Problemy z brzuchem u dzieci poniżej pierwszego roku życia są dość powszechne. Przyczyną tego objawu może być dysbioza - naruszenie równowagi mikroflory w jelicie. Prowadzi to do niedojrzałości przewodu pokarmowego, nieprzestrzegania przez matkę karmienia piersią, diety, infekcji jelitowych, zmiany scenerii, sztucznych mikstur itp. W przypadku dysbiozy dziecko ma wzdęcia, bóle brzucha, wzdęcia, plucie kwaśnym mlekiem. Wraz z tym odnotowuje się płaczliwość, drażliwość, zły sen, apetyt. To właśnie te objawy są powodem przepisania analizy kału pod kątem dysbiozy jelitowej. O tym, jak go zdać, przygotować, co pokazuje badanie, jaka jest norma, w jakich przypadkach dziecko potrzebuje pomocy medycznej, a następnie.

Tworzenie się mikroflory jelitowej dziecka jest dość złożonym procesem, począwszy od samego urodzenia. Jeśli kolonizacja układu pokarmowego przebiegła pomyślnie, to ponad 98% pożytecznych bakterii znajduje się w jamie jelitowej niemowlęcia, reszta jest warunkowo patogenna. Ponadto zawsze istnieje ryzyko połknięcia obcych bakterii, które mogą powodować różne choroby. Pod wpływem pewnych czynników (niedożywienie, późne przystawienie do piersi matki lub sztuczne karmienie, niewłaściwa mieszanka itp.) Namnażają się mikroorganizmy oportunistyczne, co prowadzi do zachwiania równowagi w jelitach.

  1. Jakie są objawy analizy dysbiozy
  2. Jak przeprowadza się analizę dotyczącą dysbiozy u niemowląt
  3. Jak prawidłowo zebrać materiał do analizy - przydatne wskazówki dla rodziców
  4. Tabela do dekodowania norm analizy dysbiozy
  5. Rozszyfrowanie analizy u dzieci poniżej pierwszego roku życia
  6. Stopień dysbiozy

Jakie są objawy analizy dysbiozy

Należy zauważyć, że dysbioza nie jest uważana za osobną chorobę, jest połączeniem zaburzeń patologicznych i czynnościowych. Lekarz może rozpoznać brak równowagi mikroflory jelitowej po następujących objawach:

  • naruszenie procesu defekacji - dziecko ma zbyt częste stolce o płynnej konsystencji lub jest nieobecne przez długi czas;
  • nietypowy wygląd kału na swój wiek - obecność śluzu, zanieczyszczeń;
  • brzuszek dziecka jest twardy, opuchnięty;
  • miękisz wypluwa zaraz po zjedzeniu zsiadłego mleka o kwaśnym zapachu;
  • wysypka na skórze;
  • awarie przewodu żołądkowo-jelitowego związane z przyjmowaniem leków przeciwbakteryjnych;
  • osłabienie funkcji ochronnych organizmu na tle częstych chorób zakaźnych;
  • słaby apetyt.

Rodzice powinni być spostrzegawczy i dostrzegać na czas nietypowe objawy.

Jak przeprowadza się analizę dotyczącą dysbiozy u niemowląt

Analiza dysbiozy obejmuje badania w trzech etapach.

  1. Badanie stolca za pomocą coprogramu. Analiza ujawnia stopień dojrzałości układu pokarmowego noworodka, czyli stan funkcjonalny. Ponadto za pomocą coprogramu określa się obecność pasożytów i zanieczyszczeń (krew, ropa, śluz), wskazujących na obecność procesu zapalnego. Uzyskanie wyniku zajmie asystentowi laboratorium 1 dzień. Badanie przeprowadza się za pomocą mikroskopu o wysokiej rozdzielczości.
  2. Siew dla mikroflory oportunistycznej. Pobrany materiał biologiczny (odchody) dziecka umieszcza się w pożywce sprzyjającej rozwojowi kolonii mikroorganizmów. Jest to konieczne, jeśli liczba patogennych mikroorganizmów w kale jest tak mała, że ​​nie można ich rozpoznać mikroskopowo. Uprawa trwa 5 dni. Za pomocą siewu można zidentyfikować rodzaj patogenu i zdiagnozować ostre infekcje jelitowe.
  3. Antybiotykogram. Za pomocą tego badania można określić stopień wrażliwości bakterii na działanie leków przeciwbakteryjnych i bakteriofagów (wirusy, które selektywnie infekują komórki bakteryjne).

Wiarygodność badania dysbiozy zależy od prawidłowego pobierania próbek kału dziecka.

Jak prawidłowo zebrać materiał do analizy - przydatne wskazówki dla rodziców

Jak prawidłowo wykonać test na dysbiozę? Przed przeprowadzeniem badania musisz przestrzegać kilku zasad..

  1. Przez 3-5 dni powstrzymaj się od wprowadzania nowych produktów do diety dziecka.
  2. Ogranicz spożycie mięsa i bulionów mięsnych.
  3. Na 2-3 dni przed badaniem nie należy stosować środków przeczyszczających, robić lewatywy, stosować czopków doodbytniczych. Jeśli dziecko jest w trakcie kuracji jakimikolwiek lekarstwami, należy skonsultować się z lekarzem i omówić możliwość ich czasowego anulowania.

Oto zasady i przydatne wskazówki dla rodziców, jak zbierać kał do analizy dysbiozy..

  1. Defekacja powinna odbywać się naturalnie, bez użycia lewatyw, środków przeczyszczających, czopków.
  2. Rano odbywa się toaleta z dokładnym umyciem odbytu.
  3. Odchody dziecka są zbierane ze wstępnie ułożonej czystej pieluchy lub ceraty.
  4. Materiał biologiczny umieszczony jest w sterylnym pojemniku (zakupionym w aptece).
  5. Ilość kału powinna wynosić 10-15 g.
  6. Ogrodzenie odbywa się za pomocą specjalnej łopatki przymocowanej do szyby.

Po pobraniu próbki stolec należy dostarczyć do laboratorium w ciągu dwóch godzin, ale stolec zebrany poprzedniego wieczoru można przechowywać w lodówce. Do badań dopuszcza się wyłącznie świeży materiał biologiczny (w żadnym wypadku nie zamrożony).

Gdzie mogę się przebadać? Kał zbierany jest nie tylko w domu, ale także w warunkach stacjonarnych. W tym celu asystent laboratoryjny płytko umieszcza sterylny bawełniany wacik w odbycie dziecka..

Ważny! Jeśli rodzice wyrazili chęć oddania kału na dysbiozy dziecka w ścianach placówki medycznej, należy wcześniej zapytać o harmonogram laboratorium.

Tabela do dekodowania norm analizy dysbiozy

MikroorganizmyNorma, CFU / g u dzieci poniżej pierwszego roku życiaNorma, CFU / g u dzieci po roku i dorosłych
Oczyść beztlenowce
Lactobacillus10 * 6 - 10 * 710 * 7 - 10 * 8
Bifidobacteria10 * 10 - 10 * 1110 * 9-10 * 10
Bakteroidy10 * 7 - 10 * 9
10 * 9 - 10 * 10
Fusobacteriamniej niż 10 * 6
10 * 8 - 10 * 9
Eubacteria10 * 6 - 10 * 710 * 9 - 10 * 10
Opcjonalne beztlenowce
Waylonellamniej niż 10 * 510 * 5 - 10 * 6
Peptostreptococci10 * 9 - 10 * 10
Clostridiamniej niż 10 * 5
Obowiązek aerobów
E. coli z
typowe właściwości
10 * 7-10 * 8
Opcjonalne aeroby
Enterobacteriaceae:
Escherichia
laktozo-ujemne i
hemolizuje,
klebsiels, enterobacter, proteas, morganella,
citrobacter, ząbki i
dr.
≤ 10 * 4
Enterococci10 * 6 - 10 * 7
10 * 7 - 10 * 8
Staphylococcus epidermidismniej niż 10 * 110 * 2 - 10 * 4
Staphylococcus aureus010 * 2 - 10 * 5
Przejściowy
Grzyby z rodzaju Candida0mniej niż 10 * 4
Pałeczki tlenowemniej niż 10 * 3

* Literatura: Dysbakterioza jelitowa u dzieci: przyczyny, rozpoznanie, leczenie Pomoc dydaktyczna / V.I. Bobrovnichy, L.I. Vyazova. - Mińsk: BSMU, 2007.

Wyniki analizy pokazują całą mikroflorę jelitową. Kwantyfikację przeprowadza się w CFU (jednostkach tworzących kolonie) na gram zebranego stolca. Wskaźnik ten wskazuje na możliwość namnażania się drobnoustrojów chorobotwórczych..

Wielkość jest wyświetlana jako 10 z wieloma zerami lub wykładnikiem. Normy analizy dysbakteriozy u niemowląt dla wszystkich typów bakterii podano jako dolną i górną granicę. Brak równowagi w mikroflorze jelitowej ocenia się na podstawie odchyleń od normy. Obecność organizmów chorobotwórczych w jamie jelitowej zaznacza się znakiem „+”, brak - „-”. Wiele osób, otrzymując wyniki badań, staje przed pojęciem „proliferacji”. To słowo oznacza, że ​​liczba jakichkolwiek bakterii przekroczyła normę..

Wideo. Opinia doktora Komarowskiego na temat celowości przekazania analizy dysbiozy

Rozszyfrowanie analizy u dzieci poniżej pierwszego roku życia

Wszystkie mikroorganizmy w formularzu analitycznym są podzielone na:

  • obowiązkowy - stale żyjący w organizmie, odgrywający ważną rolę w procesach metabolicznych i ochronie przed chorobami zakaźnymi;
  • opcjonalnie - nie na stałe żyjące w organizmie, które są albo warunkowo patogenne (prowadzą do chorób ze spadkiem odporności), albo saprofity (konsumują rozkładającą się materię organiczną);
  • przejściowe - wolno żyjące mikroorganizmy, które dostają się do organizmu ze środowiska zewnętrznego. Może być zarówno saprofityczny, jak i zakaźny.

Opiszmy pokrótce głównych przedstawicieli powyższych grup bakterii..

Bifidobacteria

  1. Promuj rozkład tłuszczów, węglowodanów i białek, które dostają się do krwiobiegu przez ścianę jelita.
  2. Wytwarzaj kwasy organiczne.
  3. Zapobiegaj namnażaniu się patogennej flory w jelitach.
  4. Promuj wchłanianie składników odżywczych z pożywienia.
  5. Optymalizuje ruchliwość jelit.
  6. Aktywuj immunoglobuliny i elementy limfatyczne (zapewniają lokalną odporność).
  7. Neutralizuje toksyny i toksyny.

Brak bifidobakterii prowadzi do wzdęć, biegunki, częstych biegunek.

Lactobacillus

  1. Zamienia laktozę w kwas mlekowy, który pomaga w lepszym trawieniu pokarmu.
  2. Poprawia trawienie.
  3. Stymuluje procesy metaboliczne.
  4. Walcz z chorobotwórczą mikroflorą (szczególnie ze szczepami Helicobacter Pylori).
  5. Aktywuje niektóre enzymy.
  6. Weź udział w syntezie witamin.

Przy braku pałeczek kwasu mlekowego dziecko ma częste przeziębienia, słabe trawienie mleka, reakcje alergiczne, zaparcia.

Wideo Związku Pediatrów Rosji. Dysbakterioza (dysbioza).

Bakteroidy

Zajmują około połowy całej mikroflory jelitowej. Utrzymując normalną ilość bakteroidy pełnią szereg pożytecznych funkcji - biorą udział w utylizacji białek, rozkładzie tłuszczów, fermentacji węglowodanów, biotransformacji kwasów żółciowych. Po przekroczeniu wskaźników bakteroidy prowadzą do powikłań infekcyjnych i septycznych, przyczyniają się do niszczenia korzystnych Escherichia coli (w walce o tlen).

Eubacteria

Występują częściej u niemowląt karmionych mieszanką i praktycznie nie występują u niemowląt karmionych mlekiem matki. Najbardziej typowe dla dorosłych. Ich rola nie jest wystarczająco jasna, ale wiadomo, że biorą udział w niektórych procesach metabolicznych..

Fusobacteria

Częściej obserwowany w mikroflorze jelitowej dorosłych. Niektóre gatunki wysiewa się w procesach ropno-zapalnych. Trochę przestudiowany.

Warunkowo chorobotwórcze bakterie i grzyby nie powodują problemów jelitowych u zdrowego dziecka do czasu osłabienia układu odpornościowego lub zaburzenia stanu błony śluzowej jelit. Wzrost poziomu organizmów oportunistycznych obserwuje się również na tle spadku wskaźników Lactobacillus i Bifidobacteria. W tym samym czasie dziecko ma wzdęcia, biegunkę, proces zapalny błony śluzowej jelit, wzrost procesów fermentacji.

Escherichia (oportunistyczna E. coli)

  1. Tłumi rozwój drobnoustrojów chorobotwórczych, w szczególności bakterii Shigella, Salmonella i drobnoustrojów gnilnych.
  2. Promuj syntezę kwasu foliowego i nikotynowego, witamin z grupy K, B..
  3. Zapewnij lokalną odporność.
  4. Weź udział w rozkładaniu węglowodanów o dużej masie cząsteczkowej przez enzymy.
  5. Weź udział w metabolizmie wodno-solnym i lipidowym.
  6. Popraw motorykę jelit.

Jeśli liczba tych bakterii zostanie zmniejszona, oznacza to obecność infekcji robakami pasożytniczymi. Zazwyczaj to naruszenie objawia się wymiotami, wzdęciami, dudnieniem w jamie brzusznej i biegunką. Oprócz liczby Escherichia określa się poziom Escherichia coli o obniżonej aktywności enzymatycznej.

Waylonella

Występują u mniej niż połowy badanych niemowląt. W procesie życia wydzielają się produkty gazowe, które przy nadmiernym rozmnażaniu się w jelitach powodują zaburzenia dyspeptyczne.

Peptostreptococci

Podobnie jak veilonella, występuje rzadko u dzieci karmionych piersią. Jeśli znajdą się w nietypowych warunkach środowiskowych, mogą powodować różne infekcje. W przypadku ropni głębokich często zajmują drugie miejsce wśród bakterii beztlenowych pod względem występowania w materiale patologicznym.

Clostridia

Bierz udział w wymianie kwasów tłuszczowych i tłumieniu aktywności patogennych gatunków Clostridia. Niektóre gatunki rozkładając białka są zdolne do tworzenia toksycznych produktów. Zmniejszona odporność, nadmiar pokarmu mięsnego może prowadzić do rozwoju tych bakterii.

Enterococci

Enterokoki są najczęstszymi przedstawicielami paciorkowców w jelicie. W świetle jelita są w stanie fermentować węglowodany do kwasu mlekowego, utrzymując w ten sposób optymalną kwasowość do reprodukcji korzystnej mikroflory.

Staphylococci

Rozległa grupa mikroorganizmów, które dostają się do jelit od pierwszych dni życia dziecka. Najliczniejszym z nich jest Staphylococcus epidermidis. Wzrost aktywności Staphylococcus aureus powoduje pojawienie się chorób zakaźnych.

Stopień dysbiozy

MikroorganizmyWskaźniki dla dzieci poniżej jednego roku życia, CFU / gWskaźniki dla dzieci po roku, CFU / g
I stopień dysbiozy
Redukcja bifidobakterii10 * 9-10 * 810 * 8-10 * 7
Redukcja pałeczek kwasu mlekowego10 * 5-10 * 410 * 6-10 * 5
Redukcja typowych Escherichia10 * 6-10 * 5
Wzrost typowej Escherichia (prawdopodobnie)10 * 9-10 * 10
II stopień dysbiozy
Redukcja bifidobakteriiod 10 * 8 i poniżejod 10 * 7 i poniżej
Redukcja pałeczek kwasu mlekowegood 10 * 4 i poniżejod 10 * 5 i poniżej
Wzrost bakterii oportunistycznych, głównie hemolitycznej Escherichia10 * 5-10 * 7
Wykrywanie grup bakterii oportunistycznych10 * 4-10 * 5
III stopień dysbiozy
Redukcja bifidobakteriiod 10 * 8 i poniżejod 10 * 7 i poniżej
Redukcja pałeczek kwasu mlekowegood 10 * 4 i poniżejod 10 * 5 i poniżej
Obecność grup bakterii oportunistycznych10 * 6-10 * 710 * 8-10 * 7

** Literatura: Dysbiotyczne zaburzenia jelit u dzieci, zasady korekcji. Fayzullina R.A., Pikuza O.I., Zakirova A.M., Shoshina N.K. - Podręcznik metodologiczny. - Kazań, KSMU, 2015.

Dysbakterioza występuje u 90% niemowląt. Najczęściej brak równowagi mikroflory jelitowej rozpoznaje się u dzieci karmionych butelką, urodzonych przedwcześnie io niskiej wadze. Dysbiozę leczy się za pomocą preparatów probiotycznych - Linex, Bifidumbacterin itp. Środki te stymulują rozmnażanie pożytecznej mikroflory. Często lekarz, wykrywając dysbiozę, zaleca przestrzeganie diety, przejście na inną mieszankę.

Jak przeprowadzić analizę dysbiozy u dzieci i odszyfrować wyniki

Dysbakterioza to zaburzenie trawienne spowodowane zaburzeniami mikroflory jelitowej. Towarzyszą temu problemy z wypróżnieniami, bóle brzucha, wysypka, obniżona odporność. Testy na dysbiozy u dzieci przeprowadza się w celu wykrycia patogenów i zdiagnozowania niedoboru pożytecznych bakterii. Informacyjne dane pozwalają na rozpoczęcie skutecznego leczenia.

Cechy analizy

Analizy w kierunku dysbiozy są elementem diagnostyki zaburzeń jelitowych u dzieci. Terminowe badanie pozwala zidentyfikować przyczyny zaburzeń organizmu. Podczas procedury laboratoryjnej określa się liczbę pożytecznych bakterii, stężenie bakterii warunkowo chorobotwórczych, obecność niebezpiecznych patogenów chorobotwórczych.

Aby uzyskać pełne wyniki, stosuje się 3 rodzaje testów na dysbiozy.

  1. Coprogram to badanie kału w celu określenia zdolności organizmu do trawienia pokarmu. Wykrywa obecność pasożytów, krwi i śluzu. Badanie jest zalecane w przypadku podejrzenia zaburzeń jelit.
  2. Analiza biochemiczna kału określa poziom bioindykatorów metabolitów kwasu octowego, masłowego i propionowego, wytwarzających różne bakterie przewodu pokarmowego.
  3. Wysiew kału na dysbakteriozę (zbiornik do siewu) to badanie laboratoryjne, w którym stan mikroflory jelitowej określa się procentowo. Biomateriał wysiewa się w sprzyjającym środowisku, w którym rosną kolonie bakterii. Następnie liczbę mieszkańców bakteriologicznych oblicza się na 1 gram kału. Dane wprowadza się do tabeli, według której lekarz ocenia stan mikroflory.

Dostarczanie kału na dysbiozy jest przepisywane dzieciom, gdy pojawiają się pewne objawy:

  • biegunka trwająca dłużej niż 2 dni;
  • zaparcie;
  • wzdęcia;
  • bolesność w żołądku i jelitach;
  • suchość lub zaczerwienienie skóry;
  • pojawienie się krwi lub śluzu w kale;
  • krzesło zielone;
  • obfite zwracanie pokarmu;
  • odmowa jedzenia.

Możesz wykonać test kału w publicznej i prywatnej placówce medycznej. Koszt usługi dla Rosji to średnio 2000 rubli, dla Ukrainy 250 hrywien. Wyniki uzyskuje się w ciągu 5-7 dni. Czas trwania zabiegu jest związany ze specyfiką badań laboratoryjnych.

Jak oddać dziecku kał na dysbiozy

Kolejne wyniki testu zależą od tego, jak prawidłowo kał na dysbakteriozę zostanie przekazany dziecku.

Przygotowanie do imprezy musi być przeprowadzone zgodnie z regulaminem. W przeddzień zbliżającego się zabiegu należy wykluczyć przyjmowanie antybiotyków, środków przeczyszczających, sorbentów i probiotyków. Uprość menu dziecka - usuń potrawy mięsne, dodaj warzywa i owoce. Nie ma konieczności wprowadzania nowego produktu do diety dziecka przed diagnostyką. Może to zafałszować wyniki badania diagnostycznego..

Wskazane jest zbieranie kału rano - po przebudzeniu. Poczekaj, aż dziecko opróżni pęcherz. Po dziecku należy je umyć, aby mocz nie dostał się do stolca przeznaczonego do analizy. Nie ma potrzeby stymulowania wypróżniania środkami przeczyszczającymi, lewatywami. Dziecko musi samodzielnie wypróżnić się. Możesz pomóc, wykonując masaż brzucha.

  • Przyczyny dysbiozy - skąd się bierze i jak leczyć
  • Podstawowe zasady zapobiegania dysbiozy
  • Inne środki przywracające czynność jelit po antybiotykach

Jeśli dziecko nie idzie samodzielnie do toalety, ale zwalnia z pieluchy, rozłóż czystą (najlepiej sterylną) pieluchę lub gazę. Pobieranie kału z pieluchy jest niepraktyczne. Jeśli dziecko jest przyzwyczajone do garnka, przed użyciem potraktuj wrzącą wodą.

Powstały kał umieszcza się w szczelnym pojemniku - szklanym słoju lub pojemniku do analiz. W pierwszym przypadku wymagana jest sterylizacja gorącą wodą. Materiał do badań należy przekazać w ciągu 3 godzin od momentu wypróżnienia. Jeśli rodzice tego nie mają, wypróżnienia można umieścić w lodówce, pod warunkiem, że temperatura nie przekracza 4 ° C. W ten sposób przydatność materiału można utrzymać przez kolejne 4-5 godzin. Im więcej czasu mija od momentu wypróżnienia do rozpoczęcia zabiegów, tym większe prawdopodobieństwo zniekształcenia wyników..

Analizy dekodowania

Wyniki badań laboratoryjnych są umieszczane w tabeli, w której wstępnie podano wartości normalnych wskaźników.

Przedstawiciel mikrofloryWartość normy
Bifidobacteria> 10 (9)
Lactobacillus10 (6) - 10 (7)
Esherichia10 (5) - 10 (7)
Typowa Escherichia coli10 (7) - 10 (8)
Escherichia coli pozbawiona laktozy(7) - 10 (8)
Peptostreptococci10 (3) - 10 (5)
Staphylococcus saprophytic(4)
Clostridia(3)
Grzyby Candida(3)
odmieniec(2)
Patogenne enterobakterie-
Staphylococcus aureus-
Całkowita liczba ziarniaków(4)
Pseudomonas i acinetobacter(3)

Liczba pożytecznych bakterii, stężenie warunkowo chorobotwórczych i obecność patogenów.

Bifidobacteria są głównymi mieszkańcami jelit. Odpowiadają za procesy trawienia pokarmu, pełne funkcjonowanie narządów i układów oraz obronę immunologiczną organizmu. Stanowi 95% mikroflory jelitowej. Ważne jest, aby liczba przedstawicieli w analizie wynosiła co najmniej 10 do dziewiątej potęgi. Lactobacilli są równie ważne dla organizmu. Tworzą kwaśne środowisko dla przewodu pokarmowego. Escherichia są odpowiedzialne za produkcję witamin i wchłanianie pierwiastków śladowych.

W rozmazie dziecka nie może być obecności patogenów, takich jak bakterie hemolityczne lub Staphylococcus aureus.

Co oznacza proliferacja i Staphylococcus aureus w analizie dziecka

Analiza jest odczytywana przez pediatrę po otrzymaniu wyników z laboratorium.

Podczas odczytywania analizy kału na dysbiozy u dzieci rodzice dziecka mogą spotkać się z różnymi terminami, które są niezrozumiałe dla osoby bez wykształcenia medycznego. Jedną z nich jest koncepcja proliferacji. Można zobaczyć obok wskaźników oportunistycznych bakterii. Znaczenie proliferacji to reprodukcja, proliferacja. Wskazuje na nadmierną liczbę drobnoustrojów określonego typu i wskazuje na potrzebę przeprowadzenia kursu terapeutycznego w celu zmniejszenia liczby przedstawicieli mikroflory jelitowej.

Obecność Staphylococcus aureus (Staphylococcus aureus) w rozmazie jest alarmującym znakiem. Czynnik sprawczy należy do patogennych bakterii i powoduje zatrucie, procesy zapalne, sepsę u dziecka. Staphylococcus aureus jest niebezpieczny dla niemowląt, których organizm jest bardziej wrażliwy na działanie wytwarzanych toksyn. Na jej wygląd wpływa zaniedbanie zasad higieny osobistej - niemyte ręce, brudna żywność, pływanie w stojących wodach. Bakterie mogą przenikać przez instrumenty medyczne, od mleka matki do noworodka lub bezpośrednio od nosiciela, przez rany na ciele. Jeśli patogen jest obecny, konieczne jest leczenie antybiotykami.

Testy dysbiozy to procedura, która pozwala określić naruszenia mikroflory jelitowej. Badanie pomaga zidentyfikować zakaźne patogeny i rozpocząć w odpowiednim czasie miejscowe leczenie. Aby sprawdzić stan organizmu dziecka, zaleca się przeprowadzenie diagnostyki, aby zapobiec różnym dolegliwościom.

Pełny zapis analizy dysbiozy u dzieci

Wykonując testy na dysbiozy w organizmie dziecka, od razu ujawnia się tendencja potwierdzająca niedojrzałość narządów układu pokarmowego. Wraz z tym za pomocą tego typu analizy potwierdza się istniejący brak równowagi w mikroflorze jelitowej. Najczęściej przy dysbiozie u niemowląt lub noworodka istnieje ryzyko wystąpienia jakichkolwiek chorób, w wyniku których wystąpiła awaria w organizmie. W większości przypadków dysbioza nie ma wyraźnych objawów i zwykle jest podobna do każdej innej choroby przewodu pokarmowego. W związku z tym dość trudno jest określić i zidentyfikować dysbiozy w ciele dziecka. Dlatego dostarczanie kału do analizy jest jedną z wiarygodnych i dokładnych metod laboratoryjnych, które mogą potwierdzić tę diagnozę. Jakie będzie dekodowanie analizy dysbiozy u dzieci?

Kiedy poddać się testom na dysbiozę?

Specjalne pojemniki do pobierania próbek kału do analizy

Czasami uzyskane wyniki analizy na obecność dysbiozy u dziecka mogą zawierać wiele informacji niejasnych dla zwykłych rodziców. Aby rzucić światło na treść takich analiz, postaramy się w tym artykule przestudiować cały zakres informacji dostarczanych podczas dostarczania analiz, a także rozszyfrować ich zawartość. Konieczne jest, aby dzieci przystąpiły do ​​tego typu testów, jeśli dziecko ma:

  • Zaparcie;
  • Biegunka;
  • Infekcje jelitowe;
  • Choroby narządów trawiennych;
  • Zwiększone wzdęcia;
  • Manifestacje reakcji alergicznych;
  • Nietolerancja niektórych rodzajów żywności;
  • Ból brzucha;
  • Terapia antybiotykowa.

Wszystkie powyższe patologie są warunkiem zaliczenia testów na dysbiozy w organizmie dziecka. Ponadto ten rodzaj analizy należy wykonać u noworodka, jeśli znajduje się on w kategorii dzieci z rozwojem różnych patologii jelit. W przypadku dzieci podatnych na uszkodzenia spowodowane różnymi chorobami ważne jest również wykonanie testu na dysbiozę.

Jaki jest cel wykonywania testów na dysbiozy?

Analiza kału na obecność dysbiozy w ciele dziecka jest przeprowadzana w celu obalenia lub potwierdzenia odpowiedniej diagnozy. Jednocześnie za pomocą tej analizy możesz zidentyfikować przyczyny dyskomfortu w ciele dziecka. Na podstawie danych z tej analizy lekarz prowadzący stawia ostateczną diagnozę i przepisuje odpowiednie leczenie. W efekcie maluch czuje się znacznie lepiej, a rodzice cieszą się z jego powrotu do zdrowia. Korzystając z analizy kału dziecka, aby potwierdzić lub obalić dysbakteriozę rozwijającą się w organizmie, lekarze dokładnie i praktycznie bez błędów badają skład jego mikroflory i określają stężenia następujących grup mikroorganizmów:

  1. Pożyteczne bakterie, do których należą mikroorganizmy usprawniające procesy trawienia i przyswajania składników odżywczych dziecka;
  2. Mikroorganizmy warunkowo chorobotwórcze zawarte w jelitach dziecka, które mogą pogorszyć stan zdrowia dziecka. Zwykle ta grupa mikroorganizmów może być szkodliwa dla dziecka, jeśli liczba takich bakterii przeważa nad liczbą pożytecznych;
  3. Bakterie chorobotwórcze, które w ogóle nie powinny znajdować się w mikroflorze zdrowego dziecka.

Skład mikroflory jelitowej dziecka

Podczas badania kału pod kątem dysbiozy specjaliści z placówek medycznych szczegółowo badają skład powstałego biomateriału. Istotą tej analizy jest określenie stosunku liczby pożytecznych mikroorganizmów bakteryjnych do liczby patogenów oportunistycznych obecnych również w organizmie dziecka. Do kategorii pożytecznych mikroorganizmów zamieszkujących jelita dziecka należą: E. coli, pałeczki kwasu mlekowego i bifidobakterie. Wszystkie te rodzaje mikroorganizmów pozytywnie wpływają na zdrowie i kondycję organizmu dziecka..

Naukowcy odwołują się do grupy mikroorganizmów oportunistycznych: grzybów, Clostridia, Staphylococcus, Klebsiella, Enterobacteria. Ich działanie może powodować pewien dyskomfort dla rosnącego organizmu dziecka i powodować płacz, aw organizmie dziecka rolę odgrywa każda z przedstawionych grup mikroorganizmów bakteryjnych. Tak więc niektóre z opisanych powyżej bakterii zapewniają dziecku dobrze skoordynowane trawienie, podczas gdy inne, wręcz przeciwnie, powodują rozwój różnych patologii u dziecka..

Obecność patogennych pałeczek jelitowych w kale dziecka wskazuje, że ma jakąkolwiek chorobę, ponieważ zwykle ta kategoria mikroorganizmów nie powinna być obecna w kale zdrowych dzieci. Ponadto mikroorganizmy z rodzaju Salmonella lub Shigella występujące w kale dziecka wskazują na rozwój dość złożonej choroby jelitowej w organizmie dziecka, dlatego ich obecność w organizmie dziecka jest wyjątkowo niepożądana.

Mikroflora jelitowa może również zawierać mikroorganizmy z rodzaju Salmonella i Shigella, a także szkodliwe organizmy grzybów z rodzaju Candida. Organizmy grzybowe należące do rodzaju Sandida mogą powodować pewien dyskomfort u dziecka. Przy zwiększonej zawartości tych grzybów w jelicie może rozpocząć się powierzchowne uszkodzenie skóry w odbycie. A jeśli te grzyby aktywnie zaczną się rozmnażać, a jednocześnie liczba pożytecznych mikroorganizmów zostanie znacznie zmniejszona u dziecka, może rozpocząć się pleśniawka lub kandydoza.

Staphylococcus aureus nie powinien również znajdować się w kale dziecka, zwłaszcza w okresie niemowlęcym. Obecność gronkowca w kale, nawet w niewielkich ilościach, może powodować różne objawy kliniczne u dziecka. Należą do nich: krosty skórne, reakcje alergiczne i zaburzenia jelitowe. Staphylococcus aureus może łatwo dostać się do organizmu dziecka przez mleko matki. Najbardziej narażone na infekcję są dzieci o słabej odporności. Oprócz gronkowca hemolizująca Escherichia coli może również uszkodzić organizm dziecka. Podobnie jak gronkowiec złocisty nie sprzyja rozwojowi pożytecznej mikroflory w organizmie dziecka. Drobnoustroje chorobotwórcze należące do rodzaju Clostridia są przyczyną biegunek w organizmie dziecka.

Warunkowo patogenna część mikroorganizmów powoduje dyskomfort u dziecka tylko wtedy, gdy jego odporność jest osłabiona. Jeśli ta kategoria mikroorganizmów aktywnie się rozmnaża i zaczyna dominować nad pożytecznymi bakteriami, u dziecka może rozpocząć się dysbioza.

Pożyteczne bakterie w jelitach Twojego dziecka to bifidobakterie. Ze względu na ich obecność w organizmie dziecka zachodzi wiele procesów najważniejszych dla jego organizmu. Obejmują one:

  1. Stymulowanie ruchliwości jelit;
  2. Udział w rozkładzie żywności;
  3. Normalizuj proces wypróżniania;
  4. Promuj wchłanianie witamin;
  5. Zapewnij trawienie pokarmu;
  6. Pomoc w zapewnieniu procesu wchłaniania pokarmu;
  7. Promuj przyswajanie niezbędnych pierwiastków śladowych;
  8. Zdolny do neutralizacji wielu toksycznych substancji.

W kale w ogóle nie powinno być mikroorganizmów chorobotwórczych

To nie jest pełna lista zalet i zalet bifidobakterii, które są niezbędne do wzrostu i rozwoju organizmu dziecka. Jeśli w jelicie jest bardzo mało bifidobakterii, jest to sygnał do rozwoju dysbiozy u dziecka. Lactobacilli odgrywają ważną rolę w mikroflorze jelitowej. Pomagają w utrzymaniu systemów obronnych organizmu przed wnikaniem różnego rodzaju alergenów. Dzięki pałeczkom kwasu mlekowego w organizmie syntetyzowana jest laktaza i kwas mlekowy, które są po prostu niezbędne do prawidłowego funkcjonowania jelit. W przypadku śmierci tych pałeczek kwasu mlekowego u dziecka mogą wystąpić alergie, zaparcia i niedobór laktazy. Jest to szczególnie niepożądane w przypadku dzieci, które nie osiągnęły pierwszego roku życia według wieku..

Obecność E. coli jest ważna dla mikroflory organizmu dziecka, której aktywność jest niezbędna do prawidłowego wzrostu i rozwoju organizmu. Ze względu na mikroorganizmy z tej grupy dzieci nie mają szerokiego rozprzestrzeniania się patogennych bakterii w całym organizmie, a tlen, który jest niebezpieczny dla życia pałeczek kwasu mlekowego i bifidobakterii, jest usuwany. Wraz ze spadkiem ilości Escherichia coli w mikroflorze jelitowej organizmu dziecka może dojść do inwazji robaków pasożytniczych.

Dysbakteriozie w organizmie dziecka towarzyszą niedomykalność, biegunka lub zaparcie, różne reakcje skórne, bóle jamy brzusznej i rozdęcie żołądka. Jeśli Twoje dziecko cierpi na ból brzucha lub kolkę, powinieneś udać się do lekarza. Powodem wizyty u lekarza jest również zaburzenie stolca dziecka, któremu towarzyszy niepokój niemowlęcia. Przyczyną wszystkich tych problemów dla organizmu dziecka może być dysbioza. Można go wykryć tylko poprzez przekazanie kału dziecka do analizy. Dzięki tej analizie lekarz będzie mógł nie tylko znaleźć przyczynę dysbiozy, ale także udzielić dziecku niezbędnej pomocy..

Dekodowanie analizy

Analiza bakteriozy: przykładowa próbka

Analiza ta jest przeprowadzana w ciągu siedmiu dni. W tym okresie wszystkie dane dotyczące składu mikroflory kału dziecka stają się gotowe. Po otrzymaniu biomateriału specjaliści laboratorium umieszczają go w specjalnym pojemniku z pożywką, w której kiełkują wszystkie mikroorganizmy w kale. Po pewnym czasie personel laboratoryjny liczy wykiełkowane zarodniki bakterii na gram kału i szczegółowo je bada pod mikroskopem. Następnie wszystkie dane dotyczące liczby kiełkujących mikroorganizmów są wprowadzane do specjalnego formularza. Liczba kiełkujących bakterii jest dokumentowana przy użyciu jednostek tworzących kolonie na gram badanego biomateriału (COG / g).

Do analizy kału stosuje się metodę biochemiczną, ponieważ jest ona dokładniejsza i zajmuje znacznie mniej czasu. Za rozszyfrowanie wyników analizy odpowiada gastroenterolog. W swojej pracy kieruje się normami wskaźników wieku ciała dziecka.
Dostarczenie biomateriału do analizy w celu identyfikacji dysbiozy u dziecka, niezbędnego warunku zapobiegania rozprzestrzenianiu się różnych patologii w organizmie dziecka. Zwykle na formularzu z wynikiem analizy kału dziecka znajduje się do jedenastu nazw wskaźników, które wskazują na obecność niektórych mikroorganizmów w mikroflorze jelitowej dziecka i ich liczbę. Wyniki przeprowadzonej analizy zawierają następujące wskaźniki:

  1. Liczba bifidobakterii biorących udział w procesie trawienia pokarmu. U zdrowego dziecka wskaźnik ten waha się od 1011 do 1012 CFU / g kału.
  2. Liczba pałeczek kwasu mlekowego, które zapobiegają rozprzestrzenianiu się procesów próchnicowych w narządach układu pokarmowego. Zwykle ten wskaźnik dla dzieci wynosi od 1011 do 1012 CFU / g.
  3. Escherichia coli lub Escherichia, które jako jedne z pierwszych osiadają w jelitach dziecka. Ich liczba zwykle wynosi od 107 do 108 CFU / g. Spadek liczby Escherichia coli w kale dziecka wskazuje na obecność pasożytów pasożytniczych w jego ciele.
  4. Zawartość bakteroidów niezbędnych do rozkładu tłuszczów i zwalczania bakterii chorobotwórczych u zdrowego dziecka waha się od 107 do 108 jtk / g na jednostkę kału.
  5. Liczba drobnoustrojów kokosowych, wśród których występuje do pięciu typów różnych gatunków, waha się w zakresie od 105 do 108 jtk / g na jednostkę kału zdrowego dziecka. Proporcja Clostridia należąca do grupy neutralnych mikroorganizmów zasiedlających jelita dziecka nie powinna przekraczać 105 jtk / g kału.
  6. Zawartość przedstawicieli rodzaju Candida, wpływająca na kwasowość środowiska jelitowego dziecka, nie powinna przekraczać 105 jtk / g kału zdrowego dziecka.

Przyczyny prowadzące do zmniejszenia liczby E. coli to:

  • Niewłaściwa dieta i dieta, przesycone pokarmami białkowymi, tłustymi lub węglowodanowymi, a także sztuczne karmienie;
  • Przyjmowanie antybiotyków;
  • Rozwój w organizmie różnych infekcji jelitowych.

Liczba patogennych pałeczek jelitowych powodujących rozwój różnych chorób u dziecka powinna być minimalna lub praktycznie nieobecna. Obecność dużej ich liczby w kale dziecka wskazuje na rozwój infekcji jelitowych w jego ciele.

Na podstawie tych wskaźników możesz porównać dane ze swoich analiz i samodzielnie ocenić stopień rozwoju dysbiozy w ciele dziecka.

Jak przygotować dziecko do analizy?

Przed przystąpieniem do testów dziecko musi być przygotowane

Aby uzyskać jak najdokładniejsze dane dotyczące stanu mikroflory organizmu dziecka, należy się trochę przygotować przed przystąpieniem do testów. Na kilka dni przed badaniami nie należy podawać dziecku nowych pokarmów, których nigdy wcześniej nie jadł. Jednocześnie warto przerwać dziecku przyjmowanie przepisanych leków, w tym leków na kolkę u noworodków. Przed przekazaniem biomateriału do analizy nie należy podawać dziecku oczyszczających lewatyw, a czopki doodbytnicze nie powinny być stosowane do leczenia. Na jakiś czas należy też odstawić środki przeczyszczające..

Przed pobraniem kału dziecka do analizy należy go dobrze umyć, aby analiza nie wykazała obecności obcych związków. Biomateriał należy pobrać po oddaniu moczu przez dziecko, w przeciwnym razie resztki moczu mogą dostać się do kału, a wynik analizy będzie nieco zniekształcony.

Kał należy zebrać do czystego pojemnika, który zaleca się wstępnie wysterylizować. Zwykle do analizy pobiera się około dziesięciu mililitrów porannych wypróżnień dziecka..

Po pobraniu biomateriału przez okres nie dłuższy niż dwie godziny, należy go dostarczyć do laboratorium do analizy. Jeśli nie można przenieść zebranego kału w określonym czasie, można go przechowywać w lodówce do sześciu godzin. Rodzice mają dziś ogromny wybór klinik i laboratoriów, które są gotowe świadczyć usługi w zakresie badania biomateriału dziecka na obecność dysbiozy. Rodzice sami wybierają placówkę medyczną i dostarczają tam biomateriał.

Znalazłeś błąd? Wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter, aby nam powiedzieć.

Analiza kału pod kątem dysbiozy u dzieci

Za pomocą analizy dysbiozy określa się stan mikroflory jelitowej u dziecka. Dlaczego lekarz może zlecić takie badanie i co rodzice powinni o nim wiedzieć?

Wskazania

Ta analiza jest przewidziana dla:

  • Przedłużająca się i nawracająca biegunka lub zaparcie u niemowląt, a także ich naprzemienność.
  • Choroby układu pokarmowego - zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka i inne.
  • Choroby alergiczne.
  • Infekcje jelitowe.
  • Ból i wzdęcia brzucha.
  • Terapia antybiotykowa.
  • Nietolerancja niektórych pokarmów.

Takie badania są szczególnie ważne dla niemowląt, u których występuje zwiększone ryzyko rozwoju patologii jelit. Zaleca się to również robić dzieciom, które często chorują, na przykład z częstymi ARVI.

  1. Badanie skatologiczne kału. Jest przepisywany jako pierwszy, jeśli podejrzewasz problemy z jelitami. Analiza pokaże, jak pokarm jest trawiony w jelitach i ujawni proces zapalny.
  2. Analiza biochemiczna kału. Pomaga w identyfikacji fermentopatii.
  3. Ekspresowy wysiew kału. Jest to szybka metoda badawcza, podczas której normalna mikroflora jest określana w procentach.
  4. Siew kału na dysbiozy. Takie badanie pozwala ocenić stężenie i liczbę bakterii - przedstawicieli normalnej mikroflory, a także flory oportunistycznej. Kał dziecka wysiewa się na pożywce. W ciągu kilku dni rosną kolonie bakterii, które są badane pod mikroskopem i liczone. Formularz wskazuje liczbę mikroorganizmów na gram kału, wskazując liczbę bakterii tworzących kolonie (CFU). W przypadku wykrycia flory patogennej dodatkowo określa się wrażliwość / oporność na antybiotyki.

Gdzie mogę się przebadać?

Testy na dysbiozy można wykonywać zarówno w państwowych klinikach, jak iw prywatnych laboratoriach. Rodzice powinni jednak mieć świadomość, że placówki zdrowia publicznego mają własne godziny otwarcia i nie prowadzą badań w weekendy..

Czy potrzebuję specjalnego szkolenia?

Jeśli analiza jest przypisana do karmiącego dziecka, które zaczęło być karmione, to na trzy dni przed badaniem wyklucza się wprowadzenie nowych produktów. Ponadto na kilka dni przed porodem kału należy przestać podawać dziecku jakiekolwiek leki, w tym węgiel aktywowany i leki na kolkę.

Niemożliwe jest również wykonanie lewatywy, stosowanie czopków doodbytniczych i podanie dziecku środków przeczyszczających przed badaniem na dysbiozę..

Jak zbierać kał?

Należy pobrać próbkę stolca od dziecka, które już oddało mocz, aby zapobiec przedostawaniu się moczu do pojemnika testowego. Ponadto przed zebraniem materiału dziecko należy umyć.

Do badania będziesz potrzebować około 10 ml kału dziecka, który jest umieszczony w sterylnym pojemniku. Najlepiej jest pobierać cząsteczki stolca z różnych części dziecięcego stolca. Jeśli w kale są jakieś zanieczyszczenia, z pewnością są one również umieszczane w pojemniku z kałem do analizy..

Ile i gdzie możesz przechowywać kał?

Kał jest zwykle zbierany rano i do analizy w ciągu 1-3 godzin po wypróżnieniu. Jeśli świeży poranny kał nie jest dostępny od razu, pojemnik na próbkę można przechowywać w lodówce do 6 godzin. Przechowywanie stolca w temperaturze pokojowej zniekształci wyniki testu.

Wartości norm

Norma dla dziecka (w CFU)

E. coli (typowa)

E. coli bez laktozy

E. coli hemolityczna

Całkowita liczba ziarniaków

Klebsiella, citrobacter i inne mikroorganizmy oportunistyczne

Pseudomonas i acinetobacter

Rozszyfrowanie

Przede wszystkim bifidobakterie powinny być obecne w próbce kału zdrowego dziecka. Zwykle stanowią około 95% całej mikroflory. To właśnie te bakterie pełnią wszystkie główne funkcje flory bakteryjnej jelit - pomoc we wchłanianiu składników mineralnych i witamin, syntezie witamin, stymulacji ruchliwości jelit, neutralizacji toksyn i innych..

Nie mniej ważne są pałeczki kwasu mlekowego, które zapewniają również pracę jelit, wytwarzają laktazy i chronią dziecko przed alergenami. Znajdują się w zdrowym jelicie około 6% wszystkich mikroorganizmów. Normalna mikroflora składa się również z Escherichia coli (Escherichia), które pomagają usuwać tlen i są odporne na chorobotwórczą florę.

Przedstawiciele flory jelitowej, np. Bakteroidy, pojawiają się w stolcu niemowląt powyżej 6. miesiąca życia. Te bakterie pomagają rozkładać tłuszcze. Ponadto w zdrowym jelicie grubym niemowląt zwykle stwierdza się peptostreptokoki i enterokoki.

Zwykle patogenne enterobakterie, takie jak salmonella lub shigella, nie są wykrywane w kale dzieci. Ich identyfikacja nie wskazuje na dysbiozę, ale na poważne choroby jelit. Również w kale dziecka nie powinno być Staphylococcus aureus i hemolitycznej Escherichia..

Analiza kału na dysbiozy - wskazania, jak prawidłowo zbierać kał, dekodowanie

Dysbakterioza jako niezależna choroba budzi poważne kontrowersje wśród rosyjskich naukowców. Niektórzy uważają dysbiozę jelitową za daleko idącą i przesadną diagnozę. Inni uznają jego znaczenie, nalegając na terminowe wykrywanie i leczenie dysbiozy jelit. Lekarze przepisują analizę dysbiozy nie tylko w przypadku chorób żołądkowo-jelitowych, ale także wysypek skórnych, alergii, kaszlu o niejasnej etiologii i innych objawów.

Co ujawniają badania?

W układzie pokarmowym człowieka mogą występować mikroorganizmy należące do jednej z 3 grup:

  1. Pożyteczne bakterie. Stanowią normalną mikroflorę jelitową. Ich obecność w organizmie nie szkodzi ludziom. Wręcz przeciwnie, bakterie mają zbawienny wpływ na stan układu pokarmowego..
  2. Mikroorganizmy warunkowo chorobotwórcze. Ta grupa obejmuje bakterie, które normalnie można znaleźć w ludzkim jelicie i nie szkodzą mu. Jednak w przypadku osłabienia odporności miejscowej pod wpływem różnych czynników, mikroorganizmy oportunistyczne mogą wywołać proces zapalny..
  3. Mikroorganizmy chorobotwórcze. Bakterie te zwykle nie są częścią mikroflory jelitowej. Kiedy dostaną się do układu pokarmowego, wywołują stan zapalny, który leży u podstaw procesu patologicznego..
NormalnaWarunkowo chorobotwórczePatogenny
Nazwa mikroorganizmów jelitowych
  • Bifidobacteria
  • Lactobacillus
  • Niektóre szczepy E. coli
  • Staphylococci
  • Enterococci
  • Bakterie niefermentujące
  • Clostridia
  • Enterobacteriaceae
  • Grzyby
  • Salmonella
  • Shigella

Analiza mikroflory jelitowej ujawnia dysbiozę - stan charakteryzujący się naruszeniem składu mikroorganizmów w układzie pokarmowym.

U zdrowej osoby jelita zawierają normalną mikroflorę, na którą składają się bifidobakterie i pałeczki kwasu mlekowego, a także niektóre rodzaje Escherichia coli. Bakterie oportunistyczne mogą występować w niewielkich ilościach. Należą do nich enterobakterie, niektóre szczepy gronkowców, enterokoki. Nie należy oznaczać bakterii chorobotwórczych (salmonella, shigella).

Każde naruszenie tego stosunku jest oznaką dysbiozy. Może to być brak pożytecznych mikroorganizmów, zbyt wiele bakterii oportunistycznych lub identyfikacja patogenów we florze..

Wskazania do badania kału na hańbę

W jelicie występuje grupa bakterii tlenowych (paciorkowce, grzyby, enterobakterie, pałeczki kwasu mlekowego i gronkowce), w których występują również organizmy beztlenowe (enterokoki, clostridia, bakteroidy, bifidobakterie i eubakterie). W normalnym stężeniu ilościowym grupa bakterii przyczynia się do doskonałego trawienia, prawidłowej dystrybucji składników odżywczych i odpowiada za lokalną równowagę odporności.

Dysbakterioza zaczyna postępować z powodu zakłócenia równowagi korzystnej mikroflory jelitowej. Pod wpływem pewnych okoliczności skład ilościowy pożytecznych mikroorganizmów w jelicie zostaje znacznie zmniejszony i rozpoczyna się aktywny wzrost i rozmnażanie patogennych bakterii. Dopuszczalne jest podejrzenie bakteriozy u osoby dorosłej, dziecka lub niemowlęcia na podstawie następujących objawów:

  • Możliwe jest przekazanie analizy do badania flory jelitowej, jeśli ogólne długotrwałe zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka / zaparcie, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia, nietypowy wygląd kału z wypróżnieniami, obecność śluzu w wypróżnieniach).
  • Problemy z trawieniem wskazują również, że można zdać test (niedomykalność, nieświeży oddech, problem z apetytem).
  • Zmiany zewnętrzne (wysypka na ciele, objawy ciężkiego trądziku, nagła utrata masy ciała, łamliwe paznokcie i włosy, łuszczenie się skóry, biały nalot na języku, krwawiące dziąsła, objawy alergiczne).

Jak poprawnie przejść testy?

Analiza pod kątem dysbiozy wymaga specjalnego przygotowania i ostrożności ze strony pacjenta podczas pobierania materiału. W przypadku nieprzestrzegania zaleceń lekarskich możliwa jest infekcja analizy przez osoby trzecie z powodu niesterylności pojemnika lub naruszenia kolejności pobierania kału. Może to prowadzić do tego, że analiza nie będzie odpowiadać rzeczywistości. Dlatego bardzo ważne jest, aby wszystkie manipulacje wykonywać zgodnie z zasadami..

Przygotowanie do badania obejmuje dobór specjalnego sterylnego pojemnika na materiał biologiczny, a także bezpośrednie przygotowanie pacjenta do badania.

Przygotowanie pojemnika

Naczynia, w których umieszczane są odchody, muszą być sterylne. Jest to konieczne, aby bakterie, które mogą znajdować się na powierzchni pojemnika, nie dostały się do analizy..

Zaleca się zakup specjalnego sterylnego pojemnika na kał z apteki. Takie naczynia są wykonane przy użyciu specjalnej technologii, która prawie całkowicie eliminuje możliwość przenikania mikroorganizmów. Dlatego pacjentowi gwarantuje się dokładność analiz i brak wyników fałszywie dodatnich. Koszt takich potraw w aptece jest niski.

Jeśli pacjent nie chce korzystać z pojemnika aptecznego i chce użyć innych słoików, musi je wcześniej przygotować. Aby to zrobić, należy je wysterylizować w piekarniku lub ugotować. Lepiej używać szklanych pojemników.

Przygotowanie pacjenta

Na kilka dni przed badaniem konieczne jest zaprzestanie przyjmowania środków przeczyszczających, jeśli nie ma do tego znaczących przeciwwskazań. Jeśli to konieczne, możesz skonsultować się w tej sprawie z lekarzem. Badanie przeprowadza się przed przepisaniem pacjentowi antybiotykoterapii, gdyż może to zmienić skład mikroflory jelitowej i „nasmarować” obraz kliniczny.

Przed badaniem zabronione jest stosowanie doodbytniczych czopków, lewatyw i badań rentgenowskich. Jeśli zostały wykonane kilka dni przed zabiegiem, to uzyskane wyniki mogą być niewiarygodne..

Zbiór materiału

  1. Przygotuj sterylny pojemnik.
  2. Po porannym wypróżnieniu zbierz kał do pojemnika za pomocą specjalnej łyżki dołączonej do pojemnika.
  3. Do badań pobiera się fragment ze środkowej jednej trzeciej masy kałowej.
  4. Objętość materiału biologicznego wymagana do badania to około pół łyżeczki.
  5. Podczas pobierania kału należy uważać, aby do próbki nie przedostały się mocz i częściowo strawione fragmenty pokarmu..

Komu pokazano analizę kału na dysbiozy

Badania w kierunku dysbiozy wykonywane są na skierowaniu od specjalisty chorób zakaźnych, terapeuty, gastroenterologa, dietetyka.

Wskazania do wydania kału na dysbiozy to:

  • zaburzenia stolca u dzieci w pierwszym roku życia - biegunka, zaparcia, a także niedomykalność, ból, dudnienie w jamie brzusznej z nieznaną przyczyną rozwoju;
  • częste infekcje o charakterze wirusowym i bakteryjnym u dzieci w różnym wieku;
  • zapalenie skóry, krzywica, anemia, wysypki skórne, alergie u dzieci i młodzieży;
  • obecność infekcji jelitowych u dorosłych;
  • przebieg leczenia antybiotykami, lekami hormonalnymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi;
  • niekorzystne warunki życia, złe odżywianie, szkodliwe warunki pracy;
  • choroby onkologiczne, zespół niedoboru odporności;
  • zaburzenia dyspeptyczne u osób starszych, nieprawidłowe reakcje na niektóre pokarmy.

Analiza dysbiozy u noworodków jest ważnym środkiem diagnostycznym. Pokazane są odchody na dysbiozy u niemowląt osłabionych po urodzeniu, niemowląt, których matki mają zapalenie pochwy, zapalenie sutka. Dzieci muszą zostać przebadane pod kątem dysbiozy po długim pobycie na oddziale szpitalnym, z późnym przywiązaniem do piersi, niemowlęta są karmione butelką.

Wskaźniki dekodowania

Po badaniu pacjentowi wydaje się wniosek z ilościowym odzwierciedleniem zawartości niektórych mikroorganizmów w kale.

Normalna mikroflora. U zdrowej osoby zawartość normalnej mikroflory wynosi około 10 7-10 10.

Warunkowo patogenna mikroflora. Zawartość mikroorganizmów oportunistycznych zależy od patogenu:

  • Bakterie niefermentujące - do 10 4;
  • Warunkowo patogenne gronkowce - do 10 4;
  • Clostridia - do 10 5;
  • Bakteroidy - do 10 7;
  • Grzyby - do 10 3;
  • Enterococci - do 10 7;
  • Warunkowo patogenna Escherichia coli - do 10 5;
  • Proteus - do 10 2.

Mikroflora chorobotwórcza. Mikroorganizmy chorobotwórcze (salmonella, shigella, formy hemolityczne E. coli i gronkowce) są zwykle nieobecne w kale.

Wyniki testów

Po porodzie kału rozszyfrowanie analiz pod kątem dysbiozy u niemowląt wykonuje specjalista po 5-7 dniach. Czas trwania badania wynika z pewnych cech: odchody są umieszczane w określonym środowisku, preferowanym dla wzrostu grzybów, mikroorganizmów.

Następnie biomateriał jest badany pod mikroskopem, w którym zauważalna będzie liczba pożytecznych i patogennych bakterii. Rozszyfrowanie analizy dysbiozy opiera się na następujących 3 wskaźnikach u dzieci.

Pożyteczne bakterie

Ich główne typy to:

  1. Lactobacilli - utrzymują pożądaną równowagę kwasowo-zasadową poprzez działanie kwasu mlekowego, syntezę laktazy, stymulację enzymów i zwalczanie mikroorganizmów chorobotwórczych. Z ich brakiem dziecko ma zaparcia, alergie.
  2. Bifidobacteria - uczestniczą w produkcji witamin B, K, wspomagają wchłanianie witaminy D, Ca, wzmacniają układ odpornościowy.
  3. Bakteroidy - Ich funkcja polega na rozkładaniu kwasów tłuszczowych. Badania pokazują, że dzieci poniżej 6 miesiąca życia ich nie mają.
  4. Escherichia - uczestniczą w przyswajaniu pokarmu, uaktywnianiu odporności, walce z drobnoustrojami chorobotwórczymi. Zmniejszenie ich liczby wskazuje na obecność infekcji, takich jak pasożyty.

Drobnoustroje chorobotwórcze, oportunistyczne

Jeśli w analizie u dziecka zostaną wykryte warunkowo chorobotwórcze drobnoustroje, może to stanowić zagrożenie dla zdrowia. Kiedy następuje wzrost ich liczebności, jest to konsekwencja osłabienia układu odpornościowego lub bezpośredniego wpływu na mikroflorę.

Bakterie warunkowo chorobotwórcze to:

  • enterokoki;
  • gronkowce saprofityczne;
  • grzyby drożdżakowe;
  • peptostreptococci;
  • clostridia.

Wzrost liczby tych mikroorganizmów na tle spadku liczby pożytecznej flory prowadzi do procesu zapalnego ścian jelit, biegunki, fermentacji niestrawionego pokarmu i innych niekorzystnych następstw wskazujących na objawy dysbiozy.

Drobnoustroje chorobotwórcze

Nie powinny znajdować się w stolcu małego pacjenta. Obecność tych drobnoustrojów jest spowodowana infekcją jelitową. Oni są:

  • salmonella - w ich obecności obserwuje się ciężkie zatrucie, zapalenie płuc, posocznica może zaostrzyć chorobę;
  • shigella - sprzężona z wymiotami, nudnościami, luźnymi stolcami, dreszczami, wzdęciami;
  • pałeczki hemolityczne, Staphylococcus aureus - powodują podrażnienia jelit, ropne uszkodzenia skóry, alergie.

Po rozszyfrowaniu wyników analizy lekarz przepisze odpowiednie leczenie dysbiozy jelitowej.

Jeśli dziecko ma dysbiozę, należy natychmiast skontaktować się ze specjalistą i poddać się badaniu. Głównym zadaniem rodziców jest prawidłowe pobranie i terminowe dostarczenie do laboratorium. Większość pediatrów twierdzi, że łagodne odchylenia od normy nie są uważane za wskaźniki stosowania leków. Jeśli stolec jest normalny i nie ma oznak choroby, terapię należy prowadzić tylko przy zauważalnym pogorszeniu stanu dziecka.

Polecamy: Konsekwencje zabiegu w przypadku niedrożności jelit - wskazania i przygotowanie do

Zasady terapii zaburzeń równowagi mikroflory

Brak równowagi w mikroflorze wymaga leczenia. Na pierwszym etapie lekarze przepisują środki mające na celu wyeliminowanie przyczyny dysbiozy. Prowadzone jest leczenie choroby, która spowodowała zaburzenie składu flory jelitowej.

Do bezpośredniej korekcji dysbiozy stosuje się prebiotyki i probiotyki. Leki te przywracają normalną florę. W zależności od wagi naruszeń stosuje się jeden lub inny środek. Prebiotyki są przepisywane w przypadku łagodniejszych postaci dysbiozy. Są to składniki odżywcze, które stymulują rozmnażanie się prawidłowej mikroflory.

W ciężkich przypadkach prebiotyki mogą być niewystarczające. W tym przypadku stosuje się probiotyki - preparaty zawierające żywe bifidobakterie i pałeczki kwasu mlekowego. Ponownie kolonizują jelita pacjenta i przywracają jego aktywność. W niektórych przypadkach można zastosować kombinację prebiotyków i probiotyków - leków z grupy synbiotyków. Mają złożony wpływ na mikroflorę jelitową.

Normalne wskaźniki mikroflory

Normalna flora obejmuje peptostreptokoki, które żyją w jelicie grubym, narządach oddechowych. Badanie kału na dysbiozę przeprowadza się, porównując ilość normalnej mikroflory z uzyskanymi wskaźnikami. Norma dla dorosłych, jtk na 1 g:

  • bifidobacteria - 109-1010;
  • Lactobacilli - 107-108;
  • bakteroidy - 109-1010;
  • enterococci - 105-108;
  • fusobacteria - 108-109;
  • eubakterie - 109-1010;
  • peptostreptococci - 109-1010;
  • clostridia - mniej niż 105;
  • typowe E. coli - 107-108;
  • Escherichia coli ujemna pod względem laktozy - poniżej 105;
  • hemolityczne Escherichia coli - 0;
  • oportunistyczne Enterobacteriaceae - 104;
  • Staphylococcus aureus - 0;
  • saprofityczne, naskórkowe gronkowce - 104;
  • grzyby drożdżopodobne Candida - 104;
  • bakterie niefermentujące - 104.

Skład mikroflory u dzieci

W zależności od wieku dziecka jego norma mikroflory jelitowej jest różna. U dzieci w wieku powyżej jednego roku wskaźniki są równe dorosłym, u noworodków wynoszą, CFU na 1 g:

  • patogenna flora jelitowa - nie wykryto;
  • Escherichia coli - 1-7 * 108;
  • Escherichia coli o słabo wyrażanych właściwościach enzymatycznych - do 10%;
  • hemolizujące Escherichia coli (Escherichia) - 0;
  • Enterobacteriaceae ujemne pod względem laktozy - 5%;
  • cocci - 25%, wzrost wskazuje na podejrzenie patologii trawienia pokarmu;
  • bifidobacteria - 109;
  • enterococci - 1-30 * 106;
  • pałeczki kwasu mlekowego - 1 * 107;
  • Proteus - 0;
  • grzyby - 0.

U osób starszych

U pacjentów powyżej 60 roku życia wskaźniki prawidłowej mikroflory różnią się od wskaźników młodszego wieku. Norma jest następująca:

  • bifidobacteria - 108-109;
  • Lactobacilli - 106-107;
  • bakteroidy - 1010-1011;
  • enterococci - 106-107;
  • fusobacteria –108–109;
  • eubakterie - 109-1010;
  • peptostreptococci - 1010;
  • clostridia - mniej niż 106;
  • typowe E. coli - 107-108;
  • Escherichia coli ujemna pod względem laktozy - poniżej 105;
  • hemolityczne Escherichia coli - 0;
  • oportunistyczne Enterobacteriaceae - 104;
  • Staphylococcus aureus - 0;
  • saprofityczne, naskórkowe gronkowce - 104;
  • grzyby drożdżopodobne Candida - 104;
  • bakterie niefermentujące - 104.

Kiedy potrzebujesz testu?

Dysbiozę należy podejrzewać w przypadku wystąpienia następujących objawów:

  • silne nudności;
  • częste wymioty;
  • biegunka, luźne stolce;
  • wzdęcia, wzdęcia;
  • pojawienie się objawów ogólnych - łamliwe paznokcie, osłabienie mięśni, suchość skóry.

Udostępnij to

WAŻNY!

Informacje zawarte w tej sekcji nie mogą służyć do autodiagnozy i samoleczenia. W przypadku bólu lub innego zaostrzenia choroby tylko lekarz prowadzący powinien przepisać testy diagnostyczne. W celu postawienia diagnozy i prawidłowego przepisania leczenia należy skontaktować się z lekarzem..

Warunki, które należy spełnić:

  • zamrażanie nie jest dozwolone;
  • niedopuszczalne jest długotrwałe przechowywanie (dłużej niż 5-6 godzin);
  • żadne inne media transportowe niż wskazane nie są odpowiednie;
  • luźno zamknięty pojemnik jest niedozwolony;
  • biomateriał pobrany dzień wcześniej nie jest przedmiotem badań.

WAŻNY!

Informacje zawarte w tej sekcji nie mogą służyć do autodiagnozy i samoleczenia. W przypadku bólu lub innego zaostrzenia choroby tylko lekarz prowadzący powinien przepisać testy diagnostyczne. W celu postawienia diagnozy i prawidłowego przepisania leczenia należy skontaktować się z lekarzem..

Diagnostyka mikroflory pochwy

Oprócz dysbiozy jelitowej wiele kobiet dręczy takie patologie, jak dysbioza pochwy. Brak równowagi mikroflory pochwy obserwuje się, gdy równowaga bakterii chorobotwórczych i pożytecznych jest zaburzona. Wraz z rozwojem dysbiozy znacznie przeważa patogenne środowisko. Obraz kliniczny: wydzielina z genitaliów, suchość i skurcze pochwy, ból podczas seksu, dyskomfort i swędzenie. W przypadku stwierdzenia takich objawów należy skontaktować się z ginekologiem, poddać się badaniu, a także zdać odpowiednie testy na dysbiozę pochwy.

Oprócz badania ginekologicznego potrzebne będą takie badania: analiza PCR, wymaz z flory i bakteriologiczna posiew wydzieliny z pochwy. Badanie w kierunku dysbiozy wykonuje się jednorazową szpatułką z trzech punktów: od ścian pochwy, od ujścia przewodu moczowego, od kanału szyjki macicy.

Analiza ta odgrywa decydującą rolę w procesie diagnostycznym. Na podstawie uzyskanych wyników lekarz będzie mógł zobaczyć pełny obraz kliniczny i przepisać odpowiednie leczenie.

Analiza ogólna (coprogram)

  • 2 dni przed pobraniem biomateriału zrezygnuj z pomidorów, soku pomidorowego, makaronu, buraków, jagód, granatów oraz innych warzyw i owoców zawierających barwniki.
  • Przez 3 dni przestań brać antybiotyki, środki przeczyszczające i leki, które powodują zmiany w czynności motorycznej jelit. Nie używaj doodbytniczych czopków, maści, olejków.
  • Unikaj jedzenia egzotycznych owoców, warzyw i potraw, które nie są typowe dla Twojej diety w ogóle. Nie przejadaj się, wykluczaj tłuste, pikantne, marynowane potrawy.
  • Jeśli zażywasz leki zawierające żelazo i bizmut, należy je odstawić na 2 dni przed pobraniem stolca.

Uwaga. Po radiografii ze środkiem kontrastowym (bar), należy zebrać kał na koprogram nie wcześniej niż 7-10 dni po badaniu. Kobietom nie zaleca się wykonywania testów w trakcie okresu.

Procedura pobierania stolca:

Kał należy zbierać do badań rano na czczo. Jeśli jest to trudne, możesz przygotować próbkę z wyprzedzeniem, ale nie później niż 8 godzin przed przesłaniem do laboratorium. W takim przypadku próbkę należy przechowywać w lodówce (nie zamrażać!).

  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz próbkę do laboratorium w dniu pobrania. Przed dostarczeniem próbki do laboratorium pojemnik z kałem należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2–4 ° С. Przechowywanie jest dozwolone w temperaturze 2-8 ° С - do 72 godzin.

Dysbakterioza, grupa jelitowa

Aby uzyskać prawidłowy wynik, materiał do badań pobierany jest przed rozpoczęciem antybiotykoterapii lub w przerwach między cyklami kuracji, jednak nie wcześniej niż 2 tygodnie po jej zakończeniu..

Uwaga Nie zbieraj kału z pieluch. U niemowląt należy zbierać materiał ze sterylnej pieluchy lub wstępnie wyprasowanych suwaków. W przypadku zbierania płynnych odchodów można go zebrać umieszczając ceratę pod dzieckiem.

Zasady zbierania

  • Kał należy zbierać rano na czczo..
  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz do laboratorium w dniu pobrania.

Próbkę można przechowywać nie dłużej niż 2 godziny w temperaturze pokojowej; nie więcej niż 6 godzin wt 2-8 ° C, więcej niż 6 godzin - zamrożone.

Jaja pierwotniaków i robaków pasożytniczych

Aby uzyskać najbardziej wiarygodne wyniki, zaleca się trzykrotne badanie kału w odstępie 3-7 dni.

Uwaga Nie pobieraj kału wcześniej niż 3 dni po wykonaniu lewatywy, prześwietleniu żołądka i jelit, kolonoskopii. W przeddzień nie należy przyjmować środków przeczyszczających i leków wpływających na ruchliwość jelit (wilcza jagoda, pilokarpina), węgiel aktywny, żelazo, miedź, bizmut, siarczan baru, stosować czopki doodbytnicze na bazie tłuszczu. Kobiety nie zbierają kału podczas okresu.

Zasady zbierania

  • Kał należy zbierać rano na czczo. Jeśli jest to trudne, możesz przygotować próbkę z wyprzedzeniem, ale nie później niż 8 godzin przed przesłaniem do laboratorium. W takim przypadku próbkę należy przechowywać w lodówce (nie zamrażać!).
  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj kontaktu z moczem, wodą i niestrawioną żywnością;
  • Dostarcz do laboratorium w dniu pobrania.

Bakteriologia

Aby uzyskać miarodajny wynik, materiał do badania pobierany jest przed rozpoczęciem antybiotykoterapii lub w przerwach między cyklami leczenia, jednak nie wcześniej niż 2 tygodnie po jej zakończeniu..

  • 3-4 dni przed badaniem należy odstawić środki przeczyszczające, rycynę i wazelinę oraz zaprzestać podawania doodbytniczych czopków.

Uwaga Kał uzyskany po lewatywy, a także po zażyciu baru (podczas badania rentgenowskiego) nie nadaje się do badań.

Zasady zbierania

  • Kał należy zbierać rano na czczo..
  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz do laboratorium w dniu pobrania.

Badania PCR

Zasady zbierania

  • Kał należy zbierać rano na czczo..
  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz do laboratorium w dniu pobrania.

Koszt badań

Analizę dysbiozy można przekazać w dowolnym laboratorium. Na przykład laboratorium Invitro w Moskwie cieszy się dobrą opinią. Przed wyborem jednego lub drugiego laboratorium należy zapoznać się z cenami analiz, a także zebrać opinie na temat jakości badań.

Polityka cenowa w każdej klinice i laboratorium jest inna. Średni koszt analizy dysbiozy w laboratoriach państwowych wynosi 200 rubli, prywatnie - co najmniej 800 rubli.

Jeśli zamierzasz wykonać test kału na dysbiozę, czekają Cię następujące koszty finansowe, w zależności od miasta, w którym mieszkasz:

  • Moskwa - 400-1200 rubli;
  • Samara - 670-100 rubli;
  • Petersburg - 900-1000 rubli;
  • Perm - 340-700 rubli;
  • Woroneż - 800-900 rubli;
  • Kazań - 600-650 rubli;
  • Jekaterynburg - 270-900 rubli;
  • Wołgograd - 180-400 rubli;
  • Krasnojarsk - 460-900 rubli.

Ważne jest, aby wiedzieć, że wyniki analizy kału na dysbiozy będą gotowe za pięć do siedmiu dni. Czas trwania analizy wynika z techniki jej wykonania. Minimalny czas analizy to pięć dni.

Kultura na mikroflorę i wrażliwość na antybiotyki

Na 3-4 dni przed badaniem należy zaprzestać przyjmowania środków przeczyszczających, rycynowego i wazeliny oraz zaprzestać podawania doodbytniczych czopków. Kał uzyskany po lewatywy, a także po zażyciu baru (podczas badania rentgenowskiego) nie jest przyjmowany do badań!

Uwaga Kał zbiera się przed rozpoczęciem leczenia lekami przeciwbakteryjnymi i chemioterapeutycznymi.

Zasady zbierania

  • Wstępnie oddaj mocz w toalecie, spłucz.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz do laboratorium w dniu odbioru. Jeśli nie można szybko dostarczyć próbki do laboratorium, można ją przechowywać w lodówce nie dłużej niż 4 godziny w temperaturze t 2-8 ° С.

Na węglowodany

  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz próbkę do laboratorium w ciągu 4 godzin.

Ostrzeżenie Przechowywanie próbki kału przez ponad 4 godziny, w tym w lodówce, jest niedozwolone.

Jak zebrać materiał do analizy

Dla rzetelności i skuteczności badania niezwykle ważne jest przestrzeganie zasad pobierania materiału biologicznego do analizy:

  1. Do analizy należy użyć świeżego porannego kału. Prysznic przed zebraniem materiału.
  2. W żadnym wypadku nie pozwól, aby zanieczyszczenia z moczu dostały się do biomateriału, ponieważ może to znacznie zniekształcić wyniki analizy.
  3. Nie używaj środków przeczyszczających do zbierania stolca. Taboret musi być naturalny i wolny.
  4. Kał do analizy należy zebrać do sterylnego pojemnika, wstępnie obrobić środkiem dezynfekującym i umyć we wrzącej wodzie.
  5. Weź zapałkę, wykałaczkę lub drewniany patyczek i ostrożnie zbierz materiał kałowy, a następnie umieść go w małym sterylnym pojemniku. Ile kału potrzebujesz do analizy? Według asystentów laboratoryjnych to badanie wymaga co najmniej 2 i nie więcej niż 10 gramów biomateriału.
  6. Pojemnik z pobranym materiałem należy dostarczyć do laboratorium w ciągu trzech godzin od pobrania. Do tego momentu zaleca się przechowywanie naczyń w lodówce, ale w żadnym wypadku zawartość pojemnika nie powinna być zamrażana. Reżim temperaturowy powinien wynosić około 5-8 ° C powyżej zera. Im mniej czasu upływa między pobraniem materiału a datą jego dostarczenia do laboratorium, tym bardziej pouczające można rozważyć badanie.

Analiza materiału kałowego trwa około 4-5 dni, po czym pacjent otrzymuje w rękach formularz z wynikami.

O ukrytej krwi

  • Odżywianie. Na 3 dni przed zebraniem kału wyklucz:

- żywność zawierająca żelazo (jabłka, papryka, szpinak, biała fasola, zielona cebula itp.);

- produkty zawierające jod, brom (migdały, orzeszki ziemne, fasola, sól kuchenna, śmietana itp.);

- mięso i produkty mięsne;

- ryby i produkty rybne;

- wszystkie zielone warzywa i owoce;

- wszystkie czerwone warzywa;

- produkty uszkadzające błonę śluzową jamy ustnej (karmel, orzechy, suszarki, krakersy).

  • Przygotowania. Unikaj przyjmowania leków, a także aspiryny, indometacyny, fenylobutazonu, krótkich sterydów, rezerpiny żelaza.
  • Alkohol. Wyklucz 3 dni przed badaniem.

Uwaga. Aby uzyskać wiarygodne wyniki, nie wolno oddawać kału na krwawienia (hemoroidy, zaparcia, choroby jamy ustnej, miesiączki). W dniu pobrania stolca nie myć zębów, aby nie uszkodzić błony śluzowej jamy ustnej, usta można przepłukać roztworem sody oczyszczonej. Do analizy kału u dzieci można go pobrać z pieluchy, pieluchy, z doniczki.

Procedura odbioru

  • Kał zbierany jest rano, na czczo, po wypróżnieniu spontanicznym.
  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w naczyniu lub na dnie toalety i wypróżnij. Zabrania się pobierania próbek kału z toalety!
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz próbkę do laboratorium w dniu pobrania.

Kiedy iw jakich przypadkach zleca się dziecku badanie stolca? Rodzaje testów kału.

Analiza stolca u dzieci jest bardzo ważnym badaniem dotyczącym problemów z pracą przewodu pokarmowego. Już po konsystencji, kolorze, zapachu, obecności zanieczyszczeń można poczynić pierwsze założenia co do stanu układu pokarmowego dziecka.

Aby uzyskać bardziej szczegółowe badanie i potwierdzenie diagnozy, lekarz może przepisać: ogólną analizę kału (coprogram), analizę kału pod kątem dysbiozy, analizę kału na jaja robaków, analizę lambliozy, analizę kału na krew utajoną.

Analiza stolca dla jaj robaków pasożytniczych i analiza stolca pod kątem lamblii są przepisywane w celu identyfikacji jaj robaków pasożytniczych i pierwotniaków, które zainfekowały jelita dolne. Analizy te pozwalają na wykrycie w kale obleńców (obleńców, owsików, glistowatych, tęgoryjców), płazińców (przywry wątrobowej, przywry kociej, tasiemca wieprzowego i bydlęcego, bąblowicy) lub pierwotniaków (lamblia). Analiza odchodów jaj robaków wykonywana jest w świeżym (najlepiej jeszcze ciepłym) materiale, nie później niż 3 godziny od momentu pobrania.

Analiza kału na enterobiozę ujawnia inwazję owsików u dziecka. Te robaki składają jaja w fałdach odbytu. Klinicznie objawia się to swędzeniem w okolicy odbytu dziecka i zaburzeniami jelit. Pobranie materiału do analizy odbywa się rano, przed oddaniem kału i oddania moczu. Nie myjemy dziecka przed analizą. Analizę może wykonać sama matka lub pielęgniarka zabiegowa w poradni. W domu matka za pomocą specjalnego wacika zamoczonego w glicerynie zeskrobuje fałdy odbytu i umieści je w specjalnym pojemniku. Pojemnik musi być szczelnie zamknięty pokrywką. Jeśli analiza jest wykonywana w warunkach laboratoryjnych, to pielęgniarka wykonuje skrobanie, a matka może odwrócić uwagę dziecka zabawką lub fascynującą bajką. Ten bezbolesny zabieg w naszym centrum medycznym przeprowadzany jest przez doświadczone pielęgniarki bez powodowania dyskomfortu u małych pacjentów..

Analiza kału na dysbiozy jest zalecana w celu zbadania flory jelitowej u dziecka. Na podstawie wyników analizy lekarz będzie mógł oszacować ilość „pożytecznej” mikroflory jelitowej, mikroorganizmów oportunistycznych i chorobotwórczych. Należy pamiętać: nie ma diagnozy „dysbiozy” i niewłaściwe jest przepisywanie leczenia opartego na analizie kału tylko w przypadku dysbiozy.

Coprogram. Analiza ta jest niezbędna do oceny pracy układu pokarmowego: aktywności enzymatycznej, stopnia trawienia pokarmu, obecności procesu zapalnego w jelicie..

Analiza kału na węglowodany jest przepisywana niemowlętom z podejrzeniem niedoboru laktazy. Ten test wykrywa wrodzony lub nabyty niedobór enzymu laktazy.

Lekarz może przepisać badanie krwi utajonej w kale, jeśli podejrzewasz utajone krwawienie.

Inny Podział Zapalenia Trzustki