideo

Profilaktyka i rokowanie

Szlam żółciowy reaguje wystarczająco dobrze na oczyszczanie, aż do całkowitego przywrócenia fizyko-biologicznej struktury żółci i usunięcia osadu z organizmu. Rokowanie jest korzystne dla pierwszego i drugiego etapu patologii. W stanie zaniedbanym osad wymaga poważniejszego leczenia, w tym operacji. W przeciwnym razie skrzepy cholesterolu mogą całkowicie zablokować drogi żółciowe..

Proste metody profilaktyczne pomogą wyeliminować nieprawidłowe zmiany w pęcherzyku żółciowym i zapobiegną rozwojowi powikłań:

  • utrzymać masę ciała w indywidualnej normie fizjologicznej. Jednocześnie pamiętaj, że post, ścisła dieta, niezrównoważona dieta doprowadzą do odwrotnego efektu;
  • terminowo leczyć choroby, przeciwko którym żółć staje się lepka - zapalenie wątroby, patologie wątroby;
  • odmówić przyjmowania leków powodujących zespół osadu (sprawdź dawkę z lekarzem, wybierz bezpieczne analogi);
  • zmienić dietę na zdrową żywność - odmowa smażonych, pikantnych, słodkich, skrobiowych potraw. Jedz dużo świeżych warzyw i owoców (najlepiej sezonowych).

Choroba kamieni żółciowych to poważna patologia, która znacznie obniża jakość życia. Osad żółciowy staje się pierwszym sygnałem ostrzegawczym, że organizm potrzebuje wsparcia i leczenia. Ignorowanie objawów oznacza kilkakrotne zwiększenie ryzyka wystąpienia chorób wątroby i pęcherzyka żółciowego..

Co to jest osad żółciowy

Osad żółciowy i zespół szlamu to dwie nazwy tego samego zjawiska. Ta patologia została odkryta stosunkowo niedawno, po szczegółowej diagnozie organizmu z jego pełnym USG..

Początkowo szlam żółciowy w woreczku żółciowym pojawia się, gdy żółć zaczyna stagnować, jej normalna filtracja nie jest przeprowadzana.

Co to jest osad żółciowy

Mówiąc o tym, czym jest osad żółciowy, należy zaznaczyć, że przechodzi on długą drogę rozwoju, podczas której kilkakrotnie zmienia swój kształt..

Stopnie osadu żółciowego:

  • Pojawienie się drobnej zawiesiny w woreczku żółciowym.
  • Osad stopniowo staje się coraz bardziej kłaczkowaty, struktura żółci jest szpachlowa.
  • Stan ten rozwija się w gęstą suchą warstwę na ścianach pęcherzyka żółciowego..

Ostatnia warstwa jest echogeniczna i można ją łatwo zdiagnozować za pomocą USG.

Osad zawiera nie tylko płatki cholesterolu pęcherzyka żółciowego, ale także sole wapnia, pigmenty, ślady rozpadu białek. Dlatego osad w woreczku żółciowym ma zwykle niezwykle złożony skład, co również zapobiega jego samoczynnemu wydalaniu z organizmu..

Międzynarodowa klasyfikacja osadu żółciowego sugeruje występowanie dwóch typów:

  • Pierwotny (patologia powstała sama).
  • Wtórne (patologia powstała w wyniku tego, że organizm rozwija inne choroby związane z pracą wątroby lub przewodu pokarmowego).

W takim przypadku patologia może objawiać się w każdym wieku i w żadnym wypadku nie należy pozostawiać takiej choroby bez opieki u dziecka. W przypadku rozpoznania zespołu żółciowego, który może być niezwykle niebezpieczny, należy natychmiast zastosować leczenie. Istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia kamieni żółciowych.

Co wpływa na powstawanie osadu żółciowego

Nadal nie jest jasne, dlaczego występuje stagnacja żółci, z powodu której w woreczku żółciowym rozwija się szlam żółciowy. Ale istnieje wiele czynników, w których niebezpieczeństwo znacznie wzrasta:

  • zapalenie pęcherzyka żółciowego, które wywołuje zgrubienie ścian pęcherzyka żółciowego i spowalnia filtrację żółci. W takim przypadku konieczne jest osiągnięcie remisji, a nawet usunięcie zapalenia pęcherzyka żółciowego, ponieważ osad woreczka żółciowego zaczyna się rozpuszczać. W przypadku nowego ataku choroby pojawi się ponownie,
  • ciąża powodująca ucisk na brzuch,
  • post i restrykcyjne diety, dzięki którym organizmowi brakuje składników odżywczych (jednocześnie niezdrowa dieta z dużą ilością wędzonych i tłustych potraw może również powodować powstawanie osadów),
  • stosowanie leków zwiększających poziom wapnia w organizmie, pigułki antykoncepcyjne, lipolityki,
  • w przypadku przyjęcia niewłaściwego rodzaju antybiotyku.

Ponadto przyczyną powstawania osadu żółciowego mogą być niektóre choroby przewlekłe:

  • zapalenie wątroby,
  • cukrzyca,
  • alkoholizm,
  • patologia wątroby i pęcherzyka żółciowego.

Osad powstały po interwencji chirurgicznej jest dość rzadki..

Objawy choroby

Przez długi czas rozwijający się osad w woreczku żółciowym nie ma żadnych specyficznych oznak, na podstawie których można by go określić. Najczęściej ujawnia się go nagle, podczas ogólnego badania ultrasonograficznego. Czasami jednak powoduje pewne nieprzyjemne doznania..

Główne objawy szlamu żółciowego są następujące:

  • ból pod żebrami po prawej stronie, gorzej po jedzeniu,
  • nudności i wymioty, które często mają ślady żółci,
  • problemy ze stolcem,
  • gwałtowny spadek apetytu.

U dziecka osad w pęcherzyku żółciowym może być ostrzejszy niż u osoby dorosłej. Jednocześnie objawy osadu żółciowego przypominają choroby przewodu pokarmowego i istnieje duże prawdopodobieństwo błędu w pobieżnym badaniu. W przypadku regularnego występowania takich objawów należy wykonać badanie USG.

Diagnostyka

Kiedy pojawia się ten problem, często wymagana jest diagnostyka różnicowa: aby oddzielić diagnostykę osadu żółciowego od chorób wątroby i przewodu pokarmowego.

Proces wygląda następująco:

  • Analiza wywiadu z uwzględnieniem obecności chorób przewlekłych u pacjenta oraz charakterystyki jego nawyków życiowych.
  • Badanie palpacyjne.
  • Stosowanie ogólnych badań krwi i moczu.
  • Analiza biochemiczna.
  • Badania ultrasonograficzne, tomograficzne i dwunastnicy.

Po określeniu osadów w woreczku żółciowym gastroenterolog zajmuje się określeniem stopnia rozwoju osadu.

Leczenie i zapobieganie

Decyzja o leczeniu osadu pęcherzyka żółciowego zależy od stopnia rozwoju choroby.

Leczenie można przeprowadzić na 3 różne sposoby:

  • tworzenie się płatków dopiero się rozpoczęło i wystarczy dieta profilaktyczna, aby najpierw ustała, a następnie zanikła,
  • do leczenia płatków w woreczku żółciowym wymagane jest zastosowanie leków (jak będzie wyglądał proces i jakie leki zastosować, gastroenterolog zadecyduje w zależności od stanu pacjenta i przyczyny choroby),
  • Możliwe jest również wyleczenie szlamu żółciowego w woreczku żółciowym za pomocą interwencji chirurgicznej. To ostatnia deska ratunku potrzebna do usunięcia kamieni z pęcherzyka żółciowego.

Jednak ta ostatnia sytuacja występuje niezwykle rzadko: prawie zawsze można bez operacji wyleczyć szlam żółciowy, który jeszcze nie przerodził się w kamicę żółciową..

Terapia lekowa

Dla pacjenta z zespołem żółciowym ważne są następujące leki:

  • blokowanie wchłaniania cholesterolu i usuwanie jego nadmiaru na bazie kwasu ursodeoksycholowego (nie stosuje się w przypadku napadów zapalenia pęcherzyka żółciowego),
  • żółciowe (szczególnie istotne, gdy płatki w woreczku żółciowym wywołały pojawienie się szpachlowej konsystencji jego zawartości),
  • tabletki przeciwskurczowe,
  • leki przeciwbólowe (nie stosowane w chorobach wątroby)

Nie ma konieczności leczenia lekami. Po konsultacji z lekarzem możesz również przeprowadzić leczenie środkami ludowymi. Zawierają:

  • mięta pieprzowa dodana do herbaty,
  • wywary z nieśmiertelnika,
  • Nalewka z arcydzięgla.

Wszystkie mają silne środki żółciopędne, ale jeśli lekarz powie, że osad żółciowy posunął się za daleko, w żadnym wypadku nie można polegać tylko na leczeniu środkami ludowymi..

Dieta

Zalecana dieta dla osadu żółciowego w woreczku żółciowym to tabela nr 5. Zapobiegnie to zagęszczaniu żółci i tworzeniu się w niej zawiesiny.

Dopuszczalna żywność

  • soki na bazie naturalnych owoców,
  • niewygodne wypieki,
  • zupy,
  • chude mięso,
  • każdy rodzaj oleju (50 g / dzień),
  • płatki zbożowe i inne potrawy na bazie zbóż,
  • warzywa, owoce, jagody (lepiej unikać zbyt kwaśnych),
  • jajka (1 szt / dzień),
  • cukier,
  • kochanie,
  • dżem.

Niedopuszczalna żywność

  • bogate wypieki,
  • tłuste mięso i ryby, a także potrawy przygotowane na tej bazie np. zupy czy galaretki mięsne,
  • warzywa o ostrym smaku (rzodkiewka, rzodkiewka, szczaw),
  • jajka sadzone,
  • potrawy pikantne i marynowane, gotowe puszki, półprodukty instant z dużą zawartością przypraw,
  • musztarda i pieprz,
  • kwaśne owoce i jagody,
  • słodycze mleczne i czekoladowe, kremy,
  • napoje zawierające kofeinę z wyjątkiem słabej herbaty,
  • napoje alkoholowe,
  • koktajle bezalkoholowe, napoje energetyzujące.

Taka dieta jest optymalna dla pacjentów, którzy przeszli cholecystektomię i może być dobrym środkiem zapobiegawczym przeciwko tworzeniu się szlamu żółciowego..

Nie należy lekceważyć, aby uniknąć rozwoju powikłań: pojawienia się kamieni, które powodują silny ból.

Co to jest osad żółciowy i jak go leczyć

Osad żółciowy to osad w woreczku żółciowym (nagromadzenie kryształów) cholesterolu, barwników bilirubiny, soli wapnia, mucyny i innych składników. Korzystne warunki do jej powstawania pojawiają się, gdy zaburzony jest odpływ żółci. W początkowej fazie zespół osadu przebiega bez objawów klinicznych, w przyszłości mogą pojawić się bóle pod prawym żebrem i zaburzenia dyspeptyczne. Rozpoznanie potwierdza USG, leczenie to głównie leki.

Definicja

W medycynie termin „szlam” pojawił się jednocześnie z wprowadzeniem do praktyki ultradźwięków. Dokładne tłumaczenie angielskiego słowa „sludge” to gęsty muł, muł, osad, muł. Szlam żółciowy (BS) jest zwykle nazywany drobną zawiesiną, przypominającą piasek, który znajduje się podczas badania echograficznego w woreczku żółciowym i jego przewodach..

W środowisku medycznym nie ma jednoznacznej opinii na temat zespołu osadu. Niektórzy specjaliści uważają to za stan przejściowy, który nie wymaga specjalnej terapii. Inni nazywają pojawienie się osadu początkowym etapem kamicy żółciowej na tle zwiększonej litogeniczności wydzielania żółci i zmniejszenia funkcji motorycznej ścian narządu pustego.

Klasyfikacja

Biorąc pod uwagę charakter jego pochodzenia, osad żółciowy dzieli się na pierwotny (bez przyczyn patologicznych) i wtórny, gdy pod wpływem czynników prowokujących powstają granulki osadu. Skład chemiczny osadu jest niestabilny, są:

  • kryształy cholesterolu z włączeniem mucyny;
  • zawiesina z przewagą soli wapnia;
  • formacje z pigmentami bilirubiny.

Zgodnie ze stanem ruchliwości wydrążonego narządu patologia może przebiegać z zachowaniem funkcji skurczu, ze zmniejszeniem lub całkowitym wyłączeniem aktywności ruchowej ścian narządu.

W USG pęcherzyka żółciowego wyróżnia się kilka form osadu żółciowego:

  • waga echa - początkowe oznaki żółci osadu;
  • skrzepy szlamu żółciowego - obecność małych formacji;
  • specjalne formy - polipy cholesterolu, żółć szpachlowa z atonią wydrążonego narządu, kamienie do 0,1-0,2 cm.

W połączeniu z kamicą żółciową: patologia może przebiegać bez pojawienia się stałych wtrąceń lub z tworzeniem małych kamieni do 4-5 mm.

Proces edukacji

W medycynie zjawisko tworzenia się szlamu w wydrążonym narządzie wiąże się z zaburzeniem metabolicznym, w wyniku którego zmienia się skład chemiczny żółci. Proces przebiega na tle zjawisk stagnacyjnych, w wyniku których dominują właściwości litogeniczne..

Żółć jest skoncentrowana i nasycona cholesterolem, którego nadmiar stopniowo zamienia się w mikrokryształy. Z biegiem czasu łączą się i tworzą mikrolity (drobne ziarenka piasku), z których stopniowo powstają kamienie żółciowe. Katalizatorem reakcji jest naruszenie wydzielania i wydalania żółci.

Powody pojawienia się

Najczęściej impulsem do tworzenia szlamu w żółci może być:

  • wiek - osoby starsze powyżej 60 roku życia są zagrożone;
  • płeć - u kobiet częściej rozpoznaje się zawiesinę szlamu;
  • dziedziczność - bliscy krewni mają historię kamicy żółciowej;
  • poprzednia operacja bajpasu żołądka lub usunięcie żołądka.

Oprócz czynników trwałych istnieją tymczasowe warunki wstępne. U kobiet są to zaburzenia hormonalne w kierunku zwiększania produkcji estrogenu. Litogenność żółci wzrasta w czasie ciąży, gdy wzrasta synteza progesteronu. Osad ze zbiorników żółciowych rozpoznaje się u pacjentek stosujących doustne środki antykoncepcyjne i inne leki hormonalne.

Inne zmienne czynniki obejmują:

  • obecność dodatkowych kilogramów;
  • niezdrowa dieta - przewaga w diecie żywności o dużej zawartości kalorii i niskiej zawartości błonnika;
  • odmowa jedzenia (głód);
  • uzależnienie od diet powodujących utratę wagi powyżej 200 g na tydzień;
  • stosowanie niektórych leków (ceftriakson, cyklosporyna i inne);
  • choroby zapalne dróg żółciowych - zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • naruszenie kurczliwości zwieracza Oddiego i pęcherzyka żółciowego;
  • wirusowe i przewlekłe zapalenie wątroby;
  • przeszczep narządu wewnętrznego lub szpiku kostnego;
  • niedokrwistość spowodowana naruszeniem struktury białka hemoglobiny.

Pojawienie się oznak szlamu zauważają pacjenci, którzy karmią się przez rurkę lub zakraplacz. Mają powolny osad już po 1,5-2 miesiącach po przejściu na pozajelitowe przyjmowanie pokarmu.

Grupa ryzyka obejmuje pacjentów z zablokowaniem światła dróg żółciowych z kamieniem, guzem, po urazie, skurczem zwieracza Oddiego na tle zapalenia trzustki. Szczególnie często zawiesiny pojawiają się w alkoholowej marskości wątroby, a także u osób z hipokinetyczną dyskinezą dróg żółciowych.

Objawy kliniczne

Obecność objawów wynika ze stopnia zmian w środowisku żółci. Jeśli pojawi się piasek lub płyn stanie się kitem z włączeniem skrzepów, pacjent może nie być świadomy obecności BS. Patologia jest utajona, bez charakterystycznych objawów.

Pojawienie się typowych objawów obserwuje się, gdy w jamie pęcherzykowej jednocześnie obecna jest drobna zawiesina i skrzepy. W takim przypadku szlam żółciowy może swobodnie migrować wzdłuż dróg żółciowych, drażniąc receptory. U takich pacjentów pojawiają się główne objawy dysfunkcji dróg żółciowych:

  • nudności wymioty;
  • gorzki smak w ustach;
  • dyskomfort po jedzeniu, zaparcia;
  • żółtaczka obturacyjna (z niedrożnością przewodów).

U pacjentów z dużym stopniem uszkodzenia rozwija się stan podobny do kolki. U 70% chorych występuje uczucie ciężkości i bolący ból w prawym podżebrzu promieniującym pod łopatką. Nasilenie zespołu bólowego zależy od ciężkości choroby..

Manifestacje u dzieci

Zjawisko niejednorodności żółci w postaci osadu pochodzenia krystalicznego u dziecka może rozwinąć się od niemowlęctwa. Jedną z przyczyn zespołu osadu żółciowego jest żółtaczka fizjologiczna, która występuje u wielu dzieci po urodzeniu. Bilirubina zawarta w nadmiarze w cieczy krystalizuje i zamienia się w osad.

Innym powodem krystalizacji u małego dziecka jest karmienie mieszanką. U dzieci w wieku szkolnym stres i stres psychiczny mają negatywny wpływ na pracę dróg żółciowych. Odmowa zjedzenia śniadania wywołuje objawy osadu żółciowego. Wynika to z porannej stagnacji płynu nagromadzonego podczas nocnego snu. Takie dzieci skarżą się na napady nudności i bólu wątroby..

Możliwe komplikacje

Znaczenie wczesnego wykrywania szlamu w żółci jest duże. Długi przebieg patologii może prowadzić do poważnych konsekwencji:

PowikłanieOpis
CholangitisZapalenie dróg żółciowych w wyniku regularnego podrażnienia błony śluzowej przez utworzone granulki. Kiedy dochodzi do wtórnej infekcji, istnieje ryzyko ropnej treści w przewodach
Kolka żółciowaObecność szlamu piaskowego w dużych ilościach powoduje silny ból w prawym podżebrzu, niestrawność
Zapalenie trzustkiProces zapalny w trzustce, któremu towarzyszą bóle brzucha, niestrawność
Zwężenie zwieracza OddiegoSzlam żółciowy w woreczku żółciowym prowadzi do dysfunkcji urządzenia blokującego, w wyniku czego upośledzony jest odpływ żółci i drożność soku trzustkowego
Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowegoZapalenie pęcherzyka żółciowego bez kamieni
Odłączony woreczek żółciowyNiedziałający organ nie gromadzi się i nie wyrzuca go porcjami do jelit
Ropniak pęcherzyka żółciowegoCiężka patologia pojawia się po zakażeniu stojącego płynu
Zwężające zapalenie brodawkiZwężenie przewodów w wyniku blizn
Zapalenie dwunastnicyPrzy dużym stopniu uszkodzenia początkowa część jelita, która znajduje się poza układem żółciowym, podlega powikłaniom. Zapalenie powoduje zgagę, nudności, odbijanie, wymioty, ból w nadbrzuszu

Najczęstszym powikłaniem osadu żółciowego w woreczku żółciowym jest tworzenie się dużych kamieni.

Metody diagnostyczne

Pacjent jest badany i leczony przez gastroenterologa lub hepatologa. Samodiagnoza osadu jest prawie niemożliwa z powodu braku objawów. W większości przypadków zjawisko to występuje w diagnostyce chorób wątroby lub pęcherza..

Szlam z pęcherzyka żółciowego jest wykrywany za pomocą:

  • USG wątroby, trzustki;
  • intubacja dwunastnicy, a następnie biochemiczne i mikroskopowe badanie żółci;
  • cholecystografia: dożylna lub doustna;
  • scyntygrafia - wizualizacja zmian poprzez wprowadzenie izotopów promieniotwórczych;
  • tomografia komputerowa - w celu wykluczenia onkologicznych zmian w układzie żółciowym.

Kliniczne badanie krwi jest bardzo pouczające. Wzrost liczby białych krwinek sygnalizuje rozwój stanu zapalnego. W coprogramie znajduje się niewielka ilość obojętnego tłuszczu z umiarkowaną zawartością kwasów tłuszczowych. Odchody stają się błyszczące, pacjent ma skłonność do zaparć..

Zaostrzenie zapalenia pęcherzyka żółciowego powoduje wzrost stężenia bilirubiny, fosfatazy alkalicznej. Aby kontrolować ilość cholesterolu w płynie wytwarzanym w pęcherzu, obliczany jest indeks cholesterolu. Na podstawie wyników pełnego badania i różnicowania choroby lekarz przepisuje schemat leczenia osadu żółciowego.

Jak traktować

Sądząc po uwagach lekarzy, opinie ekspertów na temat konieczności oczyszczania szlamu były podzielone. Niektórzy uważają, że jest to stan, który ustępuje samoistnie. Inni uważają osad żółciowy za początkowy etap kamicy żółciowej. Dlatego jeśli nie ma objawów dysfunkcji dróg żółciowych, w odniesieniu do takiego stanu dobiera się taktykę wyczekującą, a zmiany rejestruje się za pomocą zwykłego USG..

Jeśli w ciągu 3 miesięcy zostanie wykryty osad żółciowy w pęcherzyku żółciowym, zaleca się środki terapeutyczne w celu:

  • zmniejszenie produkcji cholesterolu przez wątrobę;
  • stymulowanie produkcji kwasów żółciowych;
  • usuwanie nadmiaru cholesterolu z żółci;
  • przywrócenie zdolności motorycznej pęcherza;
  • eliminacja skurczu zwieracza Oddiego;
  • zmniejszenie wchłaniania cholesterolu w jelicie.

Oczyszczanie osadu żółciowego często opiera się na zastosowaniu środków farmakologicznych. Jeśli jest to wskazane, patologię leczy się chirurgicznie.

Lek

Leki są przepisywane przez lekarza prowadzącego po pełnej diagnozie i wyjaśnieniu etiologii pojawienia się szlamu w drogach żółciowych. Najczęściej używane są następujące grupy:

NazwaDziałanie na cieleNazwy leków
Pochodne (UDCA) kwasu ursodeoksycholowegoŚrodki te hamują produkcję cholesterolu, pomagają rozpuszczać kryształy cholesterolu i poprawiają odpływ żółciUrsosan, Ursodez, Ursofalk, Ursoliv, Urdoksa
CholeretykiPreparaty o działaniu żółciopędnym poprawiają wydzielanie żółci i enzymów pankreatyny, przyczyniają się do nasycenia wydzieliny kwasami tłuszczowymi, usuwają cholesterol do światła jelita cienkiegoAllochol, Cholenzym, Odeston, Cyclovalon, Oxafenamide
CholekinetykaZaprojektowany, aby zwiększyć kurczliwość dróg żółciowych i pęcherza moczowego, umożliwić wydzielinie przedostanie się do okrężnicy 12 w odpowiednim czasieFlamin, Barberis-Homaccord, Cholosas, Mannitol, Ksylitol, siarczan magnezu
Środki przeciwskurczoweŚrodki rozluźniające mięśnie gładkie są zalecane w przypadku dyskinezy hiperkinetycznej, a także hipertoniczności zwieracza Oddiego, która jest jedną z głównych przyczyn powstawania osadu żółciowego w woreczku żółciowymPapaverine, No-Shpa, Drotaverin, Mebeverin, Euphyllin
Hepatoprotektory ze składnikami roślinnymiPopraw funkcjonalność hepatocytów (komórek wątroby), przywróć wątrobęGepabene, Hepatofalk plant, Liv.52, Tykveol
Leki zobojętniająceW obecności refluksu żołądkowo-dwunastniczego neutralizują działanie kwasu solnego, aktywują procesy regeneracyjnePhosphalugel, Vikalin, Almagel, wodorowęglan sodu

Według wieloletnich obserwacji lekarzy specjalistów, maksymalną skuteczność leczenia zespołu osadu pęcherzyka żółciowego można osiągnąć tylko przy równoległej korekcie żywienia.

Terapia dietetyczna

U wszystkich pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych konieczna jest zmiana diety. Dieta powinna być kompletna i zbilansowana, zawierać niskotłuszczowe ryby, mięso, nabiał. Zaleca się spożywać co najmniej 4 razy dziennie w małych porcjach. Codzienna dieta powinna zawierać wystarczającą ilość białka i tłuszczów roślinnych. Ich prawidłowy stosunek zmniejsza litogenność żółci.

Posiłki wysokokaloryczne zawierające cholesterol są zabronione. Należy preferować lekkie jedzenie. Warto używać sałatek warzywnych doprawionych olejem roślinnym. Dzięki nim do organizmu dostają się wielonienasycone kwasy tłuszczowe, które normalizują metabolizm cholesterolu, poprawiają motorykę pęcherza i przywracają komórki wątroby.

Aby zapobiec poważnym komplikacjom, ważne jest unikanie potraw pikantnych, słonych, wędzonych i tłustych. Wszystkie reakcje biochemiczne w organizmie zależą od charakteru i jakości dostarczanych składników odżywczych. W przypadku szlamu żółciowego dieta zapobiega również ostremu skurczowi pęcherzyka żółciowego i zwieracza Oddiego, co może prowadzić do przemieszczania się osadu krystalicznego wzdłuż przewodów i pojawienia się silnego zespołu bólowego.

Operacja

Potrzeba interwencji chirurgicznej w celu identyfikacji kryształów szlamu jest rzadka. Zwykle wskazaniami są poważne powikłania:

  • niezakaźne zapalenie trzustki z częstymi zaostrzeniami;
  • naruszenie funkcjonalności zwieracza Oddiego, dodatkowo komplikowane przez zwężenie przewodu przez tworzenie się blizn;
  • kolka żółciowa na tle objawów cholestazy pozawątrobowej;
  • ostre zapalenie dróg żółciowych - zapalenie błony śluzowej przewodu.

Osad żółciowy zatykający przewody powoduje cholecystektomię (usunięcie pęcherzyka żółciowego) lub udrożnienie dróg żółciowych za pomocą endoskopowych narzędzi medycznych.

Środki ludowe

Aby wzmocnić efekt leczenia zachowawczego, pomocne będzie stosowanie tradycyjnej medycyny. Nie można ich stosować do leczenia zespołu pęcherzyka żółciowego szlamowego, ale zgodnie z wieloletnim doświadczeniem po leczeniu ziołami układ żółciowy wraca do normalnego funkcjonowania..

Skuteczne przepisy ludowe:

  1. Nieśmiertelnik, dzika róża, rdestowiec, rumianek, goryczka, napar w termosie w ilości 1 łyżki. l. na 2 szklanki wody. Po 15 minutach przecedzić, pić małymi łykami przez cały dzień.
  2. Aby szlam aktywnie wychodził z żółcią, warto pić soki z warzyw - ogórka, buraka, marchwi, dyni, pietruszki. Aby uzyskać pożądany efekt, należy spożyć co najmniej 0,5 litra soku.
  3. Przygotuj zbiór ziół, biorąc 1 łyżkę. łyżki arcydzięgla, szałwii, mięty, kruszyny, kminku. Zaparz mieszaninę z 1 litrem wrzącej wody, pozostaw na 2 godziny pod zamkniętą pokrywką. Wypij pół szklanki przed posiłkiem rano i wieczorem.

Pomimo pozornego bezpieczeństwa naturalnych składników, lekarz powinien leczyć taki stan jak pojawienie się osadu żółciowego. Dlatego stosowanie tradycyjnej medycyny jest możliwe tylko po konsultacji ze specjalistą..

Profilaktyka i rokowanie

Wynik terapii zależy od ogólnego stanu pacjenta, stopnia uszkodzenia dróg żółciowych, obecności współistniejących chorób.

Osad żółciowy jest dobrze oczyszczany, jeśli zostaną zidentyfikowane przyczyny pojawienia się osadu w żółci. Wraz z ich eliminacją znikają istniejące objawy.
Aby zapobiec stagnacji i zmianom w składzie żółci, należy przestrzegać prostych zasad:

  • przestrzegać diety z wyjątkiem tłustych i smażonych potraw;
  • przestrzegaj diety, jedz co 3-4 godziny;
  • ograniczyć przyjmowanie leków zawierających substancje zwiększające ryzyko dysfunkcji zwieracza Oddiego.

Przy pierwszych oznakach nieprawidłowego działania wątroby i pęcherzyka żółciowego nie należy opóźniać wizyty u specjalisty. Lekarz przeprowadzi badanie, a jeśli wykryje osad, wyjaśni, czym jest osad żółciowy i zaleci odpowiednie leczenie.

Inny Podział Zapalenia Trzustki