Witryna zawiera podstawowe informacje wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnozę i leczenie chorób należy prowadzić pod okiem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Poniżej rozważymy, co mówi każdy wskaźnik biochemicznego badania krwi, jakie są jego wartości odniesienia i dekodowanie. W szczególności porozmawiamy o wskaźnikach aktywności enzymatycznej, określonych w ramach tego testu laboratoryjnego..

Alfa-amylaza (amylaza)

Alfa-amylaza (amylaza) jest enzymem biorącym udział w rozkładaniu skrobi spożywczej na glikogen i glukozę. Amylaza jest wytwarzana przez trzustkę i gruczoły ślinowe. Ponadto amylaza gruczołów ślinowych jest typu S, a amylaza trzustki jest typu P, ale we krwi obecne są oba typy enzymów. Określenie aktywności alfa-amylazy we krwi jest obliczeniem aktywności obu typów enzymów. Ponieważ enzym ten jest wytwarzany przez trzustkę, określenie jego aktywności we krwi służy do diagnozowania chorób tego narządu (zapalenie trzustki itp.). Ponadto aktywność amylazy może wskazywać na obecność innych ciężkich patologii narządów jamy brzusznej, których przebieg prowadzi do podrażnienia trzustki (na przykład zapalenie otrzewnej, ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, niedrożność jelit, ciąża pozamaciczna). Zatem określenie aktywności alfa-amylazy we krwi jest ważnym testem diagnostycznym dla różnych patologii narządów jamy brzusznej..

W związku z tym określenie aktywności alfa-amylazy we krwi w ramach analizy biochemicznej jest zalecane w następujących przypadkach:

  • Podejrzewana lub wcześniej zidentyfikowana patologia trzustki (zapalenie trzustki, guzy);
  • Kamica żółciowa;
  • Świnka (choroba ślinianek);
  • Silny ból brzucha lub uraz brzucha;
  • Każda patologia przewodu pokarmowego;
  • Podejrzenie lub wcześniej rozpoznana mukowiscydoza.

Zwykle aktywność amylazy we krwi u dorosłych mężczyzn i kobiet, a także u dzieci powyżej 1 roku życia wynosi 25 - 125 U / l (16 - 30 μcatal / l). U dzieci w pierwszym roku życia normalna aktywność enzymu we krwi waha się od 5 do 65 U / l, co wynika z niskiego poziomu produkcji amylazy z powodu niewielkiej ilości pokarmów skrobiowych w diecie niemowlęcia.

Wzrost aktywności alfa-amylazy we krwi może wskazywać na następujące choroby i stany:

  • Zapalenie trzustki (ostre, przewlekłe, reaktywne);
  • Torbiel lub guz trzustki;
  • Zablokowanie przewodu trzustkowego (np. Kamień, zrosty itp.);
  • Makroamylazemia;
  • Zapalenie lub uszkodzenie gruczołów ślinowych (na przykład przy śwince);
  • Ostre zapalenie otrzewnej lub zapalenie wyrostka robaczkowego;
  • Perforacja (perforacja) wydrążonego organu (na przykład żołądka, jelit);
  • Cukrzyca (podczas kwasicy ketonowej);
  • Choroby dróg żółciowych (zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa);
  • Niewydolność nerek;
  • Ciąża pozamaciczna;
  • Choroby przewodu pokarmowego (na przykład wrzód trawienny żołądka lub dwunastnicy, niedrożność jelit, zawał jelit);
  • Zakrzepica naczyniowa krezki jelita;
  • Pęknięcie tętniaka aorty;
  • Operacja lub uraz narządów jamy brzusznej;
  • Nowotwory złośliwe.

Spadek aktywności alfa-amylazy we krwi (wartości około zera) może świadczyć o następujących chorobach:
  • Niewydolność trzustki;
  • Mukowiscydoza;
  • Konsekwencje usunięcia trzustki;
  • Ostre lub przewlekłe zapalenie wątroby;
  • Martwica trzustki (śmierć i próchnica trzustki w końcowym stadium);
  • Tyreotoksykoza (wysoki poziom hormonów tarczycy w organizmie);
  • Toksykoza kobiet w ciąży.

Aminotransferaza alaninowa (ALT)

Aminotransferaza alaninowa (ALT) jest enzymem przenoszącym aminokwas alaninę z jednego białka do drugiego. W związku z tym enzym ten odgrywa kluczową rolę w syntezie białek, metabolizmie aminokwasów i produkcji energii przez komórki. ALT działa wewnątrz komórek, dlatego zwykle jego zawartość i aktywność jest odpowiednio wyższa w tkankach i narządach, a we krwi niższa. Gdy aktywność ALT we krwi wzrasta, oznacza to uszkodzenie narządów i tkanek oraz uwolnienie z nich enzymu do krążenia ogólnoustrojowego. A ponieważ największą aktywność ALT obserwuje się w komórkach mięśnia sercowego, wątroby i mięśni szkieletowych, wzrost aktywnego enzymu we krwi wskazuje na uszkodzenie, które wystąpiło w tych tkankach.

Najbardziej wyraźna aktywność ALT we krwi wzrasta wraz z uszkodzeniem komórek wątroby (na przykład w ostrym toksycznym i wirusowym zapaleniu wątroby). Co więcej, aktywność enzymu wzrasta jeszcze przed rozwojem żółtaczki i innych klinicznych objawów zapalenia wątroby. Nieco mniejszy wzrost aktywności enzymów obserwuje się w oparzeniach, zawale mięśnia sercowego, ostrym zapaleniu trzustki i przewlekłych patologiach wątroby (guz, zapalenie dróg żółciowych, przewlekłe zapalenie wątroby itp.).

Biorąc pod uwagę rolę i narządy, w których działa ALT, wskazaniami do określenia aktywności enzymu we krwi są następujące stany i choroby:

  • Wszelkie choroby wątroby (zapalenie wątroby, guzy, cholestaza, marskość wątroby, zatrucia);
  • Podejrzenie ostrego zawału mięśnia sercowego;
  • Patologia mięśni;
  • Monitorowanie stanu wątroby podczas przyjmowania leków negatywnie wpływających na ten narząd;
  • Badania profilaktyczne;
  • Badania przesiewowe potencjalnych dawców krwi i narządów;
  • Badanie osób, które mogły się zarazić zapaleniem wątroby w wyniku kontaktu z osobami chorymi na wirusowe zapalenie wątroby.

Zwykle aktywność ALT we krwi u dorosłych kobiet (powyżej 18 lat) powinna być mniejsza niż 31 U / L, a u mężczyzn - poniżej 41 U / L. U dzieci poniżej pierwszego roku życia normalna aktywność AlAT wynosi mniej niż 54 U / l, 1-3 lata - mniej niż 33 U / l, 3-6 lat - mniej niż 29 U / l, 6-12 lat - mniej niż 39 U / l. U dorastających dziewcząt w wieku 12-17 lat normalna aktywność ALAT jest mniejsza niż 24 U / L, a u chłopców w wieku 12-17 lat - poniżej 27 U / L. U chłopców i dziewcząt powyżej 17 lat aktywność ALT jest zwykle taka sama jak u dorosłych mężczyzn i kobiet..

Wzrost aktywności ALAT we krwi może wskazywać na następujące choroby i stany:

  • Ostre lub przewlekłe choroby wątroby (zapalenie wątroby, marskość, tłuszczowa wątroba, przerzuty nowotworowe lub do wątroby, alkoholowe uszkodzenie wątroby itp.);
  • Żółtaczka obturacyjna (zablokowanie przewodu żółciowego kamieniem, guzem itp.);
  • Ostre lub przewlekłe zapalenie trzustki;
  • Ostry zawał mięśnia sercowego;
  • Ostre zapalenie mięśnia sercowego;
  • Dystrofia mięśnia sercowego;
  • Udar cieplny lub choroba poparzeniowa;
  • Zaszokować;
  • Niedotlenienie;
  • Uraz lub martwica (śmierć) mięśni w dowolnym miejscu;
  • Zapalenie mięśni;
  • Miopatie;
  • Niedokrwistość hemolityczna dowolnego pochodzenia;
  • Niewydolność nerek;
  • Stan przedrzucawkowy;
  • Filariasis;
  • Przyjmowanie leków toksycznych dla wątroby.

Wzrost aktywności ALAT we krwi może wskazywać na następujące choroby i stany:
  • Niedobór witaminy B.6;
  • Końcowe stadia niewydolności wątroby;
  • Rozległe uszkodzenie wątroby (martwica lub marskość większości narządów);
  • Żółtaczka obturacyjna.

Aminotransferaza asparaginianowa (AsAT)

Aminotransferaza asparaginianowa (ASAT) jest enzymem, który zapewnia reakcję przeniesienia grupy aminowej pomiędzy asparaginianem i alfa-ketoglutaranem, z wytworzeniem kwasu szczawiooctowego i glutaminianu. W związku z tym ASAT odgrywa kluczową rolę w syntezie i rozkładzie aminokwasów, a także w wytwarzaniu energii w komórkach..

AST, podobnie jak ALT, jest enzymem wewnątrzkomórkowym, ponieważ działa głównie wewnątrz komórek, a nie we krwi. W związku z tym stężenie AST w normalnych tkankach jest wyższe niż we krwi. Największą aktywność enzymu obserwuje się w komórkach mięśnia sercowego, mięśni, wątroby, trzustki, mózgu, nerek, płuc, a także w leukocytach i erytrocytach. Gdy aktywność AST we krwi wzrasta, wskazuje to na uwolnienie enzymu z komórek do krążenia ogólnoustrojowego, co następuje, gdy uszkodzone są narządy, w których znajduje się duża ilość AST. Oznacza to, że aktywność AST we krwi gwałtownie wzrasta w chorobach wątroby, ostrym zapaleniu trzustki, uszkodzeniu mięśni, zawale mięśnia sercowego.

Oznaczenie aktywności AST we krwi jest wskazane w następujących stanach lub chorobach:

  • Choroba wątroby;
  • Diagnostyka ostrego zawału mięśnia sercowego i innych patologii mięśnia sercowego;
  • Choroby mięśni ciała (zapalenie mięśni itp.);
  • Badania profilaktyczne;
  • Badania przesiewowe potencjalnych dawców krwi i narządów;
  • Badanie osób, które miały kontakt z pacjentami z wirusowym zapaleniem wątroby;
  • Kontroluj stan wątroby podczas przyjmowania leków negatywnie oddziałujących na narząd.

Zwykle aktywność AST u dorosłych mężczyzn wynosi mniej niż 47 U / l, a u kobiet poniżej 31 U / l. Aktywność AST u dzieci zwykle różni się w zależności od wieku:
  • Dzieci poniżej pierwszego roku życia - poniżej 83 U / l;
  • Dzieci 1-3 lata - poniżej 48 U / l;
  • Dzieci 3-6 lat - poniżej 36 U / l;
  • Dzieci 6-12 lat - poniżej 47 U / l;
  • Dzieci 12 - 17 lat: chłopcy - poniżej 29 U / l, dziewczynki - poniżej 25 U / l;
  • Młodzież powyżej 17 lat - podobnie jak dorosłe kobiety i mężczyźni.

Wzrost aktywności AST we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Ostry zawał mięśnia sercowego;
  • Ostre zapalenie mięśnia sercowego, reumatyczna choroba serca;
  • Wstrząs kardiogenny lub toksyczny;
  • Zakrzepica tętnicy płucnej;
  • Niewydolność serca;
  • Choroby mięśni szkieletowych (zapalenie mięśni, miopatia, polimialgia);
  • Zniszczenie dużej liczby mięśni (np. Rozległy uraz, oparzenia, martwica);
  • Wysoka aktywność fizyczna;
  • Udar cieplny;
  • Choroby wątroby (zapalenie wątroby, cholestaza, rak i przerzuty do wątroby itp.);
  • Zapalenie trzustki;
  • Spożycie alkoholu;
  • Niewydolność nerek;
  • Nowotwory złośliwe;
  • Niedokrwistość hemolityczna;
  • Talasemia poważna;
  • Choroby zakaźne, w których dochodzi do uszkodzenia mięśni szkieletowych, mięśnia sercowego, płuc, wątroby, erytrocytów, leukocytów (na przykład posocznica, mononukleoza zakaźna, opryszczka, gruźlica płuc, dur brzuszny);
  • Stan po operacji serca lub angiokardiografii;
  • Niedoczynność tarczycy (niski poziom hormonów tarczycy we krwi);
  • Niedrożność jelit;
  • Kwasica mleczanowa;
  • Choroba legionistów: legioneloza;
  • Złośliwa hipertermia (podwyższona temperatura ciała);
  • Zawał nerki;
  • Udar (krwotoczny lub niedokrwienny);
  • Zatrucie trującymi grzybami;
  • Przyjmowanie leków negatywnie wpływających na wątrobę.

Spadek aktywności AST we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Niedobór witaminy B.6;
  • Ciężkie i masywne uszkodzenie wątroby (na przykład pęknięcie wątroby, martwica dużej części wątroby itp.);
  • Schyłkowa niewydolność wątroby.

Transferaza gamma-glutamylowa (GGT)

Gamma-glutamylotransferaza (GGT), zwana także gamma-glutamylotranspeptydazą (GGT), jest enzymem, który przenosi aminokwas gamma glutamyl z jednej cząsteczki białka na drugą. Enzym ten znajduje się w największej ilości w błonach komórek o zdolności wydzielniczej lub sorpcyjnej np. W komórkach nabłonka dróg żółciowych, kanalikach wątrobowych, kanalikach nerkowych, przewodach wydalniczych trzustki, rąbku szczoteczkowym jelita cienkiego itp. W związku z tym enzym ten jest najbardziej aktywny w nerkach, wątrobie, trzustce, rąbku szczoteczkowym jelita cienkiego..

GGT jest enzymem wewnątrzkomórkowym, dlatego jego aktywność we krwi jest zwykle niska. A kiedy aktywność GGT wzrasta we krwi, oznacza to uszkodzenie komórek bogatych w ten enzym. Oznacza to, że zwiększona aktywność GGT we krwi jest charakterystyczna dla każdej choroby wątroby z uszkodzeniem jej komórek (w tym podczas picia alkoholu lub przyjmowania leków). Ponadto enzym ten jest bardzo specyficzny dla uszkodzenia wątroby, to znaczy wzrost jego aktywności we krwi umożliwia dokładne określenie uszkodzenia tego konkretnego narządu, zwłaszcza gdy inne analizy można interpretować niejednoznacznie. Na przykład, jeśli nastąpi wzrost aktywności AST i fosfatazy alkalicznej, może to być spowodowane patologią nie tylko wątroby, ale także serca, mięśni lub kości. W takim przypadku oznaczenie aktywności GGT pozwoli na identyfikację chorego narządu, gdyż w przypadku podwyższenia jego aktywności wysokie wartości AST i fosfatazy alkalicznej są wynikiem uszkodzenia wątroby. A jeśli aktywność GGT jest normalna, to wysoka aktywność AST i fosfatazy alkalicznej wynika z patologii mięśni lub kości. Dlatego oznaczenie aktywności GGT jest ważnym testem diagnostycznym do wykrywania patologii lub uszkodzenia wątroby..

Oznaczenie aktywności GGT jest wskazane w przypadku następujących chorób i stanów:

  • Diagnostyka i kontrola przebiegu patologii wątroby i dróg żółciowych;
  • Monitorowanie skuteczności terapii alkoholizmu;
  • Identyfikacja przerzutów do wątroby w nowotworach złośliwych o dowolnej lokalizacji;
  • Ocena przebiegu raka prostaty, trzustki i wątrobiaka;
  • Ocena stanu wątroby podczas przyjmowania leków negatywnie wpływających na narząd.

Zwykle aktywność GGT we krwi u dorosłych kobiet wynosi mniej niż 36 U / ml, a u mężczyzn - poniżej 61 U / ml. Normalna aktywność GGT w surowicy krwi u dzieci zależy od wieku i przedstawia się następująco:
  • Niemowlęta poniżej 6 miesiąca życia - poniżej 204 U / ml;
  • Dzieci w wieku od 6 do 12 miesięcy - poniżej 34 j./ml;
  • Dzieci w wieku 1-3 lat - poniżej 18 U / ml;
  • Dzieci w wieku 3-6 lat - poniżej 23 j./ml;
  • Dzieci 6-12 lat - poniżej 17 U / ml;
  • Nastolatki w wieku 12 - 17 lat: chłopcy - poniżej 45 U / ml, dziewczynki - poniżej 33 U / ml;
  • Nastolatki w wieku 17 - 18 lat - jak dorośli.

Oceniając aktywność GGT we krwi należy pamiętać, że im większa jest aktywność enzymu, tym większa jest masa ciała człowieka. U kobiet w ciąży w pierwszych tygodniach ciąży aktywność GGT jest zmniejszona.

Wzrost aktywności GGT można zaobserwować w następujących chorobach i stanach:

  • Wszelkie choroby wątroby i dróg żółciowych (zapalenie wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby, zapalenie dróg żółciowych, kamienie w woreczku żółciowym, guzy i przerzuty do wątroby);
  • Mononukleoza zakaźna;
  • Zapalenie trzustki (ostre i przewlekłe);
  • Guzy trzustki, prostaty;
  • Zaostrzenie kłębuszkowego zapalenia nerek i odmiedniczkowego zapalenia nerek;
  • Picie napojów alkoholowych;
  • Przyjmowanie leków toksycznych dla wątroby.

Kwaśna Fosfataza (AC)

Kwaśna fosfataza (AC) jest enzymem biorącym udział w wymianie kwasu fosforowego. Jest produkowany w prawie wszystkich tkankach, ale największą aktywność enzymu obserwuje się w gruczole krokowym, wątrobie, płytkach krwi i erytrocytach. Zwykle aktywność kwaśnej fosfatazy we krwi jest niska, ponieważ enzym znajduje się w komórkach. W związku z tym obserwuje się wzrost aktywności enzymu wraz z niszczeniem bogatych w niego komórek i uwolnieniem fosfatazy do krążenia ogólnoustrojowego. U mężczyzn połowa kwaśnej fosfatazy znajdującej się we krwi jest wytwarzana przez gruczoł krokowy. U kobiet kwaśna fosfataza we krwi pojawia się w wątrobie, erytrocytach i płytkach krwi. Oznacza to, że aktywność enzymu umożliwia wykrycie chorób gruczołu krokowego u mężczyzn, a także patologii układu krwionośnego (trombocytopenia, choroba hemolityczna, choroba zakrzepowo-zatorowa, szpiczak, choroba Pageta, choroba Gauchera, choroba Niemanna-Picka itp.) U obu płci..

Oznaczenie aktywności fosfatazy kwaśnej jest wskazane w przypadku podejrzenia choroby prostaty u mężczyzn i choroby wątroby lub nerek u obu płci.

Mężczyźni powinni pamiętać, że badanie krwi na aktywność kwaśnej fosfatazy należy wykonać co najmniej 2 dni (a najlepiej 6-7 dni) po poddaniu się jakimkolwiek manipulacjom dotyczącym gruczołu krokowego (np. Masaż prostaty, USG przezodbytnicze, biopsja itp.)... Ponadto przedstawiciele obu płci powinni również wiedzieć, że analizę aktywności kwaśnej fosfatazy wykonuje się nie wcześniej niż dwa dni po instrumentalnych badaniach pęcherza i jelit (cystoskopia, sigmoidoskopia, kolonoskopia, cyfrowe badanie ampułki odbytnicy itp.).

Normalnie aktywność kwaśnej fosfatazy we krwi u mężczyzn wynosi 0 - 6,5 U / L, a u kobiet - 0 - 5,5 U / L.

Wzrost aktywności kwaśnej fosfatazy we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:

  • Choroby gruczołu krokowego u mężczyzn (rak prostaty, gruczolak prostaty, zapalenie gruczołu krokowego);
  • Choroba Pageta;
  • Choroba Gauchera;
  • Choroba Niemanna-Picka;
  • Szpiczak mnogi;
  • Choroba zakrzepowo-zatorowa;
  • Choroba hemolityczna;
  • Trombocytopenia spowodowana zniszczeniem płytek krwi;
  • Osteoporoza;
  • Choroby układu siateczkowo-śródbłonkowego;
  • Patologia wątroby i dróg żółciowych;
  • Przerzuty do kości w nowotworach złośliwych o różnej lokalizacji;
  • Zabiegi diagnostyczne wykonywane na narządach układu moczowo-płciowego (cyfrowe badanie odbytnicy, pobranie wydzieliny prostaty, kolonoskopia, cystoskopia itp.).

Fosfokinaza kreatynowa (CPK)

Fosfokinaza kreatynowa (CPK) jest również nazywana kinazą kreatynową (CK). Enzym ten katalizuje proces rozpadu jednej reszty kwasu fosforowego z ATP (kwas adenozynotrifosforowy) z utworzeniem ADP (kwas adenozynodifosforowy) i fosforanu kreatyny. Fosforan kreatyny jest ważny dla prawidłowych procesów metabolicznych oraz skurczu i rozluźnienia mięśni. Fosfokinaza kreatynowa znajduje się w prawie wszystkich narządach i tkankach, ale większość tego enzymu znajduje się w mięśniach i mięśniu sercowym. Minimalna ilość fosfokinazy kreatynowej znajduje się w mózgu, tarczycy, macicy i płucach.

Zwykle krew zawiera niewielką ilość kinazy kreatynowej, a jej aktywność może wzrosnąć w przypadku uszkodzenia mięśni, mięśnia sercowego lub mózgu. Istnieją trzy warianty kinazy kreatynowej - KK-MM, KK-MB i KK-BB, przy czym KK-MM to podgatunek enzymu z mięśni, KK-MB to podgatunek z mięśnia sercowego, a KK-BB to podgatunek z mózgu. Zwykle 95% kinazy kreatynowej we krwi to podtyp KK-MM, a podgatunki KK-MB i KK-BB są określane w śladowych ilościach. Obecnie określenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi implikuje ocenę aktywności wszystkich trzech podgatunków.

Wskazaniami do określenia aktywności CPK we krwi są następujące warunki:

  • Ostre i przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (ostry zawał mięśnia sercowego);
  • Choroby mięśni (miopatia, dystrofia mięśniowa itp.);
  • Choroby ośrodkowego układu nerwowego;
  • Choroby tarczycy (niedoczynność tarczycy);
  • Urazy;
  • Nowotwory złośliwe o dowolnej lokalizacji.

Normalnie aktywność fosfokinazy kreatynowej we krwi u dorosłych mężczyzn jest mniejsza niż 190 U / L, a u kobiet - poniżej 167 U / L. U dzieci aktywność enzymu zwykle przyjmuje następujące wartości, w zależności od wieku:
  • Pierwsze pięć dni życia - do 650 U / l;
  • 5 dni - 6 miesięcy - 0 - 295 U / l;
  • 6 miesięcy - 3 lata - poniżej 220 U / l;
  • 3-6 lat - poniżej 150 U / l;
  • 6 - 12 lat: chłopcy - poniżej 245 U / li dziewczynki - poniżej 155 U / li;
  • 12-17 lat: chłopcy - poniżej 270 U / l, dziewczynki - poniżej 125 U / l;
  • Powyżej 17 lat - jak dorośli.

Wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Ostry zawał mięśnia sercowego;
  • Ostre zapalenie mięśnia sercowego;
  • Przewlekła choroba serca (dystrofia mięśnia sercowego, arytmia, niestabilna dławica piersiowa, zastoinowa niewydolność serca);
  • Przełożony uraz lub operacja serca i innych narządów;
  • Ostre uszkodzenie mózgu;
  • Śpiączka;
  • Uszkodzenie mięśni szkieletowych (rozległe urazy, oparzenia, martwica, porażenie prądem);
  • Choroby mięśni (zapalenie mięśni, polimialgia, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie wielomięśniowe, miodystrofia itp.);
  • Niedoczynność tarczycy (niski poziom hormonów tarczycy);
  • Wstrzyknięcia dożylne i domięśniowe;
  • Choroby psychiczne (schizofrenia, epilepsja);
  • Zatorowość płucna;
  • Silne skurcze mięśni (poród, skurcze, skurcze);
  • Tężec;
  • Wysoka aktywność fizyczna;
  • Głód;
  • Odwodnienie (odwodnienie organizmu na tle wymiotów, biegunki, obfitego pocenia się itp.);
  • Długotrwała hipotermia lub przegrzanie;
  • Nowotwory złośliwe pęcherza, jelit, piersi, jelit, macicy, płuc, prostaty, wątroby.

Spadek aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Długotrwały pobyt w siedzącym trybie życia (hipodynamia);
  • Mała masa mięśniowa.

Fosfokinaza kreatynowa, podjednostka MV (CPK-MB)

Podgatunek kinazy kreatynowej CPK-MB zawarty jest wyłącznie w mięśniu sercowym, we krwi zwykle jest bardzo mały. Wzrost aktywności CPK-MB we krwi obserwuje się wraz z niszczeniem komórek mięśnia sercowego, czyli z zawałem mięśnia sercowego. Zwiększoną aktywność enzymu odnotowuje się od 4 do 8 godzin po zawale serca, osiąga maksimum po 12 do 24 godzinach, a 3 dnia, podczas normalnego przebiegu odbudowy mięśnia sercowego, aktywność CPK-MB wraca do normy. Dlatego oznaczenie aktywności CPK-MB służy do diagnostyki zawału mięśnia sercowego i późniejszego monitorowania procesów regeneracji mięśnia sercowego. Biorąc pod uwagę rolę i lokalizację CPK-MB, oznaczenie aktywności tego enzymu pokazano tylko w diagnostyce zawału mięśnia sercowego i odróżnieniu tej choroby od zawału płuca lub ciężkiego napadu dusznicy bolesnej..

Zwykle aktywność CPK-MB we krwi dorosłych mężczyzn i kobiet, a także dzieci wynosi mniej niż 24 U / L.

Wzrost aktywności CPK-MB obserwuje się w następujących chorobach i stanach:

  • Ostry zawał mięśnia sercowego;
  • Ostre zapalenie mięśnia sercowego;
  • Toksyczne uszkodzenie mięśnia sercowego z powodu zatrucia lub choroby zakaźnej;
  • Stany po urazach, operacje i procedury diagnostyczne serca;
  • Przewlekła choroba serca (dystrofia mięśnia sercowego, zastoinowa niewydolność serca, arytmia);
  • Zatorowość płucna;
  • Choroby i urazy mięśni szkieletowych (zapalenie mięśni, zapalenie skórno-mięśniowe, dystrofie, urazy, operacje, oparzenia);
  • Zaszokować;
  • zespół Reye'a.

Dehydrogenaza mleczanowa (LDH)

Dehydrogenaza mleczanowa (LDH) jest enzymem ułatwiającym przemianę mleczanu do pirogronianu, dlatego jest bardzo ważny dla produkcji energii w komórkach. LDH znajduje się w normalnej krwi i komórkach prawie wszystkich narządów, jednak najwięcej enzymu wiąże się w wątrobie, mięśniach, mięśniu sercowym, erytrocytach, leukocytach, nerkach, płucach, tkance limfatycznej, płytkach krwi. Wzrost aktywności LDH obserwuje się zwykle przy niszczeniu komórek, w których występuje w dużych ilościach. Oznacza to, że wysoka aktywność enzymu jest charakterystyczna dla uszkodzeń mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego, zawały serca, arytmie), wątroby (zapalenie wątroby itp.), Nerek, erytrocytów.

W związku z tym wskazaniami do określenia aktywności LDH we krwi są następujące stany lub choroby:

  • Choroby wątroby i dróg żółciowych;
  • Uszkodzenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego);
  • Niedokrwistość hemolityczna;
  • Miopatie;
  • Złośliwe nowotwory różnych narządów;
  • Zatorowość płucna.

Normalnie aktywność LDH we krwi u dorosłych mężczyzn i kobiet wynosi 125-220 U / L (przy zastosowaniu niektórych zestawów odczynników norma może wynosić 140-350 U / L). U dzieci normalna aktywność enzymu we krwi różni się w zależności od wieku i wynosi:
  • Dzieci poniżej pierwszego roku życia - poniżej 450 U / l;
  • Dzieci 1-3 lata - poniżej 344 U / l;
  • Dzieci 3-6 lat - poniżej 315 U / l;
  • Dzieci 6-12 lat - poniżej 330 U / l;
  • Nastolatki 12-17 lat - poniżej 280 U / l;
  • Nastolatki w wieku 17 - 18 lat - jak dorośli.

Wzrost aktywności LDH we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Okres ciąży;
  • Noworodki do 10 dnia życia;
  • Intensywna aktywność fizyczna;
  • Choroby wątroby (zapalenie wątroby, marskość wątroby, żółtaczka z powodu zablokowania dróg żółciowych);
  • Zawał mięśnia sercowego;
  • Zator tętnicy płucnej lub zawał;
  • Choroby układu krwionośnego (ostra białaczka, niedokrwistość);
  • Choroby i uszkodzenia mięśni (uraz, zanik, zapalenie mięśni, miodystrofia itp.);
  • Choroba nerek (zapalenie kłębuszków nerkowych, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zawał nerki);
  • Ostre zapalenie trzustki;
  • Wszelkie stany, którym towarzyszy masywna śmierć komórek (wstrząs, hemoliza, oparzenia, niedotlenienie, ciężka hipotermia itp.);
  • Nowotwory złośliwe o różnej lokalizacji;
  • Przyjmowanie leków toksycznych dla wątroby (kofeina, hormony steroidowe, antybiotyki cefalosporynowe itp.), Picie alkoholu.

Spadek aktywności LDH we krwi obserwuje się z zaburzeniem genetycznym lub całkowitym brakiem podjednostek enzymu.

Lipaza

Lipaza jest enzymem zapewniającym reakcję rozpadu trójglicerydów na glicerol i kwasy tłuszczowe. Oznacza to, że lipaza jest ważna dla normalnego trawienia tłuszczów, które dostają się do organizmu wraz z pożywieniem. Enzym jest wytwarzany przez wiele narządów i tkanek, ale lwia część lipazy krążącej we krwi pochodzi z trzustki. Po wytworzeniu w trzustce lipaza przedostaje się do dwunastnicy i jelita cienkiego, gdzie rozkłada tłuszcze z pożywienia. Ponadto, ze względu na swoje małe rozmiary, lipaza przechodzi przez ścianę jelita do naczyń krwionośnych i krąży w krwiobiegu, gdzie nadal rozkłada tłuszcze na składniki przyswajane przez komórki.

Wzrost aktywności lipazy we krwi jest najczęściej spowodowany zniszczeniem komórek trzustki i uwolnieniem dużej ilości enzymu do krwiobiegu. Dlatego określenie aktywności lipazy odgrywa bardzo ważną rolę w diagnostyce zapalenia trzustki czy też zablokowaniu przewodów trzustkowych przez guz, kamień, torbiel itp. Ponadto wysoką aktywność lipazy we krwi można zaobserwować w chorobach nerek, gdy enzym jest zatrzymywany we krwi..

Jest więc oczywiste, że wskazaniami do określenia aktywności lipazy we krwi są następujące stany i choroby:

  • Podejrzenie ostrego lub zaostrzenia przewlekłego zapalenia trzustki;
  • Przewlekłe zapalenie trzustki;
  • Kamica żółciowa;
  • Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • Ostra lub przewlekła niewydolność nerek
  • Perforacja (perforacja) wrzodu żołądka;
  • Niedrożność jelita cienkiego;
  • Marskość wątroby;
  • Uraz brzucha;
  • Alkoholizm.

Zwykle aktywność lipazy we krwi u dorosłych wynosi 8 - 78 U / L, a u dzieci - 3 - 57 U / L. Przy określaniu aktywności lipazy z innymi zestawami odczynników, normalna wartość wskaźnika wynosi mniej niż 190 U / L u dorosłych i mniej niż 130 U / L u dzieci..

Wzrost aktywności lipazy obserwuje się w następujących chorobach i stanach:

  • Ostre lub przewlekłe zapalenie trzustki;
  • Rak, cysta lub rzekoma torbiel trzustki;
  • Alkoholizm;
  • Kolka żółciowa;
  • Cholestaza wewnątrzwątrobowa;
  • Przewlekła choroba pęcherzyka żółciowego;
  • Uduszenie lub zawał jelit;
  • Choroby metaboliczne (cukrzyca, dna, otyłość);
  • Ostra lub przewlekła niewydolność nerek
  • Perforacja (perforacja) wrzodu żołądka;
  • Niedrożność jelita cienkiego;
  • Zapalenie otrzewnej;
  • Epidemiczne zapalenie ślinianek przyusznych, występujące z uszkodzeniem trzustki;
  • Przyjmowanie leków powodujących skurcz zwieracza Oddiego (morfina, indometacyna, heparyna, barbiturany itp.).

Spadek aktywności lipazy obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Nowotwory złośliwe o różnej lokalizacji (z wyjątkiem raka trzustki);
  • Nadmiar trójglicerydów we krwi na tle niedożywienia lub z dziedziczną hiperlipidemią.

Pepsynogeny I i II

Pepsynogeny I i II są prekursorami głównego enzymu żołądkowego, pepsyny. Są wytwarzane przez komórki żołądka. Część pepsynogenów z żołądka trafia do krążenia ogólnoustrojowego, gdzie ich stężenie można określić różnymi metodami biochemicznymi. W żołądku pepsynogeny pod wpływem kwasu solnego ulegają przemianie do enzymu pepsyny, który rozkłada białka wchłonięte z pożywieniem. W związku z tym stężenie pepsynogenów we krwi pozwala uzyskać informacje o stanie czynności wydzielniczej żołądka i zidentyfikować rodzaj zapalenia żołądka (zanikowy, nadkwasota).

Pepsynogen I jest syntetyzowany przez komórki dna i trzonu żołądka, a pepsynogen II jest syntetyzowany przez komórki wszystkich części żołądka i górnej części dwunastnicy. Dlatego określenie stężenia pepsynogenu I pozwala ocenić stan organizmu i dna żołądka, a pepsynogenu II - wszystkie części żołądka.

Zmniejszenie stężenia pepsynogenu I we krwi świadczy o śmierci głównych komórek organizmu i dna żołądka, które wytwarzają prekursor pepsyny. W związku z tym niski poziom pepsynogenu I może wskazywać na zanikowe zapalenie żołądka. Ponadto na tle zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka poziom pepsynogenu II może pozostawać w normalnym zakresie przez długi czas. Zwiększenie stężenia pepsynogenu I we krwi wskazuje na wysoką aktywność głównych komórek dna i trzonu żołądka, a tym samym na zapalenie żołądka o wysokiej kwasowości. Wysoki poziom pepsynogenu II we krwi wskazuje na wysokie ryzyko wrzodów żołądka, gdyż wskazuje, że komórki wydzielające zbyt aktywnie wytwarzają nie tylko prekursory enzymów, ale także kwas solny.

W praktyce klinicznej duże znaczenie ma obliczenie stosunku pepsynogenu I / pepsynogenu II, ponieważ współczynnik ten umożliwia wykrycie zanikowego zapalenia żołądka i wysokiego ryzyka wystąpienia wrzodów i raka żołądka. Tak więc, jeśli współczynnik jest mniejszy niż 2,5, mówimy o zanikowym zapaleniu żołądka i wysokim ryzyku raka żołądka. A przy współczynniku większym niż 2,5 - o wysokim ryzyku wrzodów żołądka. Ponadto stosunek stężeń pepsynogenów we krwi pozwala na odróżnienie czynnościowych zaburzeń trawiennych (np. Na tle stresu, niedożywienia itp.) Od rzeczywistych organicznych zmian zachodzących w żołądku. Dlatego obecnie oznaczanie aktywności pepsynogenów wraz z obliczeniem ich stosunku jest alternatywą dla gastroskopii dla osób, które z jakichkolwiek powodów nie mogą poddać się tym badaniom..

Oznaczanie aktywności pepsynogenów I i II przedstawiono w następujących przypadkach:

  • Ocena stanu błony śluzowej żołądka u osób z zanikowym zapaleniem błony śluzowej żołądka;
  • Identyfikacja postępującego zanikowego zapalenia żołądka z wysokim ryzykiem zachorowania na raka żołądka;
  • Identyfikacja wrzodów żołądka i dwunastnicy;
  • Wykrywanie raka żołądka;
  • Monitorowanie skuteczności leczenia zapalenia żołądka i wrzodów żołądka.

Zwykle aktywność każdego pepsynogenu (I i II) wynosi 4 - 22 μg / l.

Wzrost zawartości każdego pepsynogenu (I i II) we krwi obserwuje się w następujących przypadkach:

  • Ostre i przewlekłe zapalenie żołądka;
  • Zespół Zollingera-Ellisona;
  • Wrzód dwunastnicy;
  • Wszelkie warunki, w których stężenie kwasu solnego w soku żołądkowym jest zwiększone (tylko dla pepsynogenu I).

Spadek zawartości każdego pepsynogenu (I i II) we krwi obserwuje się w następujących przypadkach:
  • Postępujące zanikowe zapalenie żołądka;
  • Rak (rak) żołądka;
  • Choroba Addisona;
  • Niedokrwistość złośliwa (tylko dla pepsynogenu I), zwana także chorobą Addisona-Birmera;
  • Obrzęk śluzowaty;
  • Stan po resekcji (usunięciu) żołądka.

Cholinesteraza (ChE)

Ta sama nazwa „cholinoesteraza” zwykle odnosi się do dwóch enzymów - prawdziwej cholinoesterazy i pseudocholinesterazy. Oba enzymy są zdolne do rozszczepiania acetylocholiny, która jest mediatorem w połączeniach nerwowych. Prawdziwa cholinoesteraza bierze udział w przekazywaniu impulsów nerwowych i jest obecna w dużych ilościach w tkankach mózgu, zakończeniach nerwowych, płucach, śledzionie, erytrocytach. Pseudocholinesteraza odzwierciedla zdolność wątroby do syntezy białek i odzwierciedla funkcjonalną aktywność tego narządu.

Obie cholinoesterazy są obecne w surowicy krwi, dlatego określa się całkowitą aktywność obu enzymów. W efekcie oznaczenie aktywności cholinoesterazy we krwi służy do identyfikacji pacjentów, u których środki zwiotczające mięśnie (leki rozluźniające mięśnie) mają długotrwałe działanie, co jest istotne w praktyce anestezjologa przy obliczaniu prawidłowego dawkowania leków i unikaniu wstrząsu cholinergicznego. Ponadto aktywność enzymatyczna jest określana w celu wykrycia zatrucia związkami fosforoorganicznymi (wiele pestycydów rolniczych, herbicydów) i karbaminianami, w których aktywność cholinoesterazy jest obniżona. Również w przypadku braku zagrożenia zatruciem i planowanej operacji określa się aktywność cholinoesterazy w celu oceny stanu czynnościowego wątroby..

Wskazaniami do określenia aktywności cholinoesterazy są następujące warunki:

  • Diagnostyka i ocena skuteczności terapii wszelkich chorób wątroby;
  • Wykrywanie zatrucia związkami fosforoorganicznymi (insektycydy);
  • Określenie ryzyka powikłań podczas planowanych operacji z zastosowaniem środków zwiotczających mięśnie.

Zwykle aktywność cholinoesterazy we krwi dorosłych wynosi 3700 - 13200 U / l, gdy jako substrat stosuje się butyrylocholinę. U dzieci od urodzenia do szóstego miesiąca życia aktywność enzymu jest bardzo niska, od 6 miesięcy do 5 lat - 4900 - 19800 U / L, od 6 do 12 lat - 4200 - 16300 U / L, a od 12 lat - jak u dorosłych.

Wzrost aktywności cholinoesterazy obserwuje się w następujących stanach i chorobach:

  • Hiperlipoproteinemia typu IV;
  • Nerczyca lub zespół nerczycowy;
  • Otyłość;
  • Cukrzyca typu II;
  • Guzy piersi u kobiet;
  • Wrzód żołądka;
  • Astma oskrzelowa;
  • Enteropatia wysiękowa;
  • Choroba psychiczna (psychoza maniakalno-depresyjna, nerwica depresyjna);
  • Alkoholizm;
  • Pierwsze tygodnie ciąży.

Spadek aktywności cholinoesterazy obserwuje się w następujących stanach i chorobach:
  • Genetycznie określone warianty aktywności cholinoesterazy;
  • Zatrucie organofosforanami (środki owadobójcze itp.);
  • Zapalenie wątroby;
  • Marskość wątroby;
  • Zastoinowa wątroba z niewydolnością serca;
  • Przerzuty nowotworów złośliwych do wątroby;
  • Amebiaza wątrobowa;
  • Choroby dróg żółciowych (zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego);
  • Ostre infekcje;
  • Zatorowość płucna;
  • Choroby mięśni szkieletowych (zapalenie skórno-mięśniowe, dystrofia);
  • Stany po operacji i plazmaferezie;
  • Przewlekłą chorobę nerek;
  • Późna ciąża;
  • Wszelkie stany, którym towarzyszy spadek poziomu albuminy we krwi (na przykład zespół złego wchłaniania, post);
  • Złuszczające zapalenie skóry;
  • Szpiczak;
  • Reumatyzm;
  • Zawał mięśnia sercowego;
  • Złośliwe guzy o dowolnej lokalizacji;
  • Przyjmowanie niektórych leków (doustne środki antykoncepcyjne, hormony steroidowe, glukokortykoidy).

Fosfataza Alkaliczna (ALP)

Fosfataza alkaliczna (ALP) to enzym, który rozszczepia estry kwasu fosforowego i bierze udział w metabolizmie fosforu i wapnia w tkance kostnej i wątrobie. Najwięcej znajduje się w kościach i wątrobie i dostaje się do krwiobiegu z tych tkanek. W związku z tym we krwi część fosfatazy alkalicznej pochodzi z kości, a część z wątroby. Zwykle do krwiobiegu dostaje się trochę alkalicznej fosfatazy, a jej aktywność wzrasta wraz z niszczeniem komórek kości i wątroby, co jest możliwe przy zapaleniu wątroby, cholestazie, osteodystrofii, guzach kości, osteoporozie itp. Dlatego enzym jest wskaźnikiem stanu kości i wątroby..

Wskazaniami do określenia aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi są następujące stany i choroby:

  • Identyfikacja uszkodzenia wątroby związanego z niedrożnością dróg żółciowych (np. Kamica żółciowa, guz, torbiel, ropień);
  • Diagnostyka chorób kości, w których dochodzi do ich zniszczenia (osteoporoza, osteodystrofia, osteomalacja, guzy i przerzuty do kości);
  • Diagnoza choroby Pageta;
  • Rak głowy trzustki i nerek;
  • Choroba jelit;
  • Ocena skuteczności leczenia krzywicy witaminą D..

Zwykle aktywność fosfatazy zasadowej we krwi u dorosłych mężczyzn i kobiet wynosi 30 - 150 U / l. U dzieci i młodzieży aktywność enzymu jest wyższa niż u dorosłych, ze względu na bardziej aktywne procesy metaboliczne w kościach. Normalna aktywność fosfatazy alkalicznej we krwi u dzieci w różnym wieku jest następująca:
  • Dzieci do 1 roku życia: chłopcy - 80 - 480 U / l, dziewczynki - 124 - 440 U / l;
  • Dzieci 1-3 lat: chłopcy - 104 - 345 U / l, dziewczynki - 108 - 310 U / l;
  • Dzieci 3-6 lat: chłopcy - 90 - 310 U / l, dziewczynki - 96 - 295 U / l;
  • Dzieci 6 - 9 lat: chłopcy - 85 - 315 U / l, dziewczynki - 70 - 325 U / l;
  • Dzieci 9 - 12 lat: chłopcy - 40 - 360 U / l, dziewczynki - 50 - 330 U / l;
  • Dzieci 12-15 lat: chłopcy - 75-510 U / l, dziewczynki - 50-260 U / l;
  • Dzieci 15-18 lat: chłopcy - 52-165 U / l, dziewczynki - 45-150 U / l.

Wzrost aktywności fosfatazy zasadowej we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Choroby kości ze zwiększonym rozpadem kości (choroba Pageta, choroba Gauchera, osteoporoza, osteomalacja, rak i przerzuty do kości);
  • Nadczynność przytarczyc (zwiększone stężenie parathormonów we krwi);
  • Rozlane toksyczne wole;
  • Białaczka;
  • Krzywica;
  • Okres gojenia złamań;
  • Choroby wątroby (marskość, martwica, rak i przerzuty do wątroby, zakaźne, toksyczne, polekowe zapalenie wątroby, sarkoidoza, gruźlica, infekcje pasożytnicze);
  • Zablokowanie dróg żółciowych (zapalenie dróg żółciowych, kamienie dróg żółciowych i woreczka żółciowego, guzy dróg żółciowych);
  • Niedobór wapnia i fosforanów w organizmie (na przykład z powodu postu lub złego odżywiania);
  • Cytomegalia u dzieci;
  • Mononukleoza zakaźna;
  • Zawał płuc lub nerek;
  • Wcześniaki;
  • Trzeci trymestr ciąży;
  • Okres szybkiego wzrostu u dzieci;
  • Choroby jelit (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie jelit, infekcje bakteryjne itp.);
  • Przyjmowanie leków toksycznych dla wątroby (metotreksat, chloropromazyna, antybiotyki, sulfonamidy, duże dawki witaminy C, magnezja).

Spadek aktywności fosfatazy zasadowej we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Niedoczynność tarczycy (niedobór hormonów tarczycy);
  • Szkorbut;
  • Ciężka niedokrwistość;
  • Kwashiorkor;
  • Niedobór wapnia, magnezu, fosforanów, witamin C i B.12;
  • Nadmiar witaminy D;
  • Osteoporoza;
  • Achondroplazja;
  • Kretynizm;
  • Dziedziczna hipofosfatazja;
  • Niektóre leki, takie jak azatiopryna, klofibrat, danazol, estrogeny, doustne środki antykoncepcyjne.

Autor: Nasedkina A.K. Specjalista ds. Badań biomedycznych.

Amylasa. Norma krwi u kobiet, mężczyzn, dzieci według wieku, tabeli. Co to znaczy zwiększone, zmniejszone, leczenie

Większość węglowodanów dostaje się do przewodu pokarmowego człowieka w postaci polisacharydów - gigantycznych cząsteczek, które ze względu na swoje duże rozmiary nie są w stanie przedostać się przez ściany jelit i błony biologiczne komórek.

Konieczne jest ich zmielenie, kruszenie na drobne części (cukry proste), które mogą swobodnie przenikać do komórek i tam utleniając się stają się źródłem energii. W tym celu w ludzkim ciele obecny jest enzym spożywczy - amylaza. Znajomość norm tego we krwi u kobiet i mężczyzn pomaga uniknąć problemów z przewodem pokarmowym..

Współczynnik amylazy we krwi u kobiet, mężczyzn, dzieci według wieku

Częściowo amylaza jest wytwarzana przez gruczoły ślinowe, uczestnicząc w procesie pierwotnego mielenia i rozszczepiania pokarmu z utworzeniem grudki pokarmu. W niewielkich ilościach enzym znajduje się w mięśniach, nerkach, płucach, jajnikach.

Synteza jego głównej ilości zachodzi w trzustce: amylaza wraz z innymi enzymami trawiennymi (lipaza, proteaza) jest składnikiem soku trzustkowego wytwarzanego przez gruczoł. Spełniając swoją rolę, enzym jest wydalany z organizmu wraz z moczem..

Dlatego wyróżniają:

  • amylaza trzustkowa - enzym wytwarzany przez trzustkę;
  • alfa-amylaza - cała amylaza wytwarzana w organizmie;
  • diastaza - amylaza znajdująca się w moczu.

Do prawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego niezbędne jest prawidłowe stężenie enzymu we krwi, niezależne od płci, ale uzależnione od wieku.

Amylaza: norma we krwi kobiet, mężczyzn i dzieci

Alfa-amylaza (na 1 L krwi)
WiekWskaźniki
Dziecko poniżej 2 lat5-65 jednostek / l
Dzieci od 2 lat i dorośli do 70 lat25-125 jednostek / l
Dorośli powyżej 7020-160 jednostek / l
Amylaza trzustkowa (na 1 l krwi)
WiekWskaźniki
Niemowlęta do sześciu miesięcymniej niż 8 jednostek / l
Niemowlęta od sześciu miesięcy do rokumniej niż 23 jednostki / l
Dzieci od roku do 10 latmniej niż 31 jednostek / l
Nastolatki od 10 do 16 latmniej niż 39 jednostek / l
Dorośli ludziemniej niż 50 jednostek / l

U noworodków poziom amylazy jest nieznaczny, ponieważ inne enzymy są odpowiedzialne za przetwarzanie mleka matki, ale wraz z wprowadzaniem do diety nowych produktów jego ilość stopniowo rośnie, co jest normą fizjologiczną.

Co się dzieje, gdy wzrasta poziom amylazy

U osoby dorosłej w średnim wieku poziomy alfa-amylazy do 120 U / L i amylazy trzustkowej do 50 U / L są uważane za prawidłowe. Nieznaczne przekroczenie tych parametrów jest zjawiskiem przejściowym, może wiązać się ze spożyciem pokarmów bogatych w węglowodany, stresem emocjonalnym czy fizycznym i nie powinno powodować zauważalnego pogorszenia samopoczucia.

Mówi się, że patologia ma miejsce, gdy ilość enzymu znacznie wzrasta i towarzyszą mu następujące objawy:

  • ból po prawej stronie, nasilony po jedzeniu;
  • biegunka;
  • pogorszenie samopoczucia, osłabienie, szybkie zmęczenie.

Przyczyny zwiększenia amylazy

Głównym powodem wzrostu stężenia enzymu we krwi jest nieprawidłowe działanie trzustki, która w ogromnych ilościach syntetyzuje amylazę..

Z kolei może to być spowodowane:

  • nadmiar soku trzustkowego;
  • obecność przeszkody, która utrudnia jego normalne krążenie;
  • procesy zapalne w samym gruczole lub w sąsiednich tkankach.

Wszystkie te problemy nie pojawiają się same, ale są bezpośrednią konsekwencją różnych patologii przewodu żołądkowo-jelitowego lub chorób zakaźnych..

Przewlekłe i ostre zapalenie trzustki

Ostre zapalenie trzustki to szybko rozwijające się zapalenie tkanek trzustki. Zwykle sok żołądkowy, który wytwarza przez przewody, dostaje się do dwunastnicy. Tutaj enzymy zawarte w soku są aktywowane i rozpoczynają proces przetwarzania żywności..

Jeśli odpływ soku żołądkowego jest utrudniony, gromadzi się on w jamie trzustkowej, enzymy są aktywowane z wyprzedzeniem i zaczynają przetwarzać sam gruczoł, powodując jego zniszczenie. Z kolei odrzucone tkanki wywołują wzrost aktywności enzymów, dając początek patologicznemu procesowi lawinowemu, w którym zaangażowane są wszystkie nowe obszary.

Wskaźnik amylazy we krwi w ostrej postaci zapalenia trzustki u mężczyzn i kobiet może wzrosnąć 8-krotnie. Zagrożeni są dorośli, którzy nadużywają alkoholu.

Główne objawy choroby to:

  • napady silnego bólu obręczy. Są zlokalizowane po prawej stronie, czas trwania może czasami wynosić kilka dni;
  • wymioty z obecnością żółci w wymiocinach, co nie poprawia stanu pacjenta;
  • brak apetytu, zgaga, przedłużające się czkawki;
  • zaparcie lub biegunka;
  • suchość w ustach, biała lub żółta tablica na języku;
  • wzdęcia w górnej części brzucha z napięciem w ścianie brzucha;
  • cyjanotyczna skóra z żółtym odcieniem, zażółcenie białek oczu;
  • pogorszenie stanu zdrowia: gorączka, kołatanie serca, obniżenie ciśnienia krwi, pocenie się, szybka utrata masy ciała.

W przewlekłej postaci zapalenia trzustki choroba przebiega powoli, podczas remisji opisanej powyżej nie ma objawów, objawiających się zaostrzeniem. Struktura tkanki gruczołowej trzustki jest stopniowo zastępowana tkanką łączną, co z czasem prowadzi do niedostatecznej produkcji enzymów trawiennych, w tym: amylazy.

Wirusowa (epidemia) świnki

Choroba wieku dziecięcego, bardziej znana jako świnka lub świnka, w której gruczoły ślinowe są atakowane przez paromyksowirusa, który podrażnia ślinianki i zwiększa produkcję alfa-amylazy.

Symptomatologia choroby jest następująca:

  • silny ból gruczołów ślinowych (w pobliżu uszu, pod językiem), nasilony przez żucie i ucisk w miejscu znajdującym się za płatkiem ucha;
  • wyraźny obrzęk dolnej części twarzy, czasami sięgający do szyi;
  • szum w uszach spowodowany uciskiem guza na trąbkę Eustachiusza;
  • ciepło.

Co do zasady, jeśli przestrzegane są wszystkie zalecenia lekarza dotyczące diety i schematu leczenia, świnka nie powoduje powikłań, normalna praca ślinianek zostaje przywrócona po wyzdrowieniu, a produkcja amylazy wraca do normy.

Patologie endokrynologiczne

Zaburzenia w pracy gruczołów dokrewnych mogą powodować zaburzenia hormonalne, aw efekcie prowadzić do zwiększonej produkcji amylazy.

Na przykład:

  1. Patologie tarczycy zakłócają pracę gruczołów ślinowych.
  2. Uszkodzenie komórek wysp trzustkowych odpowiedzialnych za produkcję hormonów glukagonu i insuliny, które odpowiednio obniżają i podwyższają poziom glukozy we krwi, prowadzą do stagnacji soku trzustkowego i wzrostu stężenia amylazy.

Ponadto niewłaściwa praca trzustki często prowadzi do rozwoju kamicy żółciowej i zapalenia pęcherzyka żółciowego, co z kolei powoduje wzrost poziomu enzymu..

Zakłócenie procesów metabolicznych spowodowane zaburzeniami hormonalnymi może wywołać pojawienie się kamieni w pęcherzu i cewce moczowej oraz prowadzić do nagromadzenia się diastazy w organizmie.

Zwiększona amylaza tworzy kamienie w moczu

Możesz rozpoznać obecność choroby endokrynologicznej po następujących znakach:

  • nagła nieuzasadniona zmiana wagi;
  • kruchość tkanki kostnej, częste złamania kończyn przy braku silnego czynnika traumatycznego;
  • suchość błony śluzowej oczu, ust;
  • częste pragnienie oddania moczu;
  • pogorszenie widzenia;
  • wypadanie włosów lub nadmierny wzrost włosów;
  • wysokie ciśnienie krwi, które nie zmniejsza się podczas przyjmowania tabletek

Cukrzyca

Choroba, w której organizm nie przyswaja glukozy, a substancje będące jej źródłem pozostają nieodebrane, stopniowo kumulując się w organizmie.

Przyczyną choroby jest brak insuliny, hormonu wytwarzanego przez trzustkę. W cukrzycy organizm, próbując skompensować niedobór insuliny, zaczyna intensywnie wytwarzać enzymy pokarmowe rozkładające polisacharydy, a poziom amylazy we krwi znacznie wzrasta.

Rozróżniać:

TypOpisObjawy
Cukrzyca typu 1Gdy insulina nie jest wytwarzana z powodu uszkodzenia tkanek gruczołu, które są odpowiedzialne za jej syntezę. Cukrzyca typu 1 może dotykać ludzi w każdym wieku, w tym dzieci.Na liście objawów:

  • szybka utrata masy ciała ze zwiększonym apetytem;
  • ciągłe pragnienie;
  • silne zmęczenie, senność;
  • częsta potrzeba oddania moczu.
Cukrzyca typu 2Kiedy insulina jest produkowana w wystarczających ilościach, ale nie jest wchłaniana przez organizm i nie jest używana „zgodnie z przeznaczeniem”. Zwykle nabyte, zagrożone - osoby powyżej 50 roku życia.Do objawów cukrzycy typu 1 dołączone są:

  • uczucie drętwienia kończyn, któremu towarzyszy mrowienie w palcach;
  • okresowe nudności, wymioty;
  • suchość skóry, swędzenie;
  • owrzodzenie z jakimkolwiek uszkodzeniem skóry, powolne gojenie się nawet drobnych ran;
  • wysokie ciśnienie krwi.

Zapalenie otrzewnej

Ostre zapalenie otrzewnej, którego najczęstszą przyczyną jest naruszenie integralności wydrążonych narządów przewodu żołądkowo-jelitowego (na przykład pęknięcie wyrostka robaczkowego, uszkodzenie ścian jelita cienkiego lub grubego), w którym ich zawartość dostaje się do jamy brzusznej. Rozwijający się proces zapalny podrażnia trzustkę i zwiększa aktywność jej tkanek produkujących amylazę.

W ostrym zapaleniu otrzewnej choroba rozwija się szybko i charakteryzuje się:

  • silny ból brzucha, nasilany przez jakikolwiek ruch;
  • nudności i wymioty;
  • nagły początek silnej gorączki;
  • wyzysk;
  • całkowita utrata apetytu.

Przewlekłe zapalenie otrzewnej może być wynikiem braku lub niewłaściwego leczenia narządów wewnętrznych, czasami prowadzi do niego ostre zapalenie otrzewnej, które przeszło w stan przewlekły. Choroba objawia się nawracającymi bólami, problemami z opróżnianiem jelit i pęcherza, osłabieniem, gorączką, sinicą skóry.

Onkologia

Wysoki poziom amylazy przy braku innych przyczyn jest jednym z najwyraźniejszych objawów raka.

W takim przypadku istnieją inne objawy w zależności od lokalizacji guza:

  • świszczący oddech i oporny kaszel. Może to wskazywać na raka płuc i innych narządów układu oddechowego;
  • zmiana preferencji smakowych, problemy z połykaniem pokarmu, zaburzenia pracy jelit, zmiany w wyglądzie i zapachu kału. Możliwą przyczyną tych zjawisk jest guz, który atakuje przewód pokarmowy;
  • ból szyi. Może wskazywać na raka gardła;
  • ostra zmiana w wyglądzie i kolorze znamion. To znak ostrzegawczy raka skóry.

Istnieją również typowe objawy onkologii:

  • słabo gojące się rany;
  • niewyjaśniony ból;
  • krwawienie;
  • nagły wzrost temperatury bez wyraźnego powodu;
  • drastyczna utrata wagi.

Niewydolność nerek

Stan patologiczny organizmu, w którym czynność nerek jest zaburzona i tracą one zdolność do pełnego wydalania moczu, a zawarta w nim rozkurcz gromadzi się w organizmie.

Główne objawy to:

  • kłujący ból w dolnej części pleców, zlokalizowany po jednej lub obu stronach.
  • zmiana objętości, wyglądu i zapachu moczu, pieczenie podczas oddawania moczu;
  • uczucie dreszczy związane z niewystarczającą produkcją erytropoetyny i słabym krążeniem;
  • obrzęk nóg w kostkach, rękach, twarzy;
  • wysypka i swędzenie - konsekwencja gromadzenia się toksyn w organizmie;
  • metaliczny posmak w ustach, zmiana smaku;
  • nudności.

Zatrucie

Substancje, które przyczyniają się do zatrzymywania soku trzustkowego w gruczole, mogą zwiększać poziom amylazy.

Dzieje się tak często, gdy zatrucie:

  1. Alkohol. Nadużywanie dużych ilości napojów często prowadzi do rozwoju alkoholowego zapalenia trzustki, które zaburza pracę trzustki i zwiększa aktywność amylazy.
  2. Zepsute jedzenie (zatrucie pokarmowe).
  3. Różne dodatki syntetyczne: aromaty, wzmacniacze smaku, konserwanty.
  4. Środki chemiczne.
  5. Niektóre leki dla niepiśmiennych.

Odurzenie organizmu skutkujące wzrostem stężenia amylazy może być również spowodowane nadmiernym spożyciem tłustych, pikantnych, słonych potraw, a także ciągłym przejadaniem się.

Wśród nieprzyjemnych objawów zatrucia:

  • wymioty;
  • biegunka;
  • ciepło;
  • bół głowy;
  • suchość w ustach
  • ogólna słabość.

Ciąża pozamaciczna

Ciąża pozamaciczna to patologia, w której zapłodnione jajo nie może z jakiegokolwiek powodu przedostać się do macicy (zakrzywione rurki, zrosty), a zatem przyczepia się do ścianek jajowodu lub do ściany jamy brzusznej, może również powodować wzrost poziomu amylazy, w której wzrasta jej stężenie dziesięciokrotnie.

We wczesnych stadiach ciążę pozamaciczną można łatwo pomylić z ciążą normalną, ponieważ występują wszystkie jej charakterystyczne objawy:

  • brak miesiączki;
  • wrażliwość gruczołów mlecznych;
  • toksykoza.

Następujące objawy powinny Cię ostrzec:

  • ostre bóle w dolnej części brzucha, zwykle w boku;
  • plamienie z pochwy;
  • ogólna słabość.

Dlaczego amylaza wzrasta w czasie ciąży

Amylaza (norma we krwi u kobiet w pozycji może mieć niewielkie odchylenia w kierunku zmniejszania lub zwiększania) może zwiększać się i zmniejszać z powodu następujących czynników:

  • radykalna restrukturyzacja wszystkich układów ciała;
  • zmiany poziomów hormonalnych;
  • zmiana preferencji smakowych;
  • zmiany w stylu życia, diecie;
  • niepokój związany z obawami o przyszłe macierzyństwo;
  • toksykoza.

Jednocześnie ciąża, powodując dodatkowe obciążenie organizmu, może prowadzić do szybkiego rozwoju patologii, których istnienia kobieta wcześniej nie podejrzewała, lub do przejścia choroby przewlekłej w stan ostry, aw konsekwencji do silnego wzrostu stężenia amylazy.

Prawdopodobne przyczyny wielokrotnego przekroczenia poziomu tego enzymu u kobiety w ciąży to:

  • przejście do ostrej postaci przewlekłego zapalenia trzustki;
  • postępująca choroba kamicy żółciowej;
  • ciąża pozamaciczna.

W pierwszych dwóch przypadkach, z terminową diagnozą (wykonanie badań, badań laboratoryjnych, USG) i leczeniem, można za pomocą konserwatywnych metod wyeliminować problem lub czasowo wstrzymać rozwój choroby. Ciąża pozamaciczna będzie wymagać pilnej operacji.

Amylaza (norma we krwi u kobiet w pozycji jest często obniżona) zmniejsza się objętość z powodu:

  • czynniki dziedziczne (mukowiscydoza);
  • uszkodzenie wątroby (zapalenie wątroby);
  • martwica tkanki trzustkowej (martwica trzustki).

Diagnostyka

Chociaż zawyżone wartości poziomu amylazy są możliwe w wielu chorobach, to najczęściej potrzeba określenia specyficznych wskaźników stężenia enzymu we krwi pojawia się przy podejrzeniu ostrego lub przewlekłego zapalenia trzustki.

Jaki test pomaga określić poziom amylazy we krwi

Aby uzyskać dane na temat poziomu amylazy potrzebne jest biochemiczne badanie krwi - rodzaj badań laboratoryjnych, które dają pełny obraz pracy narządów wewnętrznych, charakterystykę metabolizmu oraz ujawniają nadmiar lub brak substancji biologicznie czynnych, w tym enzymów spożywczych.

Przygotowanie do badań

Aby uzyskać prawidłowy wynik, do zabiegu wymagane jest staranne przygotowanie..

W szczególności zadanie pacjenta:

  1. 2-3 dni przed badaniem przestrzegaj diety, rezygnując z tłustych, pikantnych potraw i stosuj mocne napoje. Zaleca się spożywanie posiłków w małych porcjach: 5-6 razy dziennie.
  2. Na chwilę zaprzestań przyjmowania leków, które mogą zniekształcić wynik lub, jeśli nie można ich anulować, odłóż badanie na inny czas. Decyzję podejmuje lekarz.
  3. Na 8-12 godzin przed wizytą w klinice całkowicie odmawiaj jedzenia.
  4. Rzuć palenie na godzinę przed oddaniem krwi.
  5. Na kilka godzin poprzedzających zabieg wyklucz duży stres fizyczny, psychiczny i emocjonalny.

Wszelkie inne badania i zabiegi lekarskie są wykonywane dopiero po zdaniu testów.

Jak przeprowadzają analizę, jak długo czekają na odpowiedzi

Krew pobierana jest z żyły łokciowej, dla której miejsce przyszłego nakłucia jest traktowane środkiem antyseptycznym, następnie ręka jest zaciskana opaską uciskową i igła jest wprowadzana do żyły. Ponieważ zabieg wykonywany jest na czczo, zaplanowane są na niego godziny poranne, zwykle od 8:00 do 11:00.

W nagłych przypadkach krew jest pobierana w dowolnym momencie, a następnie lekarz koryguje wynik, zmieniając porę dnia, ilość i jakość jedzenia. Następnie badany jest biomateriał, w przypadku którego dodaje się do niego węglowodany i zgodnie z szybkością ich rozpadu wyciąga się wniosek o stężeniu enzymu.

Oprócz poziomu amylazy ocenia się inne wskaźniki: białko całkowite, dane dotyczące metabolizmu lipidów, cholesterol, glukozę, hormony i inne enzymy spożywcze, które pomagają określić obecność lub brak patologii narządów wewnętrznych. Wynik analizy można uzyskać w dniu analizy, w ciągu kilku godzin.

Interpretacja wyników analizy

Wynikiem analizy biochemicznej jest forma, w której wszystkie badane wskaźniki wymienione są w jednej kolumnie, a ich wartość w drugiej. W zależności od standardów przyjętych w danej placówce medycznej amylazę można oznaczyć słowami: „AMYL” lub „Alfa-amylaza”.

Amylaza (norma we krwi u kobiet i mężczyzn powinna mieścić się w przedziale od 28 do 100 jednostek / l) z patologiami przewodu pokarmowego. Jednak wyciągnięcie wniosków na podstawie wyników analizy, podjęcie ostatecznej decyzji o obecności lub nieobecności choroby i przepisanie leczenia należy do lekarza, a nie do pacjenta..

Leczenie lekami

Odchylenia od normalnego poziomu amylazy w kierunku spadku lub wzrostu nie mogą powstać same: są jedynie konsekwencją pewnych negatywnych procesów w organizmie, objawem wskazującym na obecność patologii.

Wybór leków normalizujących stężenie enzymu zależy od konkretnej choroby:

ChorobaTerapia
Przewlekłe i ostre zapalenie trzustkiPrzepisane leki hamujące wydzielanie enzymów pokarmowych: omeprazol i środek przeciwny. W celu rozładowania gruczołu często przepisuje się leki zawierające inne enzymy: lipazę (rozkłada tłuszcze), proteazę (rozkłada białka).
ŚwinkaLeczenie sprowadza się do zapewnienia pacjentowi odpowiedniego odżywiania i pastelowej diety. Jeśli choroba jest trudna do zniesienia, lekarz może przepisać leki przeciwbólowe i przeciwskurczowe: Furosimed, Actovegin, Agopurin, Trental.
Patologie endokrynologiczne spowodowane dysfunkcją tarczycyAby znormalizować procesy metaboliczne i zmniejszyć poziom amylazy, przepisuje się leki hormonalne: Tyroksynę i Thyroth.
CukrzycaUżywają biguanidów - leków, które mogą poprawiać wchłanianie glukozy, a tym samym zmniejszając jej stężenie, normalizować ilość amylazy. Bigunides obejmują metforminę i fenforminę..
Zapalenie otrzewnejKonieczna będzie pilna interwencja chirurgiczna, w okresie pooperacyjnym pacjentowi przepisuje się leki przeciwbakteryjne: Metrogyl, Ampicylinę. Poziom amylazy powraca do normy po ustąpieniu stanu zapalnego.
Niewydolność nerekKonieczne jest normalizowanie wydalania moczu z organizmu, a tym samym zmniejszenie stężenia diastazy. Szeroko stosowane są diuretyki: lasix i kwas etakrynowy.
ZatrucieSubstancja, która to spowodowała, powinna zostać jak najszybciej usunięta z organizmu. Absorbenty z powodzeniem sobie z tym radzą: węgiel aktywny, enterosgel, smecta.
Ciąża pozamacicznaW większości przypadków niezbędna jest interwencja chirurgiczna. Na najwcześniejszych etapach można zastosować leki Mifepristone i Metotrexate, które powodują odwarstwienie komórki jajowej i wywołują poronienie.

Przepisy tradycyjnej medycyny

Domowe metody mogą przybliżyć moment powrotu do zdrowia i pomóc znormalizować proces produkcji amylazy, pod warunkiem, że:

  • stanowią dodatek do leczenia;
  • są stosowane wyłącznie po konsultacji z lekarzem prowadzącym;
  • choroba nie wymaga operacji. Na przykład, jeśli podejrzewasz zapalenie otrzewnej lub ciążę pozamaciczną, nie możesz obejść się bez wykwalifikowanej opieki medycznej;
  • stan pacjenta jest zadowalający.
PrzepisSpotkaniePrzygotowanie i aplikacja
Kissel z owsaPomaga przy zapaleniu trzustki przywracać prawidłowe funkcjonowanie trzustki1. Umyty owies zalewamy wrzątkiem.

2. Po dniu zmielić.

3. Powstałą zawiesinę rozcieńcza się wodą i gotuje przez kilka minut.

4. Po ostygnięciu przefiltrować i spożyć przed posiłkami.

Napar z kwiatu lipyPomaga złagodzić stan pacjenta ze świnką1,1 łyżki. łyżkę kwiatów zalać szklanką wrzącej wody i pozostawić na 15 minut.

2. Odcedź i wypij jedną trzecią szklanki 3 razy dziennie.

Mieszanka orzechowo-miodowaStosowany z uszkodzeniem tarczycy1. Wymieszać w równych proporcjach miód gryczany, mąkę gryczaną, pokruszone orzechy włoskie.

2. Jedz tę mieszankę tylko raz w tygodniu w ciągu dnia.

Kurs trwa 6 tygodni.

Napar z liści borówkiUżywany przy cukrzycy1,1 łyżki. l. zebrane późną wiosną liście borówki zalewamy szklanką wrzącej wody.

2. Kompozycję umieszcza się w łaźni wodnej i ogrzewa przez 30-40 minut.

3. Przecedzić przez gazę.

Napar przyjmuje się 5 razy dziennie, ½ szklanki.

Kąpiele siedzące na bazie wywaru z szałwii, igliwia, soli morskiejW przypadku zapalenia otrzewnej po wypisaniu ze szpitala pomogą szybciej wyzdrowieć, uniknąć ponownego zapalenia otrzewnej i znormalizować stężenie amylazy.1. Trawa jest wcześniej gotowana na parze w termosie lub worki filtracyjne z nią zalewane wrzącą wodą przez 10-15 minut.

2. Bulion wlewa się do przygotowanej kąpieli.

Pokarmy bogate w witaminę B17Dzięki onkologii są w stanie zniszczyć komórki rakowe.1. Pokryć ją pestkami winogron, jabłka, moreli.

2. Dodaj uzyskaną szczyptę proszku do jedzenia.

Ziołowe herbatyW przypadku ciąży pozamacicznej wykorzystanie tych środków jest możliwe tylko w okresie rekonwalescencji. Pomogą kobiecie szybciej odzyskać siły..Herbaty przygotowywane są na bazie kaliny i nagietka z dodatkiem:

  • krwawnik pospolity;
  • słodka koniczyna;
  • rumianek;
  • porzeczki Można je przeplatać z lewatywami przygotowanymi z tych samych ziół.

Zasady diety dla wysokich poziomów amylazy

Leczenie może być nieskuteczne, jeśli pacjent będzie nadal naciskać trzustkę ponad miarę..

Aby w pełni przywrócić jego funkcje, będziesz potrzebować specjalnej diety, która wyklucza pokarmy bogate w węglowodany, a mianowicie:

  • alkohol;
  • cukierki czekoladowe;
  • ciastka, ciasta, ciastka;
  • Kawa;
  • żywność w puszkach;
  • nadmiernie tłuste, pikantne, słone, kwaśne potrawy. Powinieneś także rzucić palenie.

Powinny zostać zastąpione pokarmami o niskiej zawartości węglowodanów, do których należą:

  • chude mięso (czyli mięso, a nie kiełbasy, które może zawierać wysoki procent soi): cielęcina, królik, drób, wołowina, a także podroby;
  • warzywa (oprócz ziemniaków i groszku - należy je jeść ostrożnie, w małych ilościach);
  • owoce, z wyjątkiem winogron, melonów, persymonów, które są bogate w węglowodany;
  • ryby i owoce morza;
  • sfermentowane produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu: twarożek, kefir, jogurt.

Ważne jest również prawidłowe przygotowanie posiłków: będziesz musiał usunąć smażone potrawy z diety, potrawy należy przygotowywać przez gotowanie, duszenie i obróbkę na parze. Musisz także wybrać odpowiednią dietę: nie przejadaj się, jedz małe porcje, 5-6 razy dziennie.

Prognoza

Pod warunkiem terminowej wizyty u lekarza, odpowiedniego leczenia choroby podstawowej i przestrzegania wszystkich wymagań dietetycznych, poziom amylazy we krwi u mężczyzn i kobiet można całkowicie znormalizować.

Jeśli pacjent nadal prowadzi stary styl życia, nadużywa alkoholu, jest za dużo słodyczy, pikantnych i słonych, to w przyszłości będzie musiał stawić czoła jeszcze poważniejszym problemom.

Projekt artykułu: Mila Fridan

Inny Podział Zapalenia Trzustki