Duża brodawka dwunastnicy (vater) jest formacją anatomiczną zlokalizowaną w jamie jelitowej. Otwiera się do niego kanał z przewodu żółciowego, przez który kwasy żółciowe i enzymy trawienne trzustki dostają się do dwunastnicy.

Lokalizacja i budowa budowy anatomicznej

Brodawka Vatera znajduje się w ścianie dwunastnicy, w jej zstępującej części. Średnia odległość między odźwiernikiem a brodawką dwunastnicy wynosi 13–14 cm. Znajduje się obok fałdu podłużnego na ścianie narządu.

Zewnętrznie brodawki Vatersów są niewielkim wzniesieniem o wielkości od 3 mm do 1,5-2 cm Kształt formacji jest zmienny, może wyglądać jak półkula, spłaszczona platforma lub stożek. W okolicy dużej brodawki dwunastnicy kończy się przewód żółciowy wspólny połączony z przewodem trzustkowym. W niektórych przypadkach (około 20% pacjentów) kanały te otwierają się do dwunastnicy oddzielnymi otworami. Taka zmienność anatomiczna nie jest uważana za oznakę patologii, ale wariant normy, ponieważ oddzielne przepływy w żaden sposób nie wpływają na aktywność trawienia..

Sutek Vatera tworzy bańkę wątrobowo-trzustkową, w której gromadzą się wydzieliny gruczołów. Wypływ soku z przewodów jest kontrolowany przez zwieracz Oddiego. Jest to mięsień okrężny, który może regulować światło brodawki dwunastnicy zgodnie z etapami trawienia. Jeśli konieczne jest, aby wydzielina dostała się do jelita, zwieracz rozluźnia się, a jama brodawki rozszerza się. W okresie odpoczynku, gdy osoba nie trawi pokarmu, mięsień okrężny kurczy się i mocno kurczy, co zapobiega uwalnianiu enzymów trawiennych i żółci do jelit.

Funkcje

  • oddzielenie układu żółciowego od jelit;
  • kontrola przepływu enzymów do dwunastnicy;
  • zapobieganie wrzucaniu mas pokarmowych do dróg żółciowych.

Choroby dużej brodawki dwunastnicy

Rak brodawki Vatera jest złośliwym nowotworem w tkance brodawki, który występuje głównie lub rozwija się z przerzutami z innych narządów. Guz charakteryzuje się stosunkowo powolnym wzrostem. Początkowo objawy choroby mogą się nie pojawić. Później dodaje się oznaki żółtaczki obturacyjnej, wynikające z nałożenia się dróg żółciowych przez guz.

Obraz kliniczny choroby obejmuje:

  • zażółcenie skóry i twardówki;
  • dreszcze, zwiększone pocenie się;
  • biegunka, zmiana charakteru kału (cuchnący kał z kropelkami tłuszczu);
  • ból w górnej części brzucha po prawej stronie;
  • swędząca skóra;
  • podwyższona temperatura ciała.

Prognozy dotyczące życia pacjenta są stosunkowo złe. W przypadku długotrwałego przebiegu choroby mogą wystąpić poważne komplikacje. Rak brodawki może powodować krwawienie z jelit, zaburzenia krążenia, kacheksję. Patologiczny proces może rozprzestrzenić się na inne narządy, co prowadzi do pojawienia się przerzutów.

Zwężenie

Zwężenie dużej brodawki dwunastnicy jest patologią charakteryzującą się zwężeniem światła brodawki i upośledzonym odpływem wydzieliny z trzustki i pęcherzyka żółciowego. Zwężenie brodawki jest często mylone z kamicą żółciową, ponieważ mechanizm rozwoju tych schorzeń jest bardzo podobny. Oba stany mają następujące objawy:

  • ostry, nagły ból po prawej stronie brzucha;
  • zażółcenie skóry i błon śluzowych;
  • gorączka;
  • nadmierne pocenie.

W przeciwieństwie do kamicy żółciowej zwężenie brodawki Vatera nigdy nie prowadzi do całkowitego zatrzymania przepływu żółci i enzymów, dlatego okresy ciężkiej żółtaczki w tej patologii przeplatają się z okresami całkowitej remisji.

Dyskinezy

Dyskinezy dużej brodawki dwunastnicy to zaburzenie czynnościowe, które występuje z powodu naruszenia nerwowej regulacji skurczów zwieracza Oddiego. Warunek ten ma dwie główne formy:

  1. Atonia brodawki Vatera prowadzi do tego, że zaburzona jest regulacja wydzielania żółci, przedostaje się ona do dwunastnicy w sposób niekontrolowany nawet poza procesem trawienia.
  2. Druga postać charakteryzuje się nadczynnością zwieracza Oddiego, co prowadzi do zwężenia światła brodawki i powolnego uwalniania wydzieliny do jelit.

Obraz kliniczny choroby charakteryzuje się następującymi objawami:

  • ostry ból w górnej części brzucha po prawej stronie, promieniujący do łopatki;
  • połączenie nieprzyjemnych wrażeń z przyjmowaniem pokarmu;
  • występowanie bólu nocnego;
  • Nudności i wymioty.

Choroba ma przewlekły przebieg. Rozpoznanie dysfunkcji dużej brodawki dwunastnicy następuje tylko wtedy, gdy objawy patologii utrzymują się co najmniej 3 miesiące. Patologia wymaga kompleksowego leczenia, które oprócz leków obejmuje psychoterapię korygującą zaburzenia układu nerwowego.

Kompleksowe leczenie dysfunkcji brodawki dwunastnicy większej

Klasyfikacja, obraz kliniczny i typy kliniczne dysfunkcji brodawki dwunastnicy większej (OBD), metody diagnostyczne, w tym diagnostyka różnicowa czynnościowych i organicznych zmian zwieracza OBD oraz metody leczenia.

Przeprowadzono badanie dotyczące klasyfikacji, obrazu klinicznego i typów klinicznych dysfunkcji brodawek dwunastnicy większej (MDP), metod diagnostyki, w tym diagnostyki różnicowej niewydolności czynnościowych i organicznych zwieraczy MDP, oraz metod leczenia..

Dysfunkcje brodawki dwunastnicy większej (BDS) - choroby czynnościowe objawiające się naruszeniem mechanizmów relaksacji i skurczu zwieracza Oddiego z przewagą wzmożonego napięcia i skurczu (hipermotoryczny, hiperkinetyczny) lub relaksacji i atonii (hipomotorycznej, hipokinetycznej), bez zmian organicznych i zapalnych powodujących naruszenie przepływu żółci i sok trzustkowy do dwunastnicy.

Dyskineza dróg żółciowych występuje zwykle w wyniku naruszenia neurohumoralnej regulacji mechanizmów relaksacji i skurczu zwieraczy Oddiego, Martynova-Lutkensa i Mirizziego. W niektórych przypadkach dominuje atonia przewodu żółciowego wspólnego i skurcz zwieracza Oddiego z powodu wzrostu napięcia części współczulnej autonomicznego układu nerwowego, w innych - nadciśnienie i hiperkinezja przewodu żółciowego wspólnego po rozluźnieniu wspomnianego zwieracza, co wiąże się z pobudzeniem nerwu błędnego. W praktyce klinicznej dyskinezy hipermotoryczne są częstsze. Powodem są skutki psychogenne (stres emocjonalny, stres), zaburzenia neuroendokrynne, choroby zapalne pęcherzyka żółciowego, trzustki i dwunastnicy. Dysfunkcje OBD są często łączone z dyskinezami hipermotorycznymi i hipomotorycznymi pęcherzyka żółciowego.

Klasyfikacja:

1. Dysfunkcja typu nadciśnieniowego:

  • z hipermotoryczną, hiperkinetyczną dyskinezą pęcherzyka żółciowego;
  • z hipomotoryczną, hipokinetyczną dyskinezą pęcherzyka żółciowego.

2. Dysfunkcja hipotoniczna (zwieracz niewydolności Oddiego):

  • z hipermotoryczną, hiperkinetyczną dyskinezą pęcherzyka żółciowego;
  • z hipomotoryczną, hipokinetyczną dyskinezą pęcherzyka żółciowego.

Klinika:

  • tępy lub ostry, wyraźny, uporczywy ból w okolicy nadbrzusza lub prawego podżebrza z napromieniowaniem prawej łopatki, lewego podżebrza, może mieć charakter półpaśca z napromieniowaniem pleców;
  • nie towarzyszy gorączka, dreszcze, powiększenie wątroby lub śledziony;
  • ból związany z przyjmowaniem pokarmu, ale może pojawić się w nocy;
  • mogą towarzyszyć nudności i wymioty;
  • obecność idiopatycznego nawracającego zapalenia trzustki;
  • wykluczenie organicznej patologii narządów regionu wątroby i trzustki;
  • kryterium kliniczne: nawracające napady silnego lub umiarkowanego bólu trwające dłużej niż 20 minut naprzemiennie z bezbolesnymi przerwami, powtarzane co najmniej 3 miesiące, zakłócające pracę.

Kliniczne typy dysfunkcji OBD:

1. Żółciowe (częściej): charakteryzują się bólem w nadbrzuszu i prawym podżebrzu promieniującym do pleców, prawa łopatka:

  • opcja 1 - zespół bólowy w połączeniu z następującymi objawami laboratoryjnymi i instrumentalnymi:
    • wzrost aminotransferazy asparaginianowej (AST) i / lub fosfatazy alkalicznej (ALP) o 2 lub więcej razy w badaniu 2-krotnym;
    • opóźnione wydalanie środka kontrastowego z dróg żółciowych podczas endoskopowej cholangiopankreatografii wstecznej (ERPCG) przez ponad 45 minut;
    • rozszerzenie wspólnego przewodu żółciowego o więcej niż 12 mm;
  • opcja 2 - ból w połączeniu z 1-2 z powyższych objawów laboratoryjnych i instrumentalnych;
  • opcja 3 - napad bólu typu „żółciowego”.

2. Trzustka - ból w lewym podżebrzu promieniujący do pleców, zmniejsza się przy pochylaniu się do przodu, nie różni się od bólu w ostrym zapaleniu trzustki, może towarzyszyć wzrost aktywności enzymów trzustkowych przy braku przyczyn (alkohol, kamica żółciowa):

  • opcja 1 - zespół bólowy w połączeniu z następującymi objawami laboratoryjnymi i instrumentalnymi:
    • zwiększona aktywność amylazy i / lub lipazy w surowicy 1,5–2 razy wyższa niż normalnie;
    • rozszerzenie przewodu trzustkowego z ERPCG w głowie trzustki powyżej 6 mm, w ciele - 5 mm;
    • wydłużenie czasu usunięcia środka kontrastowego z układu przewodów w pozycji leżącej o 9 minut w porównaniu z normą;
  • opcja 2 - ból w połączeniu z 1-2 z powyższych objawów laboratoryjnych i instrumentalnych;
  • opcja 3 - napad bólu typu „trzustka”.

3. Mieszane - ból w nadbrzuszu lub półpasiec, może być łączony z objawami dysfunkcji zarówno żółciowej, jak i trzustkowej.

Rozpoznanie „nadciśnienia zwieracza Oddiego” stawia się w przypadkach, gdy faza zamkniętego zwieracza trwa dłużej niż 6 minut, a wydzielanie żółci z przewodu żółciowego wspólnego jest powolne, przerywane, czasami towarzyszy mu silny ból kolkowy w prawym podżebrzu.

Brak OBD jest najczęściej wtórny, u pacjentów z kamicą żółciową, przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego, z powodu przejścia kamienia, zapalenia trzustki, błony śluzowej dwunastnicy, z niedrożnością dwunastnicy. Podczas intubacji dwunastnicy faza zamkniętego zwieracza Oddiego jest zmniejszona na mniej niż 1 minutę lub nie ma fazy zamknięcia zwieracza, nie ma cienia pęcherzyka żółciowego i przewodów podczas cholecystocholangiografii, wstrzyknięcie środka kontrastowego do przewodów żółciowych podczas fluoroskopii żołądka, obecność gazu w przewodach żółciowych, spadek ciśnienia resztkowego w przewodach żółciowych skrócenie czasu przyjęcia radiofarmaceutyku w jelicie poniżej 15–20 minut przy hepatobiliscintigraphy.

Diagnostyka

1. Ultrasonografia przezbrzuszna. Ultrasonograficzna metoda badania przesiewowego zajmuje czołowe miejsce w diagnostyce dyskinez (tabela), pozwala zidentyfikować z dużą dokładnością:

  • cechy zmian strukturalnych woreczka żółciowego i dróg żółciowych, a także wątroby, trzustki (kształt, umiejscowienie, wielkość pęcherzyka żółciowego, grubość, struktura i gęstość ścian, deformacje, obecność zwężeń);
  • charakter jednorodności jamy pęcherzyka żółciowego;
  • charakter treści wewnątrz światła, obecność wtrętów wewnątrzjamicznych;
  • zmiany w echogeniczności miąższu wątroby otaczającego pęcherzyk żółciowy;
  • kurczliwość pęcherzyka żółciowego.

Ultrasonograficzne objawy dyskinez:

  • zwiększyć lub zmniejszyć głośność;
  • niejednorodność wnęki (hiperechogeniczna zawiesina);
  • zmniejszona funkcja skurczowa;
  • przy deformacji pęcherzyka żółciowego (załamania, skurcze, przegrody), które mogą być wynikiem zapalenia, dyskinezy są znacznie częstsze;
  • inne objawy wskazują na proces zapalny, stan zapalny, kamicę żółciową, służą do diagnostyki różnicowej.

2. Cholecystografia ultrasonograficzna. Umożliwia badanie funkcji motoryczno-ewakuacyjnej pęcherzyka żółciowego w ciągu 1,5–2 godzin od momentu przyjęcia śniadania żółciopędnego do osiągnięcia objętości początkowej. Zwykle po 30–40 minutach od stymulacji woreczek żółciowy powinien się kurczyć o 1 / 3–1 / 2 swojej objętości. Wydłużenie fazy utajonej o ponad 6 minut wskazuje na wzrost tonu zwieracza Oddiego.

3. Dynamiczna hepatobiliscintigraphy. Na podstawie rejestracji tymczasowych wskaźników przejścia krótkotrwałych radionuklidów wzdłuż dróg żółciowych. Pozwala ocenić wchłanianie i wydalanie wątroby, funkcję akumulacyjną i ewakuacyjną pęcherzyka żółciowego (hipermotoryczny, hipotoryczny), drożność końcowego odcinka przewodu żółciowego wspólnego, uwidocznić niedrożność dróg żółciowych, niewydolność, hipertoniczność, skurcz zwieracza Oddiego, zwężenie BDS i zaburzenia czynnościowe w celu różnicowania próbki z nitrogliceryną lub Cerucal. W przypadku hipertoniczności zwieracza Oddiego następuje spowolnienie przepływu leku do dwunastnicy po śniadaniu żółciopędnym. Ta metoda najdokładniej pozwala ustalić rodzaj dyskinez i stopień zaburzeń czynnościowych..

4. Intubacja dwunastnicy metodą frakcyjną chromatyczną. Zawiera informacje o:

  • ton i ruchliwość pęcherzyka żółciowego;
  • ton zwieracza Oddiego i Lutkensa;
  • stabilność koloidalna woreczka żółciowego i wątrobowej frakcji żółci;
  • skład bakteriologiczny żółci;
  • funkcja wydzielnicza wątroby.

5. Gastroduodenoskopia. Pozwala wykluczyć zmiany organiczne górnego odcinka przewodu pokarmowego, ocenić stan OBD, przepływ żółci.

6. Ultrasonografia endoskopowa. Pozwala na dokładniejszą wizualizację końcowego odcinka przewodu żółciowego wspólnego, OBD, głowy trzustki, miejsca zbiegu przewodu Wirsunga w celu rozpoznania kamienia nazębnego, diagnostyki różnicowej zmian organicznych OBD oraz hipertoniczności.

7. Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna. Metoda bezpośredniego kontrastowania dróg żółciowych, pozwala na identyfikację obecności kamieni, zwężeń OBD, poszerzenia dróg żółciowych, w celu uzyskania bezpośredniej manometrii zwieracza Oddiego, odgrywa dużą rolę w diagnostyce różnicowej chorób organicznych i czynnościowych.

8. Tomografia komputerowa. Pozwala zidentyfikować organiczne uszkodzenia wątroby i trzustki.

9. Diagnostyka laboratoryjna. W pierwotnych dysfunkcjach wyniki badań laboratoryjnych są normalne, co jest ważne w diagnostyce różnicowej. Przejściowy wzrost poziomu transaminaz i enzymów trzustkowych można zaobserwować po ataku z dysfunkcją zwieracza Oddiego.

Leczenie

Głównym celem jest przywrócenie prawidłowego odpływu żółci i soku trzustkowego do dwunastnicy.

Podstawowe zasady leczenia:

1) normalizacja procesów neurohumoralnej regulacji mechanizmów wydzielania żółci - leczenie nerwic, psychoterapia, likwidacja zaburzeń hormonalnych, sytuacje konfliktowe, odpoczynek, odpowiednia dieta;
2) leczenie chorób narządów jamy brzusznej, które są źródłem patologicznych odruchów na mięśnie pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych;
3) leczenie dyskinez, o czym decyduje jej forma;
4) eliminacja objawów dyspeptycznych.

Leczenie dyskinezy nadciśnieniowej

1. Eliminacja zaburzeń nerwicowych, korekta zaburzeń autonomicznych:

  • środki uspokajające: napary z ziół kozłka lekarskiego i babki lekarskiej, Corvalol, Novo-passit - działają uspokajająco, normalizują sen, rozluźniają mięśnie gładkie;
  • środki uspokajające: Rudotel (medazepam) - 5 mg rano i po południu, 5-10 mg wieczorem; Grandaxin - 50 mg 1-3 razy dziennie;
  • psychoterapia.
  • dieta z częstymi (5–6 razy dziennie) posiłkami ułamkowymi;
  • wykluczyć napoje alkoholowe i gazowane, wędzone, smażone, tłuste, pikantne, kwaśne potrawy, przyprawy, tłuszcze zwierzęce, oleje, zagęszczone buliony (dieta nr 5);
  • wykluczyć lub ograniczyć stosowanie żółtek jaj, babeczek, kremów, orzechów, mocnej kawy, herbaty;
  • przedstawiający kaszę gryczaną, proso, otręby pszenne, kapustę.
  • No-shpa (drotaverine) - 40 mg 3 razy dziennie przez 7-10 dni do 1 miesiąca, w celu złagodzenia bolesnego ataku - 40-80 mg lub 2-4 ml 2% roztworu domięśniowo, dożylnie w fizjologicznym roztworze chlorku sodu ;
  • Papaweryna - 2 ml 2% roztworu domięśniowo, dożylnie; w tabletkach 50 mg 3 razy dziennie;
  • Duspatalin (mebeverin) - 200 mg 2 razy dziennie 20 minut przed posiłkami.

4. Prokinetyka: Cerucal (metoklopramid) - 10 mg 3 razy dziennie 1 godzinę przed posiłkiem.

5. Odeston (gimecromone) - działa przeciwskurczowo, rozluźnia zwieracz pęcherzyka żółciowego, dróg żółciowych i zwieracza Oddiego, bez wpływu na ruchliwość woreczka żółciowego - 200-400 mg 3 razy dziennie przez 2-3 tygodnie.

Leczenie dyskinezy hipotonicznej

  • posiłki frakcyjne - 5-6 razy dziennie;
  • dieta obejmuje produkty o działaniu żółciopędnym: olej roślinny, śmietana, śmietana, jajka;
  • jadłospis powinien zawierać odpowiednią ilość błonnika, błonnika pokarmowego w postaci owoców, warzyw, chleba żytniego, gdyż regularne wypróżnienia działają tonizująco na drogi żółciowe.

2. Choleretyki - stymulują czynność żółciową wątroby:

  • Festal - 1-2 tabletki 3 razy dziennie po posiłkach;
  • Holosas, Holagol - 5-10 kropli 3 razy dziennie 30 minut przed posiłkiem, wywar z ziół żółciopędnych - 3 razy dziennie - 10-15 dni.

3. Zapewnienie działania przeciwskurczowego i żółciopędnego:

  • Odeston - 200-400 mg 3 razy dziennie - 2-3 tygodnie. Skuteczny w przypadkach jednoczesnej obecności dysfunkcji hipomotorycznej pęcherzyka żółciowego i dysfunkcji hipermotorycznej zwieracza Oddiego;
  • Essentiale Forte N - 2 kapsułki 3 razy dziennie.

4. Cholekinetyka - zwiększa napięcie woreczka żółciowego, zmniejsza napięcie dróg żółciowych:

  • 10-25% roztwór siarczanu magnezu, 1-2 łyżki stołowe 3 razy dziennie;
  • 10% roztwór sorbitolu, 50-100 ml 2-3 razy dziennie 30 minut przed posiłkami;
  • produkty ziołowe.
  • Cerucal (metoklopramid) - 10 mg 3 razy dziennie 1 godzinę przed posiłkiem;
  • Motilium (domperidone) - 10 mg 3 razy dziennie 30 minut przed posiłkami.

6. „Ślepa rurka” - intubacja dwunastnicy i płukanie dwunastnicy ciepłą wodą mineralną, wprowadzenie 20% roztworu sorbitolu, który zmniejsza lub eliminuje skurcz zwieracza, zwiększa odpływ żółci - 2 razy w tygodniu.

Odeston jest skuteczny w przypadkach jednoczesnej dysfunkcji hipomotorycznej pęcherzyka żółciowego i hipermotorycznej dysfunkcji zwieracza Oddiego. Przy połączeniu hiperkinetycznej, normokinetycznej dysfunkcji pęcherzyka żółciowego i hiperkinetycznej dysfunkcji zwieracza Oddiego, skuteczność terapii No-Spa sięga 70-100%. W przypadku kombinacji hipokinetycznej dysfunkcji pęcherzyka żółciowego i hiperkinetycznego zwieracza Oddiego wskazane jest powołanie Cerucal lub Motilium, prawdopodobnie w połączeniu z No-shpa. Przy połączeniu dysfunkcji hipermotorycznej pęcherzyka żółciowego i hipomotorycznego zwieracza Oddiego skuteczne jest przepisywanie ekstraktu z karczocha 300 mg 3 razy dziennie.

Leki przeciwskurczowe są głównym lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnieniowych, hiperkinetycznych dysfunkcji pęcherzyka żółciowego i zwieracza Oddiego w ostrych napadach bólu i bólu w okresie międzynapadowym. Miotropowe leki przeciwskurczowe działają celowo na mięśnie gładkie całego układu żółciowego. Wyniki wielu badań wykazały, że drotaweryna (No-shpa) jest lekiem z wyboru z grupy miotropowych leków przeciwskurczowych, pozwala zatrzymać zespół bólowy, przywrócić drożność przewodu torbielowatego i prawidłowy odpływ żółci do dwunastnicy oraz wyeliminować zaburzenia dyspeptyczne. Mechanizm działania polega na hamowaniu fosfodiesterazy, blokowaniu kanałów Ca2 + i kalmoduliny, blokowaniu kanałów Na +, co skutkuje obniżeniem napięcia mięśni gładkich pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. Postacie dawkowania: do stosowania pozajelitowego - ampułki po 2 ml (40 mg) drotaweryny, do podawania doustnego - 1 tabletka No-Shpa (40 mg drotaweryny), 1 tabletka No-Shpa forte (80 mg drotaweryny).

Zalety No-Shpa:

  • Szybkie wchłanianie: maksymalne stężenie leku w osoczu występuje po 45-60 minutach, 50% wchłanianie osiągane jest w ciągu 12 minut, co charakteryzuje drotawerynę jako szybko wchłaniany lek.
  • Wysoka biodostępność: po podaniu doustnym wynosi 60%, po jednorazowym spożyciu 80 mg chlorowodorku drotaweryny, maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 2 godzinach, dobrze przenika w ścianę naczyń, wątrobę, ścianę pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych.
  • Głównym szlakiem metabolicznym jest utlenianie drotaweryny do związków monofenolowych, metabolity są szybko sprzęgane z kwasem glukuronowym.
  • Całkowita eliminacja: okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 9-16 godzin, około 60% po podaniu doustnym jest wydalane przez przewód pokarmowy i do 25% - z moczem.
  • Dostępność postaci dawkowania No-shpa zarówno do podawania doustnego, jak i pozajelitowego umożliwia szerokie zastosowanie leku w sytuacjach nagłych.
  • Lek No-shpa można stosować w okresie ciąży (po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka).
  • Szybki początek działania, długotrwały efekt: pozajelitowe podanie drotaweryny (No-Shpy) zapewnia szybkie (w ciągu 2-4 minut) i wyraźne działanie przeciwskurczowe, co jest szczególnie ważne w łagodzeniu ostrego bólu.
  • Postać tabletki charakteryzuje się również szybkim początkiem działania..
  • Wysoka skuteczność kliniczna w małych dawkach: 70%, 80% pacjentów ma ustąpienie objawów skurczu i bólu w ciągu 30 minut.
  • Brak istotnej różnicy w tempie osiągania efektu przeciwskurczowego między monoterapią z No-shpa a terapią skojarzoną.
  • Sprawdzone bezpieczeństwo, brak poważnych skutków ubocznych od ponad 50 lat. Brak działania antycholinergicznego wpływa na bezpieczeństwo drotaweryny, poszerzając krąg osób, którym można ją przepisać, w szczególności dzieciom, starszym mężczyznom z patologią prostaty, współistniejącą patologią oraz w połączeniu z innymi lekami przy przyjmowaniu dwóch lub więcej leków.

Tak więc przegląd wyników licznych badań klinicznych wskazuje, że No-shpa jest skutecznym lekiem do szybkiego łagodzenia skurczów i bólu w nadciśnieniowych, hiperkinetycznych postaciach dyskinezy pęcherzyka żółciowego i zwieracza Oddiego..

Literatura

  1. Dadvani S. A., Vetshev PS, Shulutko A. M. i wsp. Cholelithiasis. M.: Vidar-M, 2000,139 s.
  2. Leishner W. Praktyczny przewodnik po chorobach dróg żółciowych. M.: GEOTAR-MED, 2001.264 str.: Chory.
  3. Galperin EI, Vetshev P.S. Przewodnik po chirurgii dróg żółciowych. 2nd ed. M.: Vidar-M, 2009.568 s.
  4. Ilchenko A. A. Choroby pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych: Przewodnik dla lekarzy. M.: Anacharsis. 2006.448 s.: chory.
  5. Ilchenko A.A. Kamica żółciowa. M.: Anacharsis. 2004.200 s.: Chory.
  6. Ivanchenkova R.A. Przewlekłe choroby dróg żółciowych. M.: Wydawnictwo "Atmosfera", 2006.416 s.: Chory.
  7. Butov M. A., Shelukhina S. V., Ardatova V. B. W kwestii farmakoterapii dysfunkcji dróg żółciowych / Streszczenia V Kongresu Towarzystwa Naukowego Gastroenterologów Rosji, 3-6 lutego 2005 r., Moskwa. P. 330-332.
  8. Mathur S. K., Soonawalla Z. F., Shah S. R. i in. Rola scyntygrafii żółciowej w przewidywaniu potrzeby cholangiografii // Br. J. Surg. 2000. Nr 87 (2). P. 181-185.
  9. Blasko G. Farmakologia, mechanizm działania i znaczenie kliniczne wygodnego środka przeciwskurczowego: drotaweryny // JAMA India - The doctor's update, 1998, v. 1 (nr 6), s. 63–70.
  10. Funkcjonalne choroby jelit i dróg żółciowych: klasyfikacja i terapia // Gastroenterologia. 2001, nr 5, s. 1-4.
  11. Racjonalna farmakoterapia chorób układu pokarmowego / wyd. V. T. Ivashkina. M.: Litterra, 2003, 1046 str..
  12. Tomoskozi Z., Finance O., Aranyi P. Drotaverine oddziałuje z kanałem Ca2 + typu L w błonach macicy ciężarnych szczurów // Eur. J. Pharmacol. 2002, v. 449, s. 55-60.
  13. Malyarchuk V.I., Pautkin Yu. F., Plavunov N.F. Choroby dużej brodawki dwunastnicy. Monografia. M.: Wydawnictwo "Cameron", 2004.168 s.: Chory.
  14. Nazarenko P.M., Kanishchev Yu.V., Nazarenko D.P. Chirurgiczne i endoskopowe metody leczenia chorób brodawek dwunastnicy dużej dwunastnicy i ich kliniczne i anatomiczne uzasadnienie. Kursk, 2005.143 s.

A.S. Vorotyntsev, kandydat nauk medycznych, profesor nadzwyczajny

GBOU VPO Najpierw MGMU im. I.M.Sechenov, Ministerstwo Zdrowia i Rozwoju Społecznego Rosji, Moskwa

Jak przebiega FGS i FGDS żołądka? Jasny opis + wideo

Za jego pomocą sprawdza się żołądek, a jamę dwunastnicy bada się z wchodzącymi do niej strukturami dróg wątrobowo-żółciowych - dużą brodawką lub BSDK dwunastnicy, która jest ujściem trzustki i przewodu żółciowego, który otwiera się do jelita.

Koncepcja BDS

Duża brodawka dwunastnicy (BDS) to anatomiczna struktura o kształcie półkulistym, która znajduje się na błonie śluzowej zstępującej części dwunastnicy. W literaturze medycznej OBD można spotkać pod innymi nazwami - duża brodawka dwunastnicy lub brodawka Vatera. A jednak czym jest BDS? Jest to struktura o wielkości od 2 mm do 2 cm, która spełnia bardzo ważną funkcję - łączy przewód żółciowy wspólny, główny przewód trzustkowy oraz dwunastnicę. BDS reguluje przepływ żółci i soku trzustkowego do jelita cienkiego i zapobiega przedostawaniu się treści jelitowej do przewodów.

W strukturze OBD zmiany patologiczne mogą zachodzić pod wpływem różnych czynników - różnorodności patogennej mikroflory, wahań ciśnienia i zmian w równowadze kwasowo-zasadowej, stagnacji w jamie itp. Ponadto struktura narządu może być zaburzona przez migrację kamieni lub innych gęstych struktur wzdłuż przewodu żółciowego.

Przeciwwskazania

Zabieg przepisuje specjalista, który powinien wiedzieć, czy pacjent ma przeciwwskazania do EGD. Wśród przeciwwskazań do fibrogastroduodenoskopii zauważamy:

  • wymioty, niedomykalność;
  • uderzenie;
  • pacjent ma ostre krwawienie z przewodu pokarmowego;
  • niewydolność serca (stopień 3);
  • obecność oznak niedrożności jelit;
  • wykryto kliniczny obraz perforacji jelita;
  • wykrywanie ciał obcych w jelicie górnym;
  • pacjent ma guz takich narządów (przełyk, dwunastnica, trzustka, żołądek, drogi żółciowe);
  • wady rozwojowe przewodu pokarmowego.

Patologie OBD

Choroby dużej brodawki dwunastnicy są bardzo zróżnicowane. Wraz z rozwojem nowoczesnych metod diagnostycznych wnioski o zaburzeniach czynnościowych w tej strukturze spotyka się znacznie częściej niż dotychczas sądzono. Jednak ze względu na przedwczesną i dość trudną diagnostykę, praktyka lekarska często spotyka się z ogromną liczbą niezadowalających wyników w leczeniu pacjentów z kamicą żółciową czy zapaleniem trzustki, które rozwinęły się na tle zaburzeń w strukturze OBD..

Nowotwory podobne do guzów są uważane za powszechną patologię OBD - polipy hiperplastyczne stanowią do 87% nowotworów łagodnych. Polipy z reguły nie ulegają degeneracji w tkankę złośliwą. Gruczolaki są rzadszą chorobą; rak OBD stanowi do 25% wszystkich nowotworów złośliwych. Zwężenie BDS rozpoznaje się u 4-40% pacjentów. Z reguły patologie OBD są powiązane z kamicą żółciową (GSD), która występuje u co dziesiątego mieszkańca.

Co zrobić przed endoskopią?

FGS nie jest rzadkim badaniem. Często jest przepisywany pacjentom w celu zbadania żołądka, jego błony śluzowej i pobrania biopsji do analizy. Wykonuj endoskopię przez 5 do 20 minut. Wszystkie kroki zostały opracowane przez lekarzy, jest plan działania na wypadek nieprzewidzianych sytuacji, więc nie martw się.

Głównym zadaniem przygotowania jest przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarza.

  1. Przygotowanie domu.
  2. Poranne przygotowanie do endoskopii.
  3. Postawa moralna.

Nie ignoruj ​​żadnego z powyższych etapów, ponieważ konsekwencje mogą być niekorzystne..

Klasyfikacja chorób OBD

Choroby dużej brodawki dwunastnicy dzieli się na dwie duże grupy:

  • podstawowa,
  • wtórny.

Do chorób pierwotnych zaliczamy te zaburzenia, które występują i są zlokalizowane w obrębie struktury OBD - zapalenie brodawek (choroba zapalna); spastyczne zwężenie OBD, które może później przekształcić się w brodawczaka; związane z wiekiem zmiany w OBD; wady wrodzone; nowotwory łagodne i złośliwe - tłuszczaki, czerniaki, włókniaki, gruczolaki, polipy, brodawczaki.

Wtórnymi chorobami OBD są zwężenia spowodowane kamicą żółciową. Objawy choroby są bezpośrednio związane z przyczyną, która ją spowodowała. Tak więc, jeśli proces patologiczny jest konsekwencją choroby układu żółciowego, przebieg choroby będzie podobny do objawów kamicy żółciowej - patologii charakteryzującej się tworzeniem się kamieni w woreczku żółciowym lub drogach żółciowych, któremu towarzyszy uczucie ciężkości w podżebrzu, wzdęcia, zgaga, niestabilne stolce.

Istnieje koncepcja połączonego zwężenia - naruszenia funkcji OBD, która powstała na tle wrzodu dwunastnicy. W tym przypadku brakuje BDS.

Zapalenie trzustki

Jeśli patologiczne procesy w strukturze OBD są spowodowane zapaleniem trzustki, objawy choroby będą podobne do objawów zapalenia trzustki..

Zapalenie trzustki to proces zapalny trzustki. Warto zauważyć, że obraz przebiegu choroby może być inny - patologia może rozwijać się szybko, przybrać ostrą postać lub nie objawiać się przez długi czas, co jest charakterystyczne dla przewlekłej postaci przebiegu.


Głównym objawem ostrego zapalenia trzustki jest bardzo silny ból cięty w górnej części brzucha - prawym lub lewym podżebrzu. Ból może być półpasiec i nie ustaje nawet po zażyciu leków przeciwskurczowych lub przeciwbólowych. Tym jest BDS i jakie są konsekwencje naruszenia jego funkcji.

Oprócz bólu związanego z zapaleniem trzustki występuje odruch wymiotny, osłabienie mięśni i zawroty głowy. Głównymi objawami zapalenia trzustki w badaniu ultrasonograficznym są zmiany kształtu i nierówności krawędzi trzustki. Po zdiagnozowaniu cysty można znaleźć w narządzie. Muszę powiedzieć, że choroba jest trudna. A jeśli przedwczesna interwencja może doprowadzić do śmierci.

Dieta przed żołądkiem FGS

Nie należy lekceważyć zaleceń dietetycznych, ponieważ nawet niewielki błąd może prowadzić do trudności podczas badania. Dieta żołądka przed EGD uwzględnia przede wszystkim spożycie ciepłego pokarmu o miękkiej konsystencji i małych porcjach.

Co możesz zjeść przed żołądkiem FGS

Ostatni posiłek przed gastroskopią powinien wynosić 19 godzin (w skrajnym przypadku 12 godzin przed rozpoczęciem zabiegu).

Jeśli diagnoza zostanie przeprowadzona po południu, to na 8 godzin przed nią możesz pozwolić sobie na lekkie śniadanie. Płyn można wypić 3 godziny przed FGS, jednak jego ilość nie powinna przekraczać 100 ml.

Jednak odżywianie przed FGS żołądka to temat czysto indywidualny. A co jest możliwe, czego nie jeść, ile nie jeść przed gastroskopią, gastroenterolog prowadzący powinien z całą pewnością powiedzieć na etapie przygotowań pacjenta do badania.

Przykład lekkiej kolacji

Wieczorem można zjeść np.: warzywa gotowane na parze z gotowaną rybą lub królikiem (porcja nie większa niż 350 gramów). Postępuj zgodnie ze schematem postu przez następne 12 godzin.

Lekki obiad przed FGS żołądka oznacza, że ​​żołądek ma czas na przetworzenie zjedzonego pożywienia w ciągu 12 godzin..

Spastyczne zwężenie BDS

Zwężenie BDS jest patologią o łagodnym przebiegu, która jest spowodowana niedrożnością dróg żółciowych i trzustkowych w wyniku zmian zapalnych i bliznowaciejącego zwężenia brodawki. Jak leci? Przejście kamienia powoduje uszkodzenie brodawki, a aktywny proces infekcyjny w fałdach prowadzi do rozwoju tkanki włóknistej i zwężenia obszarów brodawki BDS.


Jak wiecie, na strukturę OBD ma bezpośredni wpływ wiek człowieka. Osoby w podeszłym wieku z kamicą żółciową cierpią na zanikowo-sklerotyczną postać przewlekłego zapalenia brodawki. Kontyngent, którego wiek nie przekroczył sześćdziesięciu lat, podlega hiperplastycznym zmianom w OBD (adenomatous, adenomyomatous).

W ostatnich latach, w związku z wykorzystywaniem endoskopów w diagnostyce chorób OBD, stało się możliwe wyraźne rozróżnienie między zwężeniem a nieżytowym (bez zwężenia) zapaleniem brodawki. Pierwsza forma patologii jest związana z kamicą żółciową. Jeśli w organizmie nie powstają kamienie, rozwój choroby jest spowodowany przewlekłą infekcją, która rozprzestrzenia się wraz z przepływem limfy.

Czy boli robienie gastroskopii

Większość pacjentów, którym przepisano gastroskopię, jest najpierw zainteresowana tym, czy spowoduje to u nich ból podczas zabiegu EGD. Pomimo tego, że tego typu diagnozy nie można nazwać przyjemnym, podczas manipulacji nie będzie bólu jako takiego, zwłaszcza jeśli lekarz planuje procedurę przeglądową. W jej trakcie pacjent może odczuwać:

  • nieprzyjemny nacisk na korzeń języka, który może powodować nudności;
  • rozdęcie za mostkiem podczas dopływu powietrza do przełyku;
  • rozdęcie w okolicy nadbrzusza, gdy powietrze jest dostarczane do żołądka i dwunastnicy.

Jedynym rodzajem gastroskopii, w przypadku którego pacjent może być naprawdę zraniony, jest EGD w celu usunięcia nowotworu i wykonania biopsji. Na szczęście lekarz z wyprzedzeniem ostrzega pacjenta o konieczności manipulacji medycznych, a następnie wybiera najlepszą opcję uśmierzania bólu. W większości klinik takie zabiegi wykonywane są w znieczuleniu, co całkowicie złagodzi dyskomfort nawet na etapie wprowadzania gastroskopu do przełyku..

Formy zwężenia BDS

W zależności od objawów morfologicznych wyróżnia się trzy formy zwężenia:

  • stenoza zapalna stwardnienia rozsianego jest patologią charakteryzującą się różnymi stopniami zwłóknienia;
  • zwężenie włóknisto-torbielowate - zaburzenie, w którym wraz z tworzeniem się zwłóknienia powstają małe cysty - ostro rozszerzone gruczoły z powodu kompresji przez włókna mięśniowe;
  • stenoza gruczolakowata - patologia, w której występuje gruczolakowaty przerost gruczołów, a także przerost włókien mięśni gładkich i proliferacja włókien włóknistych, naruszenie bardzo często występuje u osób starszych.

Ponadto zwężenie bliznowaciejące OBD klasyfikuje się jako:

  • dla podstawowego,
  • wtórny.

Pierwotne zwężenie nie powoduje zmian w drogach żółciowych. Patologię wywołują zmiany zwyrodnieniowe samej brodawki, które objawiają się zanikiem warstwy mięśniowej. Czasami pierwotne zwężenie jest wadą wrodzoną.

Wtórne zwężenie jest konsekwencją już istniejących zmian w strukturze na skutek uszkodzenia brodawki przez migrację kamieni lub zabieg chirurgiczny.

W zależności od stopnia rozprzestrzeniania się choroby zwężenie OBD dzieli się:

  • na odosobnionym,
  • wspólny.

Żołądek FGS w znieczuleniu

Zastosowanie znieczulenia podczas gastroskopii jest możliwe nie tylko w przypadku wskazań, ale także na życzenie pacjenta (jeśli nie ma przeciwwskazań).

Zaleca się FGS żołądka ze znieczuleniem:

  • podczas interwencji chirurgicznej;
  • dzieci od 3 do 6 lat;
  • wrażliwych i podatnych ludzi.

Po gastroskopii z użyciem leków do znieczulenia, pacjent wymaga okresu rekonwalescencji i kilkugodzinnego przebywania pod opieką lekarską, w związku z czym wydłuża się czas pobytu w placówce i koszty.

Istnieje alternatywna wersja zabiegu w znieczuleniu - jest to FGS z sedacją (czyli podczas snu). Uspokojenie (wprowadzanie pacjenta w stan półsenności dokładnie w trakcie zabiegu za pomocą „gazu rozweselającego”) łagodzi moralne i fizyczne niedogodności gastroskopii: ślinienie, odruch wymiotny itp..

Diagnostyka

Obecnie medycyna wykorzystuje kilka dość skutecznych metod diagnozowania chorób OBD. Przyjrzyjmy się bliżej niektórym z nich..


Ultrasonografia endoskopowa to technika polegająca na badaniu struktury OBD za pomocą urządzenia optycznego - endoskopu. Zdjęcie brodawki wykonane podczas podobnego badania pokazano powyżej..

Ultrasonografia przezbrzuszna to przesiewowa metoda badania za pomocą ultradźwięków, która pozwala bardzo dokładnie zidentyfikować zmiany strukturalne woreczka żółciowego, wątroby, trzustki i przewodów. Ponadto technika determinuje jednorodność jamy pęcherzyka żółciowego i jej kurczliwość, obecność / brak wtrętów wewnątrzjamowych.


Kolejną metodą diagnozowania patologii OBD jest cholecystografia ultrasonograficzna - manipulacja polegająca na badaniu funkcji motoryczno-ewakuacyjnej pęcherzyka żółciowego w ciągu dwóch godzin od momentu przyjęcia śniadania żółciopędnego.

Dynamiczna hepatobiliscintigraphy to zabieg polegający na ocenie wchłaniania i czynności wydalniczej wątroby. Ułamkowa chromatyczna intubacja dwunastnicy pozwala określić napięcie pęcherzyka żółciowego; stabilność koloidalna frakcji wątrobowej żółci i jej skład bakteriologiczny. W przypadku gastroduodenoskopii ocenia się stan OBD, a także obserwację natury przepływu żółci. Oprócz tych metod istnieje tomografia komputerowa i diagnostyka laboratoryjna..

Wykonywanie

Gastroenterologia uważa procedurę za najbardziej pouczające badanie, czego zwykle nie można wykluczyć. Gastroskopia stawia ostateczną diagnozę, ważne są wyniki badań. Uważane:

  • Żołądek.
  • Przełyk.
  • Dwunastnica.

Dane z ciała pacjenta są dostarczane przez endoskop, który wykazuje cechy stanu wymienionych narządów. Fibrogastroduodenoskopię wykonuje się poprzez wprowadzenie sondy do przełyku pacjenta przez jamę ustną, sonda manipulatora ma rozmiar 8-11 cm Sprzęt optyczny daje wyraźny szczegółowy obraz, powiększając, uwzględniając błony śluzowe badanych narządów.

Urządzenie jest podświetlane, obrazy są renderowane dokładnie. Procedura nie wyklucza dodatkowych manipulacji, możliwe jest pobranie materiałów do biopsji, jeśli zostanie znaleziony podejrzany obszar. Metoda zapewnia wykonanie małoinwazyjnych operacji chirurgicznych, urządzenie zatrzymuje krwawienie poprzez zatrzymanie uszkodzonych naczyń.

Sprzęt napromieniowuje laserem, dokonuje kriodestrukcji, udzielając natychmiastowej pomocy. Projekt zawiera szczypce o małych rozmiarach. Wystawiając pacjenta na badanie, lekarz stwierdza niedrożność, nowotwory, owrzodzenia i nadżerki. Występują blizny, wypukłości, zwężenia. Sprawdzana jest praca zastawek żołądkowych, skład soku - sonda pobiera próbkę do badań w laboratorium. Wykrywane są choroby bakteryjne, rodzaj patogenu, charakter wrzodu, jego pochodzenie.

Wskazania

Uciekają się do FGDS w zaplanowanym, pilnym trybie. Zaplanowana dwunastnica skopeo identyfikuje problemy ze śluzówką, jest przeznaczona do jej szczegółowego badania. Odbywa się przy regularnym bólu, odbijaniu, nudnościach, problemach z połykaniem. Pozwala ustalić przyczynę wymiotów, dyskomfortu, niechęci do jedzenia. Zaleca się badanie dwunastnicy i sąsiednich narządów w celu wyszukania nowotworów, kontroli ich leczenia.

Pilne postępowanie przeprowadza się po wykryciu, usunięciu ciał obcych, małych nowotworów, a następnie przesłaniu materiałów do biopsji. Możliwość zastosowania klipsów do pilnego zatrzymania krwawienia, zwężenia - w celu poszerzenia przełyku.

Procedura jest z powodzeniem stosowana do diagnostyki, drobnych manipulacji, wartość jest wysoka. Ale przypisują to wybiórczo.

Przeciwwskazania

Dwunastofibroskopia jest łatwo tolerowana, ale występują przeciwwskazania i powikłania. Możliwe uszkodzenie błony śluzowej, infekcja. Dzięki skutecznemu leczeniu zapalenia narządów lekami wydarzenie zostaje odroczone. Można go przeprowadzić w czasie ciąży, zachowując ostrożność, prawidłowo. Erozyjne zapalenie błony śluzowej żołądka w ostrym przebiegu - powód do odroczenia zabiegu.

Kategoryczną odmowę dla EGD podaje się w przypadku ciężkiej choroby psychicznej, poważnego zwężenia przewodu pokarmowego, miażdżycy. Niemożliwe jest ćwiczenie z miażdżycą, tętniakiem, niewydolnością płuc. Niebezpieczne z powiększoną tarczycą, problemami z krążeniem mózgowym.

Ezofagogastroduodenoskopia odbywa się w osobnym gabinecie, centrum medyczne wyposaża je w sprzęt. Trwa 12-15 minut bez manipulacji lekarskiej, z badaniem. W przypadku manipulacji z biopsją zajmuje to do pół godziny. Badaniu obszaru problemowego towarzyszy fotografia, filmowanie wideo. Zabieg jest bezbolesny, gardło znieczulono znieczuleniem miejscowym w celu stłumienia odruchu wymiotnego.

Znieczulenie miejscowe ma zalety przeprowadzenia zabiegu, bez konieczności stosowania specjalistycznego sprzętu, zdarzenie można przeprowadzić w szpitalu na dowolnym poziomie. Ale w medycynie znieczulenie miejscowe nie jest stosowane w przypadku alergii, czas trwania zabiegu przekracza 20 minut. Stan wyjątkowy wyklucza wykorzystanie funduszy.

Przed EGD lekarz kładzie pacjenta na boku. Połóż się po lewej stronie, nogi muszą być zgięte. Gardło leczone jest środkiem znieczulającym, do ust wprowadza się ustnik, unikając obrażeń, ryzyka uszkodzenia urządzenia. Endoskop jest nasmarowany specjalną substancją zapewniającą najlepszy poślizg. Pacjent musi zachować równomierny oddech, zrelaksować się.

Gastroduodenoskopia rozpoczyna się po znieczuleniu, po 5 minutach. Przed gastroskopią lekarz wprowadza aparat, naciskając powoli na język. Badanie fałd tkaniny zapewnia dopływ powietrza, rozpieranie. Pacjent przełyka, sonda przesuwa się głębiej. Algorytm uczenia się - od górnej do dolnej.

Wszystkie ściany żołądka są badane etapami, po wykryciu problematycznych obszarów, pobierana jest próbka, podawana jest hemostaza, aby uniknąć krwawienia, poważnych obrażeń. Badanie endoskopowe OBDS powoduje przepływ śliny, która jest usuwana za pomocą ślinociągu. Pod koniec badania lekarz wyjmuje sondę - należy wstrzymać oddech.

Wypełnienie protokołu badania, odesłanie pacjenta do domu w znieczuleniu miejscowym. Znieczulenie ogólne wymaga kilkugodzinnej obserwacji w szpitalu. Przed zabiegiem pacjenci podatni na wpływy odczuwają niepokój; można przepisać zastrzyk środka uspokajającego. Ale nie możesz sam brać tabletek uspokajających, alkoholu w przeddzień FGDS!

Odszyfrowanie wyników nie jest trudne, lekarz od razu z nimi pracuje, diagnozując chorobę, aktualny stan układu pokarmowego, czynniki ryzyka.

BDS: leczenie

Podstawą terapii zwężenia OBD jest przywrócenie prawidłowego odpływu żółci i soku trzustkowego do dwunastnicy. Zgodnie z tym zadaniem istnieje szereg zasad, których przestrzeganie pomoże osiągnąć sukces w leczeniu:

  • psychoterapia, leczenie nerwic, stabilizacja poziomu hormonów, minimalizacja stresu, odpoczynek, odpowiednia dieta;
  • leczenie patologii narządów jamy brzusznej,
  • eliminacja czynników dyspeptycznych.

W celu wyeliminowania zaburzeń nerwicowych stosuje się środki uspokajające, napary lub wywary z różnych ziół. Ponadto pacjentowi pokazano sesje psychoterapeutyczne.

Ważną częścią skutecznego leczenia jest dieta:

  • częściowe spożycie żywności;
  • odmowa spożywania alkoholu i napojów gazowanych, a także wędzonych i smażonych potraw;
  • ograniczenie spożycia żółtek, babeczek, kremów, mocnej kawy i herbaty;
  • częste spożywanie kapusty, otrębów pszennych i kaszy gryczanej;
  • przyjmowanie leków przeciwskurczowych, które łagodzą napady bólu.

Zwężenie BDS jest często leczone operacyjnie. Rozróżnij operacje korygujące i nie korygujące. Pierwsza grupa obejmuje endoskopowe PST, bougienage BDS.

W okresie remisji oprócz diety pacjentom zaleca się terapię wspomagającą - korzystne są codzienne spacery, poranne ćwiczenia, pływanie.


Podsumowując powyższe, możemy podsumować, że wiele chorób przewodu pokarmowego występuje na tle nieprawidłowego funkcjonowania jednej małej struktury. Takie naruszenia prowadzą do poważnych problemów w ciele i często można je poprawić tylko operacyjnie. Tym właśnie jest BDS.

Przygotowanie do FGDS


EGD jest wykonywany wyłącznie na pusty żołądek

Głównym zadaniem lekarza przed badaniem jest odpowiednie przygotowanie do niego pacjenta. Bardzo ważne jest przeprowadzenie pewnych rozmów z osobą, wyjaśnienie mu potrzeby zbliżającego się badania, przebiegu jego przeprowadzenia, a także zapoznanie go ze wszystkimi zagrożeniami związanymi z tą metodą diagnostyczną. Wszystkim pacjentom zaleca się poddanie się ogólnej analizie krwi i moczu, która może pomóc w wykryciu współistniejących chorób narządów wewnętrznych.

Ponadto pacjent powinien odmówić jedzenia na 8-10 godzin przed endoskopią, zwłaszcza jeśli ma niewydolność serca. W tym okresie możesz wypić niewielką ilość zwykłej wody. Takie środki są konieczne, aby zapobiec rozwojowi nudności i wymiotów, a także możliwemu refluksowi treści żołądkowej do przełyku i dróg oddechowych..

Przed zabiegiem bardzo ważne jest wykluczenie alergii na leki u ludzi, gdyż podczas EGD można stosować środki miejscowo znieczulające.

FGS żołądka: jak się przygotować, co to jest i jak to się robi

Ponadto nie każdy spieszy się z wizytą u lekarza, ale woli poczekać, aż ból minie. Ale to jest bardzo rzadkie. Z powodu niechęci do lekarza choroba rozwija się i przechodzi w stan przewlekły.

Jeśli pojawią się problemy w pracy żołądka, ból i inne nieprzyjemne objawy, nie należy odkładać wizyty u lekarza i umawiać się na badanie. Najczęściej pacjentom przepisuje się gastroskopię, która wielu przeraża z powodu konieczności połknięcia sondy. Ezofagogastroskopia jest uważana za jedną z najbardziej pouczających technik diagnostycznych dla układu pokarmowego. Jeszcze skuteczniej działa w połączeniu z testem ureazy - badaniem układu oddechowego mającym na celu diagnozowanie zapalenia żołądka, wrzodów, guzów i innych patologii wywołanych infekcją Helicobacter pylori.

EGDS - co to jest

Ezofagogastroduodenoskopia lub EGDS to procedura diagnostyczna, która umożliwia badanie górnych odcinków przewodu pokarmowego. Można go również nazwać wideoezofagogastroduodenoskopią, ponieważ podczas procesu wykorzystuje się specjalne urządzenie do obrazowania - gastroskop wyposażony w kamerę wideo, wkładany przez jamę ustną..

W trakcie badania specjalista ustala przyczynę złego stanu zdrowia pacjenta, identyfikuje zmiany patologiczne w żołądku, dwunastnicy i przełyku oraz w razie potrzeby przeprowadza pewne manipulacje - pobiera biomateriał (w przypadku podejrzenia raka) lub usuwa nowotwory.

Badanie jest planowane, to znaczy przepisane przez lekarza z góry lub w nagłych wypadkach.

W przeciwieństwie do RTG czy USG narządów jamy brzusznej, które wcześniej były stosowane w medycynie w tym samym celu co EGDS, możliwości diagnostyczne tego ostatniego są znacznie większe, a wyniki dokładniejsze.

Wskazania i przeciwwskazania

Ezofagogastroduodenoskopia jest procedurą diagnostyczną wskazaną w przypadku:

  • utrata apetytu;
  • niejasna utrata masy ciała pacjenta;
  • ból w klatce piersiowej;
  • pojawienie się goryczy i kwaśnego smaku w ustach;
  • ból brzucha;
  • uporczywa zgaga;
  • nagły początek uczucia pełności w żołądku;
  • nieświeży oddech przy braku problemów stomatologicznych;
  • wymioty bez powodu;
  • biegunka zawierająca czarne cząstki;
  • trudności w połykaniu jedzenia;
  • regurgitacja tego, co zostało połknięte;
  • uporczywy kaszel;
  • naruszenia drożności przełyku;
  • przewlekłe choroby jelit.

Lepiej odmówić EGDS, jeśli pacjent:

  • jest w ciężkim stanie;
  • przeszedł zawał mięśnia sercowego (także w okresie po nim);
  • cierpiących na infekcję;
  • ma bardzo wąski przełyk;
  • skarży się na objawy miażdżycy;
  • cierpi na niewydolność serca;
  • ma historię hemofilii;
  • mentalnie niezrównoważony.

Jak przygotować się do EGDS

Musisz zrozumieć, że przed EGDS ważne jest, aby przygotować się do badania, które będzie zależało od jego charakterystyki - od tego, czy wymagana jest biopsja, od wyboru znieczulenia i innych..

Przygotowanie do esophagogastroduodenoskopii zależy również od godziny, w której zaplanowano badanie, stylu życia pacjenta. Czasami procedura prowadzi do negatywnych objawów, lekarz musi koniecznie poinformować o tym pacjenta.

Ćwiczenie

Nie jest trudno zmniejszyć prawdopodobieństwo powikłań po zabiegu, przechodząc z wyprzedzeniem szereg testów, do których należą:

  • ogólna analiza krwi;
  • koagulogram;
  • EKG (dla pacjentów z problemami w pracy serca i naczyń krwionośnych).

Czasami może być konieczne określenie grupy krwi pacjenta i czynnika Rh. Konieczne jest również upewnienie się, że osoba nie jest chora na wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C i nie jest zarażona wirusem HIV..

Co lekarz powinien wiedzieć o pacjencie

Przed EGDS lekarz na pewno wyjaśni pacjentowi kilka ważnych punktów związanych z jego zdrowiem, których nie można zignorować, w przeciwnym razie nie uniknie się powikłań.

Przede wszystkim pacjent musi poinformować lekarza o przyjmowaniu leków, o tym, jak się ogólnie czuje. Specjaliści są szczególnie zainteresowani obecnością problemów w pracy układu sercowo-naczyniowego..

Dieta przed badaniem

Aby uzyskać dokładne dane ankietowe, a także uniknąć negatywnych konsekwencji, na 3 dni przed EGDS należy porzucić produkty, które:

  • trawiony przez długi czas - tłuste mięso i ryby, orzechy, grzyby;
  • prowokować wzdęcia - produkty mleczne, rośliny strączkowe, świeże warzywa i owoce, czarny chleb;
  • podrażniać błonę śluzową - kiełbaski, przyprawy, alkohol.

Na okres przygotowania do badania zaleca się uwzględnienie pokarmów takich jak:

  • gotowane i duszone warzywa;
  • tłuczona owsianka;
  • lekkie buliony;
  • chuda ryba, mięso, gotowane na parze.

Ezofagoskopia (przygotowanie do badania również zależy od czasu jego przeprowadzenia) jest najczęściej wykonywana rano. Pacjent nie może jeść śniadania, wykluczone są również napoje.

Jeśli badanie przeprowadza się rano, dzień wcześniej dopuszcza się lekką kolację, która może obejmować:

  • zapiekanka z twarogu;
  • warzywa gotowane na parze lub duszone;
  • tłuczona owsianka;
  • suflet z kurczaka.

Można jeść wyłącznie do 22:00. Wtedy dozwolone jest tylko używanie płynów. Leki przyjmuje się wieczorem, rano nie można tego zrobić. W razie potrzeby można wstrzyknąć żądany lek.

W godzinach popołudniowych diagnostyki można zjeść śniadanie. Ważne jest, aby przerwa między posiłkami a zabiegiem wynosiła co najmniej 8 godzin.

Dla wygody możesz skorzystać z następującej notatki.

Czas zabieguCzas ostatniego posiłku
Po lunchu6:00
Koniec dnia roboczego8-9: 00
Wieczór10-11: 00

Czy mogę pić wodę i inne napoje

Napoje, które można spożyć przed EGDS:

  • napary ziołowe;
  • galaretka;
  • kompot z suszonych owoców.

Na dzień przed badaniem należy wypić podgrzane napoje.

Zabrania się picia alkoholu, wody gazowanej, kolorowych soków. Lepiej odmówić mocnej herbaty i kawy. Nie wolno pić na trzy godziny przed rozpoczęciem badania.

Czy mogę zapalić

Dym papierosowy działa drażniąco na przewód pokarmowy. W przeddzień postawienia diagnozy palenie jest zabronione, ponieważ komplikuje to procedurę i może prowadzić do błędnych wyników.

Postawa psychologiczna

Jednym z najważniejszych czynników wpływających na przebieg zabiegu jest nastrój psychiczny badanego. Wielu boi się połknąć sondę, więc szukają wymówek, aby odmówić EGDS.

Lekarz musi przekonać pacjenta, że ​​taka diagnoza jest w jego przypadku konieczna, ponieważ pomoże ocenić stan, postawić prawidłową diagnozę i wybrać metodę leczenia.

Pacjentowi będzie łatwiej, jeśli szczegółowo opowiedzą mu o przebiegu zabiegu, wtedy będzie mógł się przygotować. Podczas badania musisz się zrelaksować i rozproszyć, ale uważnie słuchaj wszystkiego, co mówi lekarz.

Jeśli strach przed zabiegiem jest nie do pokonania, specjalista proponuje wykonanie go w znieczuleniu ogólnym.

Co zabrać do zabiegu

Do badań lekarskich i diagnostycznych należy zabrać ze sobą:

  • czysta pielucha (jednorazowa);
  • pokrowce na buty lub buty zamienne;
  • ręcznik;
  • dokumenty - skierowanie do EGDS, wyniki poprzedniego badania (jeśli dotyczy), karta ambulatoryjna.

Bezpośrednio przed rozpoczęciem zabiegu należy zdjąć biżuterię, szalik lub krawat, okulary z szyi. Musisz także usunąć fałszywą szczękę lub wyjmowane protezy.

Właściwe przygotowanie

Przygotowanie do fibrogastroduodenoskopii jest uważane za absolutnie nieskomplikowane. Głównym warunkiem, którego należy przestrzegać, jest zakaz spożywania posiłków w dniu zabiegu. Eksperci zalecają zjedzenie ostatniego posiłku 12 godzin przed EGD. Jednocześnie obiad musi być lekki. Najczęściej jest to owsianka (kasza gryczana) z rybą + dowolna sałatka jarzynowa.

Przed FGDS (2 dni wcześniej) niepożądane jest spożywanie kawy, czekolady, alkoholu. Zakaz stosowania tych produktów wynika z tego, że pozostają one w żołądku przez długi czas. Picie jest dozwolone w dniu zabiegu, ale tylko 2 godziny przed zabiegiem, później nie jest dozwolone.

Zabrania się również przed FGDS:

  • umyj zęby;
  • palenie (nikotyna może zwiększać wydzielanie soku żołądkowego, zwężać naczynia krwionośne, co może wpływać na wyniki badania);
  • przeprowadzić USG otrzewnej;
  • wziać leki;
  • zrobić zastrzyk.

Jak wykonuje się EGDS

Zwykle manipulacja nie powoduje bólu, ale możliwy jest dyskomfort. Czasami powstaje ze strachu. Aby się nie bać, warto zapoznać się z postępem diagnostyki.

Czy można zastosować znieczulenie

Znieczulenie ogólne jest dozwolone, jeśli pacjent nie może się uspokoić i bardzo boi się zabiegu.

Jak długo trwa procedura i jak ona przebiega

Czas trwania esophagogastroduodenoscopy wynosi 5-10 minut. Jeśli podczas badania lekarz wykona dodatkowe manipulacje (chromoskopia, biopsja, usunięcie ciał obcych), czas może się wydłużyć.

Technika ankiety wygląda następująco:

  • pacjent jest leczony krtani środkiem znieczulającym w celu złagodzenia bólu i poprawy skuteczności diagnostycznej;
  • pacjent leży na lewym boku, ściskając ustnik w zębach, co zapobiega mimowolnemu zaciśnięciu szczęki podczas badania;
  • do przełyku badanego wprowadza się urządzenie, które następnie przenika do żołądka i dwunastnicy, przez które narządy są wypełniane powietrzem w celu zwiększenia ich światła.

Dane pokazane przez fiberoskop są wyświetlane na monitorze u lekarza.

Po zbadaniu narządów przez specjalistę urządzenie jest usuwane.

Nudności podczas badania i możliwe powikłania

Chęć wymiotów podczas badania jest powszechnym zjawiskiem, ponieważ zwiększa się wytwarzanie śliny przez pacjenta i pojawia się odbijanie.

Aby zminimalizować ten dyskomfort, zaleca się głębokie oddychanie przez nos..

Niestety EGDS nie zawsze jest przeprowadzany prawidłowo. Prowadzi to do nieprzyjemnych konsekwencji, na przykład:

  • krwawienie z rozszerzonych żył przełyku, błon śluzowych po usunięciu polipa lub biopsji;
  • infekcja ściany narządu;
  • uraz mechaniczny.

Przyczyną tych powikłań jest niewłaściwa obsługa sprzętu i nieprofesjonalne postępowanie lekarza..

Czasami powikłania objawiają się ze strony układu oddechowego i układu sercowo-naczyniowego. Osoby w podeszłym wieku i osoby z chorobami płuc, zwężeniem są zagrożone. Pokarm pozostawiony w żołądku może dostać się do płuc, prowadząc do zadławienia, a czasem do zapalenia płuc.

Leczenie

Leczenie musi być szybkie. Interwencja chirurgiczna jest uważana za główną. Pacjent jest poddawany resekcji żołądka i trzustki dwunastnicy. Zabieg ten jest trudny dla organizmu i dopuszcza się go u pacjentów po sprawdzeniu stopnia ubytku, ilości białka we krwi i innych wskaźników..

Sugerujemy zapoznanie się z: Leczenie oparzeń II stopnia medycyny

Jeśli leczenie raka rozpoczyna się w stadium I lub II, przeżywalność wynosi 80–90%. Na etapie III również warto rozpocząć leczenie: pięcioletnia oczekiwana długość życia w tym przypadku sięga 5-10%.

Jeżeli stan zdrowia pacjenta nie pozwala na radykalną terapię, leczenie polega na wykonaniu warunkowo radykalnych operacji, np. Resekcji trzustki i dwunastnicy.

Jeśli nie ma nadziei na wyzdrowienie pacjenta, stosuje się terapię paliatywną, która ma na celu złagodzenie objawów. W szczególności zapewniają odpływ żółci przy zastosowaniu różnych opcji zespoleń. Takie leczenie nie tylko łagodzi cierpienie, ale w niektórych przypadkach może również przedłużyć życie pacjenta..

Po wykryciu raka brodawki Vatera zalecana jest terapia odpowiadająca etapowi procesu patologicznego. Główną metodą leczenia jest operacja. Dopiero usunięcie miejsc dotkniętych nowotworem złośliwym pozwala poradzić sobie z chorobą.

Prognozy dotyczące życia takich pacjentów nie są zbyt uspokajające. Około 40% pacjentów poddawanych resekcji przeżywa kolejne 5 lat. Statystyki pokazują, jak poważną patologią jest rak dużego sutka dwunastnicy.

Ilość tkanki usuwanej podczas zabiegu zależy od stadium procesu nowotworowego. Chirurdzy mogą wykonywać resekcje:

  • większość trzustki;
  • pobliskie węzły chłonne;
  • części jelita cienkiego;
  • woreczek żółciowy i część jego przewodu;
  • żołądek odźwiernikowy.

Czasami operacja jest połączona z radioterapią. Chemioterapia jest rzadko przepisywana, ponieważ statystyki wskazują na jej nieskuteczność w przypadku tego typu raka.

Rak brodawki Vatera występuje najczęściej u osób powyżej 55 roku życia. Terminowa diagnostyka i interwencja chirurgiczna mogą zatrzymać proces i uratować życie pacjenta.

Dekodowanie wyników

Gastroenterolog będzie mógł rozszyfrować wyniki. Proces inspekcji jest zwykle rejestrowany na wideo. Pacjent może poprosić o wydrukowanie danych, jeśli wyniki zaistnieje potrzeba pokazania innemu specjaliście lub odbycia konsultacji.

EGDS pozwala wykryć takie problemy:

  • przepuklina przepony w otworze przełykowym;
  • łagodne i złośliwe formacje;
  • blizny, zwężenia, zmiany w strukturze narządów;
  • niedrożność żołądka, przełyku;
  • wrzód, zapalenie żołądka;
  • patologie błony śluzowej.

Aby postawić diagnozę, uzyskane dane porównuje się ze wskaźnikami normy. Z patologią będą inni.

OrganNorma
PrzełykBłona śluzowa ma strukturę drobnowłóknistą, bladoróżową lub lekko czerwonawą;
Wyraźnie widoczne 4 przewężenia i zwieracz
ŻołądekŚciana przednia jest błyszcząca;
Błona śluzowa jest wyraźniejsza niż przełyku, kolor;

Tylna ściana ma składaną konstrukcję

Błona śluzowa dwunastnicyBlady różowy

Różne zaburzenia są charakterystyczne dla patologii..

PatologiaOdchylenia
Nieżyt żołądkaHyperemia, obrzęk, erozja, dużo śluzu
WrzódKratery z jasnoczerwonym dnem i białymi wybrzuszeniami
GuzBłona śluzowa jest bladoszara, zmienia się struktura narządu

Wniosek wydawany jest z reguły natychmiast po badaniu. Jeśli jednak wykonano dodatkowe manipulacje (biopsję), będziesz musiał poczekać około tygodnia.

Czynniki, które mogą zniekształcić wynik

Brak odpowiedniego przygotowania doprowadzi do zniekształcenia wyników EGDS. Dane nie będą wiarygodne, jeśli pacjent przed zabiegiem:

  • wędzony;
  • zjadł lub pił;
  • wziął pigułki;
  • żuta guma.

Procedura jest wykonywana ponownie.

Możliwe komplikacje związane z EGD

Powikłania związane z fibrogastroskopią są niezwykle rzadkie i mogą być związane zarówno z reakcją organizmu, która występuje w przypadku indywidualnej nietolerancji niektórych leków, jak i z naruszeniem techniki badawczej, co może prowadzić do następujących stanów:

  • pęknięcia, otarcia, urazy błony śluzowej żołądka, przełyku, krtani i gardła;
  • perforacja żołądka;
  • uszkodzenie przełyku przez osteofity kręgów szyjnych;
  • krwawienie;
  • pęknięcie przełyku.

Co robić po zabiegu

Po badaniu często odczuwa się ból krtani, rzadziej żołądka. Nie musisz nic robić, objawy te ustępują samoistnie następnego dnia.

Lepiej jest, aby pacjent został w szpitalu przez jakiś czas, aby w razie potrzeby uzyskać pomoc na czas, zwłaszcza jeśli zastosowano znieczulenie.

Jeśli lekarz nie poda specjalnych zaleceń, możesz natychmiast zjeść.

Dokładne wyniki EFGDS są możliwe tylko przy odpowiednim przygotowaniu. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę specyfikę zabiegu, postawę psychiczną pacjenta. Jeśli będziesz przestrzegać wszystkich zasad, diagnoza odbędzie się bez problemów i nie zajmie dużo czasu..

Czy można obejść się bez FGS

Fibrogastroskopia jest przepisywana w przypadkach, gdy istnieją poważne powody, by podejrzewać, że pacjent ma zapalenie żołądka, zapalenie przełyku, wrzód trawienny, mechaniczne uszkodzenie tkanek żołądka i tak dalej. Wcześniej, aby wykluczyć lub potwierdzić obecność bakterii wywołujących wiele chorób przewodu pokarmowego, można wykonać test spirali oddechowej. Jest to badanie, które przeprowadza się na podstawie wydychanych mas bez wprowadzania jakichkolwiek urządzeń, w celu wykrycia obecności bakterii Helicobacter pylori. Jeśli jednak test wykaże obecność bakterii, nadal nie możesz obejść się bez FGS żołądka..

Inny Podział Zapalenia Trzustki