Mikroflora jelitowa jest reprezentowana przez warunkowo patogenne, saprofity, patogenne mikroorganizmy. Jeśli równowaga między różnymi rodzajami drobnoustrojów jest niezrównoważona, pojawia się dysbakterioza.

Metody badawcze

Analiza kału na dysbiozy pozwala zidentyfikować i wyeliminować przyczynę choroby. Możesz poznać ilościowy i jakościowy stan mikroflory jelitowej, korzystając z następujących badań:

  • coprograms - ogólna analiza kału;
  • badania bakteriologiczne;
  • spektrometria chromatomasowa;
  • PCR - diagnostyka lub reakcja łańcuchowa polimerazy;
  • test oddechu.

Rozważmy każdy rodzaj badań w kolejności malejącej popularności, dostępności diagnostyki.

Coprogram

Tak nazywa się analiza dysbiozy jelitowej z dekodowaniem. Podczas badania określa się fizyczny, chemiczny stan kału i przeprowadza się ich badanie mikroskopowe. Właściwości fizyczne obejmują: kolor odchodów z dysbiozą, konsystencję, stan, kształt, zapach, obecność zanieczyszczeń, niestrawione fragmenty pokarmu.

Badania chemiczne odzwierciedlają obecność lub brak krwi utajonej, bilirubiny, ziaren szklanych, amoniaku.

Analiza mikroskopowa pod kątem dysbiozy pozwala wykryć wtrącenia niewidoczne gołym okiem - detrytus, krwinki (erytrocyty, leukocyty), makrofagi, pierwotniaki, jaja robaków.

Coprogram jest częściej wykonywany dla małych dzieci z niestrawnością. Przed wykonaniem analizy dysbiozy u niemowlęcia należy kupić specjalny pojemnik w aptece. Zwykle zbierany jest poranny stołek. Aby uzyskać wiarygodne testy, nie można wykonywać lewatyw przed przejściem, przyjmować leków w jakiejkolwiek formie (zastrzyki, czopki doodbytnicze, tabletki). Wskazane jest dostarczenie kału na dysbiozy do laboratorium nie później niż dwie godziny po zażyciu.

Badanie bakteriologiczne

Przeprowadza się analizę dysbiozy jelitowej w celu określenia rodzaju mikroorganizmów w kale. Częściej interesuje się obecnością patogennej mikroflory. Z saprofitów (pożytecznych drobnoustrojów) w ludzkim ciele występują bifidobakterie, pałeczki kwasu mlekowego, Escherichia, enterokoki. Bakteroidy pojawiają się u dzieci nie wcześniej niż w wieku 6 miesięcy.

Warunkowo patogenne drobnoustroje to paciorkowce, E. coli, gronkowce. W pewnych warunkach ich wzrost może się nasilić i prowadzić do pojawienia się zaburzeń jelitowych. Mikroorganizmy chorobotwórcze są zwykle nieobecne w kale lub występują w znikomych ilościach, są szybko tłumione przez inną mikroflorę. Należą do nich salmonella, czerwonka pałeczki (Shigella), dur brzuszny, Pseudomonas aeruginosa.

Jak prawidłowo zbierać kał na dysbiozy? Przed badaniem należy zaprzestać przyjmowania leków i innych procedur medycznych. Bezpośrednio przed zebraniem materiału należy dobrze umyć wodą z mydłem. Jelita opróżnia się do czystego pojemnika. Porcję do badań pobiera się z różnych miejsc bez dotykania naczyń.

Materiał do badań bakteriologicznych pobierany jest wyłącznie do sterylnych naczyń i natychmiast dostarczany do laboratorium. W przeciwnym razie niektóre mikroorganizmy mogą umrzeć, a wyniki będą niewiarygodne..

Pracownicy laboratoriów bakteryjnych sieją odchody na dysbakteriozę na pożywce w celu późniejszej izolacji kolonii mikroorganizmów. Wstępne analizy gotowe w jeden dzień, końcowe analizy w trzech.

Spektrometria chromatomasowa

Analizę kału pod kątem dysbakteriozy z dekodowaniem metodą spektrometrii chromatomasowej przeprowadza się za pomocą urządzenia spektrograficznego. Istotą metody jest wyznaczenie stosunku masy badanej materii organicznej do ładunku jonów.

Podczas diagnostyki wykonywana jest identyfikacja danych jakościowych i ilościowych. Nowoczesne analizatory są podłączone do komputera. Wyniki badań są wyświetlane i zapisywane w bazie danych.

Diagnostyka PCR

Analiza stolca pod kątem bakteriozy invitro, jak można nazwać reakcję łańcuchową polimerazy lub diagnostykę PCR. Wysoce informatywna metoda służy do wykrywania przewlekłych i ostrych infekcji, chorób dziedzicznych.

Czynniki wywołujące chorobę w próbce biologicznej są określane na podstawie materiału DNA. W warunkach laboratoryjnych fragment DNA jest mnożony przez enzymy. Wykorzystaj tę część, która spełnia niezbędne warunki badawcze. Jak wykonać test na dysbiozę do diagnostyki PCR? Tak samo jak w przypadku innych metod badawczych. Rano w sterylnych pojemnikach.

Test oddechu

Nie jest wymagane wykonywanie testu stolca na dysbiozy w celu wykonania testu wodoru w wydychanym powietrzu. Metoda badawcza opiera się na następujących założeniach. W jelicie występują głównie drobnoustroje beztlenowe, których życiowa aktywność zachodzi bez dostępu do powietrza i towarzyszy jej uwalnianie dużych ilości wodoru. Gaz jest obecny w wydychanym powietrzu i analizator określa jego stężenie.

Nieświadomej osobie trudno jest zrozumieć i ocenić każdy uzyskany wynik diagnostyczny. Rozszyfrowanie analizy pod kątem dysbiozy i wydanie opinii jest przeprowadzane przez specjalistów. Interesujące informacje można uzyskać od swojego lekarza.

Analiza kału na dysbiozy: interpretacja wyników

W jelitach osoby dorosłej żyje średnio od 2,5 do 3,5 kg różnych bakterii. Połączenie tych mikroorganizmów nazywa się mikroflorą, a nasze zdrowie i dobre samopoczucie zależy bezpośrednio od stosunku liczby jej poszczególnych przedstawicieli. Brak równowagi w mikroflorze jelitowej lub po prostu dysbioza to bardzo powszechny problem we współczesnym świecie, ale błędem jest uważanie tego za niezależną chorobę. Z punktu widzenia środowiska lekarskiego dysbioza jest tylko stanem (najczęściej przejściowym), przeciwko któremu może rozwinąć się choroba. Aby temu zapobiec, przy pierwszych charakterystycznych oznakach kłopotów w jelicie zaleca się wykonanie testu kału na dysbiozy, którego rozszyfrowanie pozwoli lekarzowi zdecydować o dalszej taktyce diagnostycznej i terapeutycznej.

Sukces w dużej mierze zależy od tego, jak starannie pacjent przygotował się do wykonania analizy kału i czy prawidłowo zebrał materiał. Jeśli chodzi o diagnozowanie dysbiozy jelit u niemowląt i małych dzieci, konieczne staje się omówienie niektórych subtelności. Dziś powiemy Ci, jakie oznaki i objawy są wskazaniami do przeprowadzenia takiego badania, o czym świadczy analiza kału na dysbiozy (interpretacja wyników i norm w tabeli), w jaki sposób ustalane są naruszenia równowagi mikroflory jelitowej, dlaczego powstają i jakie konsekwencje mogą prowadzić.

Zwracamy uwagę, że podane informacje służą wyłącznie celom informacyjnym i nie zastępują konieczności korzystania z wykwalifikowanej opieki medycznej. Dysbakterioza to poważny stan patologiczny, który ma szkodliwy wpływ na trawienie, metabolizm, stan odporności i wiele innych aspektów zdrowia człowieka, dlatego wymaga wizyty u lekarza!

Po co robić test kału na dysbiozę?

Biliony bakterii żyjących w naszym organizmie pozostają z nami w relacji symbiotycznej, to znaczy otrzymują swoje dobrodziejstwa od gospodarza, jednocześnie przynosząc mu korzyści. Ale to stwierdzenie jest prawdziwe w różnym stopniu dla wszystkich mikroorganizmów: niektóre z nich są bardziej pożądanymi gośćmi dla ludzi, inne mniej, a niektóre są w ogóle „persona non grata”. Analiza kału pod kątem dysbiozy jest precyzyjnie przeprowadzana w celu ustalenia liczbowego stosunku między koloniami bakterii zasiedlających jelita.

Wskazania do badania:

Nasilenie, dyskomfort, wzdęcia, ból brzucha;

Podejrzenie infekcji jelitowej;

Nagła utrata wagi bez wyraźnego powodu;

Nietolerancja niektórych pokarmów;

Reakcje alergiczne, wysypki skórne;

Widoczne patologiczne zanieczyszczenia w kale (śluz, krew, ropa).

Bardzo pożądane jest zdanie testu kału na dysbiozy po długotrwałej terapii środkami przeciwbakteryjnymi lub hormonalnymi - rozszyfrowanie wyników badania pozwoli ustalić, w jakim stopniu leczenie wpłynęło na skład mikroflory jelitowej, czy konieczna jest jej korekta.

Istnieją trzy metody:

Koproskopia to rodzaj „pełnej analizy stolca”, pierwszy krok w diagnozowaniu zaburzeń jelit. Rezultatem badań jest coprogram - forma ze wskaźnikami obejmującymi kolor, kształt, konsystencję i zapach kału, informację o obecności lub braku ukrytej krwi, ropy, śluzu, pasożytów i ich jaj, niestrawione resztki pokarmu, nietypowe komórki i fragmenty tkanek. Jeśli wynik jest niepokojący, lekarz przepisze dodatkowe procedury diagnostyczne;

Analiza bakteriologiczna kału - innymi słowy, siew na pożywce. Po 4-5 dniach bakterie namnażają się, a asystent laboratoryjny będzie mógł wyciągnąć wniosek o liczbie głównych przedstawicieli mikroflory jelitowej w 1 gramie materiału (jtk / g). Chodzi o to badanie, o którym dziś mówimy - jest proste i niedrogie, jest wykonywane w każdym szpitalu i nadal służy jako wiodąca metoda określania dysbiozy u dzieci i dorosłych. Jednak taka analiza wymaga bardzo ścisłego przestrzegania zasad przygotowania i zbierania materiału, a także zajmuje zbyt dużo czasu, dlatego wymyślono metodę alternatywną;

Analiza biochemiczna stolca to nowoczesna procedura diagnostyczna oparta na widmowej chromatografii gazowo-cieczowej kwasów tłuszczowych. Rozszyfrowanie wyników badania staje się możliwe w ciągu kilku godzin, odzwierciedla między innymi równowagę mikroflory ciemieniowej jelit. Biochemia stolca jest metodą bardziej czułą i dokładną, nadaje się do niej nawet próbka z wczoraj, gdyż kwasy tłuszczowe wydzielane przez bakterie w procesie życiowej aktywności pozostają niezmienione przez długi czas. Analiza biochemiczna kału pod kątem dysbiozy pozwala nawet na ustalenie określonej części jelita, w której wystąpiła awaria. Metoda ma tylko jedną wadę - nie w każdym laboratorium.

Normy analizy biochemicznej kału przedstawiono w tabeli:

Wartość bezwzględna (mg / g)

Względna wartość (jednostki)

Kwas octowy (C2)

Kwas propionowy (C3)

Kwas masłowy (C4)

Całkowita zawartość kwasu

-0,686 do -0,466

-0,576 do -0,578

Przygotowanie do badań i zebranie materiału

Bardzo ważne jest nie tylko prawidłowe zebranie kału do analizy w kierunku dysbakteriozy, ale także dostarczenie próbki na czas, a także przestrzeganie wszystkich szczegółów przygotowania.

Zacznijmy w kolejności:

Jeśli przeszedłeś kurację antybiotykową, pamiętaj, że warto wykonać badanie kału w celu stwierdzenia zaburzeń równowagi mikroflory jelitowej nie wcześniej niż dwa tygodnie po zakończeniu terapii;

Na trzy dni przed badaniem należy zaprzestać stosowania środków przeczyszczających, przeciwbiegunkowych i przeciwrobaczych, NLPZ, pro i prebiotyków, oleju rycynowego i wazelinowego, preparatów baru i bizmutu;

Konieczne jest zakupienie sterylnego plastikowego pojemnika z łyżeczką i szczelnie dopasowaną pokrywką, specjalnie zaprojektowanego do zbierania i transportu kału do analizy, wcześniej w aptece lub do uzyskania w laboratorium;

Defekacja powinna odbywać się w sposób naturalny, bez użycia lewatywy lub innych środków pomocniczych;

Nie pobieraj próbki do analizy z toalety. W tym celu należy przygotować dowolny wygodny pojemnik, który należy dokładnie umyć, polać wrzącą wodą, wysuszyć i wypróżnić;

Przed rozpoczęciem procesu musisz oddać mocz, a następnie umyć się i wysuszyć. W żadnym przypadku do pobranej próbki nie powinien dostać się mocz ani wydzielina z dróg rodnych. Jeśli kobieta miesiączkuje, należy użyć tamponu;

Po wypróżnieniu należy otworzyć przygotowany pojemnik, wziąć łyżkę i zebrać trochę materiału z różnych części kału: od środka, z powierzchni. Jeśli zauważysz podejrzany obszar zawierający śluz lub krew, który różni się konsystencją lub kolorem od otaczającego kału, umieść go w pojemniku! W sumie do analizy potrzeba 6-8 łyżek kału;

Zamknij szczelnie pojemnik i przenieś próbkę do laboratorium nie później niż 2 godziny po pobraniu.

Większość bakterii wchodzących w skład mikroflory jelitowej jest beztlenowa, dlatego pod wpływem otwartego powietrza stopniowo giną. Dlatego tak ważne jest terminowe przekazanie analizy kału pod kątem dysbiozy - tylko wtedy dekodowanie wyników będzie wiarygodne.

Jeśli przechodzisz badania biochemiczne, pilność nie jest tak duża - możesz nawet zamrozić próbkę i przynieść ją do laboratorium następnego dnia. Jest to szczególnie wygodne dla rodziców niemowląt i małych dzieci, ponieważ nie wiadomo, czy będzie można pobrać kał od dziecka do analizy wcześnie rano - być może po prostu nie będzie chciał korzystać z toalety.

Analiza kału pod kątem dysbiozy u niemowląt

Normy badania bakteriologicznego kału u noworodków, niemowląt i starszych dzieci różnią się nieco od tych samych wskaźników u dorosłych, a im młodsze dziecko, tym wyraźniejsze są te różnice. Są związane ze stopniową kolonizacją organizmu dziecka bakteriami. Ten proces z kolei przebiega na różne sposoby u niemowląt karmionych naturalnie lub sztucznie. Porozmawiamy o tym bardziej szczegółowo podczas dekodowania wyników analizy kału na dysbiozy w tabeli.

Skład mikroflory jelitowej niemowląt może ulegać niepożądanym zmianom w wyniku zakażenia infekcjami szpitalnymi: Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, grzybami drożdżopodobnymi i tak dalej. W najlepszym przypadku doprowadzi to do przejściowych i drobnych problemów zdrowotnych, aw najgorszym - do poważnej choroby. Dlatego rodzice muszą uważnie monitorować zachowanie i samopoczucie dziecka, stan jego skóry i błon śluzowych, częstotliwość i wygląd kału, zwłaszcza jeśli niedawno miałaś okazję poddać się leczeniu szpitalnemu.

Konieczne jest przekazanie niemowlęciu analizy kału pod kątem dysbiozy, jeśli występują następujące objawy:

Częste i gwałtowne odbijanie po karmieniu, bardziej przypominające wymioty;

Wzdęcia i kolki w jamie brzusznej, wzdęcia;

Trudność we wprowadzaniu żywności uzupełniającej;

Oznaki nietolerancji niektórych produktów;

Wysypki, plamy na skórze i / lub błonach śluzowych;

Niedawna terapia antybiotykowa lub hormonalna;

Wszelkie problemy ze stolcem - nieprawidłowości w częstotliwości, nieprawidłowy wygląd lub zapach stolca, obecność patologicznych zanieczyszczeń (krew, śluz, ropa).

Aby dekodowanie wyników badań dało obiektywne wyniki, należy odpowiednio przygotować się do analizy:

Odmówić wprowadzenia nowej żywności uzupełniającej co najmniej 3-4 dni przed wizytą w laboratorium;

W przeddzień nie podawaj dziecku warzyw ani owoców, które mogą zmienić kolor stolca (puree z marchwi, czerwone i czarne jagody, sok z buraków itp.);

Na kilka dni przed badaniem zaprzestań przyjmowania jakichkolwiek leków, w tym środków przeczyszczających i witamin. Wskazane jest zakończenie antybiotykoterapii na 2 tygodnie przed badaniem. Lepiej jest poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych przez dziecko i skonsultować się z terminem analizy kału pod kątem dysbiozy;

Kup sterylny plastikowy pojemnik z łyżeczką. Próbkę kału dziecka można pobrać z powierzchni pieluchy, ale tylko wtedy, gdy wypełniacz nie jest żelem. Najlepiej używać czystej bawełnianej pieluchy i prasować ją gorącym żelazkiem. Aby przeprowadzić badanie, wystarczy zebrać 2 łyżki materiału.

Tabela norm dla analizy bakteriologicznej kału

Dzieci powyżej 1 roku życia

Dekodowanie wyników badań

Całą mikroflorę jelitową można podzielić na trzy grupy:

Pożyteczne bakterie - odgrywają niezwykle pozytywną rolę w życiu organizmu człowieka, dlatego bardzo ważne jest, aby było ich wystarczająco dużo. Mówimy o bifidobakteriach i pałeczkach kwasu mlekowego;

Bakterie warunkowo chorobotwórcze - niektóre z nich, będąc w równowadze z innymi członkami mikroflory, przynoszą nawet określone korzyści. Ale jeśli ich kolonie rozmnażają się zbyt mocno, a kolonie antagonistów przerzedzają się, bakterie te zmieniają się z konwencjonalnych wrogów w prawdziwych wrogów. Dzieje się tak szczególnie często na tle spadku obrony immunologicznej. Mówimy na przykład o kandydozie, enterokokach czy clostridia;

Bakterie chorobotwórcze - nie powinny znajdować się w organizmie zdrowej osoby. Nie ma z nich żadnej korzyści, są tylko problemy. Jeśli układ odpornościowy nie poradzi sobie z atakiem takich mikroorganizmów, doprowadzi to do rozwoju poważnej choroby. Mowa o Staphylococcus aureus, Salmonella, Shigella i innych „niechcianych gościach” jelita.

Teraz rozważymy bardziej szczegółowo głównych przedstawicieli mikroflory jelitowej. W formularzu z wynikami analizy kału pod kątem dysbiozy może brakować niektórych z poniższych bakterii - w laboratoriach obowiązują inne zasady, zwłaszcza prywatne. Dlatego lepiej powierzyć dekodowanie wskaźników wykwalifikowanemu lekarzowi, a tutaj podajemy tylko ustalone normy i wskazujemy przyczyny możliwych odchyleń.

Bifidobacteria

Nazwa tego mikroorganizmu pochodzi od łacińskich słów „bakteria” i „bifidus”, czyli „podzielony na dwoje”. Rzeczywiście, bifidobacterium wygląda jak zakrzywiony pręt o długości 2-5 mikronów, rozwidlony na końcach. Należy do klasy beztlenowców Gram-dodatnich. Mikroflora jelitowa zdrowej osoby składa się w około 95% z bifidobakterii. Normy dla niemowląt poniżej pierwszego roku życia - 10 jtk w dziesiątym lub jedenastym stopniu / g, a dla dzieci starszych i dorosłych - 10 jtk w dziewiątym lub dziesiątym stopniu / g.

Niedobór tych pożytecznych bakterii jest głównym powodem zgłaszania się do lekarza z dolegliwościami jelitowymi i skierowań na badanie stolca pod kątem dysbiozy - interpretacja wyników prawie zawsze wskazuje na spadek ich liczby. Bez dostatecznej liczby bifidobakterii wchłanianie witamin i mikroelementów jest zaburzone, cierpi na tym metabolizm węglowodanów, miejscowa odporność spada, wzrasta toksyczne obciążenie wątroby i nerek. Poprawienie mikroflory jelitowej i uzupełnienie niedoboru bifidobakterii jest dość proste - istnieje wiele specjalistycznych leków na to.

Bifidobakterie w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała terapia antybiotykami, hormonami, NLPZ, środkami przeczyszczającymi, przeciw robakom;

Złe odżywianie - nadmiar węglowodanów lub tłuszczów w diecie, głód, sztywne mono-diety;

Sztuczne karmienie niemowląt, zbyt wczesne wprowadzanie pokarmów uzupełniających;

Wrodzone fermentopatie - nietolerancja laktozy, fruktozy, glutenu i innych składników żywności;

Stany niedoboru odporności, alergie;

Infekcje jelitowe - czerwonka, salmonelloza, jeersinioza;

Inwazje pasożytnicze - glistnica, enterobioza, lamblioza;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe - zapalenie jelit, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, wrzód żołądka;

Nagła zmiana klimatu.

Lactobacillus

Nazwa tych pożytecznych członków mikroflory jelitowej pochodzi od łacińskiego słowa „lakier”, co oznacza „mleko”. Jest ich wiele gatunków, zasiedlających między innymi inne narządy wewnętrzne, np. Żeńskie narządy płciowe. Lactobacilli należą do gram-dodatnich fakultatywnych mikroorganizmów beztlenowych, wyglądają jak cienkie pręciki i stanowią około 3% całkowitej masy wszystkich bakterii żyjących w jelicie. Zgodnie z dekodowaniem analizy kału na dysbiozy norma ich zawartości u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u dorosłych pacjentów - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g.

Lactobacilli wytwarzają kwasy organiczne, utrzymując w ten sposób prawidłową równowagę pH w jelitach. Ponadto uczestniczą w trawieniu błonowym, czyli rozkładają cukier mleczny, zapobiegając wystąpieniu niedoboru laktazy. Normalne przyswajanie mleka jest w zasadzie niemożliwe bez wystarczającej ilości pałeczek kwasu mlekowego. Człowiek potrzebuje ich także jako stymulatorów odporności miejscowej, ponieważ będąc obcymi elementami pobudzają aktywność immunokompetentnych komórek, zasiedlających strefę ciemieniową jelita. Lactobacilli biorą również udział w metabolizmie kwasów żółciowych, przyczyniają się do prawidłowej perystaltyki jelit, zapobiegają zbytniemu stwardnieniu kału, a tym samym pośrednio zapobiegają rozwojowi zaparć.

Lactobacilli w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała antybiotykoterapia bez wsparcia pre- i probiotyków, niekontrolowane przyjmowanie NLPZ (aspiryna, analgin, ibuprofen), stosowanie środków przeczyszczających lub przeciwrobaczych;

Niezbilansowana dieta, post, diety mono;

Sztuczne karmienie lub zbyt wczesne wprowadzenie pokarmów uzupełniających u niemowląt;

Ostre infekcje jelitowe;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe;

Peptostreptococci

Bakterie te należą do flory warunkowo patogennej, są małymi zaokrąglonymi komórkami, związanymi w krótkie łańcuchy i zdolnymi do poruszania się za pomocą organelli ruchu - rzęsek. Peptostreptococci to Gram-dodatnie, nie wytwarzające przetrwalników beztlenowce; żyją w jamie ustnej, pochwie, jelitach i skórze, stanowiąc do 18% wszystkich Gram-dodatnich ziarniaków beztlenowych żyjących w ludzkim ciele. Podczas rozszyfrowywania wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy norma zawartości peptostreptokoków u dzieci poniżej pierwszego roku życia wynosi maksymalnie 10 do piątego stopnia CFU / g, au dorosłych - maksymalnie 10 do szóstego stopnia CFU / g.

Peptostreptococci odgrywają niewielką rolę w metabolizmie białek i węglowodanów, a także wytwarzają wodór, który jest potrzebny do utrzymania zdrowej równowagi kwasowo-zasadowej w jelitach. Jednak ich liczba powinna być ściśle kontrolowana przez układ odpornościowy i innych członków mikroflory. Nadmiernie namnożone kolonie peptostreptokoków mogą powodować mieszane infekcje jamy brzusznej w połączeniu z innymi oportunistycznymi i patogennymi szczepami bakterii. Na przykład w 20% przypadków zapalenia otrzewnej pojawiają się peptostreptococci. Wysiewa się je również przy ginekologicznych chorobach zapalnych, a także przy ropnych ropniach w jamie ustnej..

Peptostreptococci w kale są zwiększone - przyczyny:

Ostra infekcja jelitowa;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe;

Nadmiar cukrów w diecie.

Escherichia typowa

E. coli (Escherichia coli, typowa Escherichia) to Gram-ujemna fakultatywna beztlenowa bakteria nie tworząca przetrwalników, z których większość to oportunistyczne szczepy patogenne i są naturalnym uczestnikiem mikroflory narządów wewnętrznych. Już w ciągu pierwszych czterdziestu godzin po urodzeniu jelita dziecka są skolonizowane przez Escherichia. Podczas dekodowania wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy, norma E. coli u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u starszych dzieci i dorosłych - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g. W porównaniu z innymi mikroorganizmami E. coli stanowi do 1% całkowitej masy bakterii żyjących w jelicie.

Typowa Escherichia przynosi korzyści człowiekowi: uczestniczy w syntezie witamin z grup B i K, w metabolizmie cholesterolu, bilirubiny i choliny, w procesie wchłaniania żelaza i wapnia. Escherichia coli wytwarza szereg niezbędnych kwasów (octowy, mlekowy, bursztynowy, mrówkowy), kolicyny, które są szkodliwe dla bakterii chorobotwórczych, a także pobiera z jelit nadmiar tlenu, który jest szkodliwy dla pałeczek kwasu mlekowego i bifidobakterii. Dlatego pomimo oportunistycznego statusu E. coli, jej niedobór jest wysoce niepożądany..

Escherichia w kale są obniżone - przyczyny:

Długotrwała terapia lekami przeciwbakteryjnymi;

Ostra infekcja jelitowa;

Sztuczne karmienie niemowląt.

Escherichia laktozo-ujemna

Obecność tego szczepu w interpretacji wyników analizy kału na dysbiozy jest do zaakceptowania. Norma zawartości laktozo-ujemnych Escherichia coli w jelitach u dzieci i dorosłych wynosi nie więcej niż 10 w piątym stopniu jtk / g.

Przekroczenie tego wskaźnika jest alarmującym znakiem, zwłaszcza w połączeniu z niedoborem pełnoprawnej Escherichii. Szczep laktozo-ujemny nie spełnia funkcji przypisywanych E. coli, ale po prostu działa bezużytecznie. W warunkach obniżonej odporności E. coli - „pasożyt” będzie działać po stronie szkodliwych bakterii i pogorszyć przebieg procesu zapalnego, jeśli się on rozpocznie. U małych dzieci zwiększona zawartość laktozo-ujemnej Escherichia w kale pośrednio wskazuje na inwazję robaków, dlatego taki wynik analizy wymaga dalszych badań..

Fusobacteria

Należą do beztlenowców Gram-ujemnych, polimorficznych, przy czym nie posiadają organelli ruchu, nie tworzą zarodników i kapsułek. Z wyglądu fusobakterie są cienkimi pręcikami o długości 2-3 mikronów ze spiczastymi końcami. Są naturalnymi członkami mikroflory jamy ustnej, górnych dróg oddechowych, przewodu pokarmowego i narządów płciowych. Zgodnie ze standardami analizy kału pod kątem dysbiozy, w jelitach niemowląt dopuszczalna jest zawartość fusobakterii do 10 w szóstym stopniu CFU / g, u dorosłych - do 10 w ósmym stopniu CFU / g.

Fusobakterie są warunkowo patogenne, podczas gdy nie pełnią żadnej użytecznej funkcji w organizmie człowieka, chyba że wchodzą w konkurencyjne interakcje z innymi, bardziej potencjalnie niebezpiecznymi mikroorganizmami. Niektóre rodzaje fusobakterii w stanach niedoboru odporności mogą wywoływać ropne zapalenie septyczne. Osłabione dzieci i osoby starsze z ciężką dławicą mogą rozwinąć groźne powikłanie - fusospirocetozę. Jest to proces martwicze, który atakuje błony śluzowe jamy ustnej i gardła..

Bakteroidy

Są to warunkowo patogenne beztlenowce w kształcie pałeczek Gram-ujemnych. Są drugim co do wielkości uczestnikiem naturalnej mikroflory jelitowej po bifidobakteriach. Rozszyfrowanie wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy implikuje następujące normy dla bakteroidów: u dzieci poniżej pierwszego roku życia - 10 w siódmym lub ósmym stopniu jtk / g, u dorosłych - 10 w dziewiątym lub 10 w dziesiątym stopniu jtk / g. Warto zauważyć, że u niemowląt w wieku do 6-8 miesięcy bakterie te nie są zasiane, zwłaszcza jeśli dziecko jest karmione piersią i nie otrzymuje wczesnej żywności uzupełniającej..

Bakteroidy w normalnym stężeniu są przydatne - biorą udział w metabolizmie tłuszczów. Ale jeśli będą się nadmiernie rozmnażać, zaczną konkurować z E. coli o tlen, a to grozi zaburzeniami trawienia, niedoborem witamin i pierwiastków śladowych, obniżeniem odporności miejscowej i innymi problemami (mówiliśmy o użytecznej roli typowej Escherichii powyżej). Ich bezpośredni antagoniści, pałeczki kwasu mlekowego i bifidobakterie, hamują wzrost populacji bakteroidów. Dlatego jeśli wyniki analizy kału pod kątem dysbiozy wskazują na nadmierne stężenie bakteroidów w jelicie, zaleca się wypicie kursu odpowiednich leków w celu przywrócenia zdrowej mikroflory.

Bakteroidy w kale są podwyższone - przyczyny:

Nadmierne spożycie tłuszczu;

Niedobór bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego.

Bakteroidy w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała terapia środkami przeciwbakteryjnymi;

Ostra infekcja jelitowa;

Eubacteria

Beztlenowce Gram-dodatnie mają kształt grubych, krótkich kolumn lub spłaszczonych kulek, mają sztywne ściany komórkowe i nie tworzą zarodników. Eubakterie należą do przedstawicieli naturalnej mikroflory jelitowej, są jednak warunkowo patogenne, ponieważ niektóre ich szczepy mogą wywoływać procesy zapalne w jamie ustnej, układzie oddechowym, narządach płciowych, stawach, sercu, mózgu, a także mogą powodować powikłania pooperacyjne. Normy dotyczące zawartości eubakterii w jelicie przy dekodowaniu wyników analizy kału pod kątem dysbiozy są następujące: dla niemowląt - 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, dla starszych dzieci, dorosłych i osób starszych - 10 w dziewiątym lub dziesiątym stopniu CFU / g.

Z tych danych wynika, że ​​eubakterie są dość licznymi przedstawicielami mikroflory jelitowej. Warto zauważyć, że u dzieci poniżej pierwszego roku życia, które są karmione piersią, bakterie te są wysiewane niezwykle rzadko, podczas gdy u sztucznych dzieci są prawie zawsze obecne. Eubakterie w odpowiednim stężeniu są korzystne dla organizmu - uczestniczą w metabolizmie cholesterolu i metabolizmie hormonalnym, syntetyzują ważne kwasy organiczne, fermentują węglowodany, wytwarzają witaminy, rozkładają celulozę. Jednak ich nadmierne ilości, zwłaszcza w warunkach obniżonej odporności immunologicznej, mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia..

Nadmiar wskaźników zawartości eubakterii w kale jest specyficznym markerem obecności polipów w jelicie grubym, dlatego koniecznie wymaga dodatkowego badania (sigmoidoskopia, kolonoskopia).

Enterococci

Gram-dodatnie fakultatywne beztlenowe ziarniaki, zwykle łączące się w pary lub łańcuchy, które nie tworzą zarodników. Enterokoki należą do flory oportunistycznej, są obecne w jelitach ludzi w każdym wieku i stanowią do 25% wszystkich występujących tam form kokosowych. Normalne wskaźniki zawartości enterokoków w dekodowaniu analizy kału pod kątem dysbakteriozy: u niemowląt - od 10 do piątego stopnia do 10 do siódmego stopnia CFU / g, u starszych dzieci i dorosłych pacjentów - od 10 do piątego stopnia do 10 do ósmego stopnia CFU / g.

Enterococci pełnią kilka przydatnych funkcji: biorą udział w metabolizmie węglowodanów, syntezie witamin i utrzymywaniu lokalnej odporności. Jednak populacja enterokoków nie powinna przewyższać liczebnie populacji E. coli, w przeciwnym razie te drugie zaczną umierać w konfrontacji konkurencyjnej. Opinia lekarzy dotycząca nieszkodliwości enterokoków straciła ostatnio na znaczeniu. Pojawiły się zmutowane szczepy, które są oporne na działanie najsilniejszych antybiotyków: penicylin beta-laktamowych, cefalosporyn, aminoglikozydów, a nawet wankomycyny. Znane są przypadki zakażeń szpitalnych, powikłań pooperacyjnych i chorób zapalnych wywołanych przez enterokoki, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i wsierdzia.

Enterococci w kale są zwiększone - przyczyny:

Długotrwała antybiotykoterapia;

Staphylococcus saprofityczny i naskórkowy

Gram-dodatnie fakultatywne beztlenowe ziarniaki o średnicy do 1,2 mikrona, nie tworzące przetrwalników, nieruchome, łączące się w grupy jak kiście winogron. Staphylococcus saprofityczny żyje głównie w drogach moczowo-płciowych i naskórku, jak sama nazwa wskazuje, na powierzchni skóry i błon śluzowych. Oba te gatunki należą do warunkowo patogennej mikroflory i mogą normalnie występować w interpretacji wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy: do 10 jtk / gw IV stopniu u dzieci i dorosłych.

Chociaż te gronkowce są kontrolowane przez układ odpornościowy, nie mogą powodować znaczących szkód dla zdrowia ludzkiego. Ale nie ma też z nich żadnej korzyści. Kolonie gronkowców saprofitycznych, które namnażały się w jelicie, mogą powodować ostre zapalenie pęcherza moczowego lub cewki moczowej, jeśli zostaną nieprawidłowo wytarte po skorzystaniu z toalety i naskórka - na przykład zapalenie spojówek w wyniku przetarcia oczu brudnymi rękami. Nadmiar wskaźnika zawartości tego typu gronkowców w kale jest zdecydowanie niekorzystnym objawem, a jeśli jest istotny, to pacjent może wymagać antybiotykoterapii.

Waylonella

Gram-ujemne beztlenowe ziarniaki, bardzo małe, nieruchome i nie tworzące przetrwalników, zwykle grupujące się w nieregularne plamki. Veilonella należą do mikroorganizmów oportunistycznych i pokojowo współistnieją z ludźmi, jednak niektóre z ich szczepów mogą wywoływać ropno-septyczne procesy zapalne. Podczas dekodowania wyników analizy stolca pod kątem dysbakteriozy stosuje się następujące normy: dla dzieci poniżej pierwszego roku życia - mniej niż lub równe 10 do piątego stopnia CFU / g, dla starszych dzieci i dorosłych - 10 do piątego lub szóstego stopnia CFU / g. Warto zauważyć, że w warunkach naturalnego żywienia Veilonella jest zasiewana u mniej niż połowy niemowląt..

Bakterie te pełnią pożyteczną funkcję - rozkładają kwas mlekowy. Ponadto istnieją badania naukowe wskazujące na pośredni związek między niedoborem Veilonella a ryzykiem astmy u dzieci. Ale są rodzaje tych bakterii, które mają wyraźne właściwości paradontogenne - drobnoustroje gromadzą się w płytkach nazębnych, powodując zapalenie dziąseł i utratę zębów. I na przykład Veillonella parvula wywołuje zapalenie okrężnicy u ludzi. Ponadto nawet korzystne szczepy Veilonella, w stanach nadmiaru w jelicie, prowadzą do zwiększonej produkcji gazów, niestrawności i biegunki..

Clostridia

Gram-dodatnie bezwzględnie beztlenowe bakterie w kształcie pałeczek zdolne do rozmnażania przez przetrwalniki. Nazwa „clostridia” pochodzi od greckiego słowa oznaczającego „wrzeciono” i nie jest to przypadek: znajduje się w środku zarodnika, z reguły ma większą średnicę niż sama komórka, przez co pęcznieje i wygląda jak wrzeciono. Rodzaj Clostridia jest bardzo liczny - są wśród nich zarówno przedstawiciele flory oportunistycznej, jak i czynniki wywołujące groźne choroby (tężec, botulizm, zgorzel gazowa). Norma zawartości Clostridia w kale przy dekodowaniu analizy dysbiozy jest następująca: u niemowląt - nie więcej niż 10 w trzecim stopniu CFU / g, u dorosłych - nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g.

Clostridia pełnią przydatną funkcję - biorą udział w metabolizmie białek. Produkty przemiany materii to substancje zwane indolem i skatolem. W rzeczywistości są to trucizny, ale w niewielkich ilościach pobudzają perystaltykę jelit, promując wydzielanie kału i zapobiegając rozwojowi zaparć. Jeśli stężenie Clostridia w jelicie jest zbyt wysokie, doprowadzi to do zgniłej dyspepsji, której jaskrawymi objawami są wodnista biegunka o nieprzyjemnym zapachu, nudności, wzdęcia, wzdęcia, kolki, a czasem wzrost temperatury ciała. Na tle osłabionej odporności iw połączeniu z innymi chorobotwórczymi bakteriami Clostridia może powodować martwicze zapalenie jelit, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie pochwy, zapalenie gruczołu krokowego i wiele innych chorób zapalnych.

Candida

Grzyby drożdżopodobne-deuteromycetes, jednokomórkowe mikroorganizmy o okrągłym lub owalnym kształcie, tworzące pseudomycelium, czyli długie cienkie włókna. Najpopularniejszymi gatunkami są Candida albicans i Candida tropicalis. Zasiedlają organizm ludzki w pierwszym roku życia, żyją na błonach śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych, a także w jelitach. Candida jest jasnym przedstawicielem oportunistycznej flory. Podczas dekodowania wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy zwykle przestrzega się następujących norm: nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g dla pacjentów w każdym wieku.

Candida bierze udział w regulacji poziomu pH, więc jeśli ich liczba mieści się w dopuszczalnych granicach, są one korzystne dla ludzi. Ale jeśli grzyby drożdżopodobne namnażają się zbyt mocno, doprowadzi to do rozwoju miejscowej lub nawet ogólnoustrojowej kandydozy. Grzyby atakują jamę ustną (drożdżakowe zapalenie jamy ustnej), odbytnicę (drożdżakowe zapalenie odbytnicy), pochwę („pleśniawki”) i tak dalej. Wszystkie te choroby oprócz tego, że są wyjątkowo nieprzyjemne, którym towarzyszy świąd, ból i wydzielina, są również trudne do wyleczenia. W końcu grzyby drożdżopodobne są jednymi z najbardziej wytrzymałych i szybko rozmnażających się mikroorganizmów..

Candida w kale jest zwiększona - przyczyny:

Nadużywanie węglowodanów, miłość do słodyczy;

Długotrwała antybiotykoterapia bez wsparcia przeciwgrzybiczego;

Stosowanie antykoncepcji hormonalnej

Co pokazuje analiza kału na dysbiozy?

W żołądku zdrowej kobiety znajduje się około 3 kilogramów pożytecznych żywych bakterii. Jednym z zaburzeń pracy jelita jest dysbioza. Wyniki testu stolca mogą ujawnić ten stan. Patologia to znaczny spadek liczby bifidobakterii, powodujący wzdęcia, biegunkę i problemy metaboliczne.

W czasie ciąży te czynniki są niezwykle ważne, dlatego należy uważnie monitorować stan swojego układu pokarmowego. Analiza kału pod kątem dysbakteriozy pomaga potwierdzić chorobę, określić jej stopień i kontrolować wyniki leczenia.

  1. Co to za badania
  2. Typy analiz
  3. Co pokazuje analiza
  4. Wskazania
  5. Jak wykonać test na dysbiozę jelit
  6. Główne wskaźniki analizy i ich normy
  7. Bifidobacteria
  8. Lactobacillus
  9. Eshkheria koli
  10. Bakteroidy
  11. Enterococci
  12. Drobnoustroje chorobotwórcze, gronkowce i grzyby
  13. Wskaźniki analizy kału podczas ciąży:
  14. Dokładność analizy
  15. Wideo: analiza kału pod kątem dysbiozy

Co to za badania

Analiza stolca pod kątem dysbiozy to badanie przeprowadzone w laboratorium medycznym. Dzięki tej analizie możesz określić skład mikroflory jelitowej.

PKD (posiew kału) to prosta, ale skuteczna procedura. W ciągu kilku dni możesz sprawdzić swoje wyniki i podjąć niezbędne kroki. Z reguły w rezultacie diagnozuje się choroby związane z przewodem pokarmowym (żołądkowo-jelitowym).

Typy analiz

Istnieją trzy metody badania biomateriałów:

  1. Coprogram. Pokazuje ogólne wyniki wskaźników i możliwą wyraźną przyczynę choroby, na przykład zaburzenie czynności jelit spowodowane długotrwałą terapią antybiotykami lub innymi lekami. Wyniki analizy można obejrzeć następnego dnia.
  2. Analiza bakteriologiczna. Metodę tę stosuje się do pogłębionych badań, na przykład, jeśli coprogram nie zdołał zidentyfikować przyczyny dysbiozy. Wyniki badań laboratoryjnych będą dostępne 2-3 dni po przesłaniu materiału.
  3. Biochemia. Opiera się na pomiarze ilości kwasów tłuszczowych w kale, przy czym metoda ta jest najnowocześniejsza i najszybciej działająca. W ciągu dwóch godzin Co pokazuje analiza kału pod kątem dysbiozy? Dokładne informacje o rodzajach bakterii w żołądku i ich liczbie. Wskazania są przybliżone, ponieważ żywność jest przetwarzana, co zależy od stanu nerek. Wynik zostanie uzyskany, podczas gdy nie ma znaczących wymagań na kał.

Niezwykle ważna jest analiza kału pod kątem dysbiozy podczas ciąży. Nawet niewielki spadek liczby pożytecznych bakterii może prowadzić do zaburzeń w układzie wydalniczym, pokarmowym i transportowym organizmu..

Co pokazuje analiza

Analiza kału na dysbiozy pokazuje dane dotyczące ilościowej obecności bakterii różnych typów w jelitach kobiety ciężarnej.

Potrafi wykryć patogenne mikroorganizmy, które nie powinny być obecne w jelitach.

Po zidentyfikowaniu patogenów należy je jak najszybciej wyeliminować, ale w taki sposób, aby zminimalizować szkody dla matki i dziecka. W przeciwnym razie istnieje ryzyko powikłań prowadzących do opóźnienia rozwoju płodu i zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego kobiety ciężarnej.

W razie potrzeby można powtórzyć procedurę, aby upewnić się, że wyniki są prawidłowe, a zabieg skuteczny.

Wskazania

Lekarze zalecają analizę kału pod kątem mikroflory z następującymi objawami:

  • wzdęcia;
  • dyskomfort w jelitach;
  • długotrwałe zaburzenie stolca;
  • przejawy alergii;
  • wysypki;
  • przedłużone wzdęcia;
  • plamy krwi i śluz w stolcu;
  • posiadanie niestrawionych kawałków jedzenia.

Czasami choroba nie jest wyraźnie wyrażona, ale przy częstym dyskomforcie w jelitach kobiety w ciąży zaleca się podanie biomateriału do wykrywania dysbiozy.

Jak wykonać test na dysbiozę jelit

Aby zwiększyć dokładność wyników, konieczne jest wykonanie szeregu procedur przygotowawczych:

  1. Na kilka dni przed przesłaniem materiału zaleca się ograniczenie spożycia pokarmów białkowych, ponieważ zawierają one duże stężenie hemoglobiny.
  2. Należy również odmówić jedzenia czerwonych pokarmów, ponieważ mają wysoką zawartość żelaza, co również wpływa na wyniki badania..
  3. Wszelkie przepisane leki przeciwbakteryjne, jeśli są, należy odstawić co najmniej 7 dni przed badaniem.
  4. Nie zapominaj, że zmiany w ciele kobiety w ciąży mogą wystąpić z powodu wysokiego poziomu stresu, dlatego przed badaniami medycznymi kobieta musi być jak najmniej niepokojona..

W przypadku bezpośredniego odbioru należy wykonać kilka kolejnych kroków:

  1. Dokładnie wypłucz krocze, aby wyeliminować możliwość przechowywania w nim nieaktualnych elementów, co mogłoby negatywnie wpłynąć na wyniki.
  2. Ruch jelit powinien być spontaniczny. Stosowanie pomocniczych środków przeczyszczających jest zabronione..
  3. Pojemnik zbiorczy należy przygotować wcześniej. Specjalny pojemnik na kał powinien mieć szczelnie przylegającą pokrywkę. To urządzenie można kupić w aptece..
  4. Żaden mocz nie powinien dostać się do testu kału. To znacznie zniekształca wyniki.
  5. Za pomocą łyżeczki lub innego narzędzia pobiera się 3 małe próbki z różnych części kału.
  6. Jeśli widoczne są obszary z krwią lub śluzem, należy najpierw zdjąć z nich płot..

Aby uzyskać maksymalną wiarygodność wyników, biomateriał należy dostarczyć do laboratorium nie później niż 2 godziny po pobraniu.

Główne wskaźniki analizy i ich normy

Wskaźniki mogą się nieznacznie różnić w zależności od wieku i indywidualnych cech organizmu..

Przytłaczająca obecność niektórych rodzajów bakterii w kale może wskazywać na problemy. Aby określić, które dodatkowe badania mogą być wymagane, na przykład koproskopia.

Wyniki analizy uwzględniają ilościowe wskaźniki występowania takich typów bakterii jak:

  • bifidobacteria;
  • colibacillus;
  • pałeczki kwasu mlekowego;
  • gronkowce;
  • enterobakterie;
  • grzyby;
  • salmonella;
  • czerwonka itp..

Bifidobacteria

Większość tych pierwiastków w jelicie (około 95%) odpowiadają za syntezę witamin K i B, pozwalają na szybsze wchłanianie wapnia, pomagają wzmocnić układ odpornościowy.

Lactobacillus

Zmniejszona ilość pałeczek kwasu mlekowego w kale oznacza problemy z kwasowością, a synteza laktozy znacznie się zmniejszy. Jest to niezwykle ważne dla kobiet w pozycji siedzącej, ponieważ laktoza jest głównym składnikiem odżywczym dla dziecka w łonie matki..

Eshkheria koli

Bakterie te pozwalają wchłonąć (strawić) cukier, a także pomagają chronić przed różnymi szczepami infekcji grzybiczych.

Bakteroidy

Rozkłada tłuszcze, pomaga chronić przewód pokarmowy przed szkodliwym działaniem złośliwych bakterii.

Enterococci

Promuj wchłanianie i rozkład węglowodanów.

Drobnoustroje chorobotwórcze, gronkowce i grzyby

Niektóre z nich negatywnie wpływają na pracę układu pokarmowego, ale bez nich organizm nie może w pełni funkcjonować..

Wskaźniki analizy kału podczas ciąży:

Rozszyfrowanie analizy kału pod kątem dysbiozy jest dość proste, ponieważ nie zawiera nazw łacińskich.

NazwaOptymalna wartość
Enterococci10 7-10 8
Patogenymniej niż 10 4
Bakteroidy10 9 - 10 10
Eshkheria koli10 4-10 6
Lactobacillus10 7-10 8
Bifidobacteria10 9 - 10 10

Jeśli uzyskane wyniki są wątpliwe, możesz ponownie poddać się badaniu lub skorzystać z usług innego laboratorium.

Dokładność analizy

Głównym pozytywnym wynikiem jest stosunek bakterii pożytecznych do patogennych. Aby wynik analizy był jak najbardziej dokładny, należy wziąć pod uwagę kilka czynników.

Obecność bakterii beztlenowych. Są zawsze obecne w kale. Liczba takich bakterii w jelicie jest zawsze większa niż w pobranym materiale.

Czas, jaki upłynął między pobraniem a badaniem kału. Im dłuższy czas, tym mniej dokładny wynik można uzyskać. Wynika to z faktu, że niektóre mikroorganizmy zawarte w kale giną.

Analiza kału pod kątem dysbiozy dostarcza informacji o składzie flory jelitowej, ale nie dostarcza danych o mikroorganizmach żyjących na jego ścianach.

W większości przypadków naukowcy twierdzą, że trzy badania w kompleksie dostarczają informacji z dokładnością 90 +%, ale z zastrzeżeniem wszystkich warunków dotyczących gromadzenia i dostarczania materiału testowego.

Analiza kału na dysbiozy - wskazania, jak prawidłowo zbierać kał, dekodowanie

Dysbakterioza jako niezależna choroba budzi poważne kontrowersje wśród rosyjskich naukowców. Niektórzy uważają dysbiozę jelitową za daleko idącą i przesadną diagnozę. Inni uznają jego znaczenie, nalegając na terminowe wykrywanie i leczenie dysbiozy jelit. Lekarze przepisują analizę dysbiozy nie tylko w przypadku chorób żołądkowo-jelitowych, ale także wysypek skórnych, alergii, kaszlu o niejasnej etiologii i innych objawów.

Co ujawniają badania?

W układzie pokarmowym człowieka mogą występować mikroorganizmy należące do jednej z 3 grup:

  1. Pożyteczne bakterie. Stanowią normalną mikroflorę jelitową. Ich obecność w organizmie nie szkodzi ludziom. Wręcz przeciwnie, bakterie mają zbawienny wpływ na stan układu pokarmowego..
  2. Mikroorganizmy warunkowo chorobotwórcze. Ta grupa obejmuje bakterie, które normalnie można znaleźć w ludzkim jelicie i nie szkodzą mu. Jednak w przypadku osłabienia odporności miejscowej pod wpływem różnych czynników, mikroorganizmy oportunistyczne mogą wywołać proces zapalny..
  3. Mikroorganizmy chorobotwórcze. Bakterie te zwykle nie są częścią mikroflory jelitowej. Kiedy dostaną się do układu pokarmowego, wywołują stan zapalny, który leży u podstaw procesu patologicznego..
NormalnaWarunkowo chorobotwórczePatogenny
Nazwa mikroorganizmów jelitowych
  • Bifidobacteria
  • Lactobacillus
  • Niektóre szczepy E. coli
  • Staphylococci
  • Enterococci
  • Bakterie niefermentujące
  • Clostridia
  • Enterobacteriaceae
  • Grzyby
  • Salmonella
  • Shigella

Analiza mikroflory jelitowej ujawnia dysbiozę - stan charakteryzujący się naruszeniem składu mikroorganizmów w układzie pokarmowym.

U zdrowej osoby jelita zawierają normalną mikroflorę, na którą składają się bifidobakterie i pałeczki kwasu mlekowego, a także niektóre rodzaje Escherichia coli. Bakterie oportunistyczne mogą występować w niewielkich ilościach. Należą do nich enterobakterie, niektóre szczepy gronkowców, enterokoki. Nie należy oznaczać bakterii chorobotwórczych (salmonella, shigella).

Każde naruszenie tego stosunku jest oznaką dysbiozy. Może to być brak pożytecznych mikroorganizmów, zbyt wiele bakterii oportunistycznych lub identyfikacja patogenów we florze..

Wskazania do badania kału na hańbę

W jelicie występuje grupa bakterii tlenowych (paciorkowce, grzyby, enterobakterie, pałeczki kwasu mlekowego i gronkowce), w których występują również organizmy beztlenowe (enterokoki, clostridia, bakteroidy, bifidobakterie i eubakterie). W normalnym stężeniu ilościowym grupa bakterii przyczynia się do doskonałego trawienia, prawidłowej dystrybucji składników odżywczych i odpowiada za lokalną równowagę odporności.

Dysbakterioza zaczyna postępować z powodu zakłócenia równowagi korzystnej mikroflory jelitowej. Pod wpływem pewnych okoliczności skład ilościowy pożytecznych mikroorganizmów w jelicie zostaje znacznie zmniejszony i rozpoczyna się aktywny wzrost i rozmnażanie patogennych bakterii. Dopuszczalne jest podejrzenie bakteriozy u osoby dorosłej, dziecka lub niemowlęcia na podstawie następujących objawów:

  • Możliwe jest przekazanie analizy do badania flory jelitowej, jeśli ogólne długotrwałe zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka / zaparcie, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia, nietypowy wygląd kału z wypróżnieniami, obecność śluzu w wypróżnieniach).
  • Problemy z trawieniem wskazują również, że można zdać test (niedomykalność, nieświeży oddech, problem z apetytem).
  • Zmiany zewnętrzne (wysypka na ciele, objawy ciężkiego trądziku, nagła utrata masy ciała, łamliwe paznokcie i włosy, łuszczenie się skóry, biały nalot na języku, krwawiące dziąsła, objawy alergiczne).

Jak poprawnie przejść testy?

Analiza pod kątem dysbiozy wymaga specjalnego przygotowania i ostrożności ze strony pacjenta podczas pobierania materiału. W przypadku nieprzestrzegania zaleceń lekarskich możliwa jest infekcja analizy przez osoby trzecie z powodu niesterylności pojemnika lub naruszenia kolejności pobierania kału. Może to prowadzić do tego, że analiza nie będzie odpowiadać rzeczywistości. Dlatego bardzo ważne jest, aby wszystkie manipulacje wykonywać zgodnie z zasadami..

Przygotowanie do badania obejmuje dobór specjalnego sterylnego pojemnika na materiał biologiczny, a także bezpośrednie przygotowanie pacjenta do badania.

Przygotowanie pojemnika

Naczynia, w których umieszczane są odchody, muszą być sterylne. Jest to konieczne, aby bakterie, które mogą znajdować się na powierzchni pojemnika, nie dostały się do analizy..

Zaleca się zakup specjalnego sterylnego pojemnika na kał z apteki. Takie naczynia są wykonane przy użyciu specjalnej technologii, która prawie całkowicie eliminuje możliwość przenikania mikroorganizmów. Dlatego pacjentowi gwarantuje się dokładność analiz i brak wyników fałszywie dodatnich. Koszt takich potraw w aptece jest niski.

Jeśli pacjent nie chce korzystać z pojemnika aptecznego i chce użyć innych słoików, musi je wcześniej przygotować. Aby to zrobić, należy je wysterylizować w piekarniku lub ugotować. Lepiej używać szklanych pojemników.

Przygotowanie pacjenta

Na kilka dni przed badaniem konieczne jest zaprzestanie przyjmowania środków przeczyszczających, jeśli nie ma do tego znaczących przeciwwskazań. Jeśli to konieczne, możesz skonsultować się w tej sprawie z lekarzem. Badanie przeprowadza się przed przepisaniem pacjentowi antybiotykoterapii, gdyż może to zmienić skład mikroflory jelitowej i „nasmarować” obraz kliniczny.

Przed badaniem zabronione jest stosowanie doodbytniczych czopków, lewatyw i badań rentgenowskich. Jeśli zostały wykonane kilka dni przed zabiegiem, to uzyskane wyniki mogą być niewiarygodne..

Zbiór materiału

  1. Przygotuj sterylny pojemnik.
  2. Po porannym wypróżnieniu zbierz kał do pojemnika za pomocą specjalnej łyżki dołączonej do pojemnika.
  3. Do badań pobiera się fragment ze środkowej jednej trzeciej masy kałowej.
  4. Objętość materiału biologicznego wymagana do badania to około pół łyżeczki.
  5. Podczas pobierania kału należy uważać, aby do próbki nie przedostały się mocz i częściowo strawione fragmenty pokarmu..

Komu pokazano analizę kału na dysbiozy

Badania w kierunku dysbiozy wykonywane są na skierowaniu od specjalisty chorób zakaźnych, terapeuty, gastroenterologa, dietetyka.

Wskazania do wydania kału na dysbiozy to:

  • zaburzenia stolca u dzieci w pierwszym roku życia - biegunka, zaparcia, a także niedomykalność, ból, dudnienie w jamie brzusznej z nieznaną przyczyną rozwoju;
  • częste infekcje o charakterze wirusowym i bakteryjnym u dzieci w różnym wieku;
  • zapalenie skóry, krzywica, anemia, wysypki skórne, alergie u dzieci i młodzieży;
  • obecność infekcji jelitowych u dorosłych;
  • przebieg leczenia antybiotykami, lekami hormonalnymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi;
  • niekorzystne warunki życia, złe odżywianie, szkodliwe warunki pracy;
  • choroby onkologiczne, zespół niedoboru odporności;
  • zaburzenia dyspeptyczne u osób starszych, nieprawidłowe reakcje na niektóre pokarmy.

Analiza dysbiozy u noworodków jest ważnym środkiem diagnostycznym. Pokazane są odchody na dysbiozy u niemowląt osłabionych po urodzeniu, niemowląt, których matki mają zapalenie pochwy, zapalenie sutka. Dzieci muszą zostać przebadane pod kątem dysbiozy po długim pobycie na oddziale szpitalnym, z późnym przywiązaniem do piersi, niemowlęta są karmione butelką.

Wskaźniki dekodowania

Po badaniu pacjentowi wydaje się wniosek z ilościowym odzwierciedleniem zawartości niektórych mikroorganizmów w kale.

Normalna mikroflora. U zdrowej osoby zawartość normalnej mikroflory wynosi około 10 7-10 10.

Warunkowo patogenna mikroflora. Zawartość mikroorganizmów oportunistycznych zależy od patogenu:

  • Bakterie niefermentujące - do 10 4;
  • Warunkowo patogenne gronkowce - do 10 4;
  • Clostridia - do 10 5;
  • Bakteroidy - do 10 7;
  • Grzyby - do 10 3;
  • Enterococci - do 10 7;
  • Warunkowo patogenna Escherichia coli - do 10 5;
  • Proteus - do 10 2.

Mikroflora chorobotwórcza. Mikroorganizmy chorobotwórcze (salmonella, shigella, formy hemolityczne E. coli i gronkowce) są zwykle nieobecne w kale.

Wyniki testów

Po porodzie kału rozszyfrowanie analiz pod kątem dysbiozy u niemowląt wykonuje specjalista po 5-7 dniach. Czas trwania badania wynika z pewnych cech: odchody są umieszczane w określonym środowisku, preferowanym dla wzrostu grzybów, mikroorganizmów.

Następnie biomateriał jest badany pod mikroskopem, w którym zauważalna będzie liczba pożytecznych i patogennych bakterii. Rozszyfrowanie analizy dysbiozy opiera się na następujących 3 wskaźnikach u dzieci.

Pożyteczne bakterie

Ich główne typy to:

  1. Lactobacilli - utrzymują pożądaną równowagę kwasowo-zasadową poprzez działanie kwasu mlekowego, syntezę laktazy, stymulację enzymów i zwalczanie mikroorganizmów chorobotwórczych. Z ich brakiem dziecko ma zaparcia, alergie.
  2. Bifidobacteria - uczestniczą w produkcji witamin B, K, wspomagają wchłanianie witaminy D, Ca, wzmacniają układ odpornościowy.
  3. Bakteroidy - Ich funkcja polega na rozkładaniu kwasów tłuszczowych. Badania pokazują, że dzieci poniżej 6 miesiąca życia ich nie mają.
  4. Escherichia - uczestniczą w przyswajaniu pokarmu, uaktywnianiu odporności, walce z drobnoustrojami chorobotwórczymi. Zmniejszenie ich liczby wskazuje na obecność infekcji, takich jak pasożyty.

Drobnoustroje chorobotwórcze, oportunistyczne

Jeśli w analizie u dziecka zostaną wykryte warunkowo chorobotwórcze drobnoustroje, może to stanowić zagrożenie dla zdrowia. Kiedy następuje wzrost ich liczebności, jest to konsekwencja osłabienia układu odpornościowego lub bezpośredniego wpływu na mikroflorę.

Bakterie warunkowo chorobotwórcze to:

  • enterokoki;
  • gronkowce saprofityczne;
  • grzyby drożdżakowe;
  • peptostreptococci;
  • clostridia.

Wzrost liczby tych mikroorganizmów na tle spadku liczby pożytecznej flory prowadzi do procesu zapalnego ścian jelit, biegunki, fermentacji niestrawionego pokarmu i innych niekorzystnych następstw wskazujących na objawy dysbiozy.

Drobnoustroje chorobotwórcze

Nie powinny znajdować się w stolcu małego pacjenta. Obecność tych drobnoustrojów jest spowodowana infekcją jelitową. Oni są:

  • salmonella - w ich obecności obserwuje się ciężkie zatrucie, zapalenie płuc, posocznica może zaostrzyć chorobę;
  • shigella - sprzężona z wymiotami, nudnościami, luźnymi stolcami, dreszczami, wzdęciami;
  • pałeczki hemolityczne, Staphylococcus aureus - powodują podrażnienia jelit, ropne uszkodzenia skóry, alergie.

Po rozszyfrowaniu wyników analizy lekarz przepisze odpowiednie leczenie dysbiozy jelitowej.

Jeśli dziecko ma dysbiozę, należy natychmiast skontaktować się ze specjalistą i poddać się badaniu. Głównym zadaniem rodziców jest prawidłowe pobranie i terminowe dostarczenie do laboratorium. Większość pediatrów twierdzi, że łagodne odchylenia od normy nie są uważane za wskaźniki stosowania leków. Jeśli stolec jest normalny i nie ma oznak choroby, terapię należy prowadzić tylko przy zauważalnym pogorszeniu stanu dziecka.

Polecamy: Konsekwencje zabiegu w przypadku niedrożności jelit - wskazania i przygotowanie do

Zasady terapii zaburzeń równowagi mikroflory

Brak równowagi w mikroflorze wymaga leczenia. Na pierwszym etapie lekarze przepisują środki mające na celu wyeliminowanie przyczyny dysbiozy. Prowadzone jest leczenie choroby, która spowodowała zaburzenie składu flory jelitowej.

Do bezpośredniej korekcji dysbiozy stosuje się prebiotyki i probiotyki. Leki te przywracają normalną florę. W zależności od wagi naruszeń stosuje się jeden lub inny środek. Prebiotyki są przepisywane w przypadku łagodniejszych postaci dysbiozy. Są to składniki odżywcze, które stymulują rozmnażanie się prawidłowej mikroflory.

W ciężkich przypadkach prebiotyki mogą być niewystarczające. W tym przypadku stosuje się probiotyki - preparaty zawierające żywe bifidobakterie i pałeczki kwasu mlekowego. Ponownie kolonizują jelita pacjenta i przywracają jego aktywność. W niektórych przypadkach można zastosować kombinację prebiotyków i probiotyków - leków z grupy synbiotyków. Mają złożony wpływ na mikroflorę jelitową.

Normalne wskaźniki mikroflory

Normalna flora obejmuje peptostreptokoki, które żyją w jelicie grubym, narządach oddechowych. Badanie kału na dysbiozę przeprowadza się, porównując ilość normalnej mikroflory z uzyskanymi wskaźnikami. Norma dla dorosłych, jtk na 1 g:

  • bifidobacteria - 109-1010;
  • Lactobacilli - 107-108;
  • bakteroidy - 109-1010;
  • enterococci - 105-108;
  • fusobacteria - 108-109;
  • eubakterie - 109-1010;
  • peptostreptococci - 109-1010;
  • clostridia - mniej niż 105;
  • typowe E. coli - 107-108;
  • Escherichia coli ujemna pod względem laktozy - poniżej 105;
  • hemolityczne Escherichia coli - 0;
  • oportunistyczne Enterobacteriaceae - 104;
  • Staphylococcus aureus - 0;
  • saprofityczne, naskórkowe gronkowce - 104;
  • grzyby drożdżopodobne Candida - 104;
  • bakterie niefermentujące - 104.

Skład mikroflory u dzieci

W zależności od wieku dziecka jego norma mikroflory jelitowej jest różna. U dzieci w wieku powyżej jednego roku wskaźniki są równe dorosłym, u noworodków wynoszą, CFU na 1 g:

  • patogenna flora jelitowa - nie wykryto;
  • Escherichia coli - 1-7 * 108;
  • Escherichia coli o słabo wyrażanych właściwościach enzymatycznych - do 10%;
  • hemolizujące Escherichia coli (Escherichia) - 0;
  • Enterobacteriaceae ujemne pod względem laktozy - 5%;
  • cocci - 25%, wzrost wskazuje na podejrzenie patologii trawienia pokarmu;
  • bifidobacteria - 109;
  • enterococci - 1-30 * 106;
  • pałeczki kwasu mlekowego - 1 * 107;
  • Proteus - 0;
  • grzyby - 0.

U osób starszych

U pacjentów powyżej 60 roku życia wskaźniki prawidłowej mikroflory różnią się od wskaźników młodszego wieku. Norma jest następująca:

  • bifidobacteria - 108-109;
  • Lactobacilli - 106-107;
  • bakteroidy - 1010-1011;
  • enterococci - 106-107;
  • fusobacteria –108–109;
  • eubakterie - 109-1010;
  • peptostreptococci - 1010;
  • clostridia - mniej niż 106;
  • typowe E. coli - 107-108;
  • Escherichia coli ujemna pod względem laktozy - poniżej 105;
  • hemolityczne Escherichia coli - 0;
  • oportunistyczne Enterobacteriaceae - 104;
  • Staphylococcus aureus - 0;
  • saprofityczne, naskórkowe gronkowce - 104;
  • grzyby drożdżopodobne Candida - 104;
  • bakterie niefermentujące - 104.

Kiedy potrzebujesz testu?

Dysbiozę należy podejrzewać w przypadku wystąpienia następujących objawów:

  • silne nudności;
  • częste wymioty;
  • biegunka, luźne stolce;
  • wzdęcia, wzdęcia;
  • pojawienie się objawów ogólnych - łamliwe paznokcie, osłabienie mięśni, suchość skóry.

Udostępnij to

WAŻNY!

Informacje zawarte w tej sekcji nie mogą służyć do autodiagnozy i samoleczenia. W przypadku bólu lub innego zaostrzenia choroby tylko lekarz prowadzący powinien przepisać testy diagnostyczne. W celu postawienia diagnozy i prawidłowego przepisania leczenia należy skontaktować się z lekarzem..

Warunki, które należy spełnić:

  • zamrażanie nie jest dozwolone;
  • niedopuszczalne jest długotrwałe przechowywanie (dłużej niż 5-6 godzin);
  • żadne inne media transportowe niż wskazane nie są odpowiednie;
  • luźno zamknięty pojemnik jest niedozwolony;
  • biomateriał pobrany dzień wcześniej nie jest przedmiotem badań.

WAŻNY!

Informacje zawarte w tej sekcji nie mogą służyć do autodiagnozy i samoleczenia. W przypadku bólu lub innego zaostrzenia choroby tylko lekarz prowadzący powinien przepisać testy diagnostyczne. W celu postawienia diagnozy i prawidłowego przepisania leczenia należy skontaktować się z lekarzem..

Diagnostyka mikroflory pochwy

Oprócz dysbiozy jelitowej wiele kobiet dręczy takie patologie, jak dysbioza pochwy. Brak równowagi mikroflory pochwy obserwuje się, gdy równowaga bakterii chorobotwórczych i pożytecznych jest zaburzona. Wraz z rozwojem dysbiozy znacznie przeważa patogenne środowisko. Obraz kliniczny: wydzielina z genitaliów, suchość i skurcze pochwy, ból podczas seksu, dyskomfort i swędzenie. W przypadku stwierdzenia takich objawów należy skontaktować się z ginekologiem, poddać się badaniu, a także zdać odpowiednie testy na dysbiozę pochwy.

Oprócz badania ginekologicznego potrzebne będą takie badania: analiza PCR, wymaz z flory i bakteriologiczna posiew wydzieliny z pochwy. Badanie w kierunku dysbiozy wykonuje się jednorazową szpatułką z trzech punktów: od ścian pochwy, od ujścia przewodu moczowego, od kanału szyjki macicy.

Analiza ta odgrywa decydującą rolę w procesie diagnostycznym. Na podstawie uzyskanych wyników lekarz będzie mógł zobaczyć pełny obraz kliniczny i przepisać odpowiednie leczenie.

Analiza ogólna (coprogram)

  • 2 dni przed pobraniem biomateriału zrezygnuj z pomidorów, soku pomidorowego, makaronu, buraków, jagód, granatów oraz innych warzyw i owoców zawierających barwniki.
  • Przez 3 dni przestań brać antybiotyki, środki przeczyszczające i leki, które powodują zmiany w czynności motorycznej jelit. Nie używaj doodbytniczych czopków, maści, olejków.
  • Unikaj jedzenia egzotycznych owoców, warzyw i potraw, które nie są typowe dla Twojej diety w ogóle. Nie przejadaj się, wykluczaj tłuste, pikantne, marynowane potrawy.
  • Jeśli zażywasz leki zawierające żelazo i bizmut, należy je odstawić na 2 dni przed pobraniem stolca.

Uwaga. Po radiografii ze środkiem kontrastowym (bar), należy zebrać kał na koprogram nie wcześniej niż 7-10 dni po badaniu. Kobietom nie zaleca się wykonywania testów w trakcie okresu.

Procedura pobierania stolca:

Kał należy zbierać do badań rano na czczo. Jeśli jest to trudne, możesz przygotować próbkę z wyprzedzeniem, ale nie później niż 8 godzin przed przesłaniem do laboratorium. W takim przypadku próbkę należy przechowywać w lodówce (nie zamrażać!).

  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz próbkę do laboratorium w dniu pobrania. Przed dostarczeniem próbki do laboratorium pojemnik z kałem należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2–4 ° С. Przechowywanie jest dozwolone w temperaturze 2-8 ° С - do 72 godzin.

Dysbakterioza, grupa jelitowa

Aby uzyskać prawidłowy wynik, materiał do badań pobierany jest przed rozpoczęciem antybiotykoterapii lub w przerwach między cyklami kuracji, jednak nie wcześniej niż 2 tygodnie po jej zakończeniu..

Uwaga Nie zbieraj kału z pieluch. U niemowląt należy zbierać materiał ze sterylnej pieluchy lub wstępnie wyprasowanych suwaków. W przypadku zbierania płynnych odchodów można go zebrać umieszczając ceratę pod dzieckiem.

Zasady zbierania

  • Kał należy zbierać rano na czczo..
  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz do laboratorium w dniu pobrania.

Próbkę można przechowywać nie dłużej niż 2 godziny w temperaturze pokojowej; nie więcej niż 6 godzin wt 2-8 ° C, więcej niż 6 godzin - zamrożone.

Jaja pierwotniaków i robaków pasożytniczych

Aby uzyskać najbardziej wiarygodne wyniki, zaleca się trzykrotne badanie kału w odstępie 3-7 dni.

Uwaga Nie pobieraj kału wcześniej niż 3 dni po wykonaniu lewatywy, prześwietleniu żołądka i jelit, kolonoskopii. W przeddzień nie należy przyjmować środków przeczyszczających i leków wpływających na ruchliwość jelit (wilcza jagoda, pilokarpina), węgiel aktywny, żelazo, miedź, bizmut, siarczan baru, stosować czopki doodbytnicze na bazie tłuszczu. Kobiety nie zbierają kału podczas okresu.

Zasady zbierania

  • Kał należy zbierać rano na czczo. Jeśli jest to trudne, możesz przygotować próbkę z wyprzedzeniem, ale nie później niż 8 godzin przed przesłaniem do laboratorium. W takim przypadku próbkę należy przechowywać w lodówce (nie zamrażać!).
  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj kontaktu z moczem, wodą i niestrawioną żywnością;
  • Dostarcz do laboratorium w dniu pobrania.

Bakteriologia

Aby uzyskać miarodajny wynik, materiał do badania pobierany jest przed rozpoczęciem antybiotykoterapii lub w przerwach między cyklami leczenia, jednak nie wcześniej niż 2 tygodnie po jej zakończeniu..

  • 3-4 dni przed badaniem należy odstawić środki przeczyszczające, rycynę i wazelinę oraz zaprzestać podawania doodbytniczych czopków.

Uwaga Kał uzyskany po lewatywy, a także po zażyciu baru (podczas badania rentgenowskiego) nie nadaje się do badań.

Zasady zbierania

  • Kał należy zbierać rano na czczo..
  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz do laboratorium w dniu pobrania.

Badania PCR

Zasady zbierania

  • Kał należy zbierać rano na czczo..
  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz do laboratorium w dniu pobrania.

Koszt badań

Analizę dysbiozy można przekazać w dowolnym laboratorium. Na przykład laboratorium Invitro w Moskwie cieszy się dobrą opinią. Przed wyborem jednego lub drugiego laboratorium należy zapoznać się z cenami analiz, a także zebrać opinie na temat jakości badań.

Polityka cenowa w każdej klinice i laboratorium jest inna. Średni koszt analizy dysbiozy w laboratoriach państwowych wynosi 200 rubli, prywatnie - co najmniej 800 rubli.

Jeśli zamierzasz wykonać test kału na dysbiozę, czekają Cię następujące koszty finansowe, w zależności od miasta, w którym mieszkasz:

  • Moskwa - 400-1200 rubli;
  • Samara - 670-100 rubli;
  • Petersburg - 900-1000 rubli;
  • Perm - 340-700 rubli;
  • Woroneż - 800-900 rubli;
  • Kazań - 600-650 rubli;
  • Jekaterynburg - 270-900 rubli;
  • Wołgograd - 180-400 rubli;
  • Krasnojarsk - 460-900 rubli.

Ważne jest, aby wiedzieć, że wyniki analizy kału na dysbiozy będą gotowe za pięć do siedmiu dni. Czas trwania analizy wynika z techniki jej wykonania. Minimalny czas analizy to pięć dni.

Kultura na mikroflorę i wrażliwość na antybiotyki

Na 3-4 dni przed badaniem należy zaprzestać przyjmowania środków przeczyszczających, rycynowego i wazeliny oraz zaprzestać podawania doodbytniczych czopków. Kał uzyskany po lewatywy, a także po zażyciu baru (podczas badania rentgenowskiego) nie jest przyjmowany do badań!

Uwaga Kał zbiera się przed rozpoczęciem leczenia lekami przeciwbakteryjnymi i chemioterapeutycznymi.

Zasady zbierania

  • Wstępnie oddaj mocz w toalecie, spłucz.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz do laboratorium w dniu odbioru. Jeśli nie można szybko dostarczyć próbki do laboratorium, można ją przechowywać w lodówce nie dłużej niż 4 godziny w temperaturze t 2-8 ° С.

Na węglowodany

  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w łodzi lub na dnie toalety i wypróżnij.
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz próbkę do laboratorium w ciągu 4 godzin.

Ostrzeżenie Przechowywanie próbki kału przez ponad 4 godziny, w tym w lodówce, jest niedozwolone.

Jak zebrać materiał do analizy

Dla rzetelności i skuteczności badania niezwykle ważne jest przestrzeganie zasad pobierania materiału biologicznego do analizy:

  1. Do analizy należy użyć świeżego porannego kału. Prysznic przed zebraniem materiału.
  2. W żadnym wypadku nie pozwól, aby zanieczyszczenia z moczu dostały się do biomateriału, ponieważ może to znacznie zniekształcić wyniki analizy.
  3. Nie używaj środków przeczyszczających do zbierania stolca. Taboret musi być naturalny i wolny.
  4. Kał do analizy należy zebrać do sterylnego pojemnika, wstępnie obrobić środkiem dezynfekującym i umyć we wrzącej wodzie.
  5. Weź zapałkę, wykałaczkę lub drewniany patyczek i ostrożnie zbierz materiał kałowy, a następnie umieść go w małym sterylnym pojemniku. Ile kału potrzebujesz do analizy? Według asystentów laboratoryjnych to badanie wymaga co najmniej 2 i nie więcej niż 10 gramów biomateriału.
  6. Pojemnik z pobranym materiałem należy dostarczyć do laboratorium w ciągu trzech godzin od pobrania. Do tego momentu zaleca się przechowywanie naczyń w lodówce, ale w żadnym wypadku zawartość pojemnika nie powinna być zamrażana. Reżim temperaturowy powinien wynosić około 5-8 ° C powyżej zera. Im mniej czasu upływa między pobraniem materiału a datą jego dostarczenia do laboratorium, tym bardziej pouczające można rozważyć badanie.

Analiza materiału kałowego trwa około 4-5 dni, po czym pacjent otrzymuje w rękach formularz z wynikami.

O ukrytej krwi

  • Odżywianie. Na 3 dni przed zebraniem kału wyklucz:

- żywność zawierająca żelazo (jabłka, papryka, szpinak, biała fasola, zielona cebula itp.);

- produkty zawierające jod, brom (migdały, orzeszki ziemne, fasola, sól kuchenna, śmietana itp.);

- mięso i produkty mięsne;

- ryby i produkty rybne;

- wszystkie zielone warzywa i owoce;

- wszystkie czerwone warzywa;

- produkty uszkadzające błonę śluzową jamy ustnej (karmel, orzechy, suszarki, krakersy).

  • Przygotowania. Unikaj przyjmowania leków, a także aspiryny, indometacyny, fenylobutazonu, krótkich sterydów, rezerpiny żelaza.
  • Alkohol. Wyklucz 3 dni przed badaniem.

Uwaga. Aby uzyskać wiarygodne wyniki, nie wolno oddawać kału na krwawienia (hemoroidy, zaparcia, choroby jamy ustnej, miesiączki). W dniu pobrania stolca nie myć zębów, aby nie uszkodzić błony śluzowej jamy ustnej, usta można przepłukać roztworem sody oczyszczonej. Do analizy kału u dzieci można go pobrać z pieluchy, pieluchy, z doniczki.

Procedura odbioru

  • Kał zbierany jest rano, na czczo, po wypróżnieniu spontanicznym.
  • Przeprowadzić procedury higieniczne i wstępnie oddać mocz w toalecie, spłukać.
  • Umieść sterylny papier (lub wyprasowaną prześcieradło) lub jednorazową plastikową płytkę w naczyniu lub na dnie toalety i wypróżnij. Zabrania się pobierania próbek kału z toalety!
  • Pobrać stolec bezpośrednio po wypróżnieniu z różnych miejsc pojedynczą porcją za pomocą specjalnej łyżki zamocowanej w wieczku plastikowego pojemnika o objętości 1-2 g (nie więcej niż 1/3 objętości pojemnika). Unikaj moczu i niestrawionego jedzenia.
  • Dostarcz próbkę do laboratorium w dniu pobrania.

Kiedy iw jakich przypadkach zleca się dziecku badanie stolca? Rodzaje testów kału.

Analiza stolca u dzieci jest bardzo ważnym badaniem dotyczącym problemów z pracą przewodu pokarmowego. Już po konsystencji, kolorze, zapachu, obecności zanieczyszczeń można poczynić pierwsze założenia co do stanu układu pokarmowego dziecka.

Aby uzyskać bardziej szczegółowe badanie i potwierdzenie diagnozy, lekarz może przepisać: ogólną analizę kału (coprogram), analizę kału pod kątem dysbiozy, analizę kału na jaja robaków, analizę lambliozy, analizę kału na krew utajoną.

Analiza stolca dla jaj robaków pasożytniczych i analiza stolca pod kątem lamblii są przepisywane w celu identyfikacji jaj robaków pasożytniczych i pierwotniaków, które zainfekowały jelita dolne. Analizy te pozwalają na wykrycie w kale obleńców (obleńców, owsików, glistowatych, tęgoryjców), płazińców (przywry wątrobowej, przywry kociej, tasiemca wieprzowego i bydlęcego, bąblowicy) lub pierwotniaków (lamblia). Analiza odchodów jaj robaków wykonywana jest w świeżym (najlepiej jeszcze ciepłym) materiale, nie później niż 3 godziny od momentu pobrania.

Analiza kału na enterobiozę ujawnia inwazję owsików u dziecka. Te robaki składają jaja w fałdach odbytu. Klinicznie objawia się to swędzeniem w okolicy odbytu dziecka i zaburzeniami jelit. Pobranie materiału do analizy odbywa się rano, przed oddaniem kału i oddania moczu. Nie myjemy dziecka przed analizą. Analizę może wykonać sama matka lub pielęgniarka zabiegowa w poradni. W domu matka za pomocą specjalnego wacika zamoczonego w glicerynie zeskrobuje fałdy odbytu i umieści je w specjalnym pojemniku. Pojemnik musi być szczelnie zamknięty pokrywką. Jeśli analiza jest wykonywana w warunkach laboratoryjnych, to pielęgniarka wykonuje skrobanie, a matka może odwrócić uwagę dziecka zabawką lub fascynującą bajką. Ten bezbolesny zabieg w naszym centrum medycznym przeprowadzany jest przez doświadczone pielęgniarki bez powodowania dyskomfortu u małych pacjentów..

Analiza kału na dysbiozy jest zalecana w celu zbadania flory jelitowej u dziecka. Na podstawie wyników analizy lekarz będzie mógł oszacować ilość „pożytecznej” mikroflory jelitowej, mikroorganizmów oportunistycznych i chorobotwórczych. Należy pamiętać: nie ma diagnozy „dysbiozy” i niewłaściwe jest przepisywanie leczenia opartego na analizie kału tylko w przypadku dysbiozy.

Coprogram. Analiza ta jest niezbędna do oceny pracy układu pokarmowego: aktywności enzymatycznej, stopnia trawienia pokarmu, obecności procesu zapalnego w jelicie..

Analiza kału na węglowodany jest przepisywana niemowlętom z podejrzeniem niedoboru laktazy. Ten test wykrywa wrodzony lub nabyty niedobór enzymu laktazy.

Lekarz może przepisać badanie krwi utajonej w kale, jeśli podejrzewasz utajone krwawienie.

Inny Podział Zapalenia Trzustki